ทะลุมิติสู่อ้อมกอดของคุณสามี

ทะลุมิติสู่อ้อมกอดของคุณสามี

last updateTerakhir Diperbarui : 2025-11-12
Bahasa: Thai
goodnovel18goodnovel
Belum ada penilaian
48Bab
3.3KDibaca
Baca
Tambahkan

Share:  

Lapor
Ringkasan
Katalog
Pindai kode untuk membaca di Aplikasi

บ้านเมืองแห้งแล้งมานานนักไม่มีฝนตกลงมาสักเม็ด จึงจัดพิธีบวงสรวงครั้งใหญ่ ทว่าผู้ใดจะคาดคิดว่าสรวงสวรรค์จะส่งเทพธิดาลงมาให้ ถูกใจเขาเสียจริง สวรรค์ส่งนางมาให้เช่นนี้ อย่าหวังว่าเขาจะส่งนางคืน

Lihat lebih banyak

Bab 1

บทที่ 1 เทพธิดาตกสวรรค์

妻が特注した「座面やたら広いソファ」が家に届いてから、あいつは毎晩リビングで寝るようになった。

俺が寝室へ戻ってこいと言っても、「疲れてるの」その一言で追い返される。

ひどい時は寝室のドアまで鍵をかける始末だ。

そのくせ、夜中になるとリビングの方から妙に押し殺した物音が聞こえてくる。朝になるまで、絶対にドアを開けてくれない。

さすがに俺も限界だった。

だから出産当日――

妻が分娩室から出てきて、まだベッドからも起き上がれない状態の時、俺は生まれた子供を抱くことすら拒否し、その場で離婚を切り出した。

妻は目を真っ赤にしながら震える声で聞いてきた。

「私が毎晩ソファで寝てたせいなの?ただそれだけで子供を産んだばかりの私と離婚するっていうの?」

俺は一切迷わず答えた。

「そうだ」

俺の迷いのない返事を聞いた瞬間、小林菜奈(こばやし なな)は病室のベッドの上で泣き崩れた。

両家の親たちも、孫が生まれた喜びから一瞬で現実へ引き戻された。

すると、彼女の助手である山田英夫(やまだ ひでお)が突然前に飛び出してきて、大声で怒鳴った。

「杉浦駿介(すぎうら しゅんすけ)!お前、本当に人の心ってもんがあるのか?菜奈さんが、お前のために、この家のためにどれだけ尽くしてきたと思ってる!

ただソファを買ってリビングで寝てただけだろ?一緒に寝なかったくらいで、離婚だなんて頭おかしいんじゃねぇのか!」

それを聞いた菜奈の父はさらに怒りを募らせた。

「なんだ、理由はそんなくだらんことか!菜奈は妊娠してたんだぞ!そんな気分になれない時だってある。それだけで離婚だと?お前、それでも男か!」

病室中の視線が一斉に俺へ向けられる。まるで罪人でも見るような目だった。

父は慌てて間に入り、取り繕うように笑った。

「まあまあ、落ち着いてください。こいつも分娩室の外で長時間待って、頭が混乱してるだけなんです。

元気な男の子が生まれたばかりなんですよ。こんなめでたい日に離婚なんて、縁起でもないこと言うわけないでしょう」

母も急いで菜奈のそばへ寄り、ティッシュで涙を拭った。

「菜奈ちゃん、気にしないでね。駿介も一時の気の迷いだから。今は身体を休めるのが一番よ。泣いたら身体に障るわ」

看護師も、隣のベッドの患者たちも、呆然とした顔でこちらを見ている。

だが、俺の態度は変わらなかった。

「親父、俺は本気だ。この結婚は終わりにする」

そう言って、俺は離婚届を取り出し、菜奈へ差し出した。

「サインしろ」

俺が本気だと分かった瞬間、菜奈の父はとうとう怒鳴り声を上げた。

「杉浦、お前みたいな恩知らずいるか!菜奈は十ヶ月もお前の子を腹で育てて、今日だって命懸けで子供を産んだんだぞ!

それなのに出産直後に離婚だと?菜奈にも、俺たちにも顔向けできると思ってるのか!」

父も俺の頑固さに顔を真っ赤にし、殴りかかろうと手を振り上げたが、母が必死に止める。

父は荒い息を吐きながら俺を睨みつけた。

「お前は本当に家庭をめちゃくちゃにしなきゃ気が済まないのか!何が不満か知らんが、後々解決すりゃいいだろ?なんでわざわざ今じゃなきゃ駄目なんだ!」

「解決などできない」

俺は病床に横たわる菜奈を見る。泣き声は止まっていたが、肩はまだ小刻みに震えている。

やがて彼女は掠れた声で口を開く。

「駿介……どうして……?」

「理由なんかない」

俺は冷たく言い放った。

「俺たちは終わりだ」

そう言い残し、俺はその場を去ろうとした。

すると英夫が突然、俺の腕を掴む。

「待てよ!菜奈さんは今、一番弱ってる時なんだぞ!彼女を置いて逃げる気か!」

俺はその手を振り払った。

「お前、ただの助手だろ、俺が何しようがお前には関係ない」

だが英夫は食い下がらず、俺の胸ぐらを掴むと、正義感を振りかざすように言い放った。

「そうだ、俺はただの助手だ!でも、お前のやってることは人として見過ごせねぇ!どこの男が、お前みたいに妻が子供を産んだ直後に離婚を切り出せるんだよ!

杉浦駿介、お前は男失格どころか、人間失格だ!」

次の瞬間、俺は英夫の手を振り払い、そのまま拳を叩き込んだ。

鈍い音が病室に響く。

英夫は数歩よろめき、そのまま床へ倒れ込んだ。頬を押さえ、信じられないという顔で俺を見上げる。

菜奈は顔色を変え、無理やり身体を起こそうとした。点滴の管が大きく揺れる。

「やるなら私にして!どうして関係ない人まで巻き込むのよ!」

Tampilkan Lebih Banyak
Bab Selanjutnya
Unduh

Bab terbaru

Bab Lainnya
Tidak ada komentar
48 Bab
บทที่ 1 เทพธิดาตกสวรรค์
บทที่ 1เทพธิดาตกสวรรค์ดวงตะวันส่องแสงสว่างจ้า ความร้อนระอุส่งผลให้ชาวเมืองหวาดหวั่น หลายปีมานี้เกิดอาเพสอันใดก็ไม่ทราบ จึงทำให้ฝนฟ้าไม่ตกต้องตามฤดูกาล ชาวไร่ชาวนา หรือแม้แต่พ่อค้าแม่ขายต่างก็เดือดร้อนไปตามๆ กัน แล้งเช่นนี้พืชผลก็ไม่สามารถเติบโตได้ดี รายได้จึงน้อยลง ส่วนผู้ที่ทำอาชีพค้าขายเป็นหลักก็ไม่มีผู้ซื้อจึงขาดทุนไปตามๆ กันเจ้าเมืองอ๋องเห็นเช่นนั้นจึงจัดพิธีบวงสรวงฟ้าดินด้วยเครื่องสังเวยมากมาย ทั้งช้าง ม้า วัว ควาย อาหารทั้งคาวหลาน และสุราชั้นดี รวบรวมเหล่าประชาชนแผ่นดินทองที่หน้าพระราชวังไท่หยาง พิธีเริ่มไปประมาณครึ่งชั่วยาม ท้องฟ้าก็เริ่มเปลี่ยนสีเมฆดำทะมึนก่อตัวอยู่เหนือแท่นพิธีบวงสรวงสร้างเสียงฮือฮาจากผู้คนใต้หล้า เสียงครึกโครมของท้องฟ้าดังกึกก้องกังวาบไปทั่ว เป็นปรากฏการณ์ธรรมชาติที่หาได้ทั่วไปแต่ทว่าไม่ใช่กลับแผ่นดินแดนเหนือแห่งนี้หยวนซีซวนเงยหน้าขึ้นมองท้องฟ้าเบื้องบน จดจ้องมองท้องฟ้าด้วยดวงตาสีหยดหมึกคู่งามพลันเกิดแสงประกายดุจดวงดาวอยู่แวบหนึ่ง ก่อนที่บางสิ่งบางอย่างจะตกลงมาจากฟากฟ้า คิ้วดกเข้มขมวดเข้าหากันแล้วเพ่งพิจารณาด้วยความฉงนใจ รูปร่างของสิ่งที่ตกลงมาจากเบื้อ
Baca selengkapnya
บทที่ 2 ฉันต้องกลับไป...
บทที่ 2ฉันต้องกลับไป... “หากไม่รู้... เช่นนั้นก็พักอยู่ที่นี่ก่อนดีหรือไม่?”“แต่ฉันไม่อยากแต่งงาน...” นางพึมพำราวกับเด็กน้อยคนหนึ่ง......หรือข้าจะใจร้อนไป ข้าไม่คิดปล่อยเจ้าไปด้วยสิ หากไม่ทำเช่นนี้เกรงว่าเจ้าคงตกไปอยู่ในมือของผู้อื่น...“ได้ เช่นนั้นเอาตามนี้ดีหรือไม่ อีกไม่นานเราจะเดินทางไปเมืองหลวงกัน...”ไม่ทันที่หยวนซีซวนจะเอ่ยจบ หนิงอวี้เฟยก็พูดขัดขึ้นมา“ทำไมต้องไปเมืองหลวงด้วย!?” นางหวาดหวั่นเหลือเกิน จากประสบการณ์การดูซีรี่ย์จีนโบราณของนาง เมืองหลวงเป็นสถานที่ที่น่ากลัวมาก นี่หมายความว่าหยวนซีซวนจะจับนางส่งให้ราชวงศ์อย่างนั้นหรือ!?“เพราะการปรากฏตัวของเจ้า... การตกลงมาจากฟ้าพร้อมกับสายฝนผู้ใดก็เลียนแบบเจ้าไม่ได้ การปรากฏตัวพร้อมกับเรื่องเหนือธรรมชาติเช่นนี้ฝ่าบาทย่อมอยากพบเจอเจ้า จนกว่าจะกลับมาที่นี่ข้าจะให้เวลาเจ้าคิดเกี่ยวกับการแต่งงาน”“...” หนิงอวี้เ
Baca selengkapnya
บทที่ 3  สัมผัสที่ข้างแก้ม
บทที่ 3 สัมผัสที่ข้างแก้มยิ่งได้มองดวงหน้าหวาน ความรู้สึกบางอย่างแล่นกลับมาในห้วงความคิด ความรู้สึกเมื่อแรกพบหวนกลับมาวันที่เขาพบกับนางเป็นครั้งแรก วันที่นางตกลงมาจากฟ้าสู่อ้อมแขน ช่วงเวลานั้นทุกสิ่งราวกับหยุดนิ่ง ร่างของนางเบาบางอยู่ในอ้อมแขน สายลมพัดไปรอบตัว ฝนแรกที่ร่วงหล่นลงจากฟากฟ้าหลังจากแห้งแล้งมาหลายเดือนโอบล้อมพวกเขาทั้งสอง ยามสบตาคล้ายกับถูกบางอย่างดึงดูดจนมิอาจต้านทานได้คล้ายกับหัวใจจะหยุดเต้นในตอนนั้น…ไม่ใช่เพราะความงามเหนือมนุษย์ของนาง ไม่ใช่เพราะความแปลกประหลาดของสถานการณ์ แต่เป็นเพราะสิ่งใดบุรุษเองก็มิอาจหาคำตอบได้เวลาผ่านไปประมาณหนึ่งชั่วยาม ก็ได้เวลาเดินทางต่อ มิเช่นนั้นอาจจะไปถึงช้ากว่ากำหนด เพ่ยเพ่ยสาวใช้ของหนิงอวี้เฟยพานางไปที่รถม้า นางเงยหน้ามองรถม้าที่รออยู่ก่อนจะถอนหายใจ จากนั้นก็หันไปมองหยวนซีซวน“ข้าขอนั่งม้าไปกับท่านได้หรือไม่?” สตรีตัวน้อยทำสายตาออดอ้อนระคนน่าสงสารราวกับลูกกวางตัวน้อย หยวนซีซวนมองนางนิ่งๆ ราวกั
Baca selengkapnya
บทที่ 4 ให้ข้าอุ้มน่ะดีแล้ว
บทที่ 4ให้ข้าอุ้มน่ะดีแล้วทันทีที่หนิงอวี้เฟยถึงจวน นางแทบไม่เสียเวลามองไปรอบตัว นางเดินตรงไปยังเตียงแล้วล้มตัวลงนอนคว่ำบนเตียง ดวงตาหลับลงด้วยความเหนื่อยล้า“เดินทางมาหลายวัน ข้าอยากพักจะแย่ ปวดเนื้อปวดตัวไปหมด” นางบ่นเสียงเบาด้วยพร้อมกับห้วงนิทราที่เริ่มคืบคลานเข้ามา “...ข้าจะไม่ขยับอีกแล้ว...”ทว่าในทันทีทันใดนั้นเอง เพ่ยเพ่ยและเหล่าสาวใช้ก็กรูกันเข้ามาลากตัวนางขึ้นมาจากเตียง“คุณหนูเจ้าคะ ได้เวลาต้องเตรียมตัวเข้าเฝ้าเจ้าค่ะ” ก่อนจะช่วยกันผลัดเปลี่ยนอาภรณ์ให้นางคนละไม้คนละมือ“เดี๋ยว! ข้ายังไม่ได้พักเลยนะ!” นางบ่นเสียงอิดออดอย่างไร้เรี่ยวแรง แต่ไม่มีผู้ใดสนใจเพราะสิ่งสำคัญที่สุดในยามนี้คือการเตรียมตัวเข้าเฝ้าฮ่องเต้! อาภรณ์สีขาวราวหิมะถูกสวมลงบนเรือนร่างของนาง เนื้อผ้าเนียนละเอียดลื่นไหลราวกับสายน้ำไหลต้องผิว ลวดลายปักบนเนื้อผ้าเป็นรูปเมฆหมอกและดอกเหมย ละเอียดอ่อน
Baca selengkapnya
บทที่ 5 ข้าไม่แต่ง
บทที่ 5ข้าไม่แต่ง“ในเมื่อเทพธิดาบาดเจ็บ อีกทั้งยังใช้พลังเรียนฝนฟ้ามาพิสูจน์ให้พวกเราได้เป็นที่ประจักษ์ คงจะเหนื่อยมากแล้ว เช่นนั้นจงไปพักก่อนเถิด ข้าจะให้คนจัดเตรียมห้องไว้ให้”ฮ่องเต้เอ่ยเช่นนั้น ลึกไปในแววตาของเขากลับดูไม่น่าไว้วางใจ ราวกับตั้งใจวางแผนวางสิ่ง และหยวนซีซวนก็พอจะรู้ว่ายามนี้ไม่ใช่เวลาที่เหมาะสมที่จะออกตัว“ขอบพระทัยฝ่าบาท” บุรุษเอ่ยพลางโค้งศีรษะ ก่อนจะขยับตัวพาหนิงอวี้เฟยออกจากห้องโถง เดินตามนางกำนัลนางหนึ่งมายังห้องว่างไม่ไกลกันนักเขาวางร่างของนางลงบนเก้าอี้ยาว ก่อนจะเอ่ยเสียงเรียบ“รอข้าอยู่ที่นี่”บุรุษเอ่ยก่อนจะเดินจากไปทว่ากลับต้องหยุดกึก ดวงตาคมกริบเหลือบลงมองมือของนางที่กำชายอาภรณ์ของเขาไว้ ก่อนจะเลื่อนสายตามองใบหน้าของนาง “เจ้าจะไปไหน?” นางถามเสียงเบา ดวงตาจับจ้องเขาอย่างไม่สบายใจ หยวนซีซวนปรายตามองนางครู่หนึ่ง ก่อนตอบเสียงเรียบนิ่ง“ข้าต้อง
Baca selengkapnya
บทที่ 6 ป๋ามาก
บทที่ 6ป๋ามาก“เป็นข้าที่ผิดเอง เทพธิดาโปรดระงับโทสะด้วย”ดวงตากลมกะพริบปริบๆ มองหยวนซีซวนที่อยู่ดีๆ ก็คำนับให้กับนาง ฮ่องเต้เห็นเช่นนั้นจึงรีบเอ่ยถามด้วยความสงสัยระคนร้อนใจ“นี่เจ้าหมายความว่าอย่างไรกัน?”“ฝ่าบาทโปรดประทานอภัย ก่อนหน้านี้กระหม่อมได้ให้สัญญากับเทพธิดาว่าจะพากลับต้าจวิน เพราะสวรรค์ส่งนางลงมาจากที่นั่น ต้าจวินจึงไม่ต่างจากบ้านของนาง เมื่อได้ยินว่าจะต้องเป็นกุ้ยเฟยอยู่ที่นี่จึงเกิดโทสะ โปรดถอนราชโองการด้วยพ่ะย่ะค่ะฝ่าบาท”ขุนนางทั้งหลายได้ยินเช่นนี้ก็เห็นด้วย รีบคุกเข่าก้มศีรษะจรดพื้นเพื่อขอให้ฮ่องเต้ถอนพระราชโองการ“โปรดถอนพระราชโองการด้วย!!!”ฮ่องเต้สองจิตสองใจ ใจหนึ่งยังอยากให้หนิงอวี้เฟยเป็นกุ้ยเฟยอยู่เคียงข้าง การมีเทพธิดาอยู่ด้วยย่อมทำให้บ้านเมืองเจริญรุ่งเรืองราวกับได้รับการอวยพรจากสวรรค์ ทว่าหากบังคับนางจนสวรรค์พิโรธเช่นนี้นอกจากไม่ได้รับการอวยพรแล้ว อาจจะถูกลงทัณฑ์ด้วยก็เป็นได้
Baca selengkapnya
บทที่ 7 คดีคลี่คลาย
บทที่ 7คดีคลี่คลาย“เทพธิดาถูกจับตัวไปขอรับ กระหม่อมเร่งไปช่วยแล้ว ทว่าโจรป่าเข้ามาขวางเอาไว้จึงไม่สามารถช่วยเทพธิดาได้ กระหม่อมน้อมรับโทษขอรับ!”บุรุษชะงักไปเพียงครู่ ก่อนที่สายตาของเขาจะเปลี่ยนเป็นเคร่งขรึม“จุดที่ถูกจับอยู่ที่ใด?”“บริเวณท้ายตลาด พวกมันพาหนีไปทางตรอกหลัง!”“ระดมกำลังออกติดตามทันที!”“ขอรับ!!”แม้เขาจะออกไล่ล่าอย่างรวดเร็ว แต่เมื่อไปถึงจุดที่นางถูกพาตัวไปก็ไม่ทัน...รวดเร็วเกินไป ไร้ร่องรอยเกินไป ราวกับว่ามีคนช่วยหลบหนีออกจากเมืองหลวง ดวงตาคมกริบของเขาสอดส่องไปทั่วตรอกแห่งความมืด เส้นทางนี้คดเคี้ยว ซับซ้อน และมีเพียงผู้ที่รู้จักเมืองหลวงเป็นอย่างดีเท่านั้นที่จะพาหนีไปได้ หากไม่ใช่คนในเมืองหลวง แล้วจะเป็นผู้ใด?โจรป่าจะมาคุ้นเคยเส้นทางในเมืองหลวงได้อย่างไร นอกเสียจากมีคนพามาจนชินเส้นทาง หรือมีคนคอยช่วยอย่างลับๆย
Baca selengkapnya
บทที่ 8 ข้าคือเทพธิดา
บทที่ 8ข้าคือเทพธิดา“ไอ้พวกสารเลว!!”ทันใดนั้นเมฆดำลอยมาปกคลุมเหนือป่า เงาดำคลืบคลานอย่างน่ากลัว เสียงฟ้าร้องดังสนั่นราวกับกำลังโกรธไปพร้อมๆ กับนาง ที่น่าประหลาดใจก็คือเมฆดำเหล่านั้นก่อตัวขึ้นแค่เพียงพื้นที่ที่นางอยู่เปรี้ยง!!สายฟ้าฟาดลงมา กระแทกร่างโจรที่ทำร้ายเด็กจนร่วงลงไป ทุกคนตกตะลึงเงยหน้าขึ้นมองท้องฟ้าเหนือร่างของนาง หนิงอวี้เฟยเองก็เงยหน้าขึ้นมองเช่นกัน นางตกใจแต่ก็ไม่เท่าชาวบ้านเหล่านี้ เพราะนี่ไม่ใช่ครั้งแรกที่เกิดเหตุการณ์เช่นนี้ เมฆดำครึ้มเหล่านั้นราวกับกำลังปกป้องนางอยู่ หากเอ่ยตามความเชื่อของคนในยุคนี้ก็คงเป็น...สวรรค์กำลังเข้าข้างนางเช่นนั้นหากนางจะเอ่ยคำโกหกสีขาวเพื่อเรียกขวัญกำลังใจจากชาวบ้านเสียหน่อยก็คงไม่เป็นไรกระมัง นางสูดหายใจเข้าลึก ก่อนจะเอ่ยเสียงหนักแน่น“ข้าคือเทพธิดา มาเพื่อช่วยพวกเจ้า!”ชาวบ้านลังเล พวกเขามองนางอย่างไม่แน่ใจ เพราะดูอย่างไรในยามนี้ สตรีร่างบอบบางที่ถูกคราบฝุ่นดินกลบจน
Baca selengkapnya
บทที่ 9 ปากของนางทั้งหอมทั้งหวาน
บทที่ 9ปากของนางทั้งหอมทั้งหวานหลังจบการพิจารณาคดีและพิพากษาโทษแล้ว หยวนซีซวนก็รีบกลับจวนทันที เห็นว่าหนิงอวี้เฟยยังคงนอนหลับไม่ยอมตื่น บุรุษเฝ้ามองดวงหน้าหวานยาวมหลับใหล บาดแผลที่มุมปาก รวมถึงแก้มบวมๆ ทำให้บุรุษอยากจัดการกับคนร้ายให้แหลกคามือ แต่กระนั้นก็ต้องอดทนไว้ ถึงอย่างไรพวกมันก็ได้รับโทษทัณฑ์อย่างเหมาะสมแล้วในยามนั้นเองหนิงอวี้เฟยก็ค่อยๆ รู้สึกตัว เมื่อเห็นว่าหยวนซีซวนนั่งยู่ข้างเตียง นางก็ยกมือขึ้นปิดหน้าด้วยความอับอาย ทำให้บุรุษได้เห็นรอยถลอกที่แขนของนาง…ข้อเท้านางเพิ่งหาย บัดนี้ยังมีบาดแผลเพิ่มอีก…บุรุษครุ่นคิดอย่างกังวล“ข้าจะให้โม่โฉวคอยคุ้มกันเจ้า”…และจะให้เหยียนอู่ส่งคนมาคุ้มกันเจ้าห่างๆ ด้วย…“ไม่เอา”“เจ้าไม่เห็นหรือว่าเจ้าเจอกับสิ่งใดมาบ้าง?” หยวนซีซวนเอ่ยเสียงดุ“แค่ข้าอยู่กับท่านก็พอแล้วนี่ ท่านพี่เก่งกาจปกป้องข้าได้อยู่แล้
Baca selengkapnya
บทที่ 10 บุรุษปริศนาในค่ำคืนสวมหน้ากาก
บทที่ 10บุรุษปริศนาในค่ำคืนสวมหน้ากากหลังจากจบเรื่องทุกอย่าง สองวันต่อมาก็ถึงกำหนดการเดินทาง หนิงอวี้เฟยมองดูรถม้าที่นางเคยหวาดหวั่นด้วยสายตาแน่วแน่...ข้าไม่กลัวเจ้าแล้ว!...นางดื่มยาแก้เมารถ อีกทั้งยังมีถุงหอมแก้วิงเวียนอีกหลายถุง นางไม่กลัวแล้ว!ระหว่างทางหนิงอวี้เฟยพูดคุยตลอดทาง โดยมีเพ่ยเพ่ยและเสี่ยวหยุนเป็นเพื่อนคุย เดินทางมาเนิ่นนานกระทั่งมาถึงหมู่บ้านแห่งหนึ่ง ระหว่างรอหยวนซีซวนจัดการกับห้องพักในโรงเตี๊ยม หนิงอวี้เฟยก็ได้ยินชาวบ้านพูดกันว่าคืนนี้จะมีงานเทศกาลเล็กๆ ที่เรียกว่าเทศกาลสวมหน้ากาก เกิดความคิดหนึ่งที่ทำให้นางเผยรอยยิ้มเจ้าเล่ห์ขึ้นมาช่วงนี้หยวนซีซวนให้คนตามติดนางไม่ห่าง นางไม่มีอิสระเลยสักนิด วันนี้นางจะต้องแอบออกไปเที่ยวให้ได้!ช่วงดึกของคืนนั้นเอง เสียงเพลงจากกลองและขลุ่ยด้านนอกทำให้หนิงอวี้เฟยรู้สึกตื่นเต้น นางถามหยวนซีซวนแล้วว่าบุรุษมีเรื่องต้องจัดการอาจจะกลับมาดึก นางจึงใช้โอกาสนี้ในการเที่ยวเล่นในงานเทศกาลดวงจั
Baca selengkapnya
Jelajahi dan baca novel bagus secara gratis
Akses gratis ke berbagai novel bagus di aplikasi GoodNovel. Unduh buku yang kamu suka dan baca di mana saja & kapan saja.
Baca buku gratis di Aplikasi
Pindai kode untuk membaca di Aplikasi
DMCA.com Protection Status