Masukประตูห้องเพนท์เฮาส์หรูของคริสถูกปิดลงพร้อมกับเสียงล็อกกลอนที่ดังก้องในความเงียบ ทว่าบรรยากาศภายในห้องกลับร้อนระอุจนเครื่องปรับอากาศแทบไม่มีความหมาย
พาย แผ่นหลังแนบชิดกับบานประตู หอบหายใจถี่กระชั้นเมื่อถูกกักขังไว้ด้วยท่อนแขนแกร่งของ คริส ที่ท้าวคร่อมร่างเธอไว้ นัยน์ตาสีรัตติกาลของหมาป่าจ่าฝูงวาวโรจน์ไปด้วยไฟปรารถนาที่กักเก็บมาเนิ่นนาน ในขณะที่ ชอปเปอร์ เดินเข้ามายืนซ้อนอยู่ด้านหลัง มือหนาของเสือแสนดีสอดเข้าที่เอวคอด รั้งร่างบอบบางให้แผ่นหลังแนบชิดกับแผงอกกว้างของเขา "หนีไปตั้งอาทิตย์นึง... รู้ไหมว่าฉันแทบจะเป็นบ้าตายอยู่แล้วพาย" คริสกระซิบชิดริมฝีปากอวบอิ่ม เสียงทุ้มต่ำแหบพร่า สันจมูกโด่งคลอเคลียหยอกล้อกับปลายจมูกรั้นของเธอ "แล้วรู้ไหม... ว่าคนเก่งที่กล้าตั้งกฎกติกาใหม่ ต้องโดนทำโทษยังไง" ชอปเปอร์เอ่ยเสริมด้วยน้ำเสียงนุ่มละมุนแต่แฝงความอันตราย ริมฝีปากอุ่นจัดของเขากดจูบลงบนลาดไหล่บางที่โผล่พ้นชุดเดรสสีดำ สัมผัสของเขาทำให้พายสะดุ้ง ขนลุกเกรียวไปทั้งร่าง หญิงสาวถูกขนาบข้างด้วยความดุดันและอุณหภูมิร่างกายที่ร้อนผ่าวของผู้ชายสองคน พายช้อนสายตาขึ้นสบกับคริส ริมฝีปากสีพีชเผยอขึ้นเล็กน้อยอย่างท้าทาย "ถ้าคิดว่าบทลงโทษของพวกนาย... จะทำให้ฉันกลัวจนหนีไปอีก ก็ลองดูสิ" สิ้นคำท้าทาย เส้นความอดทนของลูกผู้ชายก็ขาดผึง! คริสไม่รอช้า เขาประกบริมฝีปากลงมาบดจูบพายอย่างหนักหน่วงและเร่าร้อน เรียวลิ้นร้อนสอดแทรกเข้าไปกวาดชิมความหวานที่เขาโหยหามาตลอดสัปดาห์อย่างเอาแต่ใจ สัมผัสของคริสเต็มไปด้วยความหวงแหนและเรียกร้องสิทธิ์การเป็นเจ้าของ พายครางอู้อี้ในลำคอ สองแขนเรียวตวัดขึ้นโอบรอบลำคอแกร่งของหมาป่าจ่าฝูง ตอบรับจูบนั้นด้วยความเต็มใจ ในจังหวะเดียวกัน มือหนาของชอปเปอร์ก็เริ่มทำหน้าที่ เสือแสนดีค่อยๆ รูดซิปชุดเดรสของเธอลงอย่างเชื่องช้า ปลายนิ้วหยาบกร้านลากไล้ไปตามแนวสันหลังบอบบางอย่างทะนุถนอม สัมผัสที่ปลุกปั่นความหวามไหวสลับกับความรุนแรงของคริส ทำให้พายแทบจะทรงตัวไม่อยู่ หากไม่ได้อ้อมแขนของชอปเปอร์ประคองไว้ เธอคงทรุดลงไปกองกับพื้นแน่ๆ คริสถอนริมฝีปากออกช้าๆ ลมหายใจหอบประสานกัน เขากดจูบซับที่หน้าผากมน ก่อนจะช้อนร่างของพายขึ้นอุ้มแนบอก ก้าวเดินตรงไปยังเตียงคิงไซส์กลางห้อง โดยมีชอปเปอร์เดินตามมาติดๆ พร้อมกับปลดกระดุมเสื้อเชิ้ตของตัวเองออกจนพ้นทาง ร่างของพายถูกวางลงบนเตียงหนานุ่มอย่างเบามือ ชุดเดรสสีดำหลุดลุ่ยไปกองอยู่ข้างกาย เหลือเพียงเรือนร่างที่งดงามภายใต้แสงไฟสลัว คริสตามลงมาทาบทับ กดจูบไปตามซอกคอขาวเนียน ฝากฝังรอยรักสีกุหลาบเพื่อประกาศความเป็นเจ้าของอีกครั้ง แต่คราวนี้มันไม่ได้มาจากความรุนแรง มันมาจากความรักที่ล้นทะลัก ในขณะที่ชอปเปอร์ทรุดตัวลงนั่งข้างๆ มือหนากอบกุมมือเล็กของพายเอาไว้ กดจูบลงบนฝ่ามือและเรียวกลายนิ้วอย่างแสนรัก "พาย... มองฉันสิ" ชอปเปอร์กระซิบ นัยน์ตาสีเข้มฉายแววรักใคร่สุดหัวใจ "ฉันรักเธอนะ... รักจนยอมมอบทุกอย่างให้เธอแล้วจริงๆ" "ฉันก็รักเธอ... ยัยน้ำแข็งของฉัน" คริสเงยหน้าขึ้นจากเนินอก สบตาเธอด้วยแววตาที่สยบยอมต่อราชินีของเขาอย่างสมบูรณ์แบบ คำบอกรักที่ประสานกันจากผู้ชายสองคน ทำให้หยาดน้ำตาแห่งความสุขเอ่อคลอที่หางตาของพาย หญิงสาวยิ้มรับ สองมือเอื้อมไปประคองใบหน้าหล่อเหลาของทั้งสองคนเอาไว้ "ฉันก็รักพวกนาย... ผู้ชายของฉัน" ค่ำคืนนั้น เตียงกว้างกลายเป็นสมรภูมิแห่งความรักที่ไม่มีใครยอมใคร สัมผัสที่ดุดันเร่าร้อนของคริส สลับสับเปลี่ยนกับความอ่อนโยนลึกล้ำของชอปเปอร์ ปรนเปรอและนำพายัยน้ำแข็งที่บัดนี้หลอมละลายกลายเป็นเปลวไฟ ให้ล่องลอยไปสัมผัสกับความสุขสมที่ทะยานขึ้นสู่จุดสูงสุดซ้ำแล้วซ้ำเล่า... เป็นการแชร์หัวใจและร่างกายที่สมบูรณ์แบบ และเป็นบทสรุปว่ากฎของราชินีน้ำแข็ง จะผูกมัดหัวใจของหมาป่าและเสือร้ายไว้เคียงข้างเธอตลอดกาล ชุดเดรสสีดำสนิทร่วงหล่นลงไปกองกับพื้นห้อง เผยให้เห็นเรือนร่างขาวเนียนละเอียดของ พาย ที่สั่นสะท้านอยู่ท่ามกลางวงล้อมของผู้ชายอันตรายทั้งสองคน อุณหภูมิในเพนท์เฮาส์ร้อนระอุขึ้นทุกขณะเมื่อเสื้อผ้าของชายหนุ่มทั้งคู่ถูกปลดเปลื้องออกจนหมด เผยให้เห็นมัดกล้ามเนื้อสมบูรณ์แบบที่เต็มไปด้วยหยาดเหงื่อแห่งความปรารถนา ร่างบอบบางถูกทาบทับลงบนเตียงกว้าง โดยมี คริส ขยับขึ้นมาคร่อมทับอยู่ด้านบน นัยน์ตาสีรัตติกาลของหมาป่าจ่าฝูงจดจ้องเรือนร่างของเธอด้วยความหิวกระหายที่ถูกกักเก็บมานานนับสัปดาห์ ในขณะที่ ชอปเปอร์ ขยับเข้ามาซ้อนชิดแผ่นหลังบาง โอบกอดเธอเอาไว้จากด้านหลังอย่างหวงแหน "คืนนี้... เธอจะไม่มีสิทธิ์เรียกร้องหาใคร นอกจากพวกฉันสองคน พาย" คริสกระซิบเสียงพร่า ก่อนจะโน้มใบหน้าลงมาฉกฉวยริมฝีปากอวบอิ่มอย่างดุดันและเอาแต่ใจ เรียวลิ้นร้อนตวัดเกี่ยวพัน กวาดชิมความหอมหวานจนพายต้องเผยอปากรับและส่งเสียงครางอื้ออึงในลำคอ สองมือหนาของคริสเลื่อนลงมากอบกุมและเคล้นคลึงความนุ่มหยุ่นที่เนินอกอย่างหนักหน่วง ปลุกปั่นไฟราคะให้ลุกโชน ในขณะที่ริมฝีปากถูกครอบครองโดยคริส สัมผัสจากด้านหลังก็เริ่มรุกราน ริมฝีปากอุ่นจัดของชอปเปอร์พรมจูบไปตามลาดไหล่เนียน ไล้เลียและขบเม้มเบาๆ ไปตามแนวสันหลังจนเกิดรอยรักสีจาง มือหนาของเสือแสนดีลูบไล้ไปตามสัดส่วนโค้งเว้าของเอวคอด ก่อนจะเลื่อนต่ำลงไปสัมผัสจุดอ่อนไหวกลางกายสาว "อ๊ะ... ชอปเปอร์... คริส... อื้ออ" พายหวีดร้องเสียงหลง ร่างกายบอบบางแอ่นโค้งตอบรับสัมผัสที่จู่โจมเข้ามาพร้อมกันทั้งด้านหน้าและด้านหลัง ความดุดันของคริสที่พร้อมจะแผดเผา ผสมผสานกับความวาบหวามและเชี่ยวชาญของชอปเปอร์ ทำให้สติสัมปชัญญะของยัยน้ำแข็งแตกกระเจิง ไม่เหลือเค้าความเย่อหยิ่งอีกต่อไป "เรียกชื่อพวกฉันอีกสิคนดี... บอกสิว่าเธอต้องการใคร" ชอปเปอร์กระซิบถามชิดใบหู ปลายนิ้วร้ายกาจของเขายังคงหยอกล้อปรนเปรอความชุ่มฉ่ำของเธอไม่หยุดหย่อน จนพายต้องจิกเล็บลงบนท่อนแขนแกร่งของเขาเพื่อระบายความเสียวซ่าน "ต... ต้องการทั้งคู่... อ๊ะ! เข้ามาเถอะ... ฉันไม่ไหวแล้ว" พายอ้อนวอนเสียงกระเส่า สบตากับคริสด้วยความปรารถนาที่เอ่อล้น คริสกระตุกยิ้มมุมปาก เขาจูบซับหยาดน้ำตาที่หางตาของเธออย่างรักใคร่ ก่อนจะจับเรียวขาเนียนให้แยกออกกว้าง และกดแทรกความแข็งแกร่งร้อนระอุของเขาเข้าไปในช่องทางรักที่คับแคบและชุ่มฉ่ำอย่างหนักแน่นและลึกซึ้งในคราวเดียว! "อ๊าา! คริส... ลึก... อื้ออ" พายเบิกตากว้าง สองแขนโอบรัดรอบคอคริสแน่น ร่างกายตอดรัดการบุกรุกของเขาจนหมาป่าหนุ่มต้องซี๊ดปาก คริสเริ่มขยับสะโพกสอบเข้าออกด้วยจังหวะที่ดุดันและหนักหน่วงตามสัญชาตญาณดิบ ทุกจังหวะการสอดแทรกตอกย้ำความเป็นเจ้าของอย่างสมบูรณ์แบบ "อาห์... พาย... เธอรัดฉันแน่นเกินไปแล้ว" คริสคำรามต่ำในลำคอ ในขณะที่พายกำลังรับมือกับความเร่าร้อนของคริส ชอปเปอร์ก็ไม่ได้ปล่อยให้เธอได้พักหายใจ เสือแสนดีโน้มตัวลงมาประกบจูบที่ริมฝีปากของพายแทน สอดประสานเรียวลิ้นเพื่อแบ่งปันลมหายใจและดูดซับเสียงครางหวานหู มือหนาของชอปเปอร์ยังคงทำหน้าที่ปรนเปรอจุดกระสันของเธออย่างเป็นจังหวะ สอดประสานไปกับแรงกระแทกกระทั้นของคริสอย่างลงตัว ความสุขสมที่ถาโถมเข้ามาจากผู้ชายสองคน ทำให้พายรู้สึกเหมือนร่างกายกำลังจะแตกออกเป็นเสี่ยงๆ แต่กลับเป็นความทรมานที่แสนหวานจนไม่อยากให้สิ้นสุด หญิงสาวส่ายหน้าไปมาบนหมอน หอบหายใจสะท้าน เรียกชื่อของพวกเขาสลับกันไปมาด้วยความลุ่มหลง เมื่อพายใกล้จะแตะถึงขอบสวรรค์ ชอปเปอร์และคริสก็สลับตำแหน่งกันอย่างรู้ใจ คราวนี้เป็นชอปเปอร์ที่เข้ามาเติมเต็มความเร่าร้อนนั้นแทน สัมผัสของเขาเนิบนาบ ลึกซึ้ง แต่กลับหนักแน่นจนพายต้องกรีดร้องออกมา คริสเปลี่ยนมาเป็นฝ่ายพรมจูบและฝากฝังรอยรักไปทั่วเนินอกและหน้าท้องแบนราบของเธอ การสลับสับเปลี่ยนที่ไม่มีใครยอมใคร บทรักที่ดำเนินไปอย่างยาวนานและดุเดือดท่ามกลางเสียงคลื่นลมด้านนอก ไม่รู้ว่าผ่านไปกี่รอบต่อกี่รอบ จนกระทั่งอารมณ์ปรารถนาถูกขับเน้นมาถึงขีดสุด "พร้อมกันนะพาย... พร้อมกันนะคนดี" เสียงทุ้มต่ำของคริสและชอปเปอร์ประสานกันในวินาทีสุดท้าย ทั้งคู่เร่งจังหวะรักให้หนักหน่วงและเร็วขึ้นจนพายกระตุกเกร็งอย่างรุนแรง หวีดร้องเสียงหวานพร้อมกับปลดปล่อยสายธารแห่งความสุขสมออกมาจนหมดสิ้น สองหนุ่มคำรามลั่น ปลดปล่อยความร้อนรุ่มและหยาดหยดแห่งความรักเข้าสู่ตัวเธอพร้อมๆ กัน คริสและชอปเปอร์ทิ้งตัวลงนอนขนาบข้าง รวบร่างที่หอบเหนื่อยและเปียกชุ่มไปด้วยเหงื่อของพายเข้ามากอดไว้ตรงกลางอย่างหวงแหน พายหลับตาพริ้ม ซุกหน้าลงกับแผงอกของคริส โดยมีท่อนแขนของชอปเปอร์โอบกอดเธอไว้จากด้านหลัง คืนนี้... ราชินีน้ำแข็งถูกหลอมละลายและสยบลงอย่างราบคาบ ภายใต้อ้อมกอดของผู้ชายสองคนที่เธอรักสุดหัวใจ!มทะเล เกลียวคลื่นด้านนอกยังคงส่งเสียงซัดสาดเป็นจังหวะ แต่ภายในห้องกลับอบอวลไปด้วยไออุ่นและกลิ่นอายของความรักที่เพิ่งผ่านพ้นไปเมื่อคืนพาย ขยับตัวตื่นขึ้นมาด้วยความรู้สึกหนักอึ้งแต่กลับเปี่ยมไปด้วยความสุข หญิงสาวพบว่าตัวเองกำลังนอนตะแคงอยู่ตรงกลาง โดยมีวงแขนแกร่งของ คริส สวมกอดรัดเอวเธอไว้จากด้านหลัง แผ่นหลังบอบบางแนบชิดกับแผงอกกว้างที่กระเพื่อมขึ้นลงตามจังหวะหายใจ ในขณะที่ด้านหน้า ชอปเปอร์ นอนตะแคงหันหน้าเข้าหาเธอ ท่อนขาแกร่งก่ายเกยทับเรียวขาของเธอเอาไว้ ซุกซบใบหน้าหล่อเหลาลงกับลาดไหล่เนียนอย่างออดอ้อนราชินีน้ำแข็งขยับยิ้มบางๆ มือเล็กเอื้อมไปลูบกลุ่มผมสีเข้มของชอปเปอร์เบาๆ ก่อนจะพยายามเบี่ยงตัวเพื่อลุกขึ้น แต่สัมผัสนั้นกลับไปปลุกสัญชาตญาณของนักล่าทั้งสองคนให้ตื่นขึ้นมาพร้อมกัน"จะรีบตื่นไปไหนแต่เช้า... เมียจ๋า"เสียงทุ้มต่ำแหบพร่าของคริสดังขึ้นชิดใบหู หมาป่าจ่าฝูงไม่ยอมให้เธอหนีไปไหน เขากระชับอ้อมกอดแน่นขึ้น ก่อนจะกดจูบหนักๆ ลงบนลาดไหล่เปลือยเปล่าและซอกคอหอมกรุ่น ขบเม้มเบาๆ จนพายต้องหดคอหนีด้วยความเสียวซ่าน"อื้อ... คริส... ปล่อยก่อน สายแล้วนะ" พายประท้วงเสียงอ่อน"สายอะไรกัน วันนี้เ
ติ๊ก... ติ๊ก...เข็มนาฬิกาบนผนังเดินเข้าใกล้เลขสิบสองเข้าไปทุกที บรรยากาศภายในห้องนอนเต็มไปด้วยความอึดอัดที่เกิดจากแรงอารมณ์ที่ถูกกดทับมาทั้งวันพาย นั่งเอนหลังพิงหัวเตียงในชุดสลิปเดรสผ้าซาตินสีแดงเบอร์กันดีที่ขับผิวขาวจัดให้ดูโดดเด่น หญิงสาวจิบไวน์แดงในแก้วทรงสูงด้วยท่วงท่าสง่างาม ในขณะที่ คริส และ ชอปเปอร์ นั่งอยู่ปลายเตียง นัยน์ตาสองคู่จดจ้องมาที่เธอราวกับสัตว์ป่าที่กำลังรอคอยสัญญาณปลดโซ่ตรวน"อีกหนึ่งนาที..." คริสคำรามเสียงต่ำ นัยน์ตาสีรัตติกาลลุกโชนไปด้วยไฟปรารถนาที่พร้อมจะแผดเผาทุกสิ่ง"เตรียมตัวรับผลกรรมที่ยั่วพวกฉันมาทั้งวันได้เลย พาย" ชอปเปอร์เสริมด้วยน้ำเสียงแหบพร่า เสือแสนดีสลัดคราบคนอบอุ่นทิ้งไปจนหมดสิ้น เหลือเพียงความหิวกระหายที่ถูกกระตุ้นจนถึงขีดสุดติ๊ง!เสียงนาฬิกาดิจิทัลบอกเวลา 00:00 น. ดังก้อง... กฎวันพักรบสิ้นสุดลงแล้ว!ร่างสูงใหญ่ของคริสและชอปเปอร์พุ่งเข้าหาพายแทบจะพร้อมกัน แก้วไวน์ถูกดึงออกจากมือบางและวางทิ้งไว้บนโต๊ะข้างเตียงอย่างไร้เยื่อใย คริสรวบเอวคอดของพายเข้ามากระแทกจูบอย่างดุดัน รุนแรง และโหยหา ราวกับคนขาดน้ำมาแรมเดือน ในขณะที่ชอปเปอร์สอดมือเข้าไปใต้ชุดซาติ
แสงแดดยามสายสาดส่องเข้ามาในวิลล่าริมทะเล ปลุกให้ พาย ตื่นขึ้นจากห้วงนิทรา หญิงสาวรู้สึกปวดเมื่อยไปทั้งตัวจากกิจกรรมรักมาราธอนเมื่อคืน เธอยังนอนซุกตัวอยู่ในอ้อมกอดของ ชอปเปอร์ ที่นอนหลับตาพริ้มอย่างมีความสุข รอยแดงจางๆ ที่ต้นคอและลาดไหล่ของเธอคือหลักฐานชั้นดีว่าเสือแสนดีตัวนี้ "ร้ายกาจ" แค่ไหนแต่ทว่า... ความเงียบสงบยามเช้าก็ถูกทำลายลงด้วยเสียงคำรามของเครื่องยนต์ซูเปอร์คาร์ที่แล่นเข้ามาจอดเทียบหน้าวิลล่าด้วยความเร็วสูง!พายสะดุ้งสุดตัว ส่วนชอปเปอร์เพียงแค่ลืมตาขึ้นช้าๆ มุมปากกระตุกยิ้มเจ้าเล่ห์"หึ... มาเร็วกว่าที่คิดแฮะ"ไม่กี่อึดใจต่อมา ประตูห้องนอนก็ถูกเปิดออกอย่างแรงโดยไม่มีการเคาะ ร่างสูงใหญ่ของ คริส ยืนตระหง่านอยู่ตรงกรอบประตู รังสีอำมหิตแผ่ซ่านออกมาจนบรรยากาศในห้องเย็นเยียบลงทันที นัยน์ตาสีรัตติกาลของหมาป่าจ่าฝูงกวาดมองภาพสองคนบนเตียงด้วยความหึงหวงที่พุ่งทะลุปรอทโดยเฉพาะเมื่อสายตาคมกริบปะทะเข้ากับ "รอยรัก" ที่ชอปเปอร์จงใจฝากไว้บนตัวพาย... สันกรามของคริสก็นูนเด่นขึ้นจากการขบกัดอย่างแรง"หมดเวลาสนุกของมึงแล้วไอ้ชอป" คริสกดเสียงต่ำ เดินตรงดิ่งเข้ามาที่เตียง ดึงผ้าห่มที่คลุมร่างพาย
เสียงสายน้ำจากฝักบัวแบบเรนชาวเวอร์ตกกระทบพื้นกระเบื้องหินอ่อน ดังก้องไปทั่วห้องน้ำกว้างขวางภายในเพนท์เฮาส์ ทว่าเสียงที่ทำให้หัวใจของ พาย เต้นไม่เป็นส่ำ กลับเป็นเสียงลมหายใจทุ้มต่ำของ ชอปเปอร์ ที่รดรินอยู่ตรงลาดไหล่บางของเธอวันนี้คือ "วันของชอปเปอร์" ตามกฎสลับวันที่ราชินีน้ำแข็งเป็นคนตั้งขึ้น และเสือแสนดีก็เริ่มต้นการทวงสิทธิ์ของเขาตั้งแต่ยามบ่ายร่างบอบบางเปลือยเปล่าของพายยืนพิงแผ่นหลังอยู่กับแผงอกกว้างที่เต็มไปด้วยมัดกล้ามเนื้อของชอปเปอร์ ชายหนุ่มไม่ได้จาบจ้วงรุนแรง แต่เขากลับใช้ฟองสบู่กลิ่นหอมละมุนลูบไล้ไปตามเรือนร่างของเธออย่างเชื่องช้าและทะนุถนอม ปลายนิ้วหยาบกร้านลากผ่านตั้งแต่ลาดไหล่ ลงมาที่หน้าท้องแบนราบ ก่อนจะวกกลับขึ้นมาเคล้นคลึงความนุ่มหยุ่นที่เนินอกอย่างจงใจ"อ๊ะ... ชอปเปอร์... ล้างตัวได้แล้ว..." พายเสียงสั่น พยายามเบี่ยงตัวหนีสัมผัสที่ทำให้ร่างกายร้อนผ่าวแต่วงแขนแกร่งกลับตวัดรัดเอวคอดของเธอแน่นขึ้น ชอปเปอร์ก้มลงกดจูบที่ซอกคอขาวเนียน ฝากฝังรอยรักสีจางเอาไว้เพื่อทับซ้อนรอยเดิมของคริสอย่างหวงแหน"วันของฉันเพิ่งจะเริ่มเองนะพาย... รีบไปไหนล่ะ" เสียงกระซิบพร่าชิดใบหูทำเอาพายขนล
แสงแดดยามสายสาดส่องเข้ามาในเพนท์เฮาส์หรู บ่งบอกเวลาที่ล่วงเลยมาจนเกือบจะเที่ยงวันบนเตียงคิงไซส์ที่ยับยู่ยี่ ร่างบอบบางของ พาย ขยับตัวตื่นขึ้นมาด้วยความรู้สึกปวดเมื่อยไปทั้งร่างราวกับถูกรถสิบล้อทับ หญิงสาวพยายามจะพลิกตัว แต่กลับพบว่าตัวเองถูกท่อนแขนแกร่งของ คริส กอดรัดเอวเอาไว้แน่นจากฝั่งซ้าย ในขณะที่ฝั่งขวา ท่อนขาและวงแขนของ ชอปเปอร์ ก็ก่ายกอดและซุกหน้าอยู่กับลาดไหล่ของเธอไม่ยอมปล่อยพายถอนหายใจเฮือกใหญ่... ใช่ พวกเขาตกลงคบกันแบบ 'สามเรา' แล้ว แต่นั่นไม่ได้หมายความว่าเธอจะยอมรับศึกหนักแบบ 2 รุม 1 ทุกคืนหรอกนะ!"ปล่อยเลยนะ ทั้งสองคนนั่นแหละ ฉันหนัก!" พายออกแรงดิ้นและแงะท่อนแขนที่หนักอึ้งของพวกเขาทิ้ง หญิงสาวลุกขึ้นนั่ง นำผ้าห่มมาพันรอบตัวด้วยใบหน้าที่บูดบึ้งแต่น่ารักในสายตาคนมองคริสและชอปเปอร์งัวเงียตื่นขึ้นมา หมาป่าจ่าฝูงทำท่าจะรวบเอวเธอเข้ามากอดอีกรอบเพื่อมอร์นิ่งคิส แต่พายกลับยกมือขึ้นดันแผงอกกว้างนั้นไว้ซะก่อน"หยุดอยู่ตรงนั้นเลยคริส ชอปเปอร์ด้วย นั่งลงแล้วฟังฉันให้ดี" พายกดเสียงต่ำ ทำเอาผู้ชายตัวโตสองคนต้องยอมนั่งขัดสมาธิบนเตียงอย่างว่าง่าย"ฉันมีกฎข้อใหม่มาเพิ่ม... ถ้าขืนปล่อยใ
ประตูห้องเพนท์เฮาส์หรูของคริสถูกปิดลงพร้อมกับเสียงล็อกกลอนที่ดังก้องในความเงียบ ทว่าบรรยากาศภายในห้องกลับร้อนระอุจนเครื่องปรับอากาศแทบไม่มีความหมายพาย แผ่นหลังแนบชิดกับบานประตู หอบหายใจถี่กระชั้นเมื่อถูกกักขังไว้ด้วยท่อนแขนแกร่งของ คริส ที่ท้าวคร่อมร่างเธอไว้ นัยน์ตาสีรัตติกาลของหมาป่าจ่าฝูงวาวโรจน์ไปด้วยไฟปรารถนาที่กักเก็บมาเนิ่นนาน ในขณะที่ ชอปเปอร์ เดินเข้ามายืนซ้อนอยู่ด้านหลัง มือหนาของเสือแสนดีสอดเข้าที่เอวคอด รั้งร่างบอบบางให้แผ่นหลังแนบชิดกับแผงอกกว้างของเขา"หนีไปตั้งอาทิตย์นึง... รู้ไหมว่าฉันแทบจะเป็นบ้าตายอยู่แล้วพาย" คริสกระซิบชิดริมฝีปากอวบอิ่ม เสียงทุ้มต่ำแหบพร่า สันจมูกโด่งคลอเคลียหยอกล้อกับปลายจมูกรั้นของเธอ"แล้วรู้ไหม... ว่าคนเก่งที่กล้าตั้งกฎกติกาใหม่ ต้องโดนทำโทษยังไง" ชอปเปอร์เอ่ยเสริมด้วยน้ำเสียงนุ่มละมุนแต่แฝงความอันตราย ริมฝีปากอุ่นจัดของเขากดจูบลงบนลาดไหล่บางที่โผล่พ้นชุดเดรสสีดำ สัมผัสของเขาทำให้พายสะดุ้ง ขนลุกเกรียวไปทั้งร่างหญิงสาวถูกขนาบข้างด้วยความดุดันและอุณหภูมิร่างกายที่ร้อนผ่าวของผู้ชายสองคน พายช้อนสายตาขึ้นสบกับคริส ริมฝีปากสีพีชเผยอขึ้นเล็กน้อยอย่า
สองก้าว... สามก้าว...ร่างบอบบางของ พาย ค่อยๆ ก้าวเดินไปตามโถงทางเดินของคณะบริหารธุรกิจด้วยจังหวะหัวใจที่เต้นระรัว หญิงสาวสูดลมหายใจเข้าลึกจนสุดปอดเพื่อเรียกความกล้า หลังจากที่ใช้เวลาทบทวนความรู้สึกของตัวเองอยู่นานหลายวัน ในที่สุดกำแพงน้ำแข็งที่เคยตั้งตระหง่านก็พังทลายลง เธอค้นพบคำตอบของหัวใจตัวเอง
หลังจากที่ได้รับรู้ถึงความรู้สึกที่แสนจะบริสุทธิ์และเสียสละของ ชอปเปอร์ กำแพงในใจของ พาย ก็ถูกทลายลงจนหมดสิ้น หญิงสาวร้องไห้จนตาบวมช้ำ ก่อนจะสูดลมหายใจเข้าลึกเพื่อดึงสติของตัวเองกลับมา"ชอปเปอร์... ฉันขอบคุณนายมากจริงๆ นะ ขอบคุณสำหรับทุกอย่าง" พายผละออกจากอ้อมกอดของเสือแสนดี นัยน์ตากลมโตสบกับเขาด้ว
ภายในห้องนั่งเล่นที่เงียบสงัด มีเพียงเสียงสะอื้นเบาๆ ของ พาย ที่ซุกหน้ากอดซบลาดไหล่กว้างของ ชอปเปอร์ เอาไว้เสือร้ายในคราบผู้ชายแสนดีปล่อยให้ยัยน้ำแข็งร้องไห้ระบายความอึดอัดจนพอใจ มือหนายังคงลูบแผ่นหลังบอบบางอย่างทะนุถนอม ก่อนที่เขาจะค่อยๆ ดันไหล่ของเธอออกห่างอย่างเชื่องช้า ปลายนิ้วอุ่นจัดเกลี่ยเช็
มือบางของ พาย ที่สอดประสานอยู่ในกลุ่มผมสีเข้มของ คริส ค่อยๆ หยุดนิ่ง หญิงสาวหลับตาลง ปล่อยให้หยาดน้ำตาแห่งความสับสนและกดดันไหลรินลงมาอาบแก้มเธอสัมผัสได้ถึงความเจ็บปวดและการแหลกสลายของหมาป่าจ่าฝูงที่คุกเข่ากอดเอวเธออยู่ แต่บาดแผลในใจที่เขาเป็นคนสร้างไว้ มันก็ไม่ได้เยียวยาได้ง่ายๆ เพียงแค่คำขอโทษไม่







