ログインที่โต๊ะอาหาร
มาร์ทา และป้าเฮเลนช่วยกันจัดโต๊ะไว้อย่างเรียบร้อย อาหารเช้ามีไข่คน แพนเค้ก และนมร้อนกลิ่นหอมละมุนพร้อมทั้งกาแฟที่กลิ่นหอมอบอวลไปทั่วห้อง
วิเวียนนั่งเงียบ ๆ อยู่ฝั่งตรงข้ามแดเนียล เธอแอบมองเขาทุกครั้งที่เขาเงยหน้า มือหนาที่จับถ้วยกาแฟนิ่ง มั่นคง และสายตาคมที่ดูเหมือนจะอ่านใจเธอออก
“โรงเรียนที่ฉันจะพาเธอไป เป็นโรงเรียนเอกชนในเครือของมูลนิธิที่ฉันให้ทุนอยู่ทุกปี เธอไม่ต้องกังวลเรื่องอะไรทั้งนั้น”
“ค่ะ” เธอตอบเบา ๆ
“ขอบคุณนะคะ อาแดน” รอยยิ้มบาง ๆ ปรากฏขึ้นบนริมฝีปากของเขา
“เรียกฉันว่าแดเนียลเฉย ๆ ก็ได้ เอาตามที่เธออยากเรียก”
คำพูดนั้นทำให้วิเวียนนิ่งงัน หัวใจเต้นแรงอีกครั้ง เขารู้ได้ยังไงกัน เธอแค่พึมพำไม่ได้อยากเรียกแบบนั้นจริง ๆ สักหน่อย
โรงเรียนเอกชนเซนต์เบลมอนต์
รถลีมูซีนสีดำหรูจอดตรงหน้าประตูโรงเรียน ผู้คนหันมามองทันทีเมื่อเห็นชายในชุดสูทสีเข้มเดินลงจากรถ เขาเดินเคียงข้างไปกับเด็กสาวลูกครึ่งผมสีดำที่ดูโดดเด่นไม่แพ้กัน
ที่นี่คือโรงเรียนเอกชนชื่อดัง โรงเรียนที่แดเนียล บริจาคเงินสนับสนุนทุนการศึกษาปีละหลายล้านปอนทันทีที่เขาเดินเข้าสำนักงานใหญ่ ผู้บริหารสถานศึกษาถึงกับรีบลุกขึ้นต้อนรับด้วยความนอบน้อม
“คุณวินเซอร์! ไม่คิดว่าจะมาเองเลยนะคะ”
“ผมอยากพาหลานสาวมาสมัครเรียนด้วยตัวเองครับ” เขาตอบเสียงเรียบแต่เปี่ยมอำนาจ ขั้นตอนดำเนินไปอย่างรวดเร็ว เพราะไม่มีใครกล้าปฏิเสธชื่อเสียงของเขา
ช่วงพักกลางวัน วิเวียนเดินเล่นอยู่ลานโรงเรียน เพื่อนกลุ่มหนึ่งห้องเดียวกันเดินเข้ามาทัก
“เฮ้!!!...เธอชื่ออะไรนะ วิเวียนเหรอ เมื่อเช้านี้ พวกฉันเห็นเธอมากับคุณแดเนียล” เด็กสาวคนหนึ่งพูดพลางยิ้มเย้ย ๆ
“เธอเป็นอะไรกับเค้าเหรอ?”
“หลาน” วิเวียนตอบอย่างสุภาพ
“หลานเหรอ?” อีกคนหัวเราะเบา ๆ
“อย่ามาโกหกเลย ฉันอยู่ที่นี่มาสามปีไม่เห็นเค้าว่าเค้าจะมีหลานสักคน”
เสียงหัวเราะเบา ๆ ดังขึ้นรอบตัว กลิ่นอายการดูถูกสะท้อนขึ้นไปในอากาศ พวกนั้นไม่เชื่อ เพราะบอกว่าเธอคล้ายคนเอเชียมากกว่า
วิเวียนกำมือแน่น แต่ยังคงเงียบ ไม่อยากมีปัญหาในวันแรก แต่ก่อนที่อีกฝ่ายจะเริ่มพูดหาเรื่องเธอ เสียงหนึ่งก็ดังขึ้นจากด้านหลัง
“พอได้แล้วแอมเบอร์ ลูซี่!!!” ทุกคนในกลุ่มหันไปมองชายหนุ่มร่างสูงในชุดนักเรียน ผมยุ่งเล็กน้อยกับรอยยิ้มกวน ๆ บนใบหน้า
“พีเจ!!!...นายมายุ่งอะไรด้วยนี่มันเรื่องของสาว ๆ” เด็กสาวในกลุ่มเอ่ยขึ้นอย่างไม่พอใจ
“คุณแดเนียลให้ทุนฉัน เขาคือผู้มีพระคุณ เพราะฉะนั้นพวกเธอห้ามรังแกคนของเขาเด็ดขาด”
บรรยากาศชะงักทันที พวกนั้นหน้าเสีย ก่อนจะแยกย้ายกันไปอย่างเสียฟอร์ม เพราะเกรงกลัวอำนาจของพีเจ
”ขอบคุณนะ พี่เจ” วิเวียนเงยหน้ามองเขา พีเจยักไหล่
“ไม่เป็นไร ถ้าเธอมีปัญหากับพวกนั้น เรียกฉันได้ทุกเมื่อ” เขายิ้มให้เธอด้วยแววตาอบอุ่นปนซุกซน
หลังเลิกเรียนพีเจไปส่งวิเวียนถึงประตูทางออกของโรงเรียน แท้จริงแล้วพีเจคือลูกชายของมาร์โก ซึ่งมาร์โกสั่งลูกชายเอาไว้ว่าให้พีเจคอยดูแล วิเวียนเป็นอย่างดี
รถลีมูซีนคันเดิมมารอรับวิเวียน มาร์โกในชุดสูทสีดำเปิดประตูให้เธออย่างสุภาพ
“คุณหนู วิเวียน เชิญนั่งรอในรถสักครู่นะครับ”
“แล้วคุณแดเนียลล่ะคะ” เธอถามอย่างสงสัย
“คุณแดเนียลยังไม่เลิกงานครับ เย็นนี้ท่านมีประชุมสำคัญ”
วิเวียนพยักหน้าช้า ๆ แต่ในใจกลับรู้สึกหงุดหงิด มาร์โกเดินเข้าไปหาพีเจในโรงเรียน เขาไม่ค่อยลงรอยกับพ่อเท่าไหร่ เพราะว่าพีเจนั้นอยู่กับแม่ มาร์โกหย่าขาดกับภรรยาตั้งแต่ลูกชายยังเล็ก ๆ
“ยังไม่กลับบ้านอีกเหรอ พีเจ?” เสียงทุ้มต่ำของมาร์โกเต็มไปด้วยอำนาจ แม้จะไม่ดังแต่ก็มีแรงกดดันในตัวเอง พีเจปรายตามองพ่อเพียงแวบเดียว
“กำลังจะกลับ แต่ไม่ใช่บ้าน” เขาตอบเรียบ ๆ พลางแกว่งกุญแจเล่นไปมาบนนิ้วมือ
“จะพากันไปเที่ยวเตร่ที่ไหน?” คำพูดของมาร์โกทำให้พีเจชะงักไปครู่หนึ่ง ก่อนจะหัวเราะหยันเบา ๆ
“ผมจะไปติวหนังสือกับเพี่อน”
“วันนี้คุณหนูวิเวียนเป็นอย่างไรบ้าง”
“ก็ดี ไม่มีใครรังแกเธอ”
“ดี!! แกต้องดูแลคุณหนูวิเวียน อย่าให้เพื่อนคนไหนมารังแกรู้มั้ย”
“ไม่ต้องห่วงหรอก ผมยอมทำตามคำสั่งคุณแดเนียล แต่ไม่ใช่คำสั่งของคุณ” มาร์โกกัดกรามแน่น ดวงตาคมเข้มจ้องลูกชายที่ยืนเชิดหน้าอย่างท้าทาย
“พีเจ!!”
“แกไม่รู้อะไร โลกของแกกับฉันมันต่างกัน”
“คุณเลือกงาน เลือกเจ้านายมากกว่าครอบครัว นั่นใช่มั้ยคือโลกของคุณ” มาร์โกหลับตาลงช้า ๆ ราวกับถูกมีดกรีดใจ
“มันไม่ได้เท่ห์อย่างที่แกคิด...พีเจ มันมีแต่ความสูญเสีย”
“ดูคนรอบ ๆ ตัวของคุณแดเนียลสิ”
“เขาแข็งแกร่ง มั่นคง ใคร ๆ ก็เคารพ” พีเจสวนกลับทันที ดวงตาเป็นประกายขึ้นเมื่อเอ่ยถึงชื่อแดเนียล
“เพราะแกยังไม่รู้... ว่าความแข็งแกร่งของเขาต้องแลกมาด้วยอะไร” พีเจนิ่งไปชั่วอึดใจ
“ผมไม่สน ว่ามันต้องแลกด้วยอะไร!!!”
พีเจพูดจบ ก็บิดกุญแจสตาร์ทรถออกไปทันทีอย่างไม่แยแส เสียงเครื่องยนต์คำรามก้องไปทั่ว ทิ้งให้ผู้เป็นบิดามองตามด้วยความอึดอัด
ตอนพิเศษ“มันเป็นใคร!!! บอกมา” อัลฟัสสั่งเสียงกร้าว ในมือของเขามีขวดยาเล็ก ๆ บรรจุของเหลวสีอำพันที่เหลืออยู่อีกครั้งหนึ่ง“บอกไปคุณก็ไม่รู้จักหรอกค่ะ อร๊าย!!” เวโรนิกาปฏิเสธทั้งที่ร่างกายกำลังบิดเร้าด้วยความเสียวซ่านจากอุปกรณ์ที่บดคลึงอยู่“ดีย์!!!... งั้นคืนนี้ฉันจะให้ลูกน้องสิบคนลงโทษเธอ” อัลฟัสประกาศกร้าวอย่างเลือดเย็น“อย่านะคะ อย่าทำแบบนั้น” เวโรนิกาขอร้องเสียงสั่น“ก็บอกมาสิ ว่ามันเป็นใคร” เวโรนิกาสูดหายใจลึก พยายามหาทางออกที่ปลอดภัยที่สุด“เป็นแค่บาร์โฮสต์ที่ฉันจ้างมาค่ะ... เพราะคุณไม่สนใจฉัน ปล่อยให้ฉันเหงาอยู่คนเดียว”อัลฟัสหัวเราะเยาะอย่างชั่วร้าย“บาร์โฮสต์งั้นเหรอ? หึ!”ทันใดนั้นเอง... อัลฟัสก็เทยาปลุกเซ็กซ์ชนิดรุนแรงที่เตรียมไว้ กรอกใส่ปากเวโรนิกาทันที“แค่ก! อึก! อัลฟัส! นี่คุณทำอะไร!” เวโรนิกาสำลักเกือบจะรุ่งสาง เวโรนิกาก็ไม่ปล่อยให้สามีได้นอนอยู่เป็นสุขจากฤทธิ์ของยาปลุกเซ็กซ์ อัลฟัสอุ้มร่างภรรยา เข้าไปในห้องทำงาน จูบที่เร่าร้อนของเขาบดคลึงริมฝีปากอวบอิ่มของเวโรนิกา จูบที่ทั้งดูดดื่มและเต็มไปด้วยอำนาจ ก่อนจะประคองให้เธอค่อย ๆ นอนราบลงไปบ
ตอนที่ 34 ตอนจบแดเนียลเอาผ้าขนหนูสองผืนออกจากเตียงอย่างรวดเร็ว แล้วโน้มตัวลงมอบจูบอันเร่าร้อนให้เด็กสาวอีกครั้ง ก่อนจะใช้ลิ้นร้อนโลมเลียไปทั่วทรวงอกเล็กๆ ที่เริ่มขยับไหวตามแรงหายใจของเด็กสาวอย่างหิวกระหายสติสัมปชัญญะของเด็กสาวค่อยๆ จางหาย เมื่อแดเนียลอุ้มเธอมายืนอวดเรือนร่างอยู่บริเวณกระจกบานใหญ่ ก่อนจะสอดมือเข้าบีบคลึงเต้าอวบจากด้านหลัง ผิวขาวเนียนละเอียดและเรือนร่างอันเปลือยเปล่า มันช่างเป็นภาพที่แดเนียลอดไม่ได้ที่จะสอดแท่งรักเข้าร่องสวาทของเธอจากทางด้านหลังอย่างช้า ๆ ทำให้หัวใจดวงน้อยเต้นระรัว“แดเนียล!!!...อย่ากระแทกหนูแรงนะคะ ถ้าจะเอาเข้าไปบอกหนูก่อนได้มั้ย” เสียงของวิเวียนแผ่วเบาจนแทบเป็นเสียงกระซิบเมื่อรู้สึกถึงความใหญ่โตที่ป่วนเปี้ยนอยู่แถว ๆ ร่องสวาทของเธอวิเวียนพยายามเบือนหน้าหนีสายตาคมกริบของแดเนียลที่มองผ่านกระจกอยู่ทางด้านหลัง แต่แก้มทั้งสองข้างกลับร้อนผ่าว มาเฟียหนุ่มปล่อยมือทั้งสองข้างจากทรวงอกของเธอ ก่อนจะอุ้มกลับมานอนบนเตียงตามเดิม แต่ยังคงจ้องมองใบหน้าสวยหวานที่แดงก่ำด้วยความเอ็นดู“โธ่เอ๊ย!!!..เด็กน้อย เธอไม่ต้องกลัวเจ็บหรอก ไม่ใช่ครั้งแรกแล้ว?” น้ำเสียงของเขาอ่อ
ตอนที่ 33 บทพิสูจน์รักแท้ NCเมื่อแดเนียลกลับมาถึงคฤหาสน์ วิเวียนที่นั่งรอเขาอยู่ที่ห้องรับแขก แสงไฟสลัว ๆ สาดส่องใบหน้าของเธอที่ดูเศร้าสร้อย“อาแดน!!!... หนูเป็นห่วงแทบแย่ คุณกับพ่อโอเคมั้ยคะ” วิเวียนลุกขึ้นมาโอบกอดเขาอย่างแนบแน่นแดเนียลโอบกอดวิเวียน แต่ใจเขายังคงรู้สึกผิดหลังจากสารภาพความจริงกับโธมัสไปเรียบร้อยแล้ว“หน่วยรบพิเศษจะบุกคลังอาวุธของอัลฟัสคืนนี้”วิเวียนถอยห่างออกมาเล็กน้อย ดวงตาของเธอจ้องมองไปที่ลำคอของแดเนียลอย่างไม่กะพริบ เธอไม่ได้สนใจในสิ่งที่เขาพูดเลยด้วยซ้ำ ก่อนที่เธอจะแตะเบา ๆ ที่ผิวหนังบริเวณคอเสื้อของเขา“นี่คืออะไรคะ... แดเนียล” เสียงของเธอสั่นเครือ ความน้อยใจทำลายความกังวลเรื่องภารกิจทั้งหมดแดเนียลรีบคลำคอตัวเอง รอยลิปสติกสีแดงก่ำของเวโรนิกาถูกประทับอยู่จาง ๆ เขาเร่งรีบมากจนไม่ทันสังเกต“วิเวียน...เรื่องนี้ฉันอธิบายได้!!...” แดเนียลพูดติดอ่างอย่างหาคำแก้ตัวไม่ได้“คุณปล่อยให้นางนั่นจูบคุณ...เหรอคะ” วิเวียนน้อยใจ น้ำตาคลอเบ้า“มันแค่ภารกิจน่า ฉันต้องเข้าไปติดกล้องวงจรปิดที่เพนต์เฮาส์ของเธอ ก็อาจจะมีถึงเนื้อถึงตัวบ้าง” แดเนียลรีบอธิบาย“อย่าคิดมากสิ ฉันรักเธอค
ตอนที่ 32 แอบดูหนังสด NCมาเฟียหนุ่มก้าวออกจากเพนท์เฮาส์อย่างสุขุมก่อนจะหยิบหูฟังมาสวมใส่ เสียงเข้มของโธมัสกรอกสายกลับมาอีกครั้ง หลังจากสำรวจทุกอย่างภายในห้องจากกล้องวงจรปิด“แดเนียล เธออยู่ที่หน้าต่างชั้นสอง กำลังมองนายอยู่” แดเนียลชะงักเพียงเล็กน้อย แต่ก็ยังคงเดินต่อไป โดยไม่ให้เวโรนิกาสงสัย“บอกให้สตีฟขับรถห่างออกไปอีกโธมัส… เวร่าเธอกำลังมองฉันอยู่ เดี๋ยวเธอจะสงสัยเอา”สตีฟขับรถตู้ออกไปจอดห่างจากเพนเฮ้าท์อีกหนึ่งซอย ซอยนี้ด้านในค่อนข้างมืด กลุ่มทีมงานของโธมัสนั่งเงียบอยู่ในรถตู้เพื่อแอบฟังเสียงสนทนาผ่านกล้องวงจรปิดที่แดเนียลแอบติดเอาไว้เสียงเครื่องยนต์เบาแทบไม่ได้ยิน ไม่นานนักแดเนียลก็เดินมาขึ้นตู้ สตีฟนั่งหลังพวงมาลัยโดยปิดไฟห้องโดยสาร เหลือเพียงแสงสีฟ้าจางจากจอมอนิเตอร์ที่แสดงภาพจากกล้องวงจรปิดภายในเพนท์เฮาส์ของเวโรนิกาทีมข่าวกรองของโธมัสสามคน นั่งประจำการกันอยู่เบาะด้านหลัง แต่ละคนสวมชุดดำติดหูฟัง ไม่นานนักเสียงอัลฟัสดังขึ้นในลำโพงขนาดเล็กทันทีที่เขาเดินเข้ามาในห้อง น้ำเสียงเย็นชาและแข็งกร้าว“เธอเอาใครเข้ามาในห้องนอนของเราหรือเปล่า เวร่า?” เวโรนิกาเงยหน้าขึ้นจากโซฟา ยิ้มบาง ๆ
ตอนที่ 31 โคงสุดท้าย มาเฟียสายรุก NCเวโรนิการีบกดสะโพกตัวเองลงไปทีเดียวจนมิด ความร้อนและแน่นหนาทำให้แดเนียลครางต่ำ เธอตัวสั่นน้อย ๆ แอ่นอก ส่งนมสองเต้าเข้าเป้าหมาย จงใจให้แดเนียลดูดเลียหัวนมหรือจะจับบีบขยำก็ได้ตามใจชอบเขารู้สึกได้ถึงความสุขเสียวไหลลื่น ร่องรักนั้นบีบรัดและตอดอย่างรุนแรง เขาสัมผัสได้ตลอดดุ้นเอ็นของเขา ว่าร่องสวาทของเวโรนิกามันเหมือนมีชีวิต มันตอดรัดเขาอย่างบ้าคลั่งราวกับว่าเธอกินยาปลุกเซ็กซ์มาด้วยกันกับเขา...แดเนียลบีบขยำนมเธอ ก่อนจะดูดหัวนมและเริ่มขยับเอวซอยขึ้นไป เวโรนิกาก็กดสะโพกลงมาเรื่อย ๆ เป็นจังหวะ ก่อนจะครางด้วยความเสียวซ่าน“ซี๊ดดดดด โอยยยย ซี๊ดดดดด เสียวววว จังเลย แดเนียลขา อย่าหยุดนะ เวร่าเสียวววว อร๊ายยย!!”เขาก็เริ่มซอยสะโพกใส่ร่องหลืบของเธออย่างไม่เมามัน“แรง ๆ ได้เลยค่ะแดเนียลขาาาาาาาา เอาให้เต็มที่เลยค่ะ ที่รัก”มาเฟียหนุ่มไม่รอช้า เขารีบทำตามคำสั่งอย่างเคร่งครัด ก่อนจะถูกฤทธิ์ยาครอบงำอีกครั้งจนถึงวินาทีสุดท้าย ที่ปลดปล่อยความสุขออกมาเวโรนิกากระตุกหงึก ๆ อยู่บนร่างหนา เธอจนเสร็จสมจนน้ำกามไหลเยิ้มออกมา เธอเสร็จไปสองครั้งติด ๆ ทั้ง ๆ ที่ตัวเองคร่อมอยู
ตอนที่ 30 เมียบังเอิญของมาเฟีย NCแดเนียลยังคงกระหน่ำจู่โจมอย่างบ้าคลั่ง ภายใต้ฤทธิ์ยาที่เร่งเร้าให้เขาถึงจุดสุดยอดอย่างรวดเร็ว เวโรนิกาครางลั่น เธอตอบรับการกระแทกกระทั้นอย่างรุนแรงของเขาด้วยน้ำเสียงและร่างกายที่อยู่ในท่าด็อกกี้ อารมณ์ของทั้งคู่พุ่งถึงขีดสุดท่ามกลางเสียงร้องครางและเสียงเนื้อกระทบเนื้อที่ดังลั่นตั่บ...ตั่บ..ตั่บRrrrrrrrrrrrrrrrrrrrrเสียงเรียกเข้าจากโทรศัพท์มือถือที่วางอยู่โต๊ะข้างเตียง ทำให้เวโรนิกาเหลือบมองหน้าจอ ก่อนจะเห็นว่าเป็นอัลฟัส สามีของเธอโทรมา!“อื๊อ!!!...หยุดแป๊บนะคะแดเนียลขา” เวโรนิการีบหันมายกมือขึ้นห้ามอย่างแผ่วเบา ในจังหวะที่แดเนียลกำลังกระแทกกระทั้นถึงจุดที่ลึกที่สุด“อะ อร๊ายย” เสียงครางที่หลุดจากความเสียวของเธอแทบจะหลุดลอดลำโพง ระหว่างที่เธอกดรับสายของสามีพอดี ทำให้เวโรนิกาใบหน้าซีดเผือด ในขณะที่แดเนียลยังคงเคลื่อนไหวอย่างรุนแรงและไม่สนใจ“ค่ะที่รัก” เวโรนิกาพยายามพูดด้วยน้ำเสียงปกติที่สุด ในอารมณ์ของเธอพุ่งถึงเกือบขีดสุดท่ามกลางเสียงผิวหนังที่เสียดสีอย่างเร่าร้อนและกลิ่นน้ำหอมจากเรือนกายที่หลอมรวม เมื่อเสียงเข้มที่ลอดออกมาจากโทรศัพท์ดังขึ้นดังขึ้น