Mag-log inเธอตีต้นแขนเขาแล้วหันไปพูดอธิบายให้ราล์ฟกับข้าวหอมเข้าใจ ก่อนหน้านี้ที่พี่ชายของเธอมาเยี่ยม จินเบก็สาธยายศักยภาพตัวเองยกใหญ่ จนเซบต้องชิ่งบินกลับอิตาลีภายในคืนนั้นเลยเพราะเขาคงทนฟังไม่ไหว “ใจร้ายมากนะ” “ทานข้าวกันเลยดีไหม เห็นว่าเพิ่งลงเครื่องมาเลยหนิคะ” มาเฟียสาวเมินสีหน้
“สงสัยจะมาถึงกันแล้ว ออกไปรับแปปนึงนะอยู่คนเดียวได้ใช่ไหม?” จินเบพูดกับเฟรย่าที่กำลังอุ้มลูกสาวของเขาอยู่ในอก เขากำลังจะเดินออกไปรับไอ้ราล์ฟกับภรรยาหน้าเด็กของมัน แต่ก็อดเป็นห่วงเมียตัวเองไม่ได้เลยต้องหันกลับมาถามอีกทีเพื่อความแน่ใจ “ได้สิ ประตูห้องก็อยู่แค่นี้ ไหนจะพี่เลี้ยงอีกตั
เบ๊าะ! ร่างสูงถอนตัวตนออกมาจนเกิดเสียงลามกดังขึ้น เขาจับพลิกให้ร่างบางนอนคว่ำโก่งบั้นท้ายพร้อมยัดปลายหัวเห็ดเข้าไปในโพรงเนื้อคับแคบอีกครั้ง ตาคมจ้องมองแก่นกายของตัวเองผลุบหายเข้าไปในตัวของเฟรย่า เขากลืนน้ำลายลงคออึกใหญ่แล้วใช้มือคลึงก้นเนียน ๆ ของมาเฟียสาว เพี๊ยะ! ฝ่ามือหน
ครืดดด ~ “…อือ กลับมาแล้วเหรอ” ประตูห้องนอนถูกเลื่อนเปิดออกในเวลาเกือบตีสอง ทำให้ร่างแบบบางที่เข้านอนตั้งแต่สี่ทุ่มสะลึมสะลือตื่นขึ้นมาจากเสียงรบกวน ที่ว่างข้างตัวเธอยวบลงพร้อมความหนักอึ้งที่เหวี่ยงเข้ามารั้งเอวบางไปสวมกอด “อืม เพิ่งทำงานเสร็จ” จินเบตอบแล้วซุกจมูกเข
“กูว่าแล้ว” เขาสบถออกมาเสียงเข้มเมื่อเห็นวิคยืนเฝ้าอยู่หน้าประตูทึบสีดำสนิท ขายาวเดินตรงเข้าไปหาชายแว่นดำแล้วยกมือขึ้นมาคลึงขมับตัวเองพร้อมถอนหายใจออกมาอีกครั้งอย่างคนกำลังระงับอารมณ์ “เฟรย่ากำลังคัดตัวนายโลมเหรอ” “ครับ” “อืม” พลั่ก! หัวหน้าแมคจี
โกดังแมคจี “ทำไมอากาศมันร้อนแบบนี้วะ นี่หน้าหนาวจริงเหรอ” จินเบบ่นออกมาเสียงดัง เขาเดินกลับเข้ามาในห้องทำงานพร้อมหัวหน้าฮอปกินส์ที่บินมาส่งสินค้าล็อตสำคัญด้วยตัวเอง ราล์ฟมองมาเฟียจอมกะล่อนแล้วก็ได้แต่ส่ายหัวไปมา เขามองเสื้อโค้ทตัวหนายาวถึงข้อเท้าที่จินเบใส่ ไหนจะผ้าพันคอกับเ
“นายมีมันได้ยังไง” ระหว่างคิ้วของเฟรย่าย่นเข้าหากัน แม้จะกลืนมันลงคอไปแล้ว แต่สายตาก็ทันเห็นว่าจินเบยัดเจลสีชมพูคุ้นตาเข้ามาในปากเธอ “ก็ไม่ยากเย็นนะ อยากรู้พอดีว่าตัวยาของผู้หญิงกับของผู้ชายต่างกันยังไง” ชายหนุ่มยกยิ้มโชว์ฟันเขี้ยว เขารู้ว่าแบรดลีย์ทำตัวยาแยกใช้ระหว่างผู้ช
“ช่วงนี้งานน่าจะยุ่งไม่ใช่เหรอคะ? ทำไมถึงไปรับเฟรย่าออกมากินข้าวด้วยเกือบทุกวันเลย” สาวสวยทายาทแบรดลีย์ถามนักการเมืองหนุ่มที่กำลังตักอาหารหน้าตาน่าทานตรงหน้ามาวางลงบนจานของเธอ “ใช่ ยุ่งมากเลยด้วย แต่เวลางานก็ส่วนเวลางาน เรื่องทำคะแนนก็ต้องอย่าเว้นว่างสิครับ” เอเดนตอบกลับมา
“ได้ ฉันจะเอาให้ตรงนั้นของเธอหลวมจนมันไม่อยากใช้ต่อเลยล่ะ” ปึก! “อะ…โอ๊ย! อะ อื้อออ” จินเบพูดจบก็จับท่อนเอ็นสวนกระแทกเข้ามาในรูรักของเธอแบบไร้ซึ่งการเล้าโลม แท่งเนื้อขนาดใหญ่ของเขาสร้างความเจ็บปวดให้กับเธอไม่น้อยเลยทีเดียว เฟรย่ามองกายแกร่งด้านบนแล้วปล่อยให้หยาดน้ำไหลกลิ้ง
“เป็นนายโลมที่นี่เหรอ” แม้คำถามจะดูเหมือนห้วน แต่น้ำเสียงของแขกวีไอพีกลับหวานหยดย้อยเสียจนเฟรย่ายังปรับตัวตามไม่ทัน เฮอะ! บ้าผู้ชายสมกับเป็นแขกวีไอพีของฉันจริง ๆ เฟรย่าเลื่อนตาออกจากแม่บ้านญี่ปุ่นวัยใกล้เคียงกันเมื่อเธอเห็นแววตาเป็นประกายระยิบระยับออกมาจากผู้หญิงคนนั้น เธอ







