EP 50 การทวงคืนที่สาสม Nc 25+

แสงแดดยามสายสาดส่องเข้ามาในวิลล่าริมทะเล ปลุกให้ พาย ตื่นขึ้นจากห้วงนิทรา หญิงสาวรู้สึกปวดเมื่อยไปทั้งตัวจากกิจกรรมรักมาราธอนเมื่อคืน เธอยังนอนซุกตัวอยู่ในอ้อมกอดของ ชอปเปอร์ ที่นอนหลับตาพริ้มอย่างมีความสุข รอยแดงจางๆ ที่ต้นคอและลาดไหล่ของเธอคือหลักฐานชั้นดีว่าเสือแสนดีตัวนี้ "ร้ายกาจ" แค่ไหน

แต่ทว่า... ความเงียบสงบยามเช้าก็ถูกทำลายลงด้วยเสียงคำรามของเครื่องยนต์ซูเปอร์คาร์ที่แล่นเข้ามาจอดเทียบหน้าวิลล่าด้วยความเร็วสูง!

พายสะดุ้งสุดตัว ส่วนชอปเปอร์เพียงแค่ลืมตาขึ้นช้าๆ มุมปากกระตุกยิ้มเจ้าเล่ห์

"หึ... มาเร็วกว่าที่คิดแฮะ"

ไม่กี่อึดใจต่อมา ประตูห้องนอนก็ถูกเปิดออกอย่างแรงโดยไม่มีการเคาะ ร่างสูงใหญ่ของ คริส ยืนตระหง่านอยู่ตรงกรอบประตู รังสีอำมหิตแผ่ซ่านออกมาจนบรรยากาศในห้องเย็นเยียบลงทันที นัยน์ตาสีรัตติกาลของหมาป่าจ่าฝูงกวาดมองภาพสองคนบนเตียงด้วยความหึงหวงที่พุ่งทะลุปรอท

โดยเฉพาะเมื่อสายตาคมกริบปะทะเข้ากับ "รอยรัก" ที่ชอปเปอร์จงใจฝากไว้บนตัวพาย... สันกรามของคริสก็นูนเด่นขึ้นจากการขบกัดอย่างแรง

"หมดเวลาสนุกของมึงแล้วไอ้ชอป" คริสกดเสียงต่ำ เดินตรงดิ่งเข้ามาที่เตียง ดึงผ้าห่มที่คลุมร่างพายออกอย่างถือสิทธิ์

ชอปเปอร์ยักไหล่อย่างไม่ยี่หระ เขาลุกขึ้นจากเตียงอย่างว่าง่าย เพราะรู้กฎกติกาดี "ตามสบายเพื่อน... ฉัน 'ดูแล' พายมาทั้งคืนแล้ว ถึงตาแกบ้างแล้วกัน"

เสือแสนดีทิ้งระเบิดลูกใหญ่ไว้ก่อนจะเดินผิวปากออกจากห้องไป ทิ้งให้ราชินีน้ำแข็งเผชิญหน้ากับหมาป่าที่กำลังโมโหหิวตามลำพัง

"คริส... นายมาทำไมแต่เช้าเนี่ย ฉันเหนื่อยนะ..." พายพยายามจะประท้วง แต่เมื่อสบตากับดวงตาที่วาวโรจน์คู่นั้น เธอก็ต้องกลืนคำพูดลงคอ

"เหนื่อยเหรอ? ดี... เพราะวันนี้ฉันไม่ได้กะจะให้เธอได้พักอยู่แล้ว"

คริสกระชากแขนเรียวของพายให้ลุกขึ้นยืนเผชิญหน้า กวาดสายตามองเรือนร่างที่เต็มไปด้วยร่องรอยของชายอื่นด้วยความเดือดดาล

"กล้ามากนะพาย... ที่ปล่อยให้มันทำรอยไว้เยอะขนาดนี้" คริสคำราม นิ้วหัวแม่มือบดขยี้ลงบนรอยแดงที่ซอกคอของเธอแรงๆ ราวกับจะลบมันออก "วันนี้ฉันจะลบรอยของมันออกให้หมด... จะทับมันให้มิด จนเธอจำสัมผัสของใครไม่ได้อีกนอกจากฉัน!"

ไม่รอช้า คริสอุ้มร่างบางขึ้นพาดบ่า เดินตรงไปยังห้องน้ำกว้างที่ตกแต่งด้วยหินอ่อน เขาไม่สนใจอ่างจากุซซี่หรูหรา แต่กลับดันร่างของพายให้ชิดกับผนังห้องอาบน้ำที่เย็นเฉียบ เปิดฝักบัวให้น้ำเย็นราดรดลงมาบนตัวเธอเพื่อปลุกให้ตื่นเต็มตา

"อ๊ะ! คริส! มันเย็น... อื้ออ"

คำประท้วงถูกกลืนหายไปเมื่อริมฝีปากร้อนผ่าวของคริสบดขยี้ลงมาอย่างดุดัน จูบของเขาไม่มีความอ่อนโยนเจือปน มันคือการลงทัณฑ์ การครอบครอง และการตีตราซ้ำๆ เรียวลิ้นร้อนรุกล้ำเข้าไปกวาดต้อนอย่างป่าเถื่อนจนพายต้องจิกเล็บลงบนไหล่หนาเพื่อระบายความเจ็บปนเสียวซ่าน

มือหนาที่หยาบกร้านของคริสลูบไล้ไปทั่วเรือนร่างที่เปียกปอน เขาจงใจบีบเค้นทุกจุดที่ชอปเปอร์เคยสัมผัสอย่างแรงราวกับจะล้างมลทิน

"จำไว้พาย... ตรงนี้ก็ของฉัน... ตรงนี้ก็ของฉัน!" คริสกระซิบเสียงพร่าชิดใบหู ก่อนจะก้มลงดูดดึงยอดปทุมถันอย่างแรงจนพายหวีดร้อง

เขาไม่ยอมเสียเวลาเล้าโลมนานเหมือนชอปเปอร์ คริสจับขาเรียวข้างหนึ่งของพายยกขึ้นพาดเอวสอบ ก่อนจะแทรกตัวตนที่แข็งขืนและร้อนระอุเข้าไปในช่องทางรักที่ยังคงบอบช้ำจากเมื่อคืนในคราวเดียว!

"กรี๊ดด! คริส... เจ็บ... มันแน่น..." พายน้ำตาซึม ใบหน้าสวยเหยเกด้วยความเจ็บปนสุข

"เจ็บสิดี... เธอจะได้จำ!" คริสไม่ผ่อนแรง เขาเริ่มขยับสะโพกกระแทกกระทั้นเข้าหาอย่างหนักหน่วงและรัวเร็วตามสัญชาตญาณดิบ ทุกจังหวะคือการตอกย้ำว่าเธอเป็นของเขา เสียงเนื้อกระทบเนื้อดังก้องกังวานในห้องน้ำ ผสมปนเปไปกับเสียงน้ำไหลและเสียงครางอย่างสุขสมของพายที่ไม่อาจกลั้นไว้ได้

"อาห์... พาย... เธอมันยัยตัวร้าย... ทำให้ฉันคลั่งได้ขนาดนี้" คริสคำราม ก้มลงซุกไซ้ซอกคอ ขบกัดตีตราซ้ำๆ จนเลือดซิบเพื่อให้แน่ใจว่ารอยของเขาจะชัดเจนที่สุด

บทรักในห้องน้ำจบลงอย่างรวดเร็วและรุนแรง แต่คริสยังไม่พอใจแค่นั้น เขาอุ้มร่างที่อ่อนระทวยของพายออกมาเช็ดตัวอย่างลวกๆ แล้วโยนเธอลงบนเตียงกว้างอีกครั้ง

ตลอดทั้งวันนั้น วิลล่าริมทะเลกลายเป็นอาณาเขตของหมาป่าจ่าฝูง คริสไม่ปล่อยให้พายได้พักหายใจ เขาปรนเปรอและเรียกร้องจากเธอซ้ำแล้วซ้ำเล่า ทั้งบนเตียง โซฟา หรือแม้กระทั่งระเบียงที่มองเห็นวิวทะเล... เขาต้องการเติมเต็มเธอจนล้น เพื่อให้แน่ใจว่าในหัวของราชินีน้ำแข็งวันนี้ จะมีแต่ภาพของเขา กลิ่นของเขา และสัมผัสของเขาเพียงคนเดียว!

วันของคริส... คือพายุแห่งความปรารถนาที่โหมกระหน่ำ จนยัยน้ำแข็งแทบหลอมละลายกลายเป็นไอ!

เข้าสู่วันที่สาม... สภาพของ พาย ตอนนี้แทบไม่ต่างจากตุ๊กตาผ้าที่ถูกดึงทึ้งจนนวมข้างในแทบทะลัก หญิงสาวนอนคว่ำหน้าหมดสภาพอยู่บนเตียงคิงไซส์ หลังจากผ่านพ้น "วันของคริส" ที่สูบวิญญาณเธอไปจนเกือบเช้า

คริส และ ชอปเปอร์ นั่งขนาบซ้ายขวาอยู่บนเตียง หมาป่าจ่าฝูงกำลังใช้ปลายนิ้วนวดคลึงลาดไหล่เนียนที่มีรอยสีกุหลาบของตัวเองประทับอยู่ด้วยความพึงพอใจ ในขณะที่ชอปเปอร์กำลังใช้ผ้าชุบน้ำอุ่นเช็ดทำความสะอาดเรียวขาให้เธออย่างเบามือ

"วันนี้วันของใคร..." พายพึมพำเสียงอู้อี้กับหมอน

"วันนี้วันของพายไงครับ คนดีอยากพักผ่อนใช่ไหม เดี๋ยวฉันนวดให้ทั้งวันเลยนะ" ชอปเปอร์เอ่ยเสียงนุ่ม

พายพลิกตัวกลับมาเผชิญหน้ากับชายหนุ่มทั้งสองคน หญิงสาวดึงผ้าห่มขึ้นมาปิดอก นัยน์ตากลมโตที่เคยอ่อนล้า บัดนี้ฉายแววเจ้าเล่ห์และท้าทายแบบที่ทั้งคู่ไม่เคยเห็นมาก่อน

"ในเมื่อวันนี้เป็นวันของฉัน... งั้นฉันขอใช้สิทธิ์ 'คุมเกม' ทั้งหมด" พายเหยียดยิ้มมุมปาก เป็นรอยยิ้มที่เซ็กซี่และอันตรายจนคริสและชอปเปอร์เผลอกลืนน้ำลาย "กฎของวันนี้คือ... ห้ามพวกนายแตะต้องตัวฉันแม้แต่ปลายก้อย จนกว่าฉันจะเป็นคน 'อนุญาต' เท่านั้น"

"เฮ้ย! ได้ไงวะพาย!" คริสโวยวายทันที "กอดก็ไม่ได้ จูบก็ไม่ได้เหรอ? โหดไปเปล่า!"

"หรือจะให้ฉันงดสิทธิ์นายในรอบถัดไป?" พายเลิกคิ้วถามเสียงเย็น ทำเอาหมาป่าหนุ่มต้องรีบหุบปากฉับ ส่วนชอปเปอร์ได้แต่หัวเราะแห้งๆ เพราะรู้ดีว่าเวลาพายเอาจริง พวกเขาไม่มีทางสู้ได้เลย

ตลอดทั้งวันนั้น พายเปลี่ยนเพนท์เฮาส์ให้กลายเป็นนรกบนดินของลูกผู้ชาย หญิงสาวจงใจใส่เสื้อเชิ้ตสีขาวตัวโคร่งของคริสเพียงตัวเดียว ปลดกระดุมบนลึกจนเห็นเนินอกรำไร และเดินอวดเรียวขาขาวเนียนไปมาทั่วห้อง

เธอจงใจนั่งไขว่ห้างบนโซฟาตรงข้ามพวกเขา ค่อยๆ ทาโลชั่นลงบนเรียวขาอย่างเชื่องช้า... จงใจก้มลงเก็บของให้คอเสื้อเปิดกว้าง... และจงใจกินสตรอว์เบอร์รีเคลือบช็อกโกแลตด้วยท่าทีที่เย้ายวนที่สุด

คริสนั่งกำรีโมตทีวีแน่นจนแทบแหลกคามือ สันกรามปูดโปนจากการสะกดกลั้นอารมณ์ ในขณะที่ชอปเปอร์ต้องลุกไปดื่มน้ำเย็นจัดหลายต่อหลายแก้วเพื่อดับไฟราคะที่ถูกจุดขึ้นมาจากการมองดูเท่านั้น

"ทรมานจังเลยนะพวกนาย..." พายเดินเข้ามาหาพวกเขาทั้งสองคนที่โซฟา นัยน์ตาพราวระยับ "อยากสัมผัสฉันไหม... อยากลบรอยพวกนี้ หรืออยากจะสร้างรอยใหม่ดีล่ะ?"

หญิงสาวโน้มใบหน้าเข้าไปใกล้คริส เป่าลมหายใจร้อนๆ รดปลายหูเขา ก่อนจะผละออกไปลูบไล้สันกรามของชอปเปอร์เบาๆ ทิ้งให้ผู้ชายตัวโตสองคนต้องหอบหายใจสะท้าน สติแทบขาดผึง แต่ก็ต้องถูกตอกตรึงไว้ด้วยคำว่า 'ห้ามแตะต้อง'