เข้าสู่ระบบ“เหมือนทั้งสองคนค่ะ”“พี่อยากได้ลูกสาวคงน่ารักมากเพราะแม่สวย พี่จะถักเปียให้ลูกไปโรงเรียนทุกเช้า” ปรมัตถ์จัดความเรียบร้อยของหมอนเพื่อให้ภรรยาล้มตัวลงนอนได้ถนัด โดยมีสามีหนุ่มคอยประคองอยู่ไม่ห่าง นุนีติ์ยิ้มหัวเราะคิกคัก“ยิ้มหัวเราะหมายความว่ายังไง ทำไมพี่จะถักเปียให้ลูกสาวไม่ได้ เรื่องแค่นี้เองทำไม
สองปีต่อมา...“พี่พีร์ พี่พีร์ครับ อยู่ไหนลูก” เสียงหวานของคุณแม่ถามหาลูกชายตัวน้อย ตอนนี้นั่งเล่นอยู่บนกองทรายอย่างสนุกสนานกับพี่เลี้ยง“คุณแม่พิพีร์อยู่นี่คับ” เด็กชายพีร์ตัวอวบอ้วนเพราะกินเก่งนั่งตักทรายใส่รถแบคโฮ เนื้อตัวมีแต่เม็ดทรายเต็มไปหมดตั้งแต่ศีรษะจรดปลายเท้า“ไปอาบน้ำไหมครับ เย็นมากแล้วเ
“อือ” ปรมัตถ์ร้องครางเสียงต่ำ มือเรียวสวยกลมกลึงสอดเข้าไปในชุดสูทสีกรมท่า ลูบไล้เชิ้ตขาวไปมาเล่นเอากายแกร่งขนลุกเกรียว“นุนีติ์” เสียงแหบพร่ากดต่ำคำรามเมื่อมือเรียวสวยลูบไล้ลงต่ำไปป้วนเปี้ยนแถวแก่นกลางลำตัวที่กำลังโป่งนูนดุนดันขึ้นมาจนเด่นชัด ยิ่งก้นงอนงามอวบอัดบดเบียดด้วยแล้วยิ่งไปกันใหญ่“ทำไมคะ ท
วันต่อมา...ปรมัตถ์เดินทางมาทำงานพร้อมกับนุนีติ์ สามีหนุ่มมีอาการงอนเล็กน้อยเมื่อภรรยาสาวรบเร้าจะมาทำงานให้ได้ ทั้งที่เขาต้องการให้พักผ่อนอยู่ที่บ้าน หรือไปเยี่ยมครอบครัวของเธอ เขาเองก็ไม่มีปัญหาเพียงแต่ห่วงสวัสดิภาพของภรรยาต่างหาก ยิ่งลูกคนแรกเขากังวลสารพัดไอ้หมอทศก็ขยันเล่าเรื่องภาวะแทรกซ้อนระหว่า
จากนั้นทั้งคู่ก็อยู่เสวนากับหลวงพ่อสักพักก่อนกราบลาเดินทางกลับ และได้ไปเยี่ยมมารดาของสามีที่บ้านหลังใหญ่ของตระกูลอิทธินันท์ธาดากุล ทั้งคู่เดินเข้าไปในห้องที่ตกแต่งอย่างเรียบง่าย แสงแดดยังลอดผ่านม่านบังแดดสีขาวสะอาดตา ปรมัตถ์พูดคุยสอบถามอาการของมารดากับพยาบาลที่ดูแลนุนีติ์เดินเข้าไปนั่งคุกเข่าอยู่ใก
ร่างเปลือยเปล่าสองร่างตระกองกอดกันกลมด้วยไฟรักที่โหมกระพือตามแรงปรารถนา ปรมัตถ์พรมจูบไปทั้งร่างภรรยาสาว ฝากรอยคิสมาร์กแทบจะทุกซอกหลืบ กายสาวดิ้นพล่านเสียวซ่านรัญจวนใจ ตอบสนองอย่างเร่าร้อน ยิ่งฮอร์โมนคนท้องพลุ่งพล่านยิ่งเพิ่มกำหนัดให้กายแกร่งเร่งเร้าขับเคลื่อนอย่างลืมตน“เบา ๆ นะคะที่รัก”“ครับคนสวย
หลังจากปรมัตถ์เดินทางพานุนีติ์ไปฝากครรภ์ ช่วงบ่ายไปจดทะเบียนสมรสกันที่เขต ค่ำคืนแห่งความสุข ความหวัง ความห่วงหาอาทรซึ่งมันกำลังเริ่มต้น ปลายทางแห่งความสุขจะสิ้นสุดตรงไหนตัวเราเท่านั้นเป็นผู้กำหนด ทุกคนที่เกี่ยวข้องกับนุนีติ์และปรมัตถ์ที่สนิทมารวมตัวกันที่ร้านบุหงาเรือนไทย ทางร้านปิดให้บริการหนึ่งวัน
“วันนี้ไปฝากครรภ์ เสร็จแล้วไปเคลียร์งานตอนเช้า บ่ายไปสำนักงานเขตเพื่อไปจดทะเบียนสมรส ตกค่ำไปทานอาหารที่ร้านบุหงาเรือนไทย ชวนทุกคนที่บ้านคุณมาทานอาหารร่วมกัน”“เนื่องในโอกาสอะไรคะ แล้วแม่บุหงาพี่มัตถ์เออคือ...” คิ้วสวยขมวดมุ่นท้ายประโยคอ้ำอึ้ง เพราะเขาไม่ชอบแม่ของเธอ“ในเมื่อเมียพี่ให้โอกาสท่าน พี่ก็
นุนีติ์ตื่นแต่เช้าอาบน้ำชำระร่างกายออกมาทำอาหารเช้าด้วยท่าทางอารมณ์ดี จัดโน่นวางนี่อย่างมีความสุข เปิดลิ้นชักเห็นกระดาษโน้ตสีต่าง ๆ ถูกขยุ้มเป็นก้อนหยิบขึ้นมาคลี่ทีละแผ่น เผลอยิ้มออกมาก้มหยิบกล่องพลาสติกสีใสที่แอบซุกไว้ใต้เคาน์เตอร์ทำครัว หยิบมันไปรวมกับกระดาษโน้ตแผ่นอื่นอยากเก็บไว้เป็นความทรงจำระหว
ปรมัตถ์พานุนีติ์ออกจากงานในเวลาไล่เลี่ยกับคู่ของธีธัช เมื่อเข้ามายังไม่พ้นประตูบ้านปรมัตถ์กลับคว้าตัวภรรยาคนสวยไว้ในอ้อมกอด โน้มใบหน้าเข้ามาใกล้แนบชิดริมฝีปากอิ่มคลอเคลียอ้อยอิ่งเหมือนแสร้ง สุดท้ายทนเสียงเรียกร้องโหยหาไม่ไหว ฉกวูบประกบจูบบดขยี้ดูดดื่มหิวกระหาย เกือบสองเดือนที่ไม่ได้เจอสาวสวยในอ้







