บทที่ 5/2

โดยเฉพาะพวกที่ได้ลำดับการพรีเซ็นท์ก่อน อย่างบริษัทประเทศญี่ปุ่น!

หลังจากเคลียร์งานในออฟฟิศเสร็จ คล้อยบ่ายไปดูไซต์งานที่ชลบุรี โดยปกติภูดิศชอบทำงานแบบนี้มากกว่าเข้าไปช่วยบิดาที่ฝ่ายบริหาร ไซต์งานชลบุรีเป็นงานสร้างคอนโดสูงสี่สิบชั้น เครื่องจักรทำงานทั้งวันทั้งคืนแข่งกับเวลาเสียงดังไปหมด คนงานก็เยอะเดินสวนกันไปมา ภูดิศถูกเชิญมาห้องประชุมซึ่งเป็นตู้คอนเทนเนอร์ใหญ่มีสิ่งอำนวยความสะดวกในนั้น และมีคนงานระดับหัวหน้านั่งรออยู่แล้ว

“อัดงบอัดคนเข้าไปอีกแล้วกัน เร่งโครงการให้มันเร็วมากขึ้น”

ภูดิศเข้าดูความคืบหน้าโครงการทุกอย่าง ทั้งการก่อสร้าง ทั้งเอกสารรายงานหลายสิบฉบับ กว่าจะได้กลับกรุงเทพก็เกือบสองทุ่มและในขณะนั้นก็มีสายเรียกเข้า เขาเหลือบสายตาไปมองแวบเดียวเท่านั้นแม้จะเหนื่อยมาก แต่ก็กดรับ

หนึ่งชั่วโมงต่อมา

ณ ผับแห่งหนึ่งในย่านรัชดา

“หมอก น้ำหวานรู้อยู่แล้วว่าคุณต้องมา” เสียงหวานเอ่ยอย่างมั่นใจ ริมฝีปากสีแดงสดฉาบไปด้วยรอยยิ้มอ่อนหวาน รีบลุกจากเก้าอี้มากอดแขนกำยำทว่ากลับต้องหน้าเสีย “ทำไมล่ะคะ แค่นี้เอง” ถามเพราะเขาปัดมือตนเองออก

“ผมเพิ่งมาจากไซต์งาน ยังไม่อาบน้ำ”

ดาราสาวระบายรอยยิ้มอ่อนๆ ออกมา “ไม่เห็นเป็นไรเลยค่ะ น้ำหวานสั่งเครื่องดื่มให้นะคะ น้อง!”

“รับอะไรดีคะ” หันมาถามอดีตคนรัก

“วอคก้าสักแก้วก็พอ ผมอยู่ไม่นาน” ตอบ แล้วน้ำหวานก็หันไปสั่งให้

“หมอก น้ำหวานมีข่าวดีจะเล่าให้ฟังด้วยนะคะ”

“ข่าวอะไรเหรอ”

“น้ำหวานคุยกับคุณดนุแล้ว เราจะหย่ากันเร็วๆ นี้ หมอกดีใจกับน้ำหวานหรือเปล่า”

“ดีใจด้วย” ยิ้มมุมปากเล็กน้อย รับเครื่องดื่มมาจิบแก้เหนื่อย

สาวสวยชะงักไป รอยยิ้มที่หายไปชั่วขณะถูกดึงกลับมาอีกครั้ง “หมอกรู้ไหม น้ำหวานดีใจมากเลยนะ ที่เมื่อวานหมอกยอมมาหา”

“ผมเต็มใจ” ทว่าคำตอบภูดิศยังสั้นและห้วนเหมือนเดิม น้ำหวานไม่ค่อยชอบแต่ก็ไม่กล้าเหวี่ยงอะไรมาก

“น้ำหวานสัญญานะหมอก ว่าจะรีบเคลียร์ตัวเองให้เร็วที่สุด น้ำหวานไม่อยากยุ่งเกี่ยวกับคุณดนุอีกแล้ว ในโลกนี้ไม่มีใครรักและดีกับน้ำหวานเท่าหมอกอีกแล้ว”

“เหรอ ดีใจนะที่คิดได้ ถึงแม้จะช้าเกินไปก็เถอะ” เอ่ยพลางปรายสายตาไปมองอดีตคนรัก คืนนี้เจ้าหล่อนอยู่ในชุดเดรสแสนบาง อวดเรียวขา และทรวงอกอวบล้นทะลักออกมา ถ้าเป็นแต่ก่อนเขาคงหวงมากและไล่ไปเปลี่ยน ทว่าตอนนี้กลับรู้สึกเฉยๆ ไม่ได้หึง ไม่ได้หวงหล่อน อยากใส่สั้น บาง หรือแก้ผ้าก็แล้วแต่

“หมอกคงทำงานเหนื่อยเกินไป! ถึงพูดอะไรแบบนี้ออกมา น้ำหวานจะถือซะว่าไม่ได้ยินแล้วกันนะคะ” เจ้าหล่อนงอน ยกมือขึ้นกอดอกเชิดใบหน้าใส่อย่างลืมตัว มารู้ตัวว่าไม่ควรทำอย่างนั้นก็ผ่านไปราวหนึ่งนาทีแล้ว แต่เขาก็ยังนั่งนิ่งไม่ยอมง้อ ดาราสาวมองค้อน “ไม่เอา ไม่เครียดนะคะ มาเต้นกันดีกว่า”

“ไม่ครับ ผมเหนื่อยจะแย่แล้ว” ปฏิเสธเสียงเข้มขึ้นเมื่อเจ้าหล่อนพยายามดึงแขนตนเองหลายครั้ง ส่งเสียงอ้อนแล้วอ้อนอีกแถมยังจงใจเต้นยั่วให้เขามีอารมณ์

“น่านะ สักเพลงนะหมอก แก้เมื่อยนะคะ”

“ผมบอกว่าไม่ก็ไม่สิน้ำหวาน จะเซ้าซี้อะไรนักหนา!!”

แรงกระตุกลดลง น้ำหวานมองหน้าภูดิศด้วยแววตาผิดหวัง “ทำไมหมอกพูดแบบนี้คะ! แต่ก่อนหมอกไม่เคยแสดงท่าทางหรือพูดอะไรให้น้ำหวานเสียใจเลยนะ”

“ผมขอโทษ ผมบอกคุณแล้วเหนื่อย ผมเพิ่งกลับจากชลบุรียังไม่พักเลยนะน้ำหวาน”

“น้ำหวานไม่อยากฟังคำขอโทษ! แต่อยากฟังความจริงจากปากหมอก คุณยังต้องการน้ำหวานอยู่หรือเปล่าหรืออยากให้น้ำหวานไป!”

“ใจเย็นๆ คนอื่นหันมามองหมดแล้วนะ!” ภูดิศเตือนสติ ทว่าดาราสาวกลับไม่สนใจจะรักษาภาพพจน์ คนที่นั่งอยู่ในโซนนี้ก็ต่างเป็นเพื่อนหล่อนทั้งนั้น วงการนี้มันเน่าแค่ไหนใครๆ ก็รู้ พวกนั้นกำลังเล่นยาด้วยซ้ำ แล้วหล่อนจำเป็นต้องแคร์ต้องด้วยเหรอ

“ไม่ค่ะ! คนเดียวที่น้ำหวานสนใจก็คือหมอก” 

“เราคงคุยกันไม่รู้เรื่องแล้วแหละ วันนี้ผมรู้สึกเครียดๆ ขอตัวกลับไปพักผ่อนก่อนนะ”

เขาหยิบเงินค่าเหล้าสองพันออกมาวางบนโต๊ะ ฝ่ายน้ำหวานนั้นกระทืบส้นสูงเดินตามมา

“หมอก! คุณจะไม่ถามหน่อยเหรอว่าน้ำหวานมายังไง!”

“น้ำหวานขับรถเป็นนะครับ รถส่วนตัวก็มี หรือถ้าบังเอิญน้ำหวานไม่ได้ขับรถมาก็ให้ลิซ่าแวะส่งนะครับ ผมเห็นเธอนั่งอยู่โต๊ะนั้น”

“หมอก!” แทบกรี๊ดเมื่อถูกภูดิศจับได้ว่าตนเองจงใจเรียกเขามาอวดเพื่อน ดาราสาวคนสวยกระทืบส้นสูงเดินตามหลังมาจิกไม่ปล่อยแต่พอเห็นหมอกเอาจริง เดินจ้ำเท้าออกไปนอกโซนวีไอพีก็ไม่กล้าเดินตามออกไป  น้ำหวานหน้าแตกอย่างยับเยิน พวกเพื่อนดาราแก๊งเดียวกันกำลังเล่นยาไอซ์ ต่างเข้ามาหัวเราะและกอดคอกลับไปด้วยกัน

“ผู้ชายไม่สนใจก็หาคนใหม่สิ ระดับแก ผู้ชายติดตรึม”

“ไม่มีใครในโลกจะดีเท่าผู้ชายคนนั้นอีกแล้ว แกคอยดูนะลิซ่า ฉันจะทำทุกวิถีทางให้เขากลับมาสยบแทบเท้าฉันให้ได้!”

“จ้าๆ เอ้าเอาไป จะได้รีบแยกย้ายก่อนพ่อแกจะแห่มา มีหวังได้ขึ้นหน้าหนึ่งครั้งที่สองในรอบสัปดาห์แน่”

สาวๆ ดื่มเหล้า มั่วยาเกินงาม สติเพื่อนคนอื่นเริ่มไปแล้ว ส่วนน้ำหวานนั้นยังมีสติและยังคงคิดมากเรื่องอนาคต

ฝนตกหนักทีไรต้องลุ้นว่าน้ำจะท่วมมาถึงหน้าร้านตนไหม โชคดีที่มันหยุดช่วงตีห้า ท่อน่าจะระบายน้ำได้ทันก่อนถึงช่วงเปิดร้าน ดรุณีนอนไม่ค่อยหลับตั้งแต่เมื่อคืนเพราะคิดมากเรื่องดาราสาว กลัวเขาจะกลับไปคืนดีกับแฟนเก่าอีกทั้งยังได้รับสายสำคัญจากคุณแก้ว จึงทำให้นอนไม่หลับไปกันใหญ่ ข่มตานอนได้ไม่ถึงชั่วโมงก็ต้องตื่นตามเสียงนาฬิกาปลุก อาบน้ำแต่งตัว เตรียมไปทำงานวันแรก

ดรุณีไม่แปลกใจหรอก ถ้าดาราสาวจะกลับมาง้อภูดิศหลังหย่าขาดจากสามี เดิมทีทั้งสองคบกันมาเป็นสิบปี ถึงจะรักๆ เลิกๆ แต่ก็คบกันมาตั้งแต่สมัยมัธยม ปริญญาตรีก็ไปเรียนเมืองนอกด้วยกัน ก่อนสาวคนนั้นจะเข้าวงการบันเทิงแล้วเปลี่ยนไป ทำเอาช็อกไปทั่วบ้านทั่วเมือง ที่คบกับภูดิศแต่กลับแต่งงานกับนักธุรกิจหนุ่มไฟแรงอย่าง ‘คุณดนุ’ แต่ดรุณีก็พอจะเข้าใจได้ เทียบความรวยกันแล้วคุณดนุมีภาษีดีกว่า เพราะในตอนนั้นมาจนถึงตอนนี้ภูดิศยังเป็นแค่รองประธานบริษัทเท่านั้น ส่วนผู้ชายอีกคนเป็นถึงผู้บริหาร มีเงินทองล้นมือใช้ทั้งชาติก็ไม่หมด