LOGIN“เหมือนทั้งสองคนค่ะ”“พี่อยากได้ลูกสาวคงน่ารักมากเพราะแม่สวย พี่จะถักเปียให้ลูกไปโรงเรียนทุกเช้า” ปรมัตถ์จัดความเรียบร้อยของหมอนเพื่อให้ภรรยาล้มตัวลงนอนได้ถนัด โดยมีสามีหนุ่มคอยประคองอยู่ไม่ห่าง นุนีติ์ยิ้มหัวเราะคิกคัก“ยิ้มหัวเราะหมายความว่ายังไง ทำไมพี่จะถักเปียให้ลูกสาวไม่ได้ เรื่องแค่นี้เองทำไม
สองปีต่อมา...“พี่พีร์ พี่พีร์ครับ อยู่ไหนลูก” เสียงหวานของคุณแม่ถามหาลูกชายตัวน้อย ตอนนี้นั่งเล่นอยู่บนกองทรายอย่างสนุกสนานกับพี่เลี้ยง“คุณแม่พิพีร์อยู่นี่คับ” เด็กชายพีร์ตัวอวบอ้วนเพราะกินเก่งนั่งตักทรายใส่รถแบคโฮ เนื้อตัวมีแต่เม็ดทรายเต็มไปหมดตั้งแต่ศีรษะจรดปลายเท้า“ไปอาบน้ำไหมครับ เย็นมากแล้วเ
“อือ” ปรมัตถ์ร้องครางเสียงต่ำ มือเรียวสวยกลมกลึงสอดเข้าไปในชุดสูทสีกรมท่า ลูบไล้เชิ้ตขาวไปมาเล่นเอากายแกร่งขนลุกเกรียว“นุนีติ์” เสียงแหบพร่ากดต่ำคำรามเมื่อมือเรียวสวยลูบไล้ลงต่ำไปป้วนเปี้ยนแถวแก่นกลางลำตัวที่กำลังโป่งนูนดุนดันขึ้นมาจนเด่นชัด ยิ่งก้นงอนงามอวบอัดบดเบียดด้วยแล้วยิ่งไปกันใหญ่“ทำไมคะ ท
วันต่อมา...ปรมัตถ์เดินทางมาทำงานพร้อมกับนุนีติ์ สามีหนุ่มมีอาการงอนเล็กน้อยเมื่อภรรยาสาวรบเร้าจะมาทำงานให้ได้ ทั้งที่เขาต้องการให้พักผ่อนอยู่ที่บ้าน หรือไปเยี่ยมครอบครัวของเธอ เขาเองก็ไม่มีปัญหาเพียงแต่ห่วงสวัสดิภาพของภรรยาต่างหาก ยิ่งลูกคนแรกเขากังวลสารพัดไอ้หมอทศก็ขยันเล่าเรื่องภาวะแทรกซ้อนระหว่า
จากนั้นทั้งคู่ก็อยู่เสวนากับหลวงพ่อสักพักก่อนกราบลาเดินทางกลับ และได้ไปเยี่ยมมารดาของสามีที่บ้านหลังใหญ่ของตระกูลอิทธินันท์ธาดากุล ทั้งคู่เดินเข้าไปในห้องที่ตกแต่งอย่างเรียบง่าย แสงแดดยังลอดผ่านม่านบังแดดสีขาวสะอาดตา ปรมัตถ์พูดคุยสอบถามอาการของมารดากับพยาบาลที่ดูแลนุนีติ์เดินเข้าไปนั่งคุกเข่าอยู่ใก
ร่างเปลือยเปล่าสองร่างตระกองกอดกันกลมด้วยไฟรักที่โหมกระพือตามแรงปรารถนา ปรมัตถ์พรมจูบไปทั้งร่างภรรยาสาว ฝากรอยคิสมาร์กแทบจะทุกซอกหลืบ กายสาวดิ้นพล่านเสียวซ่านรัญจวนใจ ตอบสนองอย่างเร่าร้อน ยิ่งฮอร์โมนคนท้องพลุ่งพล่านยิ่งเพิ่มกำหนัดให้กายแกร่งเร่งเร้าขับเคลื่อนอย่างลืมตน“เบา ๆ นะคะที่รัก”“ครับคนสวย
ในที่สุดจำต้องเดินไปหยิบเสื้อเชิ้ตสีขาวมาสวมใส่ให้อย่างช่วยไม่ได้ เมื่อถึงขั้นตอนการติดกระดุมเสื้อ มือสั่นเทาเล็กน้อยออกจะเก้ ๆ กัง ๆ เสียด้วยซ้ำ เกิดอาการหายใจติดขัดประหม่ากลิ่นกายบุรุษเพศบวกกับกลิ่นครีมอาบน้ำช่างขยันก่อกวนชอบกล เหงื่อเม็ดเล็กซึมบริเวณไรผมทั้งที่อากาศในห้องก็เย็นสบาย รู้สึกเวลามันห
วันนี้นุนีติ์เตรียมตัวเตรียมใจแต่เช้าเพื่อมาสู้รบตบมือกับท่านรองประธาน เจ้านายใหม่คนเก่าที่แสนยี้ ตื่นตั้งแต่ตีห้าเดินทางไปทำงาน ยังรู้สึกเป็นกังวลค่อนข้างมากไม่รู้จะโดนข่มขู่อะไรอีกเมื่อเดินทางมาถึงบ้านเจ้านายหนุ่มเห็นลุงวิเชียรคนขับรถพ่วงตำแหน่งพ่อบ้านกำลังก้มเงยเช็ดทำความสะอาดรถยนต์คันหรูด้วยท่า
“คุณมันบ้าที่สุด โรคจิต” นุนีติ์เข่นเขี้ยวมองเขาอย่างโกรธแค้น เมื่อเขาจะแบล็กเมลเธอ“ถ้าปฏิเสธ คลิประหว่างเธอกับฉันจะถูกเผยแพร่ทันที” เขาหยิบโทรศัพท์ขึ้นมา พลางเลื่อนหน้าจอโทรศัพท์รุ่นล่าสุด ก่อนจะกดเล่นภาพและเสียงชูให้เธอดูซึ่งเปิดเพียงแวบเดียวก็รีบปิด“คุณนี่มันร้ายกาจที่สุด หมาบ้าชัด ๆ และน่าขยะแ
“เจ็บ...ปล่อย” เสียงหวานร้องครางนึกเจ็บใจที่เข้าใช้กำลังข่มขู่ให้ทำตามในสิ่งที่เขาต้องการ บ้าที่สุด...ไอ้บ้า นึกสบถในใจ เมื่อทำอะไรผู้ชายที่นั่งขวางโลกไม่ได้ จึงลองใช้วิธีใหม่เปลี่ยนเป็นใช้ไม้อ่อนเอาน้ำเย็นเข้าลูบ“ปล่อยฉันเถอะนะคะ รับรองว่าไม่หนี ฉันคงไม่บ้าพอเปิดประตูกระโดดลงจากรถตอนนี้หรอก ปล่อยฉ







