Compartir

บทที่ 11

last update Última actualización: 2026-01-14 01:48:56

อากาศภายนอกหนาวเหน็บแต่อุณหภูมิภายในห้องกลับร้อนระอุด้วยองศาของไฟรักที่ทวีความเร่าร้อนมากขึ้นทุกขณะ

ยศสิตาอ่อนระทวยไปทั้งร่างยามที่ริมฝีปากร้อนผ่าวเลื่อนขึ้นไปวนเวียนอยู่ตรงใบหูขาวสะอาด

ชายหนุ่มลากลิ้นไปตามร่องอกที่โผล่พ้นเสื้อคลุม สองมือลูบไล้แผ่นหลังอย่างแผ่วเบา

“ค...ค...คุณ...”

เขาทำให้ยศสิตารู้สึกประหนึ่งราวกับกำลังล่องลอยอยู่ในห้วงสวรรค์ มือหนาเลื่อนลงไปกระตุกสายเสื้อคลุมให้หลุดออกจากกันก่อนจะผลักเสื้อตัวนั้นให้หลุดลงไปกองที่พื้น ทั้งเนื้อทั้งตัวของยศสิตาตอนนี้จึงมีแค่ชุดนอนสายเดี่ยวเนื้อดี อกอวบปราศจากบราเซียร์ห่อหุ้ม ส่วนล่างมีเพียงบิกินีเนื้อบางปกปิดอยู่

“อืม...นี่นางในฝันชัดๆ”

เขาครางอื้อเมื่อทรวงอกสวยได้รูปดีดตัวออกมาท้าทายสายตา ภาพที่เห็นช่างเหมือนสาวสวยที่เขาฝันถึงเมื่อค่ำคืนที่ผ่านมาไม่มีผิด กลิ่นหอมอ่อนๆ ของเนื้อสาวและผิวขาวผ่องเนียนละมุนซึ่งเขาสัมผัสอยู่ด้วยมือและปากตัวเองชวนให้สมองพร่างพรายจนตกอยู่ในห้วงเสน่หาของความเย้ายวนนั้น

ร่างของหญิงสาวสะเทิ้นหวามด้วยอารมณ์ปั่นป่วนเมื่อภูริภัชร์โน้มใบหน้าลงดอมดมความละมุนบนลาดไหล่กลมมน ฝ่ามือใหญ่เลื่อนขึ้นไปเกาะกุมและเคล้นทรวงอกคับแน่นผ่านผ้าเนื้อบางเบาของชุดนอนเย้ายวนอย่างกระสันจนเสื้อตัวสวยยับยู่ยี่ เขาบีบเคล้นเบาๆ อย่างเชี่ยวชาญจนรู้สึกได้ว่าปลายถันเริ่มดันเสื้อนอนออกมา ชายหนุ่มบีบคลึงอย่างช่ำชองจนยศสิตาเนื้อตัวอ่อนปวกเปียกราวกับขี้ผึ้งต้องเปลวไฟ ไม่มีเรี่ยวแรงที่จะป้องกันตัวเองแม้แต่น้อย ตอนนี้ใบหน้าสวยหวานกำลังหลับตาพริ้ม หายใจหอบหนัก แหงนหน้าเริดสะบัดไปมาด้วยความซ่านเสียวสะท้านใจ

มือทั้งสองเลื่อนลงบนต้นขาอ่อนแล้วถลกชายกระโปรงขึ้นด้านบนเรื่อยๆ ลอดเลื้อยเข้าไปใต้ชายเสื้อนอนด้านหลังแล้วลูบไล้ไปตามเอวคอด สะโพกผายกลมกลึง และแผ่นหลังเนียนละเอียด

เขาผละออกห่างเล็กน้อยเพื่อเลิกชุดนอนตัวสวยของหญิงสาวออกทางศีรษะ ปทุมถันคู่สวยเปิดเปลือยต่อหน้าเขาทันที ทรวงทั้งสองข้างอวบเต่งขาวโพลนราวกับภูเขาแฝดที่ปกคลุมไปด้วยหิมะตัดกับปลายยอดซึ่งเป็นวงป้านวงใหญ่สีชมพูอ่อนระเรื่อ ส่วนนั้นชูชันเหมือนจะท้าทายให้ลิ้มรสชาติว่าจะหอมหวานสักปานใด แสงไฟจากโคมไฟสีเหลืองนวลอาบไล้ผิวกายละเอียดเนียนเป็นประกายเปล่งปลั่ง ความงามดุจสวรรค์สรรสร้างนั้นราวกับถูกออกแบบมาเพื่อเขาโดยเฉพาะ

ภูริภัชร์มองความสวยหวานตรงหน้าพลางลำคอแห้งผาก ชายหนุ่มกลืนน้ำลายเหนียวๆ ลงคออย่างยากลำบาก สูดลมหายใจเข้าเต็มปอดก่อนจะตะโบมมือลงบนหน้าอกอวบใหญ่แล้วขยับบีบนวดคลึงไปทั่ว ฝังใบหน้าหล่อคมลงไปแนบกับทรวงอกตูมเต่ง เคล้าคลึงไปมาอย่างหลงใหลพร้อมทั้งละเลงลิ้นไปบนยอดอกสีสวย

“คุณพีขา…” ยศสิตาครางกระเส่าเสียงดัง ร่างกายสะท้านเฮือก แอ่นหน้าอกขึ้นมารับลิ้นสากระคายที่กำลังโลมเลียจะงอยถันอย่างไม่รู้ตัว

ภูริภัชร์ลากลิ้นบนยอดปทุมถันอย่างเมามัน ยิ่งได้ยินเสียงครวญครางของยศสิตาก็ยิ่งปลุกอารมณ์ของเขาให้ลุกโหม

ใบหน้าสวยหวานหลับตาปี๋ ร่างบางห่อไหล่ เผลอร้องครางออกมาด้วยความซ่านสยิว สองมือโอบศีรษะชายหนุ่มบดเบียดทรวงอกตัวเองให้แนบชิดยิ่งขึ้น  

ฝ่ามือของเขายังคงบีบขย้ำสองเต้าอวบอย่างไม่หยุดสักวินาที สัมผัสอันเย้ายวนร้อนระอุนั้นยิ่งปลุกเร้าเพิ่มความเสียวซ่านให้มากยิ่งขึ้น หล่อนกอดเขาแน่นราวกับไม่อยากให้เขาออกห่าง

ชายหนุ่มดันหญิงสาวให้นอนราบไปกับเตียงกว้าง แล้วโถมเรือนร่างกำยำลงมาทาบทับร่างอรชร จมูกโด่งจรดอยู่กับใบหน้าสวยหวาน นัยน์ตาคมเข้มสบประสานกับดวงตาสวยหวานของหล่อนอย่างมีวาววามจนยศสิตาสะเทิ้นอาย ร่างบอบบางออกแรงดิ้นเบาๆ เพื่อต่อต้านแต่การกระทำนั้นกลับทำให้ความหยุ่นนิ่มเต่งตึงเสียดสีกับกายแกร่งของเขามากยิ่งขึ้น

“คุณพีคะ ปล่อยเอยนะคะ พอแล้ว อุ๊บ!” เสียงของหญิงสาวขาดหายไปเมื่อโดนปากเร่าร้อนประกบปิดริมฝีปากนุ่มๆ นั้นไว้แล้วโลมเลียไปทั่วเรียวปากสวยอย่างเร้าใจ

มือหนาเลื่อนมาจับเรียวขาสองข้างของหล่อนให้แยกออกจากกัน ยศสิตากำลังพยายามตั้งสติไม่ปล่อยการกระทำไปตามอารมณ์เร่าร้อนที่กำลังรู้สึกอยู่แต่ความกระหายใคร่รู้ว่าจุดสิ้นสุดจะอยู่ตรงไหนก็มีไม่น้อย

หญิงสาวจึงอ้าขากว้างออกตามแรงมือของเขา ชายหนุ่มดันสะโพกสอบกดแทรกลงไปทำให้แก่นกายใหญ่โตบดเบียดกับเนินเนื้อสาวของหล่อนเข้าอย่างจงใจ โดยมีเพียงบิกินีเนื้อบาง ๆ ขวางกั้นไว้เพียงชั้นเดียว

“อุ๊ย” ร่างอ้อนแอ้นสะดุ้งตัวเล็กน้อย คิ้วสวยขมวดนิ่วด้วยอารมณ์อันพลุ่งพล่าน เมื่อปลายของกล้ามเนื้อกำยำพุ่งเข้าไปเชิงกลางแอ่งเว้าอันอ่อนนุ่ม สัมผัสที่ซ่านสยิวนั้นทำให้ความวาบหวามแล่นพล่านไปทั่วร่าง แขนเรียวขยับขึ้นไปกอดรัดยังต้นคอเขาไว้แน่น ชายหนุ่มยิ่งบดเบียดความแข็งแกร่งเสียดสีหนักหน่วงมากยิ่งขึ้น

“เอยจ๋า... สวยเหลือเกิน” เขาครางลึกในลำคออย่างหลงใหล

“คุณพีขา... เอยจะกลับห้อง” ยศสิตายังคงประท้วงเมื่อเขาผละริมฝีปากออกมาจากเรียวปากกระจับ

“อยากกลับจริงๆ เหรอ” เขาถามอย่างเว้าวอนแล้วซุกไซ้ปลายจมูกโด่งลงที่ซอกคอขาวสะอาด พ่นลมหายอุ่นๆ รินรดผิวขาวผ่อง ลิ้นสาก ๆ ลากวนโลมเลียไปมาอย่างหลงใหล

“อยากกลับ อย่าค่ะ...” ปากร้องห้ามแต่ตอนนี้ดวงตากลมโตกลับหลับตาพริ้ม แอ่นอกรับฝ่ามือใหญ่ที่เคลื่อนเข้ามาบีบเคล้นทรวงอกอวบตึง ความเสียวซ่านจากสัมผัสอันเร่าร้อนที่สองเต้าเต่งแล่นพล่านไปทั่วจนร่างอรชรแสนเย้ายวนต้องบิดเร่าๆ ไปตามจังหวะรักอันร้อนแรงที่ภูริภัชร์กำลังบรรจงปลุกเร้าอยู่

Continúa leyendo este libro gratis
Escanea el código para descargar la App

Último capítulo

  • ห้วงรักไฟเสน่หา   บทที่ 88 จบบริบูรณ์

    ชายหนุ่มประทับริมฝีปากลงบนหน้าผากมนอย่างรักใคร่“ผมรักคุณ”“แล้วคุณอิงฟ้าล่ะคะ”“ผมไม่เคยคิดอะไรกับฟ้า นอกจากเพื่อน ผู้หญิงคนเดียวที่อยู่ในหัวใจผมตลอดมาก็คือคุณ” ชายหนุ่มพูดถึงสิ่งที่ซุกซ่อนอยู่ในใจมานานกับหล่อนเป็นครั้งแรก“แล้วทำไมวางตัวกับเอยไม่เหมือนกับยัยเอิงล่ะคะ ทำไมไม่ให้ความสนิทสนมกับเอยเหมือนที่ให้ยัยเอิง”“ก็เพราะถ้าทำแบบนั้นคุณอาจจะชอบผมแบบพี่ชายซึ่งผมไม่ต้องการ ผมไม่อยากเป็นพี่ชายของคุณ แต่อยากเป็นเจ้าของหัวใจและร่างกายของคุณ เข้าใจหรือยังคนสวยของผม” มือหนาลูบไล้ที่ใบหน้าสวยหวานเบา ๆ ด้วยความรักใคร่ทะนุถนอม“รู้หรือเปล่าว่าทำให้เอยน้อยใจแค่ไหน น้อยใจจนพลอยจะเกลียดคุณ แต่ก็เกลียดไม่ลงสักที เอยแอบอิจฉาน้องที่คุณสนิทสนมด้วย และแอบเจ็บปวดเมื่อคิดว่าคุณกับคุณอิงฟ้ารักกัน”“เด็กโง่ ผมรักคุณต่างหาก วันนั้นที่คุณมีเรื่องกับอิงฟ้า ผมเสียใจมากแค่ไหนรู้หรือเปล่า ที่พูดจาไม่ดีกับคุณ”“ยังจะบังคับเอยให้ไปงานบ้านคุณอิงฟ้าอีก” ใบหน้าหวานงอขึ้นอย่างแสนงอน“ตั้งใจจะพาไปแนะนำว่าเอยคือคนที่ผมรัก แต่เอยก็ยั่วจนผมโมโหหึง”“ต่อไปไม่ยั่วแล้วค่ะ จะเป็นภรรยาที่ดีของคุณ”ใบหน้าหล่อคมยิ้มแสนเสน่ห์

  • ห้วงรักไฟเสน่หา   บทที่ 87

    เท้าเล็กๆ ก้าวลงจากเวทีตรงไปยังโต๊ะโต๊ะหนึ่งซึ่งภูริภัชร์นั่งอยู่ หญิงสาวร้องเพลงไปพร้อมกับมองสบตาใบหน้าหล่อคมคร้ามนั้นอย่างหวานซึ้ง หากแต่ชายหนุ่มยังคงนิ่งเฉย ทั้งๆ ที่รู้สึกโกรธจนแทบจะฆ่าคนได้ที่ยศสิตาทำเหมือนกำลังเยาะเย้ยเขาWhen you are come to my life.You teach the meaning our love life.I can explain the way I feel,cause know you here by my side.My dream to hope stay like come true.But know the hope love late without you.Losting love my heart to you.I'll be with you all my life.I'll be with you forever จะรักเธอตลอดไปไม่ว่าผ่านฝนร้อนหนาวเท่าไหร่ จะเดินไปด้วยกันWe will be together จะมีแค่เธอคนเดียวเท่านั้นจากวันนี้ไปถึงทุกวัน จะมีกันตลอดไปทุกเวลาที่ฉันมีเธอ เหมือนฉันมีทุกสิ่งเพราะเธอมีความรักแท้จริง ที่ฉันไม่เคย ได้เจอจากใคร... (เพลง มีกันตลอดไป ศิลปิน : แอมมารี่)ร่างเพรียวระหงในชุดเจ้าสาวสีขาวนั่งคุกเข่าลงกับพื้นหญ้าเมื่อเพลงจบพร้อมกับเอ่ยผ่านไมโครโฟนด้วยประโยคที่ทำให้ภูริภัชร์เหมือนถูกตรึงเอาไว้ทั้งตัว“แต่งงานกับเอยนะคะ”“นี่คุณกำลังเล่นอะไร?” เขาพูดเสียงลอดไรฟัน

  • ห้วงรักไฟเสน่หา   บทที่ 86

    “ยังไม่นอนอีกเหรอลูก” เสียงบิดาดังขึ้น“ยังครับพ่อ”“พรุ่งนี้ต้องเข้าเมืองแต่เช้าไม่ใช่เหรอ” ผู้เป็นบิดาตบไหล่ลูกชายเบาๆ“ไม่มีปัญหาครับพ่อ ผมตื่นได้สบายมาก”“พ่อเชื่อว่าพีทำได้ แต่ร่างกายก็สำคัญนะลูก พักผ่อนบ้าง”“ครับ... พ่อไปนอนเถอะ ผมขอเวลาสักพัก ก็จะขึ้นไปนอนแล้ว”“มีเรื่องอะไรไม่สบายใจเหรอลูก” พ่อเลี้ยงภูชิตเอ่ยถามเขาก้มหน้าลงเล็กน้อย สายตาเหม่อมองไปไกลเหมือนกำลังใช้ความคิด “เปล่าครับพ่อ แค่อยากดื่ม”“งั้นขอพ่อสักแก้วสิ” ผู้เป็นพ่อพูดแบบลูกผู้ชายคุยกันลูกชายรินเหล้าใส่แก้วทรงเตี้ยแล้วส่งให้“ไม่ได้ดื่มนานแล้วเหมือนกัน” พ่อเลี้ยงภูชิตเปรยพร้อมกับยิ้มน้อยๆ“อย่าดื่มมากนะครับพ่อ เดี๋ยวแม่จะบ่นเอา” ภูริภัชร์สัพยอกบิดา“พ่อพึ่งคุยโทรศัพท์กับดนัย” ผู้เป็นพ่อเอ่ยขึ้น “หนูเอยกำลังจะแต่งงาน”“อะไรนะครับ!” เสียงนั้นดังเกือบเป็นตะโกน“แล้วก็อยากจะมาใช้ไร่เราเป็นสถานที่จัดงาน”มือหนากำเข้าหากันแน่น ขบกรามจนนูนเป็นสัน มันจะมากไปแล้วยศสิตา!“จะแต่งก็แต่งไปสิ หอบหิ้วมาทำไมกันถึงนี่” น้ำเสียงแข็งกร้าวนั้นเต็มไปด้วยความเกรี้ยวกราด“เอยเขาชอบบรรยากาศบ้านไร่ จะได้ถ่ายรูปออกมาสวยๆ” พ่อเลี้ยงภูชิต

  • ห้วงรักไฟเสน่หา   บทที่ 85

    ชายหนุ่มค่อยๆ ลืมตาขึ้นตามที่หมอบอก แสงสว่างที่สาดเข้ามาทำให้ดวงตาสีน้ำตาลเข้มต้องกะพริบถี่ๆ หลายๆ ครั้ง ก่อนจะคลี่ยิ้มออกมาอย่างดีใจเมื่อรู้สึกว่าโลกนี้ไม่มืดมนอีกต่อไป “มองเห็นหมอมั้ยครับ” “เห็นครับหมอ เห็นชัดเลย” “หมอดีใจด้วยครับ” ข่าวดีที่ได้รับหลังจากลูกชายเปิดตาทำให้พ่อเลี้ยงภูชิตและแม่เลี้ยงวลีพรรณยิ้มออกมาอย่างมีความสุขและโล่งอก “แม่ดีใจเหลือเกินพี” นางกอดลูกชายเอาไว้ “ขวัญเอ๋ยขวัญมานะลูก หมดทุกข์หมดโศกเสียที” “พยาบาลพิเศษของแม่ไปไหนแล้วครับ” ชายหนุ่มถามถึงทันทีเมื่อกลับมาถึงบ้านแล้วไม่พบคนที่เขาอยากพบมากที่สุดในตอนนี้ “เธอกลับไปแล้วล่ะลูก” “กลับไปไหนครับ ก็ผมบอกให้เธอรอผม” “หมดหน้าที่เธอแล้วนี่ลูก เธอก็ต้องกลับไปในที่ของเธอ หรือว่าลูกมีอะไรเป็นพิเศษกับเธอ” คำตอบของมารดาทำให้ใบหน้าหล่อคมเคร่งขรึมขึ้นทันที “ไม่มีหรอกครับ การที่เธอไม่อยู่รอผม ก็เท่ากับตอบทุกอย่างหมดแล้ว” เขาพูดพลางแอบถอนหายใจออกมาเบาๆการทำรูปคดีของตำรวจเป็นไปตามขั้นตอน หากแต่พ่อเลี้ยงภูชิตรู้ดีว่าไม่มีทางที่หลักฐานจะสาวถึงตั

  • ห้วงรักไฟเสน่หา   บทที่ 84

    “เราหย่ากันแล้ว”“หย่าแล้ว!”“เบาๆ สิคุณ ดีใจขนาดนั้นเชียว”“บ้าสิ! ฉันจะดีใจทำไม”“สมน้ำหน้าผมมั้งที่เมียทิ้ง” พูดติดตลกแต่น้ำเสียงประชดประชันหล่อนค้อนทั้งที่เขามองไม่เห็น เวลาเขาพูดจาดีๆ แบบก็น่ารักหรอก“ไปทำอีท่าไหนเธอถึงได้ทิ้งล่ะคะ”“ผมคงเป็นสามีที่แย่มากเลยมั้ง เธอถึงไม่ลังเลที่จะขอหย่า” ชายหนุ่มเล่าเรื่อยๆ ทั้งๆ ที่ก็ไม่รู้ว่าทำไมถึงยอมเล่าให้หล่อนฟัง อาจเป็นเพราะอยากระบายให้ใครสักคนได้รับรู้ แต่ทำไมต้องเป็นผู้หญิงขี้วีน ปากร้าย อย่างแม่พยาบาลสาวคนนี้ก็ไม่รู้“ฉันขอเดานะ คุณคงไปทำเจ้าชู้ให้เธอเห็นล่ะสิ”“ผมไม่เคยเจ้าชู้ ทั้งก่อนและหลังแต่งงาน”มือที่กำลังนวดศีรษะเผลอดขยำแรง “เชื่อยากค่ะ!”“นี่! เบาๆ สิคุณ”“อุ๊ย! ขอโทษค่ะ” หล่อนรีบเอ่ยขึ้นพร้อมกับยิ้มแหยๆ “พอดีฉันอินไปหน่อยน่ะค่ะ เล่าต่อสิคะ”“ทำไมต้องอิน”“เอ่อ...ฉันก็เคยจับได้ว่าแฟนมีกิ๊กเหมือนกันค่ะ”“เหรอ...คุณนี่ทันสมัยจริงนะรู้จักกิ๊กกะเขาด้วย”หล่อนหรี่ตามองเขาอย่างหมั่นไส้ “ทำยังกะคุณไม่เคยมี”“พูดไปก็เท่านั้น”พยาบาลเปิดฝักบัวล้างแชมพูออกจากผมให้เขา“คุณทำเหมือนคุณรักภรรยาคุณมาก”“ผมไม่เคยพูดถึงความรักกับเธอซะที เพราะ

  • ห้วงรักไฟเสน่หา   บทที่ 83

    “อย่ามายุ่ง!”“ดิฉันต้องยุ่งค่ะ เพราะมันเป็นหน้าที่ของดิฉัน”“เอาล่ะ...คุณพยาบาล” ภูริภัชร์กัดฟันเอ่ยอย่างใจเย็น “พาผมขึ้นไปห้อง ผมจะนอน หวังว่าคุณคงไม่นอนเฝ้าผมหรอกนะ”“ไปสิคะ...แต่คงต้องบอกว่า ดิฉันจะนอนเฝ้าคุณด้วยค่ะ”ชายหนุ่มระบายลมหายใจออกมาแรงๆ บ่งบอกว่าหัวเสียและรำคาญพยาบาลสาวคนใหม่เต็มทน จากนั้นภูริภัชร์ก็หมดความเป็นส่วนตัวเพราะพลอยดาวจะคอยตามประกบเขาตลอดไม่ว่าทำอะไร ยกเว้นเสียแต่ตอนเข้าห้องน้ำเท่านั้น เขาหงุดหงิดในช่วงแรกๆ แต่ต่อมาก็เริ่มชินและปรับตัวให้เข้ากับความจุ้นจ้านของหล่อนให้มากที่สุดเพื่อจะได้ไม่ต้องหงุดหงิด บางครั้งเขาก็แกล้งโมโหรำคาญและไล่หล่อนไปไกลๆ หากแต่หล่อนก็ยังไม่ยอมไปไหน ยังคงเฝ้าดูแลปรนนิบัติเขาอย่างสม่ำเสมอ ไม่เหมือน... ชายหนุ่มรีบสะบัดศีรษะแรงๆ เมื่อคิดถึงเรื่องนี้ ป่านนี้คงมีความสุขกับหนุ่มใหม่ที่กรุงเทพฯ แล้วมั้ง หรือไม่ก็ไปเที่ยวต่างประเทศเพลินเพราะได้น้องเขยเป็นมหาเศรษฐี ให้ตายสิ! ทำไมเขาต้องทุรนทุรายมากขนาดนี้ ทำไมไม่ลืมผู้หญิงเจ้าพยศคนนั้นไปเสียที!พยาบาลสาวนำอาหารเที่ยงมาให้เขาและจัดแจงให้กินยาจนเสร็จ หลังจากนั้นหล่อนก็หายตัวไปนานพอสมควร ทำให้ชายหน

Más capítulos
Explora y lee buenas novelas gratis
Acceso gratuito a una gran cantidad de buenas novelas en la app GoodNovel. Descarga los libros que te gusten y léelos donde y cuando quieras.
Lee libros gratis en la app
ESCANEA EL CÓDIGO PARA LEER EN LA APP
DMCA.com Protection Status