LOGIN- หลายเดือนผ่านไป – “ คนดีรอด้วย จะรีบเดินไปไหน ” เสียงของพี่กันต์ดังอยู่ด้านหลังฉันที่กำลังกึ่งเดินกึ่งวิ่ง ฉันอยากหนีไปให้ไกลจากพี่กันต์ตอนนี้มาก ไม่ใช่ว่าเราสองคนทะเลาะอะไรกันหรอก แต่เป็นเพราะว่า “ พี่กันต์ก็หยุดเรียกแอมป์แบบนั้นสักทีซิ ” คนดีอะไรนั้นอ่ะ เมื่อไหร่จะเลิกเรียกฉันสักที หมับ !
" ........ " ไอ้แทนก็คือไอ้แทน มันก็ปรายตามามอง แล้วก็ทำหน้านิ่งๆของมันต่อไป" สัส!! "" กูกลับก่อนดีกว่า อยากกอดเมียจะแย่ ขอบใจพวกมึงมากที่เหลือก็ฝากเคลียร์ด้วย "" โหไอ้ห่า ได้เมียคืนแล้วโยนงานให้พวกกูทันทีนะมึง "" อย่าบ่นไอ้สัส เหล้าฟรีเดือนหนึ่งที่มึงขอจะเอาไหม "" เอาครับพี่กันต์ครับ ผมจะเคลีย
Chapter 52ตอนนี้ใจผมมันโคตรปวดหนึบเลยครับ ทั้งคำพูดแล้วก็น้ำเสียงที่แอมป์พูดออกมามันสื่อไปในทางที่ผมจะต้องผิดหวัง เอาจริงๆ ผมก็เตรียมใจมาบ้างแล้ว แต่พอเจอเข้าจริงๆ มันก็คงยอมรับง่ายๆ ไม่ได้หรอก ใช่ไหมล่ะครับผมขอย้อนกลับไปในวันที่ผมกลับจากเชียงใหม่ จำได้ไหมครับที่ผมบอกว่ามีธุระต้องทำ นี่แหละครับธุร
" สาม " เกมส์โอเวอร์ค่ะ ถึงสามแล้วแต่ก็ไม่มีใครออกไป" โอเคครับ ไม่มีใครออกมาก็ไม่เป็นไร ในเมื่อผมให้โอกาสแล้วไม่ออกมาผมก็จะได้ชี้ตัวเลย " วินาทีนี้คือยิ่งกว่าลุ้นเกรดออกหรือหวยออกซะอีก" ผมขอให้นักศึกษาปี 1 ที่เป็นน้องรหัสของผมออกมารับโทษด้วย ครับ " น้องรหัสพี่มันก็คือ...." เชิญครับน้องแอมป์ " ฉัน
Chapter 51ฉันเดินออกไปด้านหน้าด้วยความรู้สึกอยากจะเดินไปต่อยหน้าไอ้คนที่เรียกฉันด้วยสรรพนามนั้นจริงๆ ไม่รู้จะจองเวรฉันไปถึงไหน" นับสิครับ มองหน้าผม แล้วคุณนับได้เหรอ " ไอ้....." ค่ะ 1... 2... 3... 6.... 10....15.....25...... "" ครบไหมครับ "" แปปนึงค่ะ " คือฉันยังนับไม่เสร็จไงแล้วมาถามแบบนี้ฉันจ
" มึงรู้ปะแอมป์ว่าเรื่องอะไร "" กูไม่รู้ เลิกถามกูได้แล้ว แล้วก็เลิกมองกูด้วยสายตาที่กูเป็นต้นเหตุสักทีเถอะ " ก็ตลอดทั้งวันทั้งไอ้เมย์และไอ้เนยมันเอาแต่ถามฉัน และมองว่าฉันเป็นต้นเหตุของเรื่องที่พวกพี่เค้าเรียกมารวมตัว" โห!! มึง ก็มันคิดเป็นอย่างอื่นไม่ได้นี่หว่า "" ทำไมพวกมึงไม่เลิกสงสัยแล้วรอพวก
" นี่ "" ?? " เอ้าเงียบ เรียกแล้วเงียบคือไรวะ อย่าเรียกทิ้งเรียกขว้างดิ" มีไรก็พูดดิ เรียกแล้วเงียบ แอมป์ไม่รู้หรอกนะ " ตอนนี้ไม่ได้กินแล้วนะไม่ไหว ขืนกินต่อมีหวังเป็นลมตายก่อน" ไม่มีไรแล้ว อิ่มยัง "" ยิ่งกว่าอิ่ม " ไม่อิมนี่แปลกมากอ่ะ" งั้นกลับ "" อื้ม " หลังจากนั้นพี่กันต์ก็เช็คบิลแล้วพวกเรา
" ส่วนฉัน ฉันกลัวหมา พ่อกับแม่ก็ไม่ค่อยอยู่บ้านว่ะ "" ไม่เป็นไร "" ทำไมแกไม่เอาไปให้สถานที่ที่เค้ารับเลี้ยงวะ " เมย์มันถาม เอาจริงก็เคยคิด แต่เค้าจะเลี้ยงดูมันดีเหรอหมาตั้งหลายตัว" ไม่เอาอ่ะ "" แล้วแกจะเอาไง "" ไม่รู้ว่ะ " หมดปัญญาจริงๆ" นี่เลิกทำหน้าเหมือนขี้ไม่ออกได้แล้ว " เวลามันขี้ไม่ออกหน
Chapter 12" อารมณ์ดีมาจากไหนวะ "" ไอ้นี่ เพื่อนคุยด้วยก็ไม่คุย "" ..... "" กูว่าอาการแบบนี้ คงได้สาวเด็ดว่ะ "" กูเห็นด้วยกับมึงว่ะไอ้ทอย "" นินทากูเสร็จยัง " ผมถามไอ้ทอยกับไอ้นนท์เพราะตั้งแต่ผมมานั่งมันก็พูดเรื่องผมไม่หยุดสักที ทำไมการที่ผมอารมณ์ดีนี่มันแปลกเหรอ" แล้วเมื่อวานตามน้องเค้าทันปะ
" มันติดเป็นนิสัยไปแล้วมั้ง " ก็เห็นพี่มันมองหน้าแบบไม่อยากจะเชื่อ" รีบกินได้แล้ว เดี๋ยวไม่อร่อย " " เอ่อ...ป้าคะเอาข้าวหมูกรอบอีกหนึ่งค่ะ อ๋อใส่กล่องนะป้า " พอฉันกินเริ่มจะหมดก็สั่งป้าไป" กินเยอะว่ะ "" ยุ่ง " ไม่ด่าว่าเผือกก็ดีเท่าไหร่แล้ว" นี่จ้า "" ขอบคุณค้า กี่บาทจ้ะป้า หมูกรอบ 2 "" 70 บ







