หน้าหลัก / รักโบราณ / หาญท้าชะตาเน่าๆ / ตอนที่ี58ฮ่าาาอย่าหัวเราะสิ

แชร์

ตอนที่ี58ฮ่าาาอย่าหัวเราะสิ

ผู้เขียน: จันทร์ส่องแสง
last update วันที่เผยแพร่: 2026-03-22 21:50:10

ภายในจวนใต้เท้าลี่ประตูห้องถูกปิดลงอย่างแรง

ปัง

เสียงนั้นสะท้อนในห้องเงียบ ทำให้บ่าวรับใช้ด้านนอกไ
อ่านหนังสือเล่มนี้ต่อได้ฟรี
สแกนรหัสเพื่อดาวน์โหลดแอป
บทที่ถูกล็อก

บทล่าสุด

  • หาญท้าชะตาเน่าๆ   ตอนที่268แต่งตั้งไท่จือเฟย

    "ใช่แล้ว แม้จำแม่นจริงๆ ท่านหมอท่านผู้นั้นอยู่ที่แคว้นฉู่ ตอนที่ข้าไปอาศัยอยู่กับท่านป้าที่เมืองอวิ๋นโจว ข้าเคยมีวาสนาได้พบเขา ท่านอาจารย์เก่งกาจมาก ทั้งวิชาแพทย์ ค่ายกล และวิชาอื่นๆ อีกมากมาย"สุ่ยซือกวานยกมือขึ้นห้ามทันที "พอแล้วขอรับ ไม่ต้องอ้างแล้วพูดรอบที่ร้อยจนข้าเองจะท่องได้อยู่แล้ว"โหลวหรานกะพริบตาปริบๆ "แหมก็ข้าภูมิใจในตัวอาจารย์ของข้านี่” ""ข้ารู้แล้วว่าปรมาจารย์ของท่านเก่งที่สุด เก่งจนสามารถสอนคุณหนูหลิวให้ทำเรื่องที่คนธรรมดาทำไม่ได้ แถมยังสร้างทหารดินเหนียวขึ้นมาเดินได้อีกด้วย"โหลวหรานยิ้มกว้างขึ้น “ฮ่าาาาเห้นไหมล่ะข้าบอกแล้วไม่เชื่อ”"ไม่เชื่อก็ไม่ได้แล้วขอรับ ข้าเห็นมากับตาตัวเองตั้งกี่ครั้ง” สุ่ยซือกวานตอบหน้าตาย"เขามองทหารดินเหนียวที่กำลังแบกไม้และก้อนหินอยู่ไม่ไกล ก่อนหันกลับมามองโหลวหราน"แต่ข้ามีคำถาม เหตุใดปรมาจารย์ของท่านจึงสอนแต่เรื่องประหลาดๆ ให้ท่าน"โหลวหรานนิ่งไปครู่หนึ่ง ก่อนยิ้มอย่างภูมิใจ "เพราะท่านอาจารย์บอกว่าข้ามีพรสวรรค์เจ้าค่ะ"สุ่ยซือกวานถึงกับหลุดหัวเราะ"ข้าว่าอาจารย์ของท่านคงมีพรสวรรค์ด้านการสรรหาคนที่ทำเรื่องปวดหัวให้ข้ามากกว่า"หานอี้ที่

  • หาญท้าชะตาเน่าๆ   ตอนที่267สวยงาม

    หยางหวางพยักหน้า ก่อนหันไปมองสามนักโทษที่ถูกทหารดินเหนียวควบคุมตัวอยู่ สายตาของเขาหยุดอยู่ที่หลี่เหวินหานนานเป็นพิเศษ ก่อนกล่าวอย่างเย็นเยียบ "นำตัวทั้งสามคนกลับไป คุมขังแยกกัน ห้ามผู้ใดเข้าใกล้โดยไม่ได้รับอนุญาต"ทหารดินเหนียวก้มศีรษะพร้อมกัน"รับคำสั่งไท่จือ"หลี่เหวินหานกัดฟันแน่น มองหยางหวางด้วยแววตาเคียดแค้น ขณะที่มู่เยว่เฉินยังคงนิ่งเงียบ ส่วนหลิวโยวเฉวียนกลับเหลือบมองไปยังโหลวหรานที่กำลังยืนอยู่ไม่ไกล ดวงตาของเขาวูบไหวเพียงชั่วครู่ ก่อนถูกทหารดินเหนียวพาตัวออกไปพร้อมกับอีกสองคนสนามรบที่เคยเต็มไปด้วยเลือดและเสียงสังหาร บัดนี้เหลือเพียงทหารนับพันที่คุกเข่าอยู่ต่อหน้าธงราชวงศ์ และในวันนั้นเอง อำนาจที่เคยถูกยึดครองด้วยหยกก็สิ้นสุดลงอย่างแท้จริงหลังจากสนามรบสงบลง หลิวโยว่เยว่ก็ไม่รอช้า รีบจัดขบวนเดินทางไปรับฮ่องเต้หยางเทียนและฮองเฮากลับคืนสู่วังหลวงทันที แม้พระราชวังจะได้รับความเสียหายอย่างหนักจากการต่อสู้ แต่ถึงอย่างไรก็ยังเป็นสถานที่ที่ทั้งสองพระองค์ควรเสด็จกลับไปประทับอีกครั้ง อวิ๋นเซ่อและหานอี้ได้รับคำสั่งให้นำกำลังส่วนหนึ่งติดตามไปอารักขาตลอดเส้นทาง ทั้งสองตรวจตราบริเวณโดยรอ

  • หาญท้าชะตาเน่าๆ   ตอนที่266สำเร็จ

    ทันใดนั้น หยกทั้งสี่ชิ้นที่ตกอยู่บนพื้นพลันเปล่งแสงสีแดงสว่างจ้าไปทั่วบริเวณ แสงนั้นรุนแรงจนกลบแม้กระทั่งเปลวไฟและควันดำของสนามรบ เสียงครืดคราดดังออกมาจากตัวหยกราวกับมีบางสิ่งกำลังตื่นขึ้น พลังสีแดงเริ่มหมุนวนรอบหยกอย่างบ้าคลั่ง ก่อนจะแผ่ขยายออกไปเป็นวงกว้างจนพื้นดินใต้เท้าสั่นสะเทือนระบบที่ลอยอยู่ข้างโหลวหรานพลันหน้าซีดเผือด "แย่แล้วเจ้าค่ะนายหญิง” โหลวหรานกำระเบิดในมือแน่น "อะไรอีก" ระบบรีบชี้ไปยังหยกด้วยอุ้งเท้าที่สั่นเทา "หยกมันรู้แล้วเจ้าค่ะว่าท่านกำลังจะทำลายมัน" แสงสีแดงยิ่งทวีความรุนแรงและเจิดจ้าขึ้นเรื่อยๆ ราวกับหยกมีเจตจำนงของตัวเอง กระแสพลังทำลายล้างพุ่งออกจากศูนย์กลางเป็นระลอกๆ กวาดผ่านพื้นดินจนหินแตกกระจาย อาวุธที่ตกอยู่บนพื้นถูกบดขยี้ในพริบตา ต้นไม้โดยรอบหักโค่นลงราวกับถูกพายุที่มองไม่เห็นซัดเข้าใส่"มันกำลังทำอะไร!" โหลวหรานตะโกน ระบบตอบด้วยเสียงสั่น "มันกำลังปลดปล่อยพลังทั้งหมดเจ้าค่ะ มันรู้ว่าถ้าท่านทำลายมัน พลังของมันจะหายไปทั้งหมด เพราะฉะนั้นก่อนที่จะถูกทำลาย มันจึงตั้งใจจะกวาดล้างทุกสิ่งที่อยู่รอบตัว" โหลวหรานหันมองไปรอบๆ เห็นหยางหวาง หลิวโยว่เยว่ เฉินเจิ้งกั

  • หาญท้าชะตาเน่าๆ   ตอนที่265ระเบิด

    แสงสีทองจากเทเลพอร์ตดับวูบลงกลางสนามรบ ร่างของโหลวหรานปรากฏขึ้นท่ามกลางควันและเศษดินที่ยังปลิวอยู่ในอากาศ ทันทีที่เท้าของนางแตะพื้น หยางหวางและคนอื่นๆ ต่างตกตะลึง “ข้าตาไม่ฝาดใช่ไหมนั่นคุณหนูโหลวหรานนี่” เฉินเจิ้งกั๋วพูดขึ้นดัง แต่ไม่ทันจะได้พูดอะไรต่อ สายตาของโหลวหรานก็จับจ้องไปยังมู่เยว่เฉินที่ยืนอยู่ไม่ไกล เขากำหยกทั้งสี่ชิ้นที่หลอมรวมกันเอาไว้แน่น แสงสีแดงยังคงไหลเวียนอยู่รอบตัวเขา ขณะที่หลิวโยวเฉวียนทรุดอยู่ด้านข้าง และหลี่เหวินหานกำลังพยายามถอยหนีออกจากบริเวณนั้น"มู่เยว่เฉินอยู่นั่น"โหลวหรานตะโกน ก่อนพุ่งตัวออกไปทันทีโดยไม่สนใจว่ารอบด้านยังเต็มไปด้วยทหารและการต่อสู้ หยางหวางที่อยู่ไม่ไกลรีบพุ่งเข้าไปรวดเร็ว ดวงตาเบิกกว้างเมื่อเห็นว่าโหลวหรานกำลังจะเสี่ยงอันตราย"โหลวหราน" เขากำลังจะวิ่งเข้ามาหา แต่โหลวหรานกลับไม่หยุด นางรู้ดีว่าเวลานี้ไม่มีเวลาสำหรับการอธิบาย เพราะเพียงชั่วพริบตา มู่เยว่เฉินอาจใช้พลังของหยกกวาดล้างคนของพวกเขาได้อีกครั้ง"ระบบ!""เจ้าค่ะนายหญิง""ใช้ไอเท็มที่หนึ่ง" ระบบเงียบไปชั่วครู่ ก่อนหน้าต่างสีทองจะปรากฏขึ้นตรงหน้าโหลวหรานอย่างรวดเร็วไอเท็มที่ 1 ม่านหยุด

  • หาญท้าชะตาเน่าๆ   ตอนที่264ทหารดินเหนียวถูกทำลาย

    แสงสีแดงจากหยกทั้งสี่ชิ้นที่หลอมรวมกันส่องสว่างไปทั่วสนามรบ พลังมหาศาลแผ่กระจายออกมาอย่างต่อเนื่องจนแม้แต่พื้นดินยังสั่นสะเทือน หลิวโยวเฉวียนยืนอยู่ตรงกลางวงแสง มือกำหยกที่หลอมรวมกันแน่น ขณะที่หลี่เหวินหานถอยหลังไปหลายก้าว ใบหน้าเต็มไปด้วยความไม่อยากเชื่อ เขาใช้เลือดของตนเองหล่อเลี้ยงหยกมานาน แต่เพียงชั่วพริบตา อำนาจที่เคยอยู่ในมือกลับกำลังจะหลุดไปต่อหน้าต่อตาท่ามกลางความเงียบที่เกิดขึ้นชั่วขณะ มู่เยว่เฉินกลับหัวเราะออกมาเบาๆ"หยกเป็นของข้า"เขาทอดสายตามองหยกทั้งสี่ชิ้นที่หลอมรวมเป็นหนึ่งเดียว ดวงตาคมเต็มไปด้วยความหลงใหลอย่างที่ไม่เคยปรากฏมาก่อน "อำนาจช่างหอมหวานท่านไม่รุ้เลยหรือหลิวโยว่เฉวียน"หลิวโยวเฉวียนหันกลับไปมองทันที"มู่เยว่เฉิน...เจ้าๆๆ"อีกฝ่ายไม่ตอบ เพียงยกมือขึ้นแตะด้ามกระบี่ ก่อนกล่าวด้วยน้ำเสียงเรียบเฉยว่า "ในเมื่อหยกทั้งสี่หลอมรวมกันแล้ว เช่นนั้นก็ไม่จำเป็นต้องมีผู้ครอบครองหลายคนอีกต่อไปส่งหยกมาให้ข้า"เขาหยุดเล็กน้อย ก่อนยิ้มบางๆ"เพราะคนที่เหมาะสมที่สุดที่จะครอบครองมัน...มีเพียงข้าเท่านั้น"สายตาของมู่เยว่เฉินค่อยๆ กวาดมองทุกคนฉึก กระบี่ถูกชักออกอย่างรวดเร็ว หลิว

  • หาญท้าชะตาเน่าๆ   ตอนที่263เจ้าของใหม่

    “บุก เสียงของลี่เหวินหานตะโกนขึ้นก่อนที่ทหารดินเหนียวจะกางโล่ปกป้อง หยางหวางชี้ปลายกระบี่ไปด้านหน้า“บุกกกก”เสียงกลองศึกดังสนั่นขึ้นพร้อมกัน ก่อนกองทัพทั้งสองฝ่ายจะพุ่งเข้าปะทะราวกับคลื่นยักษ์ที่ซัดเข้าหากันในคราวเดียว เสียงตะโกนของทหารดังกลบทุกสิ่งบนสนามรบ ขณะที่ดาบและหอกปะทะกันจนประกายไฟกระจายไปทั่ว แนวหน้าของหยางหวางถูกทหารดวงตาสีแดงกรูกันเข้ามาอย่างบ้าคลั่ง แต่ทหารดินเหนียวหลายร้อยนายก็ยืนรับการโจมตีอย่างไม่หวั่นไหว พวกมันฟาดกระบี่สวนกลับอย่างแม่นยำ ร่างดินเหนียวถูกฟันจนเกิดรอยแตกก็ยังคงลุกขึ้นต่อสู้ ไม่มีเสียงร้อง ไม่มีความเจ็บปวด และไม่มีความคิดที่จะถอยแม้แต่ก้าวเดียว"ยันไว้ อย่าให้พวกมันทะลุแนวเข้ามา" อวิ๋นเหยียนตะโกนสุดเสียง ทหารดินเหนียวทั้งแถวขยับพร้อมกัน กระบี่หลายร้อยเล่มฟาดลงราวกับกำแพงเหล็ก ทหารฝ่ายลี่เหวินหานจำนวนหนึ่งถูกผลักถอยกลับ “ลุกขึ้น” ลี่เหวินหานหยดเลือดลงบนหยก และไม่นานพลังสีแดงจากหยกก็ไหลผ่านแนวทัพอีกครั้ง ทหารที่ล้มลงกลับลุกขึ้นมาใหม่ ดวงตาสีแดงยิ่งร้อนแรงกว่าเดิม ทำให้แนวหน้าทั้งสองฝ่ายกลับมาอยู่ในสภาพสูสีอีกครั้งด้านหลัง ปืนใหญ่โดยการควบคุมของเฉินเจิ้ง

บทอื่นๆ
สำรวจและอ่านนวนิยายดีๆ ได้ฟรี
เข้าถึงนวนิยายดีๆ จำนวนมากได้ฟรีบนแอป GoodNovel ดาวน์โหลดหนังสือที่คุณชอบและอ่านได้ทุกที่ทุกเวลา
อ่านหนังสือฟรีบนแอป
สแกนรหัสเพื่ออ่านบนแอป
DMCA.com Protection Status