จากสาวน้อยบ้านนาสู่ภรรยาท่านแม่ทัพ (จบ)

ขับไล่ออกจากตระกูล“ไสหัวออกไปซะ หญิงกาลกิณีดาวไม้กวาด!”เสียงเอะอะโวยวายของคนจำนวนหนึ่งทำให้ชาวบ้านละแวกนั้นออกมายืนมุงดูด้วยความสงสัย ลู่เสียนสะใภ้รองของตระกูลหลินพร้อมกับลูกสาวและลูกชายถูกโยนออกมานอกรั้วบ้าน ตามมาด้วยข้าวของเครื่องใช้ เสื้อผ้า และของกระจุกกระจิกอีกไม่มากลอยตามมา ลู่เสียนมีบุตรสอง

เพาะเห็ด“ตกลงที่เราจ่ายให้เขาทุกวันคืออะไร”“วางขายได้ไม่เก็บค่าเช่าที่แล้วทำไมเขาเก็บข้าวันละ 5 อีแปะทุกวันล่ะ”“ใช่ ข้าก็ถูกเขาเก็บเงิน”“ข้าด้วย”“ใช่ ๆ เอาเงินเราคืนมา”“ใช่ คืนเงินให้เราเดี๋ยวนี้นะ”เสียงของบรรดาพ่อค้าแม่ค้าเริ่มหนาหู ลุงขายถังหูลู่เกิดกลัวขึ้นมาว่าความจะแตกจึงรีบยกแผงแบกขึ้นบ

พบปะสหายเก่าเช้าวันต่อมาสามแม่ลูกก็เข้าป่าไปหาหน่อไม้อีก ตกเย็นก็ขนหน่อไม้เข้าบ้าน ระหว่างทางเจอเห็ดหูหนูด้วยจำนวนหนึ่ง วันนี้จึงได้สิ่งของมามากมายล้นหลาม ถึงบ้านเจียอีรีบจัดการปอกเปลือกหน่อไม้ล้างน้ำให้สะอาด นำไปต้มให้สุกก่อนค่อยผ่าครึ่งเป็นทางยาวออกเป็นหน่อละสองซีก จากนั้นเรียงใส่ตะแกรงไม้ไผ่สานน

เปลี่ยนจากวัยเด็กก้าวเข้าสู่วัยสาว"เจียเอ๋อร์ จากวันนี้ไปเจ้าก็เข้าสู่วัยออกเรือนแล้ว เจ้าดีใจหรือไม่"ดีใจ? ...นางไม่ใช่สาว 15 แต่นางคือสาว 25 เรื่องดีใจที่จะได้ออกเรือนนั้นไม่ต้องกล่าวถึง ไม่ว่าในโลกนี้หรือโลกปัจจุบันก็ไม่ต่าง ไม่มีบุรุษใดหมายตาต้องใจ เกรงว่าพอย่างเข้าปีที่ 20 ลู่เสียนคงจะต้องเสี

นางไม่ได้มาหางาน"อร่อยไหมฉีเอ๋อร์""อร่อยมากขอรับท่านแม่"ลู่เสียนลูบศีรษะทุยของเด็กชายตัวน้อย เขากำลังใช้ตะเกียบพุ้ยข้าวสวยเข้าปากเคี้ยวอย่างเอร็ดอร่อยแม้จะไม่มีกับข้าวทานคู่ มีเพียงข้าวสวยที่หุงใหม่ ๆ ร้อน ๆ เพียงถ้วยเดียวเท่านั้น"ข้าวสวยนี้ทั้งนุ่ม ทั้งหวาน ทั้งหอม ข้าชอบมากเลยขอรับท่านแม่""ต้