บทที่ 6

"นายเริ่มต้นจากการเป็นเด็กฝึกงานไปก่อน แล้วตั้งใจเรียนรู้กฎระเบียบของบริษัทให้ดี"

จีหมิงเซวียนแสร้งทำเป็นตกใจ เขาดึงชายเสื้อของฉินหว่านเบา ๆ แล้วเอ่ยโน้มน้าวด้วยเสียงต่ำ

"พี่ฉินหว่าน แบบนี้คงไม่ค่อยดีมั้งครับ โปรเจกต์ก็ใกล้จะเสร็จแล้ว ถึงพี่ฮั่นชิงจะไม่มีผลงาน ก็ยังทุ่มเทมามากนะครับ"

ฉินหว่านกวาดตามองฉันตั้งแต่หัวจดเท้า เชิดคอราวกับนกยูงผู้หยิ่งยโส ก่อนจะแค่นเสียงเย็น

"ถ้าทุกคนเป็นคนใจแคบแบบเขา บริษัทคงไปไม่รอด เขาสู้เธอไม่ได้ตั้งแต่แรก เป็นเพราะตัวเขาเองไม่เอาไหน"

"หมิงเซวียน ต่อไปเธอรับช่วงโปรเจกต์ของฮั่นชิงไปเลย เธอต่างหากที่เป็นหัวหน้าโปรเจกต์ตัวจริง"

จีหมิงเซวียนมีแววตาโลภมาก แต่ปากกลับยังแสร้งปฏิเสธ

"พี่ฉินหว่าน แบบนี้ไม่ดีหรอกครับ ผมยังเด็ก ประสบการณ์ก็น้อย"

พวกคนเก่าแก่ในที่ทำงานมองออกว่าฉินหว่านไม่พอใจฉัน ต่างก็รีบผสมโรง

"คุณฉินตัดสินใจได้เฉียบขาดจริง ๆ เสี่ยวฮั่นช่วงนี้ได้ใจไปหน่อย เมื่อวานก็ไม่ยอมทำงานล่วงเวลา วันนี้ยังมาสาย ผมว่าเขาควรได้รับการจัดระเบียบเสียหน่อย"

"ผมคิดมาตลอดว่าคุณจีมีพรสวรรค์สูงมาก ถึงเสี่ยวฮั่นจะมีประสบการณ์อยู่บ้าง แต่สุดท้ายก็สู้คนรุ่นใหม่ไม่ได้หรอก"

ฉินหว่านเลิกคิ้วเล็กน้อย ทำท่าราวกับฝืนใจอย่างมาก ก่อนจะพูดอย่างเย่อหยิ่ง

"ถ้านายทำผลงานได้ดี ฉันอาจจะยอมให้นายอยู่ต่อก็ได้"

ฉันทนฟังคนพวกนี้รับส่งกันไปมาไม่ไหวอีกต่อไป จึงขัดคำพูดของฉินหว่านขึ้นมา

ฉันขมวดคิ้ว แล้วพูดอย่างเฉยชา

"ขอโทษครับคุณฉิน คุณอาจเข้าใจผิดแล้ว ผมมาที่บริษัทเพื่อดำเนินการลาออก"

ฉินหว่านชะงักงัน ก่อนจะหลุดปากออกมาด้วยความตกใจ

"อะไรนะ"

ฝ่ายบุคคลเดินเข้ามา แล้วกระซิบบางอย่างข้างหูเธอ

สีหน้าของฉินหว่านยิ่งมืดลง รอยย่นระหว่างคิ้วลึกกว่าเดิม

"ฮั่นชิง นายสร้างเรื่องเก่งจริง ๆ นะ"

"เดี๋ยวก็โวยวายเรื่องลาออก เดี๋ยวก็พูดจาแดกดัน อย่าลืมสิว่าบริษัทระดมทุนสำเร็จแล้ว อีกไม่นานก็จะเข้าตลาดหลักทรัพย์"

"ถึงตอนนั้น ฉันจะแบ่งโบนัสให้พนักงานทุกคน นี่คือบริษัทดี ๆ ที่คนอื่นอยากเข้าจนแทบแย่งกันตาย"

ฉันเพียงมองฉินหว่านอย่างเฉยชา

"ผมรู้ครับคุณฉิน รบกวนอนุมัติใบลาออกของผมโดยเร็วด้วย ไม่อย่างนั้นผมคงต้องยื่นเรื่องต่อคณะกรรมการแรงงาน"

ทุกคนมองหน้ากันไปมา ต่างไม่เข้าใจว่าเกิดอะไรขึ้น

ฉินหว่านกำหมัดแน่น ปลายเล็บจิกลงไปในฝ่ามือราวกับไม่รู้สึกเจ็บ เธอเชิดคอขึ้นแล้วพูดอย่างแข็งกร้าว

"ได้สิ นายไปเลย ฉันจะเซ็นให้เอง พอนายไปแล้ว ฉันจะเลื่อนตำแหน่งให้หมิงเซวียนเป็นหัวหน้าโปรเจกต์ทันที"

เธอแย่งเอกสารจากมือฝ่ายบุคคลมา หยิบปากกาขึ้นเตรียมเซ็น แต่ดวงตากลับจับจ้องฉันไม่วางตา คอยสังเกตปฏิกิริยาของฉันอย่างละเอียด

เมื่อเห็นว่าฉันยังคงไร้สีหน้า เธอก็พูดต่ออย่างไม่ยอมแพ้

"หลังบริษัทเข้าตลาดหลักทรัพย์ ฉันไม่เพียงจะเลื่อนตำแหน่งขึ้นเงินเดือนให้จีหมิงเซวียน แต่ยังจะซื้อรถซื้อบ้านให้เขาด้วย นี่แหละคือสิ่งที่คนมีผลงานสมควรได้รับ"

ฉันอดหัวเราะออกมาไม่ได้

ฉันรู้ว่าเธอจงใจใช้จีหมิงเซวียนมาทำให้ฉันหึง เพื่อบีบให้ฉันยอมอ่อนข้อ

แต่เธอไม่รู้ว่าเมื่อครู่นี้พาร์ตเนอร์ของโปรเจกต์เพิ่งติดต่อฉัน พวกเขาจะมาที่บริษัทเพื่อเรียกร้องค่าเสียหาย และตอนนี้ก็มาถึงด้านล่างของบริษัทแล้ว

ฉินหว่านมองรอยยิ้มที่มุมปากของฉันอย่างนิ่งงัน สีหน้ามีแววหงุดหงิด

"นายหัวเราะอะไร"

ฉันตอบอย่างเฉยชา

"ให้เขาอธิบายกับคุณเองก็แล้วกัน"

พูดจบ ฉันแค่นยิ้มแล้วขยับตัวหลบไปด้านข้าง

วินาทีต่อมา ตัวแทนจากพาร์ตเนอร์ก็เดินเข้ามาจากด้านหลังของฉัน

เขามีสีหน้าจริงจัง

"คุณฉิน บริษัทของคุณผิดสัญญาด้วยการเปลี่ยนหัวหน้าโปรเจกต์โดยพลการ ทางเราจะประกาศถอนการลงทุน และจะไม่เข้าร่วมแผนการนำบริษัทของคุณเข้าตลาดหลักทรัพย์อีกต่อไป"