Se connecterPartager
บทที่9
Date de publication:
2024-12-11 11:14:47เตอร์ขับรถมาส่งฉันที่คอนโดตามปกติก่อนจะรีบร้านของเขาต่อ แถมยังใจดีถือของขึ้นมาให้อีก บทจะน่ารักก็น่ารัก บทจะน่าหยุมก็สุดสุด ฉันที่ตอนนี้นั่งจัดของที่ซื้อมาก็ต้องส่ายหัวให้กับความไม่มีสติของตัวเอง เสื้อผ้าเอย เครื่องประดับกระจุกกระจิกเอย ไหนจะชุดพาเลตแบรนด์ดังอีก สงสัยคงต้องงดช๊อปสักสองเดือน ไม่อย่างนั้นมีหวังใส่ไม่ทันแน่แน่
"ยัยซื่อบื่อ เสร็จยัง" ผมนั่งเล่นเกมส์รอเธอแต่งตัวอยู่ที่ห้องนั่งเล่น ผ่านไปกว่าหนึ่งชั่วโมงแล้วก็ยังไม่ออกมา จะแต่งอะไรเยอะแยะ แกร๊ก เสียงประตูดังขึ้น พร้อมกับกลิ่นน้ำหอมอ่อนอ่อนที่เธอชอบใช้ประจำ ผมรีบหันไปมองเตรียมจะบ่นสักหน่อย "มิน" เสียงผมแผ่วเบาจนแทบจะไม่ได้ยินทันทีที่เห็น เธอใส่เสื้อครอปสายเดี่ยวที่หนาประมาณสองนิ้วผ้าลูกไม้สีขาวลายดอกไม้สีชมพูโชว์เอวขาวบางนิดหน่อย ทำผมอยากจะเดินเข้าไปหยิกสักทีสองที กับกระโปรงยาวสีขาวผ้าลูกไม้ลายเดียวกัน ผมสีน้ำตาลคาราเมลม้วนลอนถูกเกล้าขึ้นสูงพร้อมผูกโบว์ดูน่ารัก ไหนจะปากเล็กเล็กที่ทาด้วยลิปสีชมพูพีชและตากลมโตที่มีเส้นสีอายไลเนอร์ตรงหางตา เธอน่ารักมาก...น่ารักเหมือนตุ๊กตาจนผมอยากเข้าไปกอด ใจเตอร์มันสั่นไหวไปหมดแล้วมิน "เตอร์" ผมได้สติเมื่อเธอเดินเข้ามาเรียกชื่อผมใกล้ใกล้ พร้อมกับโบกมือเล็กเล็กไปมาตรงหน้าผม "ห๊ะ" "เป็นอะไรไป มินไม่สวยหรอ" เธอทำหน้างอแงเอ่ยถามผม "อืม ไม่สวย" ผมตอบเธอแค่นั้น ก่อนจะหยิบกระเป๋ากล้องขึ้นมาสะพายแล้วเดินนำออกไปที่ประตู "นี่เตอร์ พูดแบบนี้ มินขาดความมั่นใจนะ" "มินไม่สวย แต่มินน่ารัก" "น่ารักมาก" ผมหันหลังกลับไปตอบด้วยน้ำเสียงจริงจัง ใบหน้าของเธอกับแก้มพองพองแดงระเรื่อกับคำตอบของผม แต่คิ้วของผมก็ต้องขมวดแน่นที่เห็นเธอกำลังเดินซอยเท้าสั้นสั้นเพื่อตามผมให้ทัน ผมกลัวว่าเธอที่ใส่รองเท้าส้นเข็มสูงประมาณสองนิ้วจะเท้าพลิกเลยเอื้อมมือไปจับมือบางของเธอมาผสานเอาไว้กับมือหนาของผม และพากันเดินไปที่รถสปอร์ตหรูคันโปรดโ ผมจอดไว้หน้าคอนโด "ใช้กล้องกูถ่าย" ผมยื่นกล้องของผมให้ไอ้หมอนั่นพร้อมอุปกรณ์และกระเป๋าใส่เลนส์ที่ผมเตรียมมาให้ครบทุกฟังก์ชัน อันที่จริงผมเป็นคนหวงของมากไม่ชอบให้คนอื่นมาใช้ด้วย ขนาดเพื่อนของผมอย่างไอ้นายกับไอ้กายมาขอยืม ผมยังไม่เคยให้พวกมันเลย ครั้งนี้ครั้งเดียวเท่านั้น "ถ่ายเสร็จ เดี๋ยวกูเลือกรูปส่งไฟล์ให้" ผมพูดแค่นั้นแล้วเดินไปยังเก้าอี้ที่ผมยกมานั่งเพื่อจับตาดูตากล้องหน้าจืด ปึก! ฉันหันไปตามเสียง ก็เห็นเขากำลังก้มเก็บโทรศัพท์มือถือที่หล่นลงพื้น ทุกครั้งที่กันต์เข้ามาใกล้ฉันเพื่อขอให้ช่วยโพสต์ท่าทางตามที่กันต์อยากได้ ก็มักจะมีเสียงดังเกิดขึ้น ทั้งเสียงเลื่อนเก้าอี้ เสียงกระแอมไอ และเสียงของตกมากกว่าสิบครั้ง ถ้าถ่ายเสร็จ ฉันจะขอดูของที่เขาทำตกสักหน่อยว่ามันพังไปหรือยัง "เฮ้อ" แต่ตอนนี้ฉันคงทำได้แค่ถอนหายใจ "โอ๊ยยย มิน เตอร์เจ็บ" พอถึงคิวถ่ายของสองสาว ฉันที่คาดโทษเขาไว้ในใจ ก็รีบเดินมาหยิกเข้าที่ต้นแขนแกร่งของเขาสุดแรงจนเขาทำหน้างอเหมือนปลาทู "สมน้ำหน้า อยากแกล้งมินก่อน" "เตอร์เปล่า วันนี้มือเตอร์ไม่มีแรง" "หรอออออ" ยัยมายกับลลิลพากันประสานเสียงถามเขา และเบะปากพร้อมกันให้กับคำแก้ตัวน้ำขุ่นๆ จนน่าหมันไส้ของนายตัวป่วน "เหนื่อยมั้ย เตอร์ไปซื้อน้ำให้" เขายื่นมือมาจับมือฉันและรีบเฉไฉเปลี่ยนเรื่องทันที "ชานมไข่มุกนะ" ฉันตอบรับข้อเสนอของเขาและพาร่างของฉันนั่งลงที่เก้าอี้ข้างเขา ขนาดถ่ายไปแค่สองชุดแต่ทำไมรู้สึกเหนื่อยชะมัด ไม่เห็นเหมือนตอนที่ถ่ายกันเล่นๆ เลย จากนั้นฉันก็กลับไปโฟกัสสองสาวหน้ากล้องกับตากล้องหนุ่มหล่อ ถ้ามองไม่ผิดฉันเห็นกันต์มองมาทางฉันกับเตอร์อยู่บ่อยครั้ง พร้อมกับรอยยิ้มเจื่อนๆ สายตาดูเศร้า สงสัยเพราะไม่ได้ใช้กล้องตัวเองนั่นแหละ... จะว่าไปนั่งเป็นผู้ชมสบายกว่าตั้งเยอะ คงเพราะความสวยและสดใสของเพื่อนสาวทั้งสองคนด้วย ที่พาให้ฉันยิ้มหัวเราะสนุกไปกับท่าทางและแอคติ้งของพวกนาง ผมเดินกลับมาพร้อมชานมไข่มุก โดยไม่ลืมที่จะซื้อมาเผื่อสองสาว แถมผมยังใจดีซื้ออเมริกาโน่เย็นมาฝากไอ้ตากล้องนั่นด้วย เดี๋ยวจะหาว่าผมไม่มีน้ำใจกับเพื่อนร่วมโลก ผมนั่งมอร์นิเตอร์ดูรูปผ่านหน้าจอที่เชื่อมต่อกับกล้อง รูปของมินมีแต่คำว่าน่ารักสดใสเต็มไปหมด ไม่ว่าจะเป็นรอยยิ้มหวานๆ ใบหน้าจิ้มลิ้มตากลมแก้มป่อง กับการโพสต์ท่าทางที่ดูเป็นธรรมชาติจนผมเผลอยิ้มตามไม่ได้ ขณะที่เธอให้ความสนใจเพื่อนๆ อยู่ ผมก็ถือโอกาสเลือกเฉพาะรูปของเธอไปเก็บในโฟลเดอร์ส่วนตัวของผม จนเหลือเฉพาะรูปของลลิลกับมายที่กำลังถ่ายชุดสุดท้ายกันอยู่ ซึ่งผมก็แอบชื่นชมในความเป็นมืออาชีพของพวกเธอ แต่เพื่อความแนบเนียนผมทำทีเป็นเลือกเช็ครูปมาปรับแต่งแสงให้ออกมาดูมิติมากขึ้น โดยผมเลือกรูปมายขึ้นมาทำก่อน เพราะนึกสนุกอยากให้เพื่อนผมคนหนึ่งได้เห็น "หึ" ผมยิ้มเจ้าเล่ห์ทันทีที่นึกถึงก่อนจะหยิบโทรศัพท์ขึ้นมาถ่ายภาพบนหน้าจอแล้วเข้าห้องแชทกดส่งรูปไป "เป็นยังไงบ้างกันต์ ได้ตรงตามเรฟที่อยากได้มั้ยอะ" ผมนั่งกอดอกเหล่มองเธอที่ทำเสียงเล็กเสียงน้อยคุยกับไอ้หน้าจืดที่ยืนยิ้มส่งสายตาหวานมาให้เธอ "เกินคาดเลยคับมิน ขอบคุณสาวสาวมากๆเลย" ปึก! "เมมของมึง กูปรับแสงในรูปให้หมดแล้ว" "เออ ขอบใจมึงด้วย" "มิน กันต์อยากเลี้ยงข้..." "มินไม่หิว" ผมตอบแทนเธอโดยไม่ปล่อยให้หมอนั่นพูดจบ แล้วบอกลามายกับลลิลที่มีคนมารอรับ ก่อนจะจูงมือมินเดินออกมา "ลลิล แกว่ามั้ย ยัยมินโสด เพราะโดนเพื่อนสนิทคุมกำเนิดนี่แหละ" "ฉันเห็นด้วยกับแก มาย ป่ะกลับกัน" #ป่วนเก่ง #อ่านเพลินๆ เน้นฟิลกู้ด ขำๆ กันเนอะ💚
Dernier chapitre
(ห้าม) รักเพื่อนสนิท บทที่34
หลังจากวันนั้นที่เขาขอฉันแต่งงาน งานแต่งของเราสองคนก็ถูกจัดขึ้นหลังจากนั้นสองเดือนทันทีที่เราฝึกงานเสร็จ เราเลือกหนึ่งในโรงแรมของกายเป็นสถานที่จัดงาน เชิญแขกและญาติผู้ใหญ่ของสองครอบครัวมาร่วมงานเกือบพันคน มีหนูมายกับลลิลเป็นเพื่อนเจ้าสาวแสนสวยของฉัน ส่วนเขาก็มีสองหนุ่มอย่างนายกับกายเป็นเพื่อนเจ้าบ่าว วันนั้นเป็นวันที่เราสองคนมีความสุขมากอีกวันหนึ่ง เพราะนอกจากจะเป็นวันแต่งงานของเราสองคนแล้วยังเป็นวันรวมตัวของคนที่เรารัก และเป็นวันที่ป๊า มามี๊ คุณพ่อ คุณแม่ ของเรายิ้มกว้างกว่าวันไหนๆแต่เพราะว่าเตอร์ลางานได้แค่ห้าวันเพราะต้องกลับมาเตรียมงานขยายสาขาในต่างประเทศ และเขาก็อยากจะพาฉันไปแก้ตัวที่ตอนครบรอบหนึ่งเดือนพาฉันไปแบบกระทันหันด้วย เราเลยตัดสินใจไปฮันนีมูนกันที่ญี่ปุ่น และการแช่ออนเซนมองดูน้องฟูจิ คือหนึ่งในแพลนของฉันกับเขา แต่ก็ต้องแอบลุ้นกันอีกทีว่าเราสองคนจะเป็นผู้โชคดีได้เห็นน้องฟูจิแบบคนอื่นหรือเปล่าและคำตอบก็คือ เราเป็นผู้โชคดี เหมือนอย่างในตอนนี้ที่ฉันกำลังนอนพิงอกแกร่งอยู่ในบ่อออนเซนส่วนตัวมองดูน้องฟูจิที่ออกมาให้เรายลโฉมโดยไม่มีเมฆมาปิดบังเลยสักนิด... "มิน เตอร์อยากมีเบบี๋"
(ห้าม) รักเพื่อนสนิท บทที่33
"ถ่ายงานให้เตอร์ทั้งวัน เหนื่อยมั้ย""ไม่เหนื่อยนะ มินสนุก""แต่...""ขอค่าตัวด้วยค่ะบอส""ค่าตัวแพง ผมไม่มีจ่ายหรอกครับ""โห นี่มินทำงานฟรีหรอเนี่ย""เสียใจจัง""หึ" "เตอร์ขอจ่ายค่าจ้างเป็นดินเนอร์มื้อพิเศษแทนได้มั้ย""อืม..." "นี่ถ้าไม่ใช่เตอร์ มินไม่ยอมหรอกนะ""ขอบคุณครับผม"ฟอดผมนั่งรอเธอที่กำลังอาบน้ำเปลี่ยนเสื้อผ้าเป็นชุดที่ผมออกแบบและสั่งตัดมาให้เธอโดยเฉพาะ เดรสสั้นเกาะอกขนนกสีฟ้าพาสเทลพร้อมรองเท้าแก้วส้นสูงรัดข้อ ที่ดูเข้ากันกับผมในเสื้อเชิ้ตคอจีนสีฟ้าพาสเทลเฉดเดียวกัน เพื่อพาไปดินเนอร์ที่โรงแรมหรูบนตึกที่สูงที่สุดของประเทศซึ่งผมขอปิดโซนเพื่อเธอโดยเฉพาะ พอเสียงประตูเปิดขึ้น พร้อมกับการปรากฎตัวของร่างบางน่าทะนุถนอมที่กำลังยืนส่งยิ้มให้ผม ใบหน้าของเธอถูกเติมแต่งด้วยเครื่องสำอางบางเบาเผยผิวใสสุขภาพดี ปากอวบอิ่มถูกทาด้วยลิปสติกสีชมพูพีช เส้นผมสีน้ำตาลคาราเมลตรงสวยดูมีน้ำหนักปกคลุมไหล่มนเล็กน้อยราวกับไม่ได้ตั้งใจ เสริมความน่ารักด้วยเดรสสีโปรดของเธอ ผมไม่รอช้าที่จะเดินไปใส่สร้อยทองคำขาวมีจี้เป็นไข่มุกเม็ดเล็กที่ผมหยิบเตรียมมาถือไว้ที่ลำคอขาวของเธอจากด้านหลัง พร้อมกับจุมพิตลงไหล่
(ห้าม) รักเพื่อนสนิท บทที่32
เช้าวันแรกของการฝึกงาน ฉันต้องตื่นเช้ากว่าปกติ เพื่อเตรียมอาหารเช้าง่ายๆ อย่างแซนวิชทูน่าสลัดและชงกาแฟสำหรับเราสองคนไว้กินกันในรถเหมือนตอนที่ไปมหาวิทยาลัยฯ ก่อนจะไปอาบน้ำเปลี่ยนเสื้อผ้าเป็นชุดนักศึกษาที่ดูเรียบร้อยเพราะไม่อยากให้ใครว่าได้ทีหลังว่าไม่เหมาะสมเดี๋ยวจะกระทบไปถึงเขา"มิน เสร็จยัง""จะเสร็จแล้ว ขอห้านาที""ไม่ต้องสวยมากหรอก""เตอร์ไม่อยากให้ใครมอง""เอ้า""มีแฟนสวยเตอร์ต้องดีใจสิ""เตอร์ดีใจ แต่อยากเก็บไว้คนเดียว""ถ้าแต่งงาน เตอร์จะให้มินอยู่แต่บ้าน""ไม่ได้สิ ร้านมินละ""มินตอบตกลงแล้วนะ""ห๊ะ""หึ" ฟอดฉันหลงกลเขาอีกแล้วสินะ พอดูเรียบร้อยแล้วว่าไม่ได้ลืมอะไร เขาก็จูงมือฉันและแย่งกระเป๋าของฉันไปสะพายไว้เองจนฉันแอบคิดว่าวันเกิดเขาปีหน้าฉันจะซื้อให้เขาสักใบนึงน่าจะดี โชคดีที่เช้านี้ถนนค่อนข้างโล่งรถไม่ค่อยติด ทำให้เราสองคนมาถึงก่อนเวลาอย่างที่ตั้งใจกันไว้ เพราะถึงเขาจะเป็นลูกเจ้าของบริษัทและเป็นรองประธานบริษัท แต่เขาก็อยากเป็นตัวอย่างที่ดีให้กับพนักงานและไม่อยากให้คุณพ่อคุณแม่โดนว่าแล้วพาลมาถึงฉันด้วย แฟนฉันน่ารักที่สุดเลย... พอถึงเวลาเริ่มงานพี่ฝ่ายบุคคลก็มาพาฉันไปส่งที
(ห้าม) รักเพื่อนสนิท บทที่31
"ทำไมมินเมื่อยจังเลย""ควรเมื่อยอยู่นะ" "หึ" "หืม?" "ก็มินเล่นไม่พัก""..." "ถ้ารู้ว่าเมาแล้วมินขยันขนาดนี้" "เตอร์จะซื้อมาไว้ที่ห้องสักลังนึง"เพี๊ยะ! มือเล็กของฉันฟาดลงไปที่ต้นแขนแกร่งทันที ก่อนจะมุดตัวลงไปในผ้าห่มปิดใบหน้าที่แดงเป็นมะเขือเทศเพราะความเขินอาย จะไม่ให้ฉันอายได้ยังไง ดูเขาพูดซิ ภาพเมื่อคืนที่ฉันทำลอยมาเป็นฉากฉากเลย แล้วเขาก็พูดออกมาอย่างหน้าตาเฉยพร้อมกับรอยยิ้มกรุ่มกริ่มที่ดูมีความสุขจนน่าหมันไส้อีก แต่อยู่อยู่ฉันก็รู้สึกเหมือนว่าฉันคิดผิด เพราะภายใต้ผ้าห่มสีฟ้าผืนใหญ่มันมีอาวุธร้ายพร้อมรบซ่อนอยู่ ทั้งเขาและฉันตอนนี้ไม่มีเสื้อผ้าปกคลุมกันเลยแม้แต่ชิ้นเดียว ให้ตายเถอะ! จะหนีตอนนี้ก็ไม่ทันแล้ว... "ยัยมิน แกจะไม่ไปฝึกงานที่บริษัทฉันจริงๆ หรอ""ฉันอยากให้แกไปด้วยจะได้ครบแก๊งค์""นั่นสิ ขาดขาเม้าท์ไปหนึ่ง เหงาแย่""ฉันก็อยากไปกับพวกแก""แต่เตอร์อยากให้ฉันไปช่วยทำพีอาร์ที่บริษัทเขา""พวกแกได้หยุดเสาร์อาทิตย์มั้ย""นัดกันไปช๊อปหรือไปกินของอร่อยกันก็ได้""หรือมาเจอกันที่นี่""อยู่ใกล้กันแค่นี่เอง"สองสาวแวะมาหาฉันที่คาเฟ่มินิมินนี่แหล่งกบดานหลักของพวกฉันเพราะเครื่องดื่ม
(ห้าม) รักเพื่อนสนิท บทที่30
สุดท้ายฉันก็ต้องเอาเสื้อแจ๊คเก็ตสีดำของเขามาใส่ทับอีกที เพื่อปกปิดรอยจางจางและเปลี่ยนลุคให้ดูเท่ห์มากขึ้น ส่วนเขาก็ฉันเสื้อเชิ้ตตัวที่ฉันรีดไว้ให้ปลดกระดุมตั้งสามเม็ดโชว์กล้ามหน้าอกแน่นแน่น ทำฉันมองตาขวางจนต้องเอาคืนโดยการโน้มคอเขาลงมาแล้วกัดเข้าที่หน้าอกขาวขาวของเขาจนเป็นรอยฟัน ซึ่งเขาก็ไม่กล้าบ่นอะไรกลับดูชอบใจด้วยซ้ำ แต่ในเมื่อฉันไม่ได้เกิดเขาก็ต้องไม่ได้เกิดเหมือนกัน วินวิน"โห ลลิลแซ่บมากกก""แต่หนูมาย แกเหมือนไปวัดนะ""ผิดปกติมาก""ปกติสุดสุด ฉันแค่อยากเปลี่ยนลุคเป็นสาวเรียบร้อยบ้าง"พอมาถึงร้านเหล้าของเตอร์ เขาก็ขอแวะไปดูความเรียบร้อยในร้านแปปนึง ให้ฉันเดินมาหาเพื่อนๆ ที่โต๊ะวีไอพีที่ประจำของพวกเรา ซึ่งพอเดินมาถึงหนุ่มๆ ก็สั่งเครื่องดื่มพร้อมกับแกล้มรอไว้เรียบร้อยแล้ว ส่วนสองสาววันนี้ฉันขอมอบมงให้ลลิลเป็นสาวแซ่บที่สุด นางมาในชุดเกาะอกหนังสีดำกับกางเกงหนังสั้นสีเดียวกัน ดูมั่นและเปรี้ยวสุดสุด ผิดกับยัยหนูมายที่ปกติจะต้องเป็นสาวแซ่บแต่กลับใส่เสื้อฮู้ดสีดำตัวโคร่งกับกางเกงยีนส์ขาสั้นสีดำ รองเท้าผ้าใบสีขาวจนดูแปลกตาไปเลย ส่วนกายก็แต่งตัวคล้ายๆ เตอร์เป็นปกติ แต่ที่ดูไม่ค่อยปกต
(ห้าม) รักเพื่อนสนิท บทที่29
และแล้ววันชี้ชะตาของพวกเราทั้งหกคนก็มาถึง ฉันรีบตื่นแต่เช้ามาทำอาหารเช้าง่ายๆ อย่างแซนวิชทูน่าแฮมใส่ผักสลัดกับมะเขือเทศเพื่อเพิ่มคุณค่าทางอาหารให้เขาพร้อมกับอเมริกาโน่เย็นแก้วโปรด และไม่ลืมที่จะทำแซนวิชใส่กล่องไปเผื่อเพื่อนอีกสี่คนด้วย เพื่อเป็นกำลังใจให้มีแรงพรีเซนต์และผ่านไปได้ด้วยดีจะได้ไปฉลองพร้อมกัน"เตอร์จะกินแซนวิชเลยมั้ย" "มินป้อน เตอร์จะได้ขับรถสะดวก""ใจดีจัง""อ้าปาก""อร่อย" "ไม่อยากแบ่งให้ไอ้นายกับไอ้กายกิน""ให้พวกมันไปหากินเอง""เอ้า ไม่ได้สิ""เพื่อนนะ" "หวงหมด"พอมาถึงมหาวิทยาลัยฯ ฉันกับเขาก็รีบเดินไปหาเพื่อนๆ ที่นั่งรอกันอยู่ตรงโต๊ะหินอ่อนมุมเดิมที่เป็นจุดนัดพบ โดยเขาที่สะพายกระเป๋าใส่แมคบุคกับเล่มรายงานทำหน้าที่ถือถุงอาหารเช้าของเพื่อนให้ ส่วนฉันก็ช่วยถือแก้วเก็บความเย็นที่ใส่กาแฟของเราสองคนไว้และรีบก้าวให้ทันเขา พอมาถึงเขาก็รีบแจกขนมให้เพื่อนสาวสองคนไม่ยอมหยิบไปให้สองหนุ่ม ฉันจึงต้องกดดันเขาด้วยสายตาอำมหิตของฉัน จนเขาชักสีหน้างอแงทำปากจิ๊จ๊ะแล้วก็ยอมแบ่งให้อีกสองหนุ่มโดนการโยนไปให้ดีที่นายกับกายรับไว้ทันไม่อย่างนั้นอดกินกันแน่ๆ ฉันจึงชี้นิ้วอย่างคาดโทษใส่เขาขอ
(ห้าม) รักเพื่อนสนิท บทที่28
วันนี้เธอชวนผมตื่นแต่เช้ามาทำบุญใส่บาตรเนื่องในวันเกิดของผมที่วัดแถวคอนโด นานๆ ได้ทำบุญทั้งทีก็รู้สึกอิ่มบุญอย่างบอกไม่ถูก ยิ่งมากับคนที่ผมรักด้วยแล้วยิ่งมีความสุขเข้าไปใหญ่ แต่เราสองคนเลือกให้อาหารปลาแทนการปล่อยปลานะเพราะกลัวว่าสุดท้ายแล้วจะเป็นฆ่าพวกเขาทางอ้อม ถึงแม้ว่าผมจะรู้สึกสงสารที่พวกมันถูกก
(ห้าม) รักเพื่อนสนิท บทที่24
"มิน มาแอบนอนกอดเตอร์ตั้งแต่เมื่อไหร่""เตอร์มั้ย ที่นอนกอดมินอยู่""หึ เขินเลย"ฟอดเมื่อคืนหลังจากจัดการเรื่องราวที่เกิดขึ้นเรียบร้อย ผมก็รีบขับรถไปรับเธอที่ไปกินหมูกระทะกับสองสาวเพราะไม่อยากให้เธอเรียกรถกลับเองเผื่อมีอันตรายและไม่อยากรบกวนสองสาวที่ถึงแม้จะเต็มใจมากก็ตาม ทันทีที่เราสองคนถึงห้องก็แยกย้
(ห้าม) รักเพื่อนสนิท บทที่23
"หนึ่ง สอง สาม สี่..." ผมกำลังวิดพื้นอยู่หน้าทีวีโซนห้องนั่งเล่นเพื่อระงับอารมณ์ที่กำลังพลุ่งพล่านอยู่ภายใน หลังจากที่พวกเราเลิกคลาส ผมก็พาเธอไปกินบุฟเฟ่ต์ปิ้งย่างร้านดังเพราะหวังจะให้เธอลดโทษให้ผมกึ่งหนึ่ง ซึ่งเธอก็ดูยิ้มร่าเริงกินเนื้อที่ผมย่างให้อย่างเอร็ดอร่อย และผมยังพาเธอไปซื้อป๊อปคอร์นถังใหญ่
(ห้าม) รักเพื่อนสนิท บทที่22
และแล้ววันเปิดเทอมปีสี่ของพวกเราก็มาถึง เป็นวันที่สุดแสนจะวุ่นวาย ไหนจะรถติดที่ทำให้เขาถอนหายใจอย่างหงุดหงิดมาตลอดทาง และอย่างตอนนี้ฉันที่นั่งจองโต๊ะในโรงอาหารถึงกับต้องหยิบยาดมกระปุกเขียวขึ้นมาดมตลอดเวลาเพราะรู้สึกเวียนหัวกับผู้คนมากมายที่พลุกพล่านและแย่งกันต่อแถวซื้ออาหาร ซึ่งเขาก็เป็นหนึ่งในนั้นท
Vous vous intéresseriez aussi à
So Love คลั่งรักเพื่อนสนิท 18+ ( Set 2 หนุ่มฮอตใคร่รัก 4/5)
บีน่าเลดี้216.3K Vuesเกิดมาร่าน NC20+
Beefy Cat203.4K Vuesท่านรองฯร้อนแรง (NC 18+)
กาแฟหอมกรุ่น630.5K Vuesประธานจี้หยุดใจร้ายสักที คุณซูแต่งงานใหม่แล้ว
เหวินเหยียนหน่วนหยู่218.1K Vuesเล่ห์รักร้าย ของนายเพื่อนพ่อ
ไข่มุกสีชมพู (Pink Pearl)90 Vuesแค่เขาไม่เคยรัก
เฟยฮวา265 Vuesลูกชายแม่ค้าหน้าเหมือนท่านประธานคิณ
มะที79 Vuesรวมเรื่องสั้นอีโรติก NC
นิชา อลีนา551 Vues
