วังวนแห่งรัก หมอหญิงพลิกชีวี

วังวนแห่งรัก หมอหญิงพลิกชีวี

Oleh:  ทองประกายTamat
Bahasa: Thai
goodnovel4goodnovel
9.65
80 Peringkat. 80 Ulasan-ulasan
820Bab
167.1KDibaca
Baca
Tambahkan

Share:  

Lapor
Ringkasan
Katalog
Pindai kode untuk membaca di Aplikasi

เจียงซุ่ยฮวน สุดยอดอัจฉริยะแห่งวงการแพทย์ ได้ข้ามภพมาสิงร่างองค์หญิงผู้กำลังตั้งครรภ์และถูกสั่งประหารชีวิต รูปโฉมงดงามถูกทำลายสิ้น ซ้ำยังถูกโยนทิ้งในป่าช้า! นางในชุดเปื้อนเลือด กลับคืนสู่เมืองหลวงอีกครา ขอหย่าขาดจากองค์ชายผู้ทรยศ และเปิดโปงใบหน้าที่แท้จริงของน้องสาวผู้ชั่วร้าย ประจานพ่อแม่ผู้ลำเอียง... เพื่อหาเงินเลี้ยงดูลูกน้อย นางเปิดร้านเสริมความงามแห่งแรกของเมืองหลวง ธุรกิจรุ่งเรือง เงินทองไหลมาเทมาดั่งสายธาร ยามที่นางยุ่งอยู่กับการทำมาหากินเลี้ยงลูก องค์ชายผู้ไม่เคยสนใจสตรีใด กลับค่อย ๆ เข้ามาใกล้ชิดนาง สามปีต่อมา โรคระบาดร้ายแรงอุบัติขึ้น นางจึงใช้วิชาแพทย์อันเป็นเลิศช่วยชีวิตผู้คนไว้มากมาย องค์ชายผู้ทรยศสำนึกผิด คุกเข่าขอขมา แต่กลับถูกองค์ชายผู้เป็นอาแทงทะลุร่างด้วยดาบเสียแล้ว "เห็นเด็กน้อยข้างกายนางหรือไม่? เขาเป็นลูกของข้า"

Lihat lebih banyak

Bab 1

บทที่ 1

Ashley's POV

“Ashley, Do you have plans for tomorrow?” My Dad asked me over the phone, interrupting my thoughts.”

“I don't have any plans, Dad, I will just stay in and watch a few movies, I'm here on a break, remember?” I replied, laying on the cozy bed in my hotel room ‘it's so comfy’ I told myself.

“It didn't seem that way to me. All you ever did since you got there was business.”

“Touché, but I'm done with all that, and now I'm going to explore the city of Paris.” I said out of excitement, thinking of all the fun I will have.

“I think it's too late for that, sweetheart, I need you here. Micheal is coming back into town, and I'm inviting him for dinner to Welcome him home. I need you to be here when he arrives. You've always liked Micheal since you were a child, you will get to see him again and maybe discuss business with him. it's a win-win for you.”

I froze on hearing that name that reminds me of most of my childhood memories. Micheal Kingston. I did not get to see him much because he left New York when I was ten . My father's best friend and business Partner, the one who had always been a father figure to me. He practically watched me grow. I can't wait to see him but I would like to stay a bit longer in Paris.

“But Dad…” He interrupted me before I could speak further.

“No buts Ashley, Micheal is not just anyone to us, he's family and you know that. I expect you to be in New York tomorrow.”

“Fine, I will be there. See you soon dad.”

I came to Paris to take a break from work ,but it has been all about business since I arrived. But because tonight is my last night in Paris, I am going to have fun and possibly make new friends, before I have to put on a serious face for whatever it was my father had planned for tomorrow.

******

I entered the finest club in Paris later that night. And the smell of luxury perfumes and expensive champagne hit me as I walked closer to the bar. I was here to have fun and enjoy myself.

I ordered a wine, and the bartender slide it to me across the counter with a knowing smile. I glanced around the crowd, It's pretty much what I imagined it would be, different people drinking champagne, smoking expensive cigars, and men flirting with women. I wasn't expecting anything else. Then he walked in.

He was a tall, well built man with a sharp jawline. He had on an Armani suit that screams luxury, his dark brown hair was perfectly styled, and his face showed no expression. He exchanged geeetings with the bartender and ordered a drink. He looks old, but his young features make it difficult for one to notice

He looked at me and our eyes met for a brief moment, I looked at him for a bit longer than I intended ‘Bitch you are staring’ I said to myself.

I shake my head to remove any thoughts of him.

Then I took a sip of my wine.

I couldn't help but look at him once more and I caught him staring, he did not look away. He just came over and stood directly in front of me.

“ Why is a damsel like you, Sitting alone in a place like this? you could use a friend, don't you think? He asked, obviously flirting with me.

I simply glanced at him, pretending like I hadn't been checking him out ever since he stepped in.

“Oh trust me I'm not alone, my boyfriend is out there on a phone call.” I lied, and from the way he's smiling now, I think he knew.”

He burst out laughing, holding his drink with one hand as he shook his head. “And you think I will believe that lie of yours, Are you that scared of me?”

I forced a smile, feeling a bit embarrassed.

“What gave it away?”

“This isn't my first time in the club darling, most girls say that to get rid of guys. Nice try tho.”

I snorted, trying not to smile.

“I'm not most girls and I'm not scared of you. I'm capable of being by myself.”

“Oh really? He leaned in a little closer “I can be your boyfriend for tonight you know, to help you keep the guys off your back.”

I looked away to hide my face from him. I was blushing to the point of being unable to bear it but I was certainly not going to let him see that he affected me in this way. “You are being a little too confident, don't you think?”

“I can be anything just to have you darling.”

‘Damn! Why is it so hot here?’ I asked myself.

This man is making me feel all sorts of things but I knew better than to fall for a stranger's charm, someone who looks almost twice my age.

But for some reason unknown to me, I wish to know more about this man.

Just for the sake of getting to know him, I decided to ask him a few questions “What do you do? it's okay if u dont want me in your business though.”

He smiled, sensing my curiosity.

“It's okay. I'm a businessman. But tonight, I'm here to have fun.”

“So you do this often? Flirting with girls? That's how you have fun?”

“He leaned in closer to me, his breath wrams my skin. “Maybe, but none of them had my attention like you have right now. Have spent more than 10 minutes with you, which is a good sign. I guess I was just waiting for the right woman to come along and show me what real fun looks like.”

I swallowed hard. He definitely had a way with words, I will give him that but I wasn't about to fall for his charms so easily. “You will have to do better, those sweet words don't work on me.”

His smile deepened but he appears to be challenging now. “Oh I will, And I don't plan on leaving. Not until you are ready to have some fun.”

I moved closer to him, our faces just an inch apart as I whispered in his ear. “I don't give in easily, you will have to try better than that.”

“Is that a challenge?”

He leaned in even closer, his breath fanned my skin. “You are playing hard to get, aren't you?

I shook, my heart thudding against my chest but I forced myself to be calm. “Maybe I am, or maybe I'm just bored.”

“Sweetheart, you are anything but bored.”

Without uttering another word, he pressed his lips against mine, he was hesitant at first, to see if I was going to stop him or pull back but when he saw that none happened, he allowed his hands to find their way into my hair and pull me in closer to deepen the kiss.

I kissed him back and he moaned Into my mouth. I was so caught up in the heat of the moment to care about where we were. All the sensible part of me screamed at me to stop, that I was kissing a man old enough to be my father but I didn't care. This was reckless but yet, I wanted it.

His phone buzzed with a message which interrupted our moment, we pulled apart for a brief second to catch our breath.

“You want to get out of here? Let's go somewhere private. I booked a place nearby.”

I simply nodded, not knowing how to reply.

“Good” he took my hands in his, leading me to the club's exit.

My mind raced as I followed him, but I didn't pull away, i didnt stop him. I knew exactly where this is going and how it's going to end but I still wanted it. I might regret my actions tomorrow but I didn't care.

For the first time in a long time, I don't want to care about the consequences. I just want to have fun and enjoy myself.

Tampilkan Lebih Banyak
Bab Selanjutnya
Unduh

Bab terbaru

Bab Lainnya

Peringkat

10
90%(72)
9
0%(0)
8
1%(1)
7
0%(0)
6
1%(1)
5
0%(0)
4
0%(0)
3
0%(0)
2
1%(1)
1
6%(5)
9.65 / 10.0
80 Peringkat · 80 Ulasan-ulasan
Tulis Ulasan

Ulasan-ulasanLebih banyak

สุรภา บัวสําลี
สุรภา บัวสําลี
แย่จัง ไม่รับผิดชอบในงานอาชีพเลยค่ะ ไม่มีเวลาก็อย่ามาเขียนแต่งนิยานให้ถุกตำหนิเลยค่ะ มันทำให้เสียเวลามาอ่าน ไปติดตามนักเขียนคนอื่นดีกว่าค่ะ แล้วเรื่องนี้ก็เหมือนจะดีแต่ดีแค่ต้นฯนอกนั้นมีแต่บท ของ นอ.มากแล้วบางทีก็ไร้สาระเรื่อยเปื่อยแต่บทพอ.น้อยกว่าเยอะเลน ใ
2026-05-07 11:11:17
2
1
ทิพพิมล
ทิพพิมล
แต่งก็ไม่จบ
2026-04-22 15:27:49
1
0
ทิพพิมล
ทิพพิมล
จบแบบค้างคา คนแต่งขี้เกียจแต่งต่อ แบบนี้ก็ได้เหรอ🥲
2026-04-11 13:32:35
1
0
Pume Sksw
Pume Sksw
เมื่อไหร่จะมาต่ออออออ
2026-04-09 10:44:57
0
0
Chotiya Thaiying
Chotiya Thaiying
เมื่อไหร่จะลงต่อจาก 820 คะ อยากอ่านต่อค่ะ
2025-11-19 13:20:16
4
0
820 Bab
บทที่ 1
“นางหญิงชั่ว! เม่ยเอ๋อร์เป็นน้องสาวเจ้า เจ้ากล้าดีอย่างไรถึงลงมือสังหารนาง!” เจียงซุ่ยฮวนลืมตาขึ้น มองชายหญิงแปลกหน้าตรงหน้าด้วยความงุนงง นางเป็นแพทย์ระดับยอดฝีมือในยุคปัจจุบัน เชี่ยวชาญทั้งการแพทย์แผนจีน แผนตะวันตก และวิชายุทธ์โบราณ มีชื่อเสียงโด่งดังไปทั่วโลกด้วยฝีมือการรักษาอันล้ำเลิศ แต่เมื่อตื่นขึ้นมา กลับพบว่าตนเองมาอยู่ในที่แปลกประหลาดแห่งนี้ ยังไม่ทันได้เข้าใจสถานการณ์ ความเจ็บปวดก็แล่นปราดไปที่หน้าอก เจียงซุ่ยฮวนก้มมอง พบว่ามีกริชปักอยู่ที่อก โลหิตไหลรินไม่หยุด เสียงเย็นชาของชายผู้นั้นดังขึ้น “ตอนแรกเจ้าแต่งงานกับข้าแทนเม่ยเอ๋อร์ ข้าก็ละเว้นชีวิตเจ้าแล้ว วันนี้เจ้ายังจะฆ่าเม่ยเอ๋อร์อีก ข้าจะยอมเจ้าได้อย่างไร!” ความทรงจำพรั่งพรูเข้ามาในสมอง นางข้ามภพมาเป็นองค์หญิงผู้เป็นภรรยาเอกแห่งวังหนานหมิง ร่างเดิมคือธิดาแท้ ๆ ของจวนอ๋อง นางถูกสับเปลี่ยนตัวตั้งแต่แรกเกิด กว่าจวนอ๋องจะตามหาจนพบและได้แต่งงานกับองค์ชายฉู่เจวี๋ย ก็ระหกระเหินอยู่ภายนอกหลายปีน้องสาวที่องค์ชายกล่าวถึง คือธิดาตัวปลอมในจวน แม้ไม่ใช่บุตรีแท้ ๆ แต่ท่านอ๋องและฮูหยินเสียดายนาง จึงรับไว้เป็นบุตรีบุญธ
Baca selengkapnya
บทที่ 2
“นี่ข้ากำลังฝันไปกระมัง?” เจียงซุ่ยฮวน ยื่นมือไปแตะคีมห้ามเลือดด้วยความเลื่อนลอย สัมผัสอันเย็นเฉียบทำให้นางสะท้านไปทั้งกาย มิใช่ความฝัน เป็นเรื่องจริง! ห้องทดลองของนางได้ย้อนเวลามาพร้อมกับนางด้วย นางมิอาจเสียเวลาดีใจ รีบคว้ายาห้ามเลือดและยาชา พร้อมเครื่องมือบางอย่างออกมา แล้วเริ่มเย็บแผลของตนเองนี่เป็นครั้งแรกที่เจียงซุ่ยฮวนต้องเย็บแผลด้วยตนเอง แม้จะยากลำบากอยู่บ้าง แต่ด้วยวิชาแพทย์อันล้ำเลิศ ไม่ถึงครึ่งชั่วยามนางก็เย็บแผลเสร็จสิ้น นางทรุดกายพิงต้นไม้ด้วยความอ่อนล้า หยิบขวดยาบำรุงโลหิตออกมาจากห้องทดลอง กลืนลงไปสามเม็ด ยาบำรุงโลหิตนี้ปรุงขึ้นจากสมุนไพรล้ำค่ามากมาย หนึ่งขวดมีเพียงห้าเม็ด นางไม่เคยกล้าใช้มาก่อน ไม่คิดว่าครานี้จะต้องกินถึงสามเม็ดรวดเดียว นางมองสองเม็ดที่เหลือในขวด ครุ่นคิดว่าต้องหาโอกาสปรุงเพิ่มในภายภาคหน้า ส่วนรอยแผลบนใบหน้า รอให้ตกสะเก็ดแล้วทายาลบรอยแผลเป็น คงไม่มีอะไรน่ากังวล ยามรุ่งสาง ขณะที่ฤทธิ์ยาชายังไม่หมด เจียงซุ่ยฮวนค่อยๆ พยุงกายลุกขึ้นโดยอาศัยลำต้นไม้ ตั้งใจจะกลับเข้าเมืองหลวงเพื่อเรียกร้องความเป็นธรรม ทันใดนั้น กระเพาะของนางปั่นป่วนรุนแรง
Baca selengkapnya
บทที่ 3
เจียงเม่ยเอ๋อร์นั่งบนเก้าอี้โยก กินผลไม้อย่างเอร็ดอร่อย ในใจเต็มไปด้วยความภาคภูมิใจ หากเจียงซุ่ยฮวนตาย ตำแหน่งชายาเอกก็จะเป็นของนาง จวนอ๋องก็จะมีเพียงธิดาคนเดียว เป็นธิดาอนุภรรยาแล้วอย่างไร? ต่อไปเรียกลมก็ได้ลม เรียกฝนก็ได้ฝนคิดถึงตรงนี้ เจียงเม่ยเอ๋อร์ก็อดหัวเราะออกมาไม่ได้ “คุณหนู จวนอ๋องส่งข่าวมา ท่านอ๋องเชิญท่านและองค์ชายไปที่จวน” ชุ่ยหงสาวใช้คนสนิทรีบวิ่งมารายงาน เจียงเม่ยเอ๋อร์ยิ้มบาง: “คงเป็นเพราะท่านพ่อรู้แล้วว่าเจียงซุ่ยฮวนพยายามจะฆ่าข้า และถูกองค์ชายสั่งประหารสินะ?” “มิใช่เพคะ ท่านอ๋องบอกว่า... บอกว่า องค์หญิงตอนนี้อยู่ที่จวน...” ชุ่ยหงพูดติดขัด “อะไรนะ?” เจียงเม่ยเอ๋อร์แทบจะตกจากเก้าอี้โยก ลุกขึ้นอย่างกระสับกระส่าย “ศพของเจียงซุ่ยฮวนไม่ได้ถูกโยนทิ้งที่ป่าช้าร้างหรอกหรือ? จะมาอยู่ที่จวนได้อย่างไร?” ชุ่ยหงราวกับถูกขวัญหนี เสียงสั่นเทา “มิใช่ศพเจ้าค่ะ ได้ยินว่าเมื่อครู่มีคนมากมายเห็นองค์หญิงในชุดเปื้อนเลือดปรากฏกายบนถนน องค์หญิง... นาง... นางฟื้นขึ้นมาแล้วเจ้าค่ะ!” คำพูดนี้ราวกับสายฟ้าฟาดลงข้างหูเจียงเม่ยเอ๋อร์ นางล้มลงกับพื้น “เป็นไปไม่ได้! เมื่อวานข้าฆ่านางด้ว
Baca selengkapnya
บทที่ 4
สีหน้าของฉู่เจวี๋ยดูไม่ดีนัก เมื่อความจริงที่แข็งแกร่งดั่งหินผาปรากฏต่อหน้า เขาไม่อาจพูดปกป้องเจียงเม่ยเอ๋อร์ได้อีก เรื่องที่ร้ายแรงกว่ายังอยู่ข้างหน้า หากเรื่องนี้แพร่ออกไป ราษฎรจะมองเขาอย่างไร? เขาผู้เป็นถึงองค์ชายกลับแยกแยะผิดถูกไม่ออก เพียงแค่สงสัยก็ทำร้ายชายาเอกจนเป็นเช่นนี้ หากเรื่องเข้าหูฮ่องเต้ พระบิดาจะต้องไม่พอพระทัยเขายิ่งนัก คิดถึงตรงนี้ ท่าทีของฉู่เจวี๋ยก็อ่อนลงมาก กล่าวกับเจียงซุ่ยฮวนเสียงนุ่ม: “ซุ่ยฮวน ข้าเข้าใจผิดในตัวเจ้า กลับไปวังกับข้าเถิด ข้าจะชดเชยให้เจ้าแทนเม่ยเอ๋อร์” เจียงซุ่ยฮวนเลิกคิ้วบาง: “ท่านก็ต้องการชดเชยให้ข้าหรือ?” นางลุกขึ้นจากเก้าอี้ ค่อยๆ เดินเข้าไปหาฉู่เจวี๋ย เสียงคมดุจใบมีด แทงใจทุกถ้อยคำ “ข้าแต่งงานกับท่านมาสองปี ท่านทุบตีข้ากี่ครั้ง? ด่าว่าข้ากี่หน? ใส่ร้ายข้ากี่ครา? ครานี้หากมิใช่ข้ามีชีวิตรอดมาได้ บัดนี้คงเหลือแต่กระดูกให้สุนัขป่าในป่าช้าร้างแทะเล่นแล้ว!” “ท่านจะชดเชยให้ข้าอย่างไร? ท่านจะชดเชยให้ข้าได้อย่างไร!” ดวงตาของเจียงซุ่ยฮวนเต็มไปด้วยเส้นเลือดแดง ราวกับปีศาจที่ปีนขึ้นมาจากนรกเพื่อมาเอาชีวิตฉู่เจวี๋ย ฮูหยินปิดหน้าร่ำไห้ นางรู้
Baca selengkapnya
บทที่ 5
สองคนเดินผ่านระเบียงคดเคี้ยว มาถึงสวนหลังของจวนอ๋อง ที่มุมทั้งสี่ของศาลาริมน้ำมีโต๊ะยาวตั้งอยู่ บนโต๊ะเต็มไปด้วยของว่างและชาอย่างประณีต ภรรยาขุนนางและธิดาของพวกนางนั่งรอบโต๊ะสนทนากันอย่างสนุกสนาน เมื่อเห็นฮูหยินพาเจียงซุ่ยฮวนเดินมา คุณหนูหลายคนยกมือปิดปากหัวเราะ ในดวงตาเต็มไปด้วยแววดูถูก คุณหนูคนหนึ่งเอ่ยปากเยาะเย้ย: “เอ๊ะ? นี่ไม่ใช่ชายาองค์ชายหนานหมิงหรอกหรือ? ได้ยินว่าเมื่อไม่กี่วันก่อนปรากฏตัวกลางถนนด้วยร่างเปื้อนเลือด ดูน่าอนาถยิ่งนัก วันนี้ยังมีอารมณ์มาร่วมงานเลี้ยงของพวกเราอีกหรือ?” เจียงซุ่ยฮวนเงยหน้ามองคุณหนูที่เอ่ยปาก คนผู้นี้คือเมิ่งเซียว ธิดาอนุภรรยาของบุตรชายคนที่สองแห่งแม่ทัพเจิ้นหยวน นางชอบติดตามเจียงเม่ยเอ๋อร์มาตั้งแต่เด็ก เพราะเจียงเม่ยเอ๋อร์เกลียดร่างเดิม นางจึงมักจะกลั่นแกล้งร่างเดิมทั้งลับหลังและต่อหน้า ธิดาอนุภรรยาไม่มีสิทธิ์เข้าร่วมงานเลี้ยงเช่นนี้ แต่เมิ่งเซียวเพิ่งแต่งงานกับเฉินยู่หุย บุตรชายคนเล็กของอัครเสนาบดี จึงได้มีสิทธิ์มาร่วมงานวันนี้ ข้างๆ เมิ่งเซียวคือเมิ่งชิง พี่สาวต่างมารดา ก็เป็นสหายของเจียงเม่ยเอ๋อร์เช่นกัน แต่ก่อนมักจะร่วมกับเมิ่งเซียวเยาะ
Baca selengkapnya
บทที่ 6
เจียงซุ่ยฮวนกอดอกนั่งลงอย่างสบายๆ เลิกคิ้วบาง: “ท่านแม่ทัพเจิ้นหยวนเป็นคนเที่ยงตรง ไม่คิดว่าหลานสาวของท่านจะเป็นคนแพ้ไม่เป็น เมื่อความสามารถด้อยกว่าก็กล่าวหาว่าผู้อื่นโกง” เมื่อได้ยินเจียงซุ่ยฮวนอ้างชื่อท่านแม่ทัพเจิ้นหยวน ใบหน้าของเมิ่งเซียวก็ซีดขาวในทันที มารดาของนางเป็นนักร้องหญิง นางไม่เป็นที่โปรดปรานของท่านแม่ทัพเจิ้นหยวนตั้งแต่เกิด แม้ว่าตอนนี้นางจะแต่งงานไปแล้ว แต่ทุกครั้งที่เห็นท่านแม่ทัพเจิ้นหยวนก็ยังห้ามความประหม่าไม่ได้ ริมฝีปากของเมิ่งเซียวสั่นเบาๆ รู้สึกว่าสายตาของเหล่าคุณหนูที่มองมาล้วนมีแววดูแคลน เห็นเมิ่งเซียวเสียหน้า เมิ่งชิงที่นั่งอยู่ข้างๆ กลอกตา คิดในใจว่าลูกอนุก็คือลูกอนุ ถึงแม้จะแต่งเข้าจวนอัครเสนาบดีก็ไม่อาจกลายเป็นหงส์ได้ แม้แต่เจียงซุ่ยฮวนที่โง่เขลายังเอาชนะไม่ได้ “เจียงซุ่ยฮวน ที่เจ้าไม่เก่งเรื่องพิณนั้นใครๆ ก็รู้ บัดนี้จู่ๆ กลับดีดได้ไพเราะถึงเพียงนี้ หากไม่ใช่การโกง ก็คงเป็นเพราะเจ้าแกล้งทำเป็นหมูเพื่อจับเสือมาตลอดสินะ?” เมิ่งชิงซักไซ้ คนอื่น ๆ ชะงัก รู้สึกว่าคำพูดของเมิ่งชิงมีเหตุผล แต่ก่อนเจียงซุ่ยฮวนแม้แต่เพลงง่ายๆ ก็ดีดไม่ได้ แต่วันนี้กลับทำใ
Baca selengkapnya
บทที่ 7
หยิ่งเถาพยักหน้า: “รู้จักเจ้าค่ะ องค์ชายเป่ยโม่เป็นพระอนุชาแท้ๆ เพียงพระองค์เดียวของฮ่องเต้ ได้รับความไว้วางพระทัยอย่างมาก ได้ยินว่าผู้คนในเมืองหลวงต่างเกรงกลัวพระองค์” เจียงซุ่ยฮวนสงสัย “เหตุใดจึงกลัวพระองค์?” หยิ่งเถาเกาศีรษะ “ได้ยินว่าองค์ชายเป่ยโม่มีรูปโฉมงดงาม แต่พระอุปนิสัยเปลี่ยนแปลงง่าย วิธีการโหดเหี้ยม ผู้ใดที่ทำให้พระองค์ไม่พอใจล้วนจบไม่ดี ดังนั้นผู้คนในเมืองหลวงจึงเกรงกลัวพระองค์” เป็นคนที่มีนิสัยเช่นนี้หรือ? จะให้เขาตอบแทนบุญคุณดีหรือไม่? เจียงซุ่ยฮวนจมอยู่ในภวังค์ความคิด ยามค่ำ หยิ่งเถานำอ่างน้ำมา “คุณหนู ถึงเวลาเปลี่ยนยาแล้วเจ้าค่ะ” แม้แผลบนใบหน้าของเจียงซุ่ยฮวนจะหายสนิทแล้ว แต่แผลจากดาบบนร่างกายลึกเกินไป ยังต้องเปลี่ยนยาอีกสองครั้งจึงจะหายสนิท “ข้าเปลี่ยนเอง เจ้าไปช่วยข้าทำอย่างหนึ่ง” เจียงซุ่ยฮวนหยิบกำไลที่ได้มาจากเมิ่งเซียวส่งให้หยิ่งเถา “พรุ่งนี้หาโรงรับจำนำเอากำไลนี้ไปจำนำ แลกเป็นตั๋วเงินนำมาให้ข้า” หยิ่งเถาถามอย่างไม่เข้าใจ: “หากคุณหนูต้องการเงิน ขอจากฮูหยินก็ได้ เหตุใดต้องเอากำไลไปจำนำ?” เจียงซุ่ยฮวนอธิบาย: “แม้ข้าจะเป็นธิดาเอกของจวนอ๋อง แต่ก็เป็นคน
Baca selengkapnya
บทที่ 8
“พูดมาสิ ต้องการเงื่อนไขอะไร” “ข้าต้องการเงินสามแสนต้าลึง” เจียงซุ่ยฮวนยิ้มตาโค้ง ยื่นมือออกไป “เงินสดหรือตั๋วเงินก็ได้” ดวงตาของกู้จิ่นสว่างวาบขึ้นด้วยความดูแคลน ธิดาเอกของจวนอ๋องช่างคับแคบเสียจริง มีคนมากมายอยากขอความช่วยเหลือจากเขาแต่ก็ขอไม่ได้ นางกลับขอเพียงเงินสามแสนต้าลึง เขาหยิบตั๋วเงินใบหนึ่งวางบนโต๊ะ “นี่คือตั๋วเงินห้าแสนต้าลึง เป็นค่าตอบแทนที่เจ้าช่วยชีวิตข้า” องค์ชายเป่ยโม่ผู้นี้ช่างใจกว้างจริงๆ เจียงซุ่ยฮวนดีใจเก็บตั๋วเงิน แล้วเรียกกู้จิ่นที่กำลังจะจากไป “รอก่อน ท่านสนใจทำการค้ากับข้าอีกสักครั้งไหม?” “โอ้?” ไม่เคยมีใครกล้าทำการค้ากับเขามาก่อน กู้จิ่นพลันรู้สึกสนใจ “คุณหนูเจียงต้องการทำการค้าอะไรกับข้า?” “เรื่องที่ท่านถูกลอบสังหารที่ป่าช้าร้างแพร่สะพัดไปทั่วเมืองหลวงแล้ว แม้ข้าจะไม่รู้ว่าใครต้องการเอาชีวิตท่าน แต่เมื่อเขาส่งองครักษ์ลับยี่สิบสามสิบนายมาฆ่าท่าน แสดงว่าความแค้นระหว่างพวกท่านไม่เล็ก เมื่อเห็นท่านไม่ตาย เขาคงไม่ยอมแพ้ง่ายๆ” กู้จิ่นหรี่ตา “คุณหนูเจียง เรื่องนี้ไม่เกี่ยวกับเจ้า เพื่อความปลอดภัยของเจ้าเอง ข้าแนะนำว่าอย่ายุ่งกับเรื่องที่ไม่ใช่ธุระ”
Baca selengkapnya
บทที่ 9
“ตรงนี้แขวนโคมเพิ่มอีกสองดวง จะได้ดูมีมงคล เม่ยเอ๋อร์เห็นแล้วจะได้ดีใจ” ฮูหยินดูมีความสุขมาก เมื่อเห็นเจียงซุ่ยฮวนก็โบกมือเรียก “ซุ่ยฮวน เจ้ามาดูสิ โคมพวกนี้แขวนเอียงหรือไม่?” เจียงซุ่ยฮวนหลุบตา พูดเรียบๆ: “โคมตรงดี แต่ใจท่านแม่เอียงเสียแล้ว” รอยยิ้มบนใบหน้าฮูหยินค่อยๆ แข็งค้าง “เจ้าหมายความว่าอย่างไร ใจข้าเอียงตรงไหน?” “ข้าเพิ่งหย่าขาดกับฉู่เจวี๋ย เขาก็รีบแต่งเจียงเม่ยเอ๋อร์เป็นชายาเอก ท่านแม่ไม่โกรธพวกเขาก็แล้วไป ยังช่วยเตรียมงานแต่งงาน นี่ไม่ใช่ลำเอียงแล้วจะเป็นอะไร?” เสียงของเจียงซุ่ยฮวนเบาและเย็นชา “ซุ่ยฮวน เจ้าเองที่เป็นคนขอหย่า ฉู่เจวี๋ยเป็นถึงองค์ชาย จะปล่อยตำแหน่งชายาเอกว่างได้หรือ? เม่ยเอ๋อร์ได้เป็นชายาเอกก็ดีกับพวกเราทุกคน!” ฮูหยินดูโกรธเล็กน้อย “เม่ยเอ๋อร์เป็นน้องสาวเจ้า ดีกับเจ้ามาตลอด กลัวเจ้าอยู่ในวังคนเดียวเหงา นางยอมเสียสละแต่งกับฉู่เจวี๋ยเป็นอนุภรรยา บัดนี้นางอุตส่าห์ได้เป็นชายาเอก เจ้าที่เป็นพี่สาวควรดีใจสิ!” บรรดาบ่าวไพร่ในจวนรู้สึกถึงบรรยากาศที่ไม่ดี จึงระมัดระวังตัว แม้แต่หายใจยังไม่กล้า เจียงซุ่ยฮวนรู้สึกสับสนในใจ จากปฏิกิริยาของฮูหยินตอนที่นางบาด
Baca selengkapnya
บทที่ 10
กงซุนซวีโบกพัดในมือ ดูเหมือนจะพยายามทำตัวเป็นคุณชายเสเพล แต่บุคลิกที่สะอาดสะอ้านทำให้เขาไม่ดูเหมือนคนเสเพลเลย กลับดูเหมือนคุณชายจากตระกูลขุนนางที่ไม่รู้จักโลกภายนอกมากกว่า “มูลค่าของเครื่องประดับในหีบไม่สำคัญ ข้าเป็นคนชอบผูกมิตร พี่สาวเจียงดูมีบุคลิกไม่ธรรมดา เป็นคนที่ข้าอยากผูกมิตรด้วย” กงซุนซวีหยิบตั๋วเงินสามหมื่นต้าลึงจากอกเสื้อยื่นให้เจียงซุ่ยฮวน “หากต่อไปพี่สาวเจียงมีอะไรจะจำนำ ให้นำมาที่นี่ได้เลย” เมื่อเขาพูดเช่นนี้ เจียงซุ่ยฮวนก็ไม่เกรงใจ รับตั๋วเงินพลางพยักหน้าให้เขา “เช่นนั้นก็ขอบคุณมาก หากต่อไปท่านไม่สบาย สามารถไปหาคนชื่อหยิ่งเถาที่จวนอ๋อง หยิ่งเถาจะพาท่านมาหาข้า” กงซุนซวีประหลาดใจเล็กน้อย: “พี่สาวเจียงรู้วิชาแพทย์ด้วยหรือ?” “พอรู้บ้างเล็กน้อย” หลังจากเจียงซุ่ยฮวนจากไป กงซุนซวีหยิบกำไลหยกจากหีบขึ้นมา เดินกลับไปหลังชั้นวาง หลังชั้นวางเป็นห้องน้ำชา มีคนนั่งรินชาอย่างช้าๆ อยู่ที่โต๊ะ กงซุนซวีวางกำไลหยกตรงหน้าคนผู้นั้น “ลุงแม่ งานที่ท่านสั่งข้าทำเสร็จแล้ว มอบตั๋วเงินให้พี่สาวเจียงแล้ว” “อืม” คนผู้นั้นพยักหน้าเบาๆ ที่แท้ก็คือองค์ชายเป่ยโม่ กู้จิ่น และเป็นเจ้าของท
Baca selengkapnya
Jelajahi dan baca novel bagus secara gratis
Akses gratis ke berbagai novel bagus di aplikasi GoodNovel. Unduh buku yang kamu suka dan baca di mana saja & kapan saja.
Baca buku gratis di Aplikasi
Pindai kode untuk membaca di Aplikasi
DMCA.com Protection Status