MasukShare
บทที่ 410
Bab terbaru
หลังบวชชี บรรดาท่านพี่ก็อ้อนวอนให้ข้าสึก บทที่ 1267
ปาเก๋อหลู่สะดุ้งเฮือก ก่อนจะพาลโกรธด่าทอข้ารับใช้ที่เตือนเขาเมื่อครู่ทันที “ไอ้สารเลว นี่มันเรื่องอะไรกัน? ไหนเจ้าบอกว่าธิดาศักดิ์สิทธิ์อยู่ตรงหน้าข้า?”ข้ารับใช้รีบอธิบาย “ทูลท่านอ๋อง ธิดาศักดิ์สิทธิ์ถูกเขาบังไว้ข้างหลังพ่ะย่ะค่ะ”ปาเก๋อหลู่หันขวับกลับไปสู่เบื้องหน้าทันที ใบหน้าเต็มไปด้วยความโกรธเกรี้ยว “เจ้าอีกแล้ว! ไสหัวไปให้พ้นหน้าข้าเสีย ตอนนี้ข้ามีธุระสำคัญจะหารือกับธิดาศักดิ์สิทธิ์ เจ้าอย่าได้มาขวางทางอยู่ตรงนี้!”เป่ยเฉินหยวนจ้องมองเขาด้วยสายตาเย็นเยียบดาบในมือประหนึ่งจะหลุดออกจากฝักได้ทุกเมื่อ กลิ่นอายสังหารรุนแรงยิ่งนักหลานซื่อตบบ่าของเขาเบา ๆปาเก๋อหลู่ผู้นี้ตาบอดไปแล้ว ไม่ว่าอย่างไรก็ไม่อาจสร้างภัยคุกคามใด ๆ ต่อพวกเขาได้อีกในทางกลับกันหากฆ่าเขาเสีย เกรงว่าจะทำให้เสินอ๋องผู้เฒ่าโกรธกริ้วถึงขีดสุดเป่ยเฉินหยวนเข้าใจความหมายที่หลานซื่อบอกเป็นนัย เพียงแต่เขาไม่ถูกชะตาเจ้าหมอนี่เป็นที่สุดโดยเฉพาะเมื่อครั้งแรกที่ปาเก๋อหลู่ได้พบหลานซื่อ สายตาคลั่งไคล้ที่เผยออกมานั้นทำให้เป่ยเฉินหยวนอยากจะควักลูกตาของเขาออกมาเสียและผลสุดท้ายก็ได้ควักออกมาจริง ๆเพียงแต่คาดไม่ถึงว่า
หลังบวชชี บรรดาท่านพี่ก็อ้อนวอนให้ข้าสึก บทที่ 1266
ที่บริเวณประตูเมือง ไม่เห็นทหารหนึ่งหมื่นนายเหล่านั้นที่รอคำสั่งอยู่ที่นี่คือยอดฝีมือห้าร้อยคนที่เสินอ๋องผู้เฒ่าคัดเลือกเอาไว้แต่แรกแล้วหลานซื่อกวาดตามองปราดหนึ่ง ก่อนจะแอบถามอวิ่นซิง “เป็นอย่างไรบ้าง?”อวิ่นซิง: [เรียนนายหญิง ในตัวคนทั้งห้าร้อยคนนี้ล้วนมีแมลงกู่ที่เสินอ๋องผู้เฒ่าฝังไว้]เรื่องที่เสินอ๋องผู้เฒ่าฝังแมลงกู่ไว้กับคนของตัวเองเช่นนี้ หลานซื่อไม่รู้สึกแปลกใจเลยแม้แต่น้อยอย่าว่าแต่ยอดฝีมือห้าร้อยคนนี้เลย ทหารหนึ่งหมื่นนายในเมืองนั้นก็ไม่ได้ถูกฝังแมลงกู่ไว้เช่นกันหรอกหรือ?แมลงกู่ที่ถูกฝังลงในตัวคนเหล่านี้ก็ไม่ใช่ของประหลาดอะไร มันคือกู่เชื่อฟังเป็นกู่ประเภทที่ว่า “หากไม่เชื่อฟังข้า ก็จงไปตายเสีย!”ความต้องการควบคุมของเสินอ๋องผู้เฒ่าผู้นี้ช่างรุนแรงเสียจริงหลานซื่อเหลือบมองโดยรอบ คนอื่น ๆ ส่วนใหญ่มากันหมดแล้ว ทั้งเวินเฉวียนเซิ่ง เวินเยวี่ย รวมถึงชางชิงหลานและฮาหลานจากราชสำนักฝ่ายนอกต่างก็ยืนรออยู่ไม่ไกลมีเพียงเสินอ๋องผู้เฒ่าที่ยังมาไม่ถึง อ้อ ยังมีเอ้อถานหลัวอีกคนที่ยังไม่มาหลานซื่ออาศัยช่วงเวลานี้ลอบมองไปยังยอดฝีมือต่างถิ่นทั้งห้าร้อยคนนั้น แล้วถามอวิ่นซิงว่
หลังบวชชี บรรดาท่านพี่ก็อ้อนวอนให้ข้าสึก บทที่ 1265
หลานซื่อไม่ได้พูดอะไรเสินอ๋องผู้เฒ่าพ่นลมหายใจเย็นชา “เช่นนั้นก็รอดูต่อไปเถิด หากข้าพบว่าเจ้าเกี่ยวข้องกับการที่ราชาอสรพิษคลุ้มคลั่งจริง ๆ ข้าจะสูบเลือดเจ้าให้แห้งเหือด จากนั้นจะเลาะเอ็นถลกหนัง แล้วโยนลงไปในถ้ำงู!”แววตาของเป่ยเฉินหยวนพลันฉายประกายสังหารออกมาหลานซื่อเอื้อมมือไปห้ามเขาไว้ ส่งสัญญาณไม่ให้เขาวู่วาม ก่อนจะเอ่ยกับเสินอ๋องผู้เฒ่า “ในเมื่อเสินอ๋องมั่นใจถึงเพียงนี้ เช่นนั้นข้าก็จะรอ”เสินอ๋องผู้เฒ่าสะบัดแขนเสื้อทันใด แล้วหันหลังเดินจากไปเขาทิ้งคำสั่งสุดท้ายเสียงดังลั่น “ยามเที่ยงสามเค่อ รวมพลที่ประตูเมือง ออกเดินทางสู่ซีถง!”ตามแผนการเดิม หลังจากกรีดเลือดธิดาศักดิ์สิทธิ์ในพิธีสวดขอพรให้ทุกคนดื่มกินแล้ว พวกเขาควรจะออกเดินทางได้ในเวลานี้แต่นึกไม่ถึงว่าจะเกิดสถานการณ์ไม่คาดฝันเรื่องราชาอสรพิษขึ้นเวลานี้เสินอ๋องผู้เฒ่ายังไม่อาจจากไปไหนได้ แม้ราชาอสรพิษจะยอมรับนายแล้ว แต่นายใหม่ของมันกลับไม่ได้เข้าสยบมันในทันทีอย่างไม่ทราบสาเหตุในขณะนี้ราชาอสรพิษยังคงไร้การควบคุมอยู่ เขาต้องทำให้มันสงบลงโดยเร็วที่สุด มิเช่นนั้นภายในเมืองหินดำต้องเกิดจลาจลเป็นแน่เสียเวลาอยู่นิดเดียว
หลังบวชชี บรรดาท่านพี่ก็อ้อนวอนให้ข้าสึก บทที่ 1264
สีหน้าของหลานซื่อพลันเย็นเยียบลงในทันใดงูเขียวน้อยตัวนี้ไม่ใช่สัตว์เลี้ยงของนาง และไม่ใช่กู่ของนางเช่นกันแต่เลี้ยงดูมานานถึงเพียงนี้ ก็ต้องมีความผูกพันอยู่บ้างไม่มากก็น้อยยิ่งไปกว่านั้นงูน้อยตัวนี้ยังทำให้ราชาอสรพิษยอมรับนายได้จริง ๆ ตอนนี้ไม่ว่าอย่างไร นางก็ไม่มีทางส่งมันออกไปเด็ดขาดดังนั้นหลานซื่อจึงกล่าวด้วยสีหน้าเรียบเฉย “เสินอ๋องคงไม่ได้จงใจหาข้ออ้าง คิดจะป้ายความผิดเรื่องที่ราชาอสรพิษของพวกท่านคลุ้มคลั่งสูญเสียการควบคุมมาให้ข้ากระมัง?”“ธิดาศักดิ์สิทธิ์ เหตุใดจึงกล่าวเช่นนี้?”เสินอ๋องผู้เฒ่าขมวดคิ้วเอ่ยขึ้น“หากไม่ได้คิดจะปรักปรำข้า เรื่องที่มองปราดเดียวก็เข้าใจได้เช่นนี้ เหตุใดท่านเสินอ๋องยังต้องบังคับให้ข้าส่งงูน้อยตัวนี้ให้อีกเล่า?“ทั้งที่รู้ดีว่างูน้อยตัวนี้เป็นของข้า ยังรู้อยู่เต็มอกว่ามันไม่มีทางทำให้ราชาอสรพิษแห่งเมืองหินดำของพวกท่านยอมรับนายได้ แต่กลับยังดึงดันไม่เลิกรา ข้าอยากรู้นักว่า แท้จริงแล้วเสินอ๋องต้องการสืบหาความจริงเรื่องราชาอสรพิษยอมรับนาย หรือว่าความจริงแล้วต้องการจะเล่นงานข้ากันแน่?!”“บังอาจ!”สือเซี่ยวที่ตามมาทันทีที่ได้ยินคำพูดนี้ของหลานซื่
หลังบวชชี บรรดาท่านพี่ก็อ้อนวอนให้ข้าสึก บทที่ 1263
เวลานี้เสินอ๋องผู้เฒ่าไร้ซึ่งความสุขุมเช่นในยามปกติ แทบจะห้อตะบึงพุ่งออกมาจากหน้าประตูตำหนักเสินอ๋อง ขาชราคู่นั้นวิ่งอย่างรวดเร็วเขาจ้องเขม็งใส่งูเขียวน้อย เห็นมันเลื้อยไปแทบเท้าของหลานซื่อกับตา คลอเคลียขาของหลานซื่อราวกับประจบประแจง ดวงตาแทบจะพ่นไฟได้คู่นั้นก็พลันถลึงใส่หลานซื่อทันที“ธิดาศักดิ์สิทธิ์ งูตัวนี้เป็นของเจ้าหรือ?”เวลานี้หลานซื่ออยากจะยกเท้าเตะงูเขียวน้อยให้กระเด็นออกไปจริง ๆแต่น่าเสียดาย ต่อให้เตะออกไปตอนนี้ก็ไร้ประโยชน์เสียแล้วนางได้แต่ช้อนงูเขียวน้อยตัวนั้นขึ้นมาไว้ในมืออย่างรำคาญใจ จากนั้นก็พยักหน้าด้วยใบหน้าเรียบเฉย “...เพคะ”เมื่อเสินอ๋องผู้เฒ่าได้ยินหลานซื่อยอมรับ ก็ตั้งคำถามในทันที “เจ้าแอบลงมือทำอะไรกับราชาอสรพิษหรือ? เจ้าทำให้ราชาอสรพิษยอมรับเจ้าเป็นนายใช่ไหม?!”“เอ๊ะ? ราชาอสรพิษอะไรกัน? ยอมรับนายอะไรกัน?”หลานซื่อแสร้งทำหน้ามึนงง “ที่ท่านเสินอ๋องกล่าวถึง คือเจ้างูยักษ์สีขาวเงินตัวนี้หรือ?”เสินอ๋องผู้เฒ่าใบหน้าเคร่งขรึม “นี่คือราชาอสรพิษแห่งเมืองหินดำเรา”“อ้อ ที่แท้มันคือราชาอสรพิษเมืองหินดำของพวกท่านนี่เอง แต่ในเมื่อมันเป็นราชาอสรพิษของพวกท่าน ไม
หลังบวชชี บรรดาท่านพี่ก็อ้อนวอนให้ข้าสึก บทที่ 1262
“ฟ่อ ๆ ๆ!”ช่างน่าอัศจรรย์นักดาบหนึ่งของเป่ยเฉินหยวนฟันลงไป แม้จะทำให้ราชาอสรพิษเจ็บปวด แต่ยังอยู่ในขอบเขตที่มันพอจะทนรับได้ ดังนั้นการตอบสนองจึงไม่ได้รุนแรงนักแต่สิ่งที่คาดไม่ถึงก็คือ งูเขียวน้อยพุ่งเข้าไปกัดเพียงคำเดียว กลับเหมือนกัดเข้าที่เส้นเลือดใหญ่ของราชาอสรพิษ ร่างงูสีขาวเงินที่หนาเท่าถังน้ำดิ้นพล่านสะบัดไปมาอยู่ใต้แท่นสวดขอพรทันทีไม่ทันระวังเพียงนิดเดียว...“ปัง!”หางงูที่อวบใหญ่ฟาดใส่เสาแท่นสวดด้านล่างสุด จนแท่นทั้งหลังเอียงพังลงมาในทันทีหลานซื่อไม่ทันระวัง จึงร่วงลงมาจากบนแท่นเช่นนั้น“อู๋โยว!”รูม่านตาของเป่ยเฉินหยวนหดตัวลงฉับพลัน พุ่งตัวเข้าไปรับหลานซื่อได้อย่างมั่นคงทันทีทั้งสองเพิ่งจะตกลงบนซากปรักหักพังของแท่นสวดขอพร หางของราชาอสรพิษก็ฟาดเข้ามาอีกครั้งเห็นอยู่ว่ากำลังจะกระแทกหลานซื่อและเป่ยเฉินหยวนทั้งสอง แต่ในวินาทีต่อมา หางของราชาอสรพิษกลับหยุดชะงักอยู่กลางอากาศ นิ่งค้างอยู่ตรงหน้าหลานซื่อเสียอย่างนั้น“เกิด...อะไรขึ้น?”ฝูงชนต่างพากันมองภาพตรงหน้าอย่างตกตะลึง ไม่รู้ว่าเกิดอะไรขึ้นอีกแต่หลานซื่อกลับมองเห็นแล้วอวิ่นซิงที่คอยให้แมลงพิษที่ซ่อนตัวอยู
Anda juga akan menyukai
เกิดใหม่ทั้งทีได้ลูกมาสองแถมสามีอีกหนึ่งคน
พิมพ์สีทอง52.0K Dibacaยอดหญิงในเงามาร
ฉินอันอัน164.5K Dibacaภรรยาเปลี่ยนชะตา
ไห่ถาง31.1K Dibacaยอดหญิงแกร่งของเฟิงอ๋อง
หูเทียนเสี่ยว327.6K Dibacaทะลุมิติสู่อ้อมกอดของคุณสามี
ฮวาเฟิ่งหวง2.5K Dibacaฝ่าบาทอย่าเพึ่งรักข้าแค่กินข้าวให้หมดก่อน!
จันทร์ส่องแสง7.2K Dibacaท่านร้ายข้าก็ร้าย...มีสิ่งใดไม่เหมาะสม
รอรีวัน46.5K Dibacaมาเฟียสาวทะลุมิติเป็นนางร้ายในนิยายจบแล้ว
มายุมายูมายา909 Dibaca
