Masuk“เหมือนทั้งสองคนค่ะ”“พี่อยากได้ลูกสาวคงน่ารักมากเพราะแม่สวย พี่จะถักเปียให้ลูกไปโรงเรียนทุกเช้า” ปรมัตถ์จัดความเรียบร้อยของหมอนเพื่อให้ภรรยาล้มตัวลงนอนได้ถนัด โดยมีสามีหนุ่มคอยประคองอยู่ไม่ห่าง นุนีติ์ยิ้มหัวเราะคิกคัก“ยิ้มหัวเราะหมายความว่ายังไง ทำไมพี่จะถักเปียให้ลูกสาวไม่ได้ เรื่องแค่นี้เองทำไม
สองปีต่อมา...“พี่พีร์ พี่พีร์ครับ อยู่ไหนลูก” เสียงหวานของคุณแม่ถามหาลูกชายตัวน้อย ตอนนี้นั่งเล่นอยู่บนกองทรายอย่างสนุกสนานกับพี่เลี้ยง“คุณแม่พิพีร์อยู่นี่คับ” เด็กชายพีร์ตัวอวบอ้วนเพราะกินเก่งนั่งตักทรายใส่รถแบคโฮ เนื้อตัวมีแต่เม็ดทรายเต็มไปหมดตั้งแต่ศีรษะจรดปลายเท้า“ไปอาบน้ำไหมครับ เย็นมากแล้วเ
“อือ” ปรมัตถ์ร้องครางเสียงต่ำ มือเรียวสวยกลมกลึงสอดเข้าไปในชุดสูทสีกรมท่า ลูบไล้เชิ้ตขาวไปมาเล่นเอากายแกร่งขนลุกเกรียว“นุนีติ์” เสียงแหบพร่ากดต่ำคำรามเมื่อมือเรียวสวยลูบไล้ลงต่ำไปป้วนเปี้ยนแถวแก่นกลางลำตัวที่กำลังโป่งนูนดุนดันขึ้นมาจนเด่นชัด ยิ่งก้นงอนงามอวบอัดบดเบียดด้วยแล้วยิ่งไปกันใหญ่“ทำไมคะ ท
วันต่อมา...ปรมัตถ์เดินทางมาทำงานพร้อมกับนุนีติ์ สามีหนุ่มมีอาการงอนเล็กน้อยเมื่อภรรยาสาวรบเร้าจะมาทำงานให้ได้ ทั้งที่เขาต้องการให้พักผ่อนอยู่ที่บ้าน หรือไปเยี่ยมครอบครัวของเธอ เขาเองก็ไม่มีปัญหาเพียงแต่ห่วงสวัสดิภาพของภรรยาต่างหาก ยิ่งลูกคนแรกเขากังวลสารพัดไอ้หมอทศก็ขยันเล่าเรื่องภาวะแทรกซ้อนระหว่า
จากนั้นทั้งคู่ก็อยู่เสวนากับหลวงพ่อสักพักก่อนกราบลาเดินทางกลับ และได้ไปเยี่ยมมารดาของสามีที่บ้านหลังใหญ่ของตระกูลอิทธินันท์ธาดากุล ทั้งคู่เดินเข้าไปในห้องที่ตกแต่งอย่างเรียบง่าย แสงแดดยังลอดผ่านม่านบังแดดสีขาวสะอาดตา ปรมัตถ์พูดคุยสอบถามอาการของมารดากับพยาบาลที่ดูแลนุนีติ์เดินเข้าไปนั่งคุกเข่าอยู่ใก
ร่างเปลือยเปล่าสองร่างตระกองกอดกันกลมด้วยไฟรักที่โหมกระพือตามแรงปรารถนา ปรมัตถ์พรมจูบไปทั้งร่างภรรยาสาว ฝากรอยคิสมาร์กแทบจะทุกซอกหลืบ กายสาวดิ้นพล่านเสียวซ่านรัญจวนใจ ตอบสนองอย่างเร่าร้อน ยิ่งฮอร์โมนคนท้องพลุ่งพล่านยิ่งเพิ่มกำหนัดให้กายแกร่งเร่งเร้าขับเคลื่อนอย่างลืมตน“เบา ๆ นะคะที่รัก”“ครับคนสวย
แหม! อึดจริงเจ้าหนูคนนี้ เป็นบางคนเลือดออกขนาดนี้คงแท้งไปแล้ว คุณนุนีติ์อาจต้องนอนพักรักษาตัวที่โรงพยาบาลสองถึงสามวัน แต่ขอประเมินอาการอีกที งดกิจกรรมทุกอย่างเหมือนต้องนอนนิ่ง ๆ ไม่อยากให้กระทบกระเทือนจนกว่าจะแน่ใจว่าไม่มีเลือดออก” ทศภาคย์อธิบายทุกอย่างให้ปรมัตถ์ฟัง“แกหมายความว่ายังไงทั้งแม่ทั้งลูก
รุ่งเช้าเข้าวันใหม่นุนีติ์นอนขดบนเตียงหนานุ่ม อยู่ใต้ผ้าห่มคลุมกาย ส่วนเจ้าของเรือนร่างแกร่งกำลังอาบน้ำ หญิงสาวลืมตาตื่นมองไปรอบห้องที่คุ้นชินนึกถึงเหตุการณ์เมื่อวานพยายามเรียบเรียงปะติดปะต่อเรื่องราว ได้แต่คาดเดาทั้งสิ้น พยายามยันกายลุกขึ้นแต่ก็รู้สึกปวดร้าวไปทั่วร่างนุนีติ์สวมเสื้อยืดสีเทาตัวโคร่
“ฉันบอกให้เธอกลับ กลับไปซะ ฉันไม่ต้องการเธอ” แต่เธอก็ยังดื้อไม่ยอมกลับตามคำสั่งของเขา จนปรมัตถ์เกิดอาการหงุดหงิดขึ้นมาอีกรอบ“ฉันบอกให้เธอออกไป” คราวนี้เสียงเข้มดุตวาดลั่น นุนีติ์พยายามใจดีสู้เสือ“ฉันไปหาอะไรมาให้เจ้านายทานดีกว่า ตอนนี้หนึ่งทุ่มกว่าเลยเวลาทานอาหารแล้วด้วย” “ทำไมดื้อนุนีติ์” ปรมัตถ
“เจ้านายคะ เจ้านายเดี๋ยวสิคะ รอฉันด้วย” ฟากปรมัตถ์ที่เดินดุ่ม ๆ ไม่สนใจใคร นุนีติ์รีบเดินเข้ามาขวางหน้าเจ้านายเอาไว้แต่เขากลับไม่สนใจเดินเลี่ยงไปอีกทาง หญิงสาวก็เดินไปดักเขาไว้อีก“ฉันขอโทษเรื่องที่ฉันไม่ได้บอกเรื่องแม่ ไว้ฉันอธิบายให้ฟังวันหลังนะคะ แต่ตอนนี้เจ้านายควรไปดูอาการของคุณป้า”“ถ้าไม่หลีก