Mag-log in"เมื่อพันธะที่เขาหยิบยื่นให้มีเพียงความเกลียดชังและการตีตรา... เธอจะหนีพ้นเงื้อมมือวิศวกรไร้หัวใจคนนี้ได้อย่างไร ในเมื่อยิ่งหนี เขายิ่งรัดรั้งด้วยพันธะร้ายที่ยากจะตัดขาด"
view moreบรรยากาศภายในมหาวิทยาลัยช่วงค่ำคืนที่ควรจะเงียบสงัด กลับเต็มไปด้วยรังสีของความกดดัน ลานเกียร์ที่เคยเป็นสัญลักษณ์ของศักดิ์ศรี บัดนี้ถูกใช้เป็นกระดานหมากสุดท้ายในการกวาดล้าง ‘มาเฟียวิศวะ’ ที่ซ่อนตัวอยู่ภายใต้คราบวิชาการมานานนับทศวรรษอัคคีรู้ดีว่า ‘ศาสตราจารย์เกรียงไกร’ ไม่ใช่เหยื่อที่จะจัดการได้ง่ายๆ เขาจึงใช้ตัวเองและเมลดาเป็นเหยื่อล่อ โดยนัดหมายส่งมอบ ‘หลักฐานต้นฉบับ’ ที่บ้านพักรับรองในเขตพื้นที่วิจัยหลังมหาวิทยาลัย ซึ่งเป็นจุดอับสายตาและอยู่นอกเหนือการดูแลของเจ้าหน้าที่รักษาความปลอดภัยทั่วไป"นิก ภีม... ประจำจุดหรือยัง?" อัคคีกระซิบผ่านไมค์จิ๋วที่ติดอยู่ใต้ปกเสื้อช็อป"เรียบร้อย... กล้องวงจรปิดทุกตัวในรัศมี 500 เมตรอยู่ในมือพวกกูแล้ว" นิกตอบกลับมาจากศูนย์บัญชาการเคลื่อนที่ "แต่อัคคี... พวกมันขนคนมาเยอะกว่าที่คิดนะเว้ย มีพวกเด็กช็อปสายมืดจากสถาบันอื่นมาสมทบด้วย มึงต้องระวังตัว!"อัคคีหันไปมองเมลดาที่ยืนอยู่ข้างๆ เขาจับมือเธอแน่น "เมล... ไม่ต้องกลัวนะ ครั้งนี้พี่จะไม่ยอมให้ใครพรากเมลไปได้อีก"เมื่อก้าวเข้าสู่บ้านพักรับรอง ศาสตราจารย์เกรียงไกรนั่งรออยู่พร้อมชายชุดดำนับสิบ แววตาที่เคยดู
ความสงบสุขมักเป็นเพียงช่วงเวลาสั้นๆ ก่อนที่พายุลูกใหม่จะมาถึง หลังจากเหตุการณ์ที่ลานเกียร์ อัคคีและเมลดาเริ่มเรียนรู้ที่จะใช้ชีวิตคู่แบบคนรักปกติ ทว่าในบ่ายวันหนึ่งขณะที่ทั้งคู่กำลังนั่งอยู่ในห้องสมุดกลาง เสียงโทรศัพท์ของเมลดาก็สั่นครืดคราดด้วยเบอร์แปลกจากต่างประเทศ ทันทีที่เธอกดรับ เสียงปลายสายที่สั่นเครือแต่คุ้นเคยก็ทำให้หัวใจของเธอเกือบหยุดเต้น"เมลดา... พ่อเองนะลูก พ่อกลับมาแล้ว"รถยนต์ของอัคคีเลี้ยวเข้ามาจอดหน้าบ้านพักตากอากาศไม้เก่าแก่แถบชานเมือง สภาพของมันทรุดโทรมจนแทบจำไม่ได้ว่าเป็นที่ดินราคาแพงของตระกูลเกียรติวรโชติ สีไม้ที่เคยนวลตาบัดนี้หลุดลอกจนเห็นเนื้อไม้สีเทา กลิ่นดินที่ชื้นแฉะผสมกับกลิ่นสาบของใบไม้แห้งโชยมาเตะจมูกทันทีที่ก้าวเท้าลงจากรถเมื่อเดินเข้าไปข้างใน กลิ่นอับชื้นของกระดาษเอกสารเก่าที่สะสมมานานหลายปีพุ่งเข้าใส่ประสาทสัมผัส มันคือกลิ่นของความล้มละลายและความโดดเดี่ยว บนโต๊ะไม้ที่เต็มไปด้วยฝุ่นมีกองเอกสารเหลืองกรอบวางระเกะระกะ เมลดามองภาพเหล่านั้นด้วยหัวใจที่บีบคั้น จนกระทั่งสายตาไปหยุดอยู่ที่ร่างชายชราซูบผอมซึ่งนั่งอยู่ท่ามกลางเงามืด"เมล... เมลลูกพ่อ"เสียงเรียกแห
หลังจากมรสุมคดีความของอาทิตย์เริ่มเข้าสู่กระบวนการยุติธรรม ความเงียบสงบที่หาได้ยากก็กลับคืนมาสู่คอนโดหรูอีกครั้ง แต่มันไม่ใช่ความเงียบที่น่าอึดอัดเหมือนเก่า ทว่าเป็นความเงียบที่เต็มไปด้วยความ ‘ประหม่า’ ระหว่างชายหนุ่มผู้เคยร้ายกาจกับหญิงสาวที่เพิ่งเริ่มเปิดใจอัคคียืนจ้องหน้าตัวเองในกระจกห้องน้ำมาเกือบครึ่งชั่วโมงแล้ว ผู้ชายที่เคยหยิบแค่เสื้อช็อปมาสวมทับเสื้อยืดแล้วออกจากบ้านได้ในห้านาที บัดนี้กลับกำลังกังวลกับทรงผมและการเลือกน้ำหอม"ไอ้คี... มึงจะตื่นเต้นทำไมวะ แค่พาเมลไปกินข้าว" เขาสบถกับเงาตัวเอง แต่เม็ดเหงื่อที่ซึมตามไรผมกลับฟ้องว่าเขากำลังสติหลุดเขาตัดสินใจหยิบเสื้อเชิ้ตสีขาวสะอาดตามาสวม พับแขนขึ้นเผยให้เห็นรอยสักรูปเกียร์ที่ดูดุดันแต่สะอาดสะอ้าน เขาจงใจเลือกน้ำหอมกลิ่นที่อ่อนโยนขึ้นกว่าทุกวัน เพื่อไม่ให้มันไปรบกวนกลิ่นแป้งเด็กจางๆ ที่มักจะได้กลิ่นจากตัวเมลดาเสมอขณะเดียวกัน เมลดาก็อยู่ในอาการไม่ต่างกัน เธอเลือกชุดเดรสสีขาวนวลยาวคลุมเข่าที่ดูเรียบง่ายแต่สดใส มือเรียวเอื้อมไปกุม ‘สร้อยเกียร์’ ที่ยังห้อยอยู่ที่คอ เธอตั้งใจจะคืนมันให้เขาในวันนี้ เพราะรู้สึกว่าตอนนี้เธอมั่นคงพอที่จะ
บรรยากาศภายในคฤหาสน์ของ ‘อาอาทิตย์’ ในค่ำคืนนี้เงียบสงัดจนน่าขนลุก ทว่าภายใต้ความเงียบนั้นกลับคละคลุ้งไปด้วยกลิ่นอายของสงครามที่กำลังจะปะทุ อัคคีในชุดสูทสีดำสนิทก้าวเดินเข้าไปในห้องทำงานของอาตัวเองด้วยจังหวะที่มั่นคง แฝงไปด้วยความเดือดดาลที่พยายามกดทับไว้ก่อนหน้านี้ ภายในคอนโดหรูของอัคคีถูกเปลี่ยนสภาพเป็นศูนย์ปฏิบัติการขนาดย่อม ‘นิก’ และ ‘ภีม’ สองเพื่อนสนิทสายวิศวะ นั่งอยู่หน้าจอแล็ปท็อปที่กำลังรันโค้ดเจาะระบบฐานข้อมูลบัญชีบริษัทในเครือของอาทิตย์อย่างบ้าคลั่ง"ไอ้นิก... มึงเจอจุดรั่วของ Firewall หรือยัง?" ภีมถามพลางรัวนิ้วลงบนคีย์บอร์ดจนเหงื่อซึมตามไรผม "ถ้าเราเข้าไม่ถึงบัญชีโอนเงินต่างประเทศวันนี้ ไอ้คีไม่มีทางล้มอาอาทิตย์ได้แน่""แป๊บหนึ่งดิวะ! ไอ้แก่นี่มันจ้างโปรแกรมเมอร์มือดีว่ะ แต่มันพลาดตรงที่ใช้รหัสเดิมๆ ที่เคยตั้งร่วมกับพ่อไอ้อัคคี" นิกสบถ แววตาจ้องมองแถบสถานะที่ค่อยๆ ขยับขึ้น "เรียบร้อย! กูเข้าถึง Folder ลับ 'Project A' แล้ว... ไอ้เชี่ย! นี่มันไม่ใช่แค่โกงนะเว้ย แต่มันคือการวางแผนทำให้พ่อไอ้คีกลายเป็นแพะรับบาปตั้งแต่วันแรก!"ในขณะเดียวกัน ที่เซฟเฮาส์แถบชานเมือง ทีมรุ่นน้องวิ