Mag-log inหลังจากหลายปีก่อนที่เขาปฏิเสธคำว่า "รัก" จากเธอในวันนั้น กลับต้องมาพบเจอกันอีกครั้งในวันที่หญิงสาวพยายามตัดใจ ทำให้เธอต้องขีดเส้นใต้คำว่า "เพื่อน" เอาไว้ให้กับทายาทมาเฟียผู้ที่เคยไร้หัวใจในวันนี้
view moreShe walked majestically into the party venue, She smiled seeing how people present look at her direction, from the looks on their faces, they were astonished by her beauty. She smiled, nothing new and special. She is Ashley Brown, the wealthy CEO, everything about her is classy and expensive.
This club looks quite expensive, looks like all she heard about it is true, it's really one of the best club in town. Only people of class are in attendance that should be expected. What is She even thinking, the almighty Natasha that do all for party is doing her birthday. It must be one of its kind.
"Hey Ashley" She heard someone call her drifting her out of her reverie. Turning towards the direction where the voice came from, her eyes met Josh's, he smiled walking to her, does he have to be this clingy well that's Josh for you. He's cute, presentable but not up to her class, He follows her almost everywhere.
"Hey" He grinned staring at her.
"Hi, how did you manage to get here?" She asked.
"Why are you asking that?" He muttered itching the back of his head.
"Well because I know the celebrant couldn't have invited you." She replied harshly.
"Well, since I got no invite, I decided to invite myself. Good right." He smiled pleased with himself.
"Don't tell me you didn't follow protocols coming in here." She mumbled glaring at him.
"Yeah, the good thing is I wasn't caught" He smiled.
"Why do you feel comfortable telling me this?, Don't you think I might have you exposed and humiliated. The celebrant is my friend." She smirked.
"I know you won't do that, you are nice." He chuckled.
"You think you know me, don't you!" She cackled.
"Not to brag but yes." He laughed.
"You look beautiful as always." He mumbled checking her out.
"Thanks, I need to see the celebrant!" She faked a smile leaving quickly before he could say a word.
The Josh that She knew will go on and on to praise her and admire her if She did not excuse herself like that.
'I need a drink', she muttered to herself walking to the bar to grab a drink, before She knew it, She stepped on her dress stumbling forward, almost loosing her balance but a strong arm held her by the waist saving her from falling, the person is indeed a saviour.
"Thank you" She mumbled raising her head to see who had saved her. Her eyes met a pair of golden eyes, the way they sparkled made her heart skip a beat, the guy in front of her is charming, he had a beautiful face, muscular and He looked very classy.
All her life, She have always prayed for two things, to be rich and happy. I am rich, the biggest CEO in the country who doesn't know Ashley Brown but She haven't found happiness and She is only going to find that when she have a child of her own, She will give her all She deserves and her make feel loved, the love She never got from her parents. She grew up to be someone who believe She couldn't be helped or cared for by someone else, because those around her never cared about Ashley Brown, they only care about who She is, but seeing how a total stranger saved her, maybe her desires will finally be fulfilled.
"Are you okay my lady?" The man asked in a calm voice.
She moved away from him.
"I'm fine, thank you once again for saving me." She muttered.
"It's fine, be more careful next time ok." He smiled, his smile was infectious that Ashley found herself smilling.
"I have something to do, see you around." He mumbled before walking away.
"Ashley, where have you been?" A voice asked, She turned around.
"Natasha." She smiled pulling her into a hug.
"I was on my way to meet you before I had an encounter with a guy, never mind. How are you celebrant?? She teased.
"I'm fine, you look gorgeous, who am I kidding with, after all you are Ashley Brown." She chuckled hugging her
"There you go again Natasha, you look stunning." She smiled.
Natasha is one of her business partner, they have had a lot of deals and she's really a great person, really crazy and a savage. When you hear of Natasha Virgo you know she isn't someone to mess with. Her eyes roamed about, She spotted the guy who had saved her earlier, If not for him, She will be in the news tomorrow that Ashley Brown messed her dress in a party which She wouldn't like as She maintain a low key not to be noticenotice by people. He was with two ladies, they were all over him filled with smiles. She had no idea he was a flirt.
"You are starring at Brayden Brastivala, well everyone is but I'm surprised you are too." She teased.
"Who is he?" She asked.
"You don't know him for real? He's the hottest billionaire in town, girls are all over him to come to the party, all thanks to my wonderful boyfriend Authur, he's friends with him so that's how it became possible" She grinned.
"Well you are lucky to have a darling boyfriend, not everyone is." She smiled.
"We both know it's by choice that you are single, guys are always coming to you but you turn them down everything."
"They don't love me, we all know what they are after." She laughed.
"And when did you start believing in love."
"They should have any motive on coming than what they are after."
"Let's forget about all this for now, let's enjoy the party." Natasha babbled holding her hands.
"I agree" She smiled.
All that ran through her mind was Brayden, She looked at his direction he was laughing, they locked eyes, he winked at her. That moment everything else in the room went blank all She could see was Brayden Brastivala.
3 ปีผ่านไป…หลังจากคำมั่นสัญญาที่ชายหนุ่มให้ประกาศออกมา ตั้งแต่นั้นมา เขาก็ไม่เคยทำให้เธอเสียใจอีกเลย และยังมีความสุขมากขึ้นเรื่อยๆ ในทุกๆ วัน ตอนนี้มาร์คอฟได้ย้ายเข้ามาอยู่ในคฤหาสน์ของหญิงสาวแล้ว เหตุเพราะคุณพ่อของเธออายุค่อนข้างมาก เธอจึงอยากจะดูแลพ่อของเธอให้ดี และตอนนี้ไม่ว่าเธอจะทำอะไรก็เปรียบเสมือนเจ้าหญิงภายในบ้าน ทั้งพ่อ พี่ชาย สามีของเธอ พากันประคบประหงมเธอเป็นอย่างดี และตอนนี้เจ้าลูกชายคนโปรดของเธอที่มีอายุครบสองขวบก็เป็นที่รักของทุกคนภายในบ้าน รวมถึงเหล่าบอดี้การ์ดอีกด้วย“ม่ามี๊ครับ ลูคัสหิวนม ขอหม่ำหม่ำหน่อยครับ” เด็กน้อยผู้ไร้เดียงสาลูกคนแรกของเธอ พยายามปืนป่ายขึ้นมาบนตัวเธอในขณะที่เธอกำลังนอนหลับอยู่ในตอนเช้า“อืมม แต่หนูเพิ่งกินไปเองนะครับ” “หิว หิวอีก” เด็กน้อยลูคัส ใช้มือเปิดเสื้อโชว์หน้าอกของเธอก่อนที่กำลังจะอ้าปากก้มดูดน้ำนมจากเต้าของเธอ“หยุดเลย เจ้าตัวแสบ อันนี้คือของป่าปี๊” มาร์คอฟที่กำลังนอนกอดหญิงสาวก็ลุกขึ้นมาจับเจ้าตัวเล็กออกจากภรรยาของเขาของเขาทันที“ฮืออออ โผม จะ นมม่ามี๊” “ไม่ได้ อันนี้ของป่าปี๊ ป่าปี๊หวง ของตัวเองอยู่ในตู้เย็นไปให้ลุงครามหาให้กิน”“ไม่
งานแต่งงานถูกจัดขึ้นยังโบสถ์ใจกลางเมืองกรุงเทพฯ ติดริมแม่น้ำเจ้าพระยาหญิงสาวสวมใส่ชุดเจ้าสาวลายลูกไม้แขนยาว กระโปรงบอลกาวน์ รวบผมประดับด้วยมงกุฏดอกไม้สีขาวอยู่บนศีรษะ ในมือถือดอกไม้สีขาวช่อพอดีมือ เดินควงแขนผู้เป็นพ่อเดินเข้าไปยังในโบสถ์ ท่ามกลางสายตาคนมาร่วมงามแสดงความยินดี เธอเดินเข้าไปอย่างช้าๆ และสง่าผ่าเผย ก็พบกับมาร์คอฟส่วมชุดทักซิโด้สีดำยืนรอเธออยู่ด้านในวันนี้ชายหนุ่มหล่อเป็นพิเศษ หลังจากวันนั้นเขาก็เปลี่ยนไปเป็นคนละคน เขากลับมายิ่งใหญ่อีกครั้ง โดยได้รับความช่วยเหลือจากคุณวินัยและคราม พาเขามายืนหยัดและมีสง่าขึ้นอีกครั้งภายในเวลาอันสั้นเพียงหนึ่งเดือน ชายหนุ่มได้แต่ขอบคุณและซาบซึ้งในน้ำใจของครอบครับหญิงสาวที่มีต่อเขา และตอนนี้เขาก็มีความสุขมากๆ เขาจะไม่โดดเดี่ยวอีกแล้ว ธุรกิจต่างๆ กลับมาฟื้นฟูได้อย่างรวดเร็ว และมีหญิงสาวที่เขารักคอยให้กำลังใจอยู่ไม่ห่างชายหนุ่มยืนมองดูหญิงสาวด้วยความหลงใหล่ วันนี้เธอสวยมากๆ จนเขาไม่อยากจะละสายตาจากเธอเลย เขาอยากจะขอบคุณพระเจ้า ในที่สุดในวันนี้เขากำลังจะมีเธอเคียงข้างกายพร้อมกับเจ้าก้อนเล็กๆ ที่อยู่ในท้องของเธอคุณวินัยพาหญิงสาวเข้ามาส่งชายหน
เมื่อหญิงสาวจากไป เขาก็นั่งอยู่ภายในห้องเงียบๆ คนเดียว เขานั่งต่อบุหรี่ในห้องมวนแล้วมวนเล่า เพื่อหวังว่าจะลดความเครียดได้ แต่ทว่ามันก็ไม่ได้ผล เขารู้สึกแย่เอามากๆ ณ ตอนนี้เขาแทบไม่เหลืออะไรเลย และยังไม่มีกำลังใจที่จะทำมันด้วย ไม่รู้จะเริ่มต้นใหม่ไปเพื่ออะไร การแต่งงานของทั้งสองตระกูลระหว่างเขากับอันนา มีการสัญญาระหว่างผู้ใหญ่ไว้ก่อนหน้านี้ ซึ่งเขาก็รับรู้ตั้งแต่เด็ก เขาก็เลี่ยงและปฏิเสธมาตลอด และเมื่อถึงเวลาเขาพยายามที่จะทำทุกวิถีทางเพื่อที่จะไม่ต้องแต่งงานกับอันนา เพราะเขาไม่ได้รักหล่อน การที่จะต้องแต่งงานกับหล่อนเขาก็เหมือนคนไร้ชีวิตและไม่มีความสุข เขามีความสุขและรักเพียงน้ำแข็งเท่านั้น ก่อนหน้านี้เขาคิดว่าหลังจากเสียทรัพย์สินต่างๆ ในการยกเลิกการแต่งงานทั้งสองตระกูลจะกลับไปเมืองไทยและทำธุรกิจเล็กๆ ดูแลน้ำแข็ง แต่ทว่าตอนนี้เธอนั้นอยู่ไกลเกินเอื้อมเสียเหลือเกิน เขาไม่เหมาะที่จะเป็นผู้ชายของเธอเลย ทรัพย์สินของเขาในตอนนี้กำลังโอนให้กับตระกูลของอันนาห้าสิบเปอร์เซ็นต์และหุ้นส่วนใหญ่ๆ ของเขาก็ต่างพากันถอนหุ้นออกจากบริษัทไปกัน เหตุผลเพราะว่าเขาไม่ยอมแต่งงานสร้างสัมพันธ์ทางธุรกิจกับตระกูลของ
แกร๊ก !!แอ๊ดดดด!!“กูบอกให้พวกมึงออกไปให้พ้นหน้ากู” หญิงสาวเปิดประตูห้องที่คุ้นเคยเข้าไป ก็ได้ยินเสียงตะโกนออกมาจากห้องน้ำ เมื่อเธอเดินเข้าไปก็ตกใจ เพราะภาพตรงหน้าคือชายหนุ่มกอดชักโครก ทรุดตัวลงอย่างหมดแรงและใบหน้าอิดโรย ร่างกายซูบผอม ใบหน้าของเขาที่ดูดีและเคยเกลี้ยงเกลา บัดนี้มีนวดเครารกรุงรัง บ่งบอกว่าเขานั้นไม่ได้ดูแลตัวเองเลยแม้แต่น้อยเธอยืนมองดูเขาอย่างเงียบๆ โดยไม่พูดอะไร เมื่อชายหนุ่มรู้สึกว่ามีคนเข้ามาในห้องก็หันหน้ากลับมาต่อว่าอีกครั้ง“กูบอกให้พวกมึงออกไป อยากตายหรือไง...น้ำแข็ง” เขาหันมาก็พบว่าหญิงสาวยืนอยู่ต่อหน้าเขา ทำให้สิ่งที่กำลังด่าลูกน้องของตัวเอง ต้องกลืนคำลงไป ก่อนจะพูดชื่อของเธอออกมาอย่างแผ่วเบา“เธอมาที่นี่ทำไม” เขาถามพร้อมกับพยุงตัวเองออกมาจากโถ้ชักโครก แต่เขาก็ล้มเซไปจนหญิงสาวรีบเขาไปประคองร่างเอาไว้“คุณมาร์คอฟ ระวังค่ะ” “ปล่อยฉัน ฉันเดินเองได้ ““อย่าดื้อสิคะ ไปนั่งพักก่อนนะคะ” เธอพูดพร้อมพยุงเข้าไปนั่งลงบนเตียงนอน ซึ่งเขาก็พยายามขัดขืน แต่เมื่อเธอมองด้วยสายตาเขม็งเขาก็ทำตามอย่างว่าง่าย“ทำไมถึงเป็นแบบนี้ล่ะคะ ทำไมไม่ดูแลตัวเองเลย” เธอพูดออกมา“ทำไม ฉันมัน
หลังจากสงบศึกรัก ทั้งสองก็นอนกอดกันท่ามกลางอากาศที่เหน็บหนาวที่หิมะกำลังโปรยปรายลงมาอย่างไม่ขาดสายอยู่ภายนอก แต่ภายในรถบ้านกับอบอุ่นสัมผัสไปลึกถึงขั้วหัวใจหญิงสาวที่เพิ่งตื่นลืมตาขึ้นมาก็มองดูใบหน้าชายหนุ่มที่กำลังหลับอยู่หลงใหล และจ้องมองเขาอย่างไม่กระพริบตา เมื่อเธอแอบมองเขาดีดีก็สังเกตุเห็นว่า
หลังจากวันนั้นที่สถานะของเธอและเขาเปลี่ยนไป ทุกอย่างก็เริ่มดีขึ้น เขาเริ่มใส่ใจเธอมากขึ้นกว่าเดิม และแทบจะไม่ยอมห่างจากเธอไปที่ไหนเลยนี่เธอก็ใช้เวลาอยู่ที่มอสโกได้สองสัปดาห์แล้ว สัปดาห์หน้าก็จะเปิดภาคเรียนปีสุดท้ายและเป็นปีที่เธอจะต้องไปฝึกงาน และการฝึกงานของเธอก็ถูกชายหนุ่มกำหนดไว้ให้เรียบร้อยแล้
“อึก!!” เมื่อหญิงสาวได้ยินดังนั้น ก็กลืนน้ำลายลงคออย่างยากลำบาก ใบหน้าของเธอก็กำลังแดงระเรื่อเพิ่มเข้าไปอีกด้วยความเขินอาย เพราะสิ่งที่เขาจะให้เธอคุยมันกำลังตั้งผงาดชี้มาที่ใบหน้าของเธอ“ว่าไง อยากรู้ว่าเราอยู่ในสถานะอะไร เธอก็ต้องถามมันเอาเองนะ ถ้ามันถูกใจ มันจะให้คำตอบเธอเอง” “นะ หนูไม่อยากรู้แล
หนึ่งสัปดาห์ผ่านไป...ตอนนี้หญิงสาวกำลังนั่งอยู่ในห้องนั่งเล่นและมองดูหิมะสีขาวกำลังตกลงมาโปรยปรายผ่านกระจกบานใหญ่ในครั้งแรกของชีวิตเธอ‘ใช่’ ตั้งแต่วันนั้นที่ผ่านมา ชายหนุ่มก็ไม่เคยปล่อยเธอออกไปไหนเลย ไม่ยอมให้เธอคลาดจากสายตา เธอต้องตกเป็นของเล่นของเขาอีกเช่นเคย แต่ทว่าครั้งนี้เขากลับดูเปลี่ยนไป ด