Share

บทที่9

last update Tanggal publikasi: 2024-12-11 11:14:47

เตอร์ขับรถมาส่งฉันที่คอนโดตามปกติก่อนจะรีบร้านของเขาต่อ แถมยังใจดีถือของขึ้นมาให้อีก บทจะน่ารักก็น่ารัก บทจะน่าหยุมก็สุดสุด ฉันที่ตอนนี้นั่งจัดของที่ซื้อมาก็ต้องส่ายหัวให้กับความไม่มีสติของตัวเอง เสื้อผ้าเอย เครื่องประดับกระจุกกระจิกเอย ไหนจะชุดพาเลตแบรนด์ดังอีก สงสัยคงต้องงดช๊อปสักสองเดือน ไม่อย่างนั้นมีหวังใส่ไม่ทันแน่แน่ 

"ยัยซื่อบื่อ เสร็จยัง" ผมนั่งเล่นเกมส์รอเธอแต่งตัวอยู่ที่ห้องนั่งเล่น ผ่านไปกว่าหนึ่งชั่วโมงแล้วก็ยังไม่ออกมา จะแต่งอะไรเยอะแยะ 

แกร๊ก

เสียงประตูดังขึ้น พร้อมกับกลิ่นน้ำหอมอ่อนอ่อนที่เธอชอบใช้ประจำ ผมรีบหันไปมองเตรียมจะบ่นสักหน่อย

"มิน" 

เสียงผมแผ่วเบาจนแทบจะไม่ได้ยินทันทีที่เห็น เธอใส่เสื้อครอปสายเดี่ยวที่หนาประมาณสองนิ้วผ้าลูกไม้สีขาวลายดอกไม้สีชมพูโชว์เอวขาวบางนิดหน่อย ทำผมอยากจะเดินเข้าไปหยิกสักทีสองที กับกระโปรงยาวสีขาวผ้าลูกไม้ลายเดียวกัน ผมสีน้ำตาลคาราเมลม้วนลอนถูกเกล้าขึ้นสูงพร้อมผูกโบว์ดูน่ารัก ไหนจะปากเล็กเล็กที่ทาด้วยลิปสีชมพูพีชและตากลมโตที่มีเส้นสีอายไลเนอร์​ตรงหางตา เธอน่ารักมาก...น่ารักเหมือนตุ๊กตาจนผมอยากเข้าไปกอด ใจเตอร์มันสั่นไหวไปหมดแล้วมิน

"เตอร์" 

ผมได้สติเมื่อเธอเดินเข้ามาเรียกชื่อผมใกล้ใกล้ พร้อมกับโบกมือเล็กเล็กไปมาตรงหน้าผม

"ห๊ะ" 

"เป็นอะไรไป มินไม่สวยหรอ" เธอทำหน้างอแงเอ่ยถามผม

"อืม ไม่สวย" ผมตอบเธอแค่นั้น ก่อนจะหยิบกระเป๋ากล้องขึ้นมาสะพายแล้วเดินนำออกไปที่ประตู

"นี่เตอร์ พูดแบบนี้ มินขาดความมั่นใจนะ" 

"มินไม่สวย แต่มินน่ารัก" 

"น่ารักมาก" 

ผมหันหลังกลับไปตอบด้วยน้ำเสียงจริงจัง ใบหน้าของเธอกับแก้มพองพองแดงระเรื่อกับคำตอบของผม แต่คิ้วของผมก็ต้องขมวดแน่นที่เห็นเธอกำลังเดินซอยเท้าสั้นสั้นเพื่อตามผมให้ทัน ผมกลัวว่าเธอที่ใส่รองเท้าส้นเข็มสูงประมาณสองนิ้วจะเท้าพลิกเลยเอื้อมมือไปจับมือบางของเธอมาผสานเอาไว้กับมือหนาของผม และพากันเดินไปที่รถสปอร์ตหรูคันโปรดโ ผมจอดไว้หน้าคอนโด

"ใช้กล้องกูถ่าย" ผมยื่นกล้องของผมให้ไอ้หมอนั่นพร้อมอุปกรณ์และกระเป๋าใส่เลนส์ที่ผมเตรียมมาให้ครบทุกฟังก์ชัน​ อันที่จริงผมเป็นคนหวงของมากไม่ชอบให้คนอื่นมาใช้ด้วย ขนาดเพื่อนของผมอย่างไอ้นายกับไอ้กายมาขอยืม ผมยังไม่เคยให้พวกมันเลย ครั้งนี้ครั้งเดียวเท่านั้น

"ถ่ายเสร็จ เดี๋ยวกูเลือกรูปส่งไฟล์ให้" 

ผมพูดแค่นั้นแล้วเดินไปยังเก้าอี้ที่ผมยกมานั่งเพื่อจับตาดูตากล้องหน้าจืด

ปึก! 

ฉันหันไปตามเสียง ก็เห็นเขากำลังก้มเก็บโทรศัพท์​มือถือที่หล่นลงพื้น ทุกครั้งที่กันต์เข้ามาใกล้ฉันเพื่อขอให้ช่วยโพสต์ท่า​ทางตามที่กันต์อยากได้ ก็มักจะมีเสียงดังเกิดขึ้น ทั้งเสียงเลื่อนเก้าอี้ เสียงกระแอมไอ และเสียงของตกมากกว่าสิบครั้ง ถ้าถ่ายเสร็จ ฉันจะขอดูของที่เขาทำตกสักหน่อยว่ามันพังไปหรือยัง "เฮ้อ" แต่ตอนนี้ฉันคงทำได้แค่ถอนหายใจ

"โอ๊ยยย มิน เตอร์เจ็บ" 

พอถึงคิวถ่ายของสองสาว ฉันที่คาดโทษเขาไว้ในใจ ก็รีบเดินมาหยิกเข้าที่ต้นแขนแกร่งของเขาสุดแรงจนเขาทำหน้างอเหมือนปลาทู

"สมน้ำหน้า อยากแกล้งมินก่อน" 

"เตอร์เปล่า วันนี้มือเตอร์ไม่มีแรง" 

"หรอออออ" ยัยมายกับลลิลพากันประสานเสียงถามเขา และเบะปากพร้อมกันให้กับคำแก้ตัวน้ำขุ่นๆ จนน่าหมันไส้ของนายตัวป่วน

"เหนื่อยมั้ย​ เตอร์ไปซื้อน้ำให้" เขายื่นมือมาจับมือฉันและรีบเฉไฉเปลี่ยนเรื่องทันที 

​​​​​​"ชานมไข่มุกนะ" ฉันตอบรับข้อเสนอของเขาและพาร่างของฉันนั่งลงที่เก้าอี้ข้างเขา ขนาดถ่ายไปแค่สองชุดแต่ทำไมรู้สึกเหนื่อยชะมัด ไม่เห็นเหมือนตอนที่ถ่ายกันเล่นๆ เลย จากนั้นฉันก็กลับไปโฟกัสสองสาวหน้ากล้องกับตากล้องหนุ่มหล่อ ถ้ามองไม่ผิดฉันเห็นกันต์มองมาทางฉันกับเตอร์อยู่บ่อยครั้ง พร้อมกับรอยยิ้มเจื่อนๆ สายตาดูเศร้า สงสัยเพราะไม่ได้ใช้กล้องตัวเองนั่นแหละ... จะว่าไปนั่งเป็นผู้ชมสบายกว่าตั้งเยอะ คงเพราะความสวยและสดใสของเพื่อนสาวทั้งสองคนด้วย ที่พาให้ฉันยิ้มหัวเราะสนุกไปกับท่าทางและแอคติ้งของพวกนาง

ผมเดินกลับมาพร้อมชานมไข่มุก โดยไม่ลืมที่จะซื้อมาเผื่อสองสาว แถมผมยังใจดีซื้ออเมริกาโน่เย็นมาฝากไอ้ตากล้องนั่นด้วย เดี๋ยวจะหาว่าผมไม่มีน้ำใจกับเพื่อนร่วมโลก ผมนั่งมอร์นิเตอร์ดูรูปผ่านหน้าจอที่เชื่อมต่อกับกล้อง รูปของมินมีแต่คำว่าน่ารักสดใสเต็มไปหมด ไม่ว่าจะเป็นรอยยิ้มหวานๆ ใบหน้าจิ้มลิ้มตากลมแก้มป่อง กับการโพสต์ท่าทางที่ดูเป็นธรรมชาติจนผมเผลอยิ้มตามไม่ได้ ขณะที่เธอให้ความสนใจเพื่อนๆ อยู่ ผมก็ถือโอกาสเลือกเฉพาะรูปของเธอไปเก็บในโฟลเดอร์​ส่วนตัวของผม จนเหลือเฉพาะรูปของลลิลกับมายที่กำลังถ่ายชุดสุดท้ายกันอยู่ ซึ่งผมก็แอบชื่นชมในความเป็นมืออาชีพของพวกเธอ แต่เพื่อความแนบเนียนผมทำทีเป็นเลือกเช็ครูปมาปรับแต่งแสงให้ออกมาดูมิติมากขึ้น โดยผมเลือกรูปมายขึ้นมาทำก่อน เพราะนึกสนุกอยากให้เพื่อนผมคนหนึ่งได้เห็น "หึ" ผมยิ้มเจ้าเล่ห์​ทันทีที่นึกถึงก่อนจะหยิบโทรศัพท์​ขึ้นมาถ่ายภาพบนหน้าจอแล้วเข้าห้องแชทกดส่งรูปไป

"เป็นยังไงบ้างกันต์ ได้ตรงตามเรฟที่อยากได้มั้ยอะ" ผมนั่งกอดอกเหล่มองเธอที่ทำเสียงเล็กเสียงน้อยคุยกับไอ้หน้าจืดที่ยืนยิ้มส่งสายตาหวานมาให้เธอ

"เกินคาดเลยคับมิน ขอบคุณสาวสาวมากๆเลย"

ปึก!

"เมมของมึง กูปรับแสงในรูปให้หมดแล้ว"

"เออ ขอบใจมึงด้วย" 

"มิน กันต์​อยากเลี้ยงข้..."

"มินไม่หิว" ผมตอบแทนเธอโดยไม่ปล่อยให้หมอนั่นพูดจบ แล้วบอกลามายกับลลิลที่มีคนมารอรับ ก่อนจะจูงมือมินเดินออกมา

"ลลิล แกว่ามั้ย ยัยมินโสด เพราะโดนเพื่อนสนิทคุมกำเนิดนี่แหละ"

"ฉันเห็นด้วยกับแก มาย ป่ะกลับกัน"

#ป่วนเก่ง

#อ่านเพลินๆ เน้นฟิลกู้ด ขำๆ กันเนอะ💚

Lanjutkan membaca buku ini secara gratis
Pindai kode untuk mengunduh Aplikasi

Bab terbaru

  • (ห้าม) รักเพื่อนสนิท   บทที่34

    หลังจากวันนั้นที่เขาขอฉันแต่งงาน งานแต่งของเราสองคนก็ถูกจัดขึ้นหลังจากนั้นสองเดือนทันทีที่เราฝึกงานเสร็จ เราเลือกหนึ่งในโรงแรมของกายเป็นสถานที่จัดงาน เชิญแขกและญาติผู้ใหญ่ของสองครอบครัวมาร่วมงานเกือบพันคน มีหนูมายกับลลิลเป็นเพื่อนเจ้าสาวแสนสวยของฉัน ส่วนเขาก็มีสองหนุ่มอย่างนายกับกายเป็นเพื่อนเจ้าบ่าว วันนั้นเป็นวันที่เราสองคนมีความสุขมากอีกวันหนึ่ง เพราะนอกจากจะเป็นวันแต่งงานของเราสองคนแล้วยังเป็นวันรวมตัวของคนที่เรารัก และเป็นวันที่ป๊า มามี๊ คุณพ่อ คุณแม่ ของเรายิ้มกว้างกว่าวันไหนๆแต่เพราะว่าเตอร์ลางานได้แค่ห้าวันเพราะต้องกลับมาเตรียมงานขยายสาขาในต่างประเทศ และเขาก็อยากจะพาฉันไปแก้ตัวที่ตอนครบรอบหนึ่งเดือนพาฉันไปแบบกระทันหันด้วย เราเลยตัดสินใจไปฮันนีมูน​กันที่ญี่ปุ่น และการแช่ออนเซนมองดูน้องฟูจิ คือหนึ่งในแพลนของฉันกับเขา แต่ก็ต้องแอบลุ้นกันอีกทีว่าเราสองคนจะเป็นผู้โชคดีได้เห็นน้องฟูจิแบบคนอื่นหรือเปล่าและคำตอบก็คือ เราเป็นผู้โชคดี เหมือนอย่างในตอนนี้ที่ฉันกำลังนอนพิงอกแกร่งอยู่ในบ่อออนเซนส่วนตัวมองดูน้องฟูจิที่ออกมาให้เรายลโฉมโดยไม่มีเมฆมาปิดบังเลยสักนิด... "มิน เตอร์อยากมีเบบี๋"

  • (ห้าม) รักเพื่อนสนิท   บทที่33

    "ถ่ายงานให้เตอร์ทั้งวัน เหนื่อยมั้ย""ไม่เหนื่อยนะ มินสนุก""แต่...""ขอค่าตัวด้วยค่ะบอส""ค่าตัวแพง ผมไม่มีจ่ายหรอกครับ""โห นี่มินทำงานฟรีหรอเนี่ย""เสียใจจัง""หึ" "เตอร์ขอจ่ายค่าจ้างเป็นดินเนอร์มื้อพิเศษแทนได้มั้ย""อืม..." "นี่ถ้าไม่ใช่เตอร์ มินไม่ยอมหรอกนะ""ขอบคุณ​ครับผม"ฟอดผมนั่งรอเธอที่กำลังอาบน้ำเปลี่ยนเสื้อผ้าเป็นชุดที่ผมออกแบบและสั่งตัดมาให้เธอโดยเฉพาะ เดรสสั้นเกาะอกขนนกสีฟ้าพาสเทลพร้อมรองเท้าแก้วส้นสูงรัดข้อ ที่ดูเข้ากันกับผมในเสื้อเชิ้ตคอจีนสีฟ้าพาสเทลเฉดเดียวกัน เพื่อพาไปดินเนอร์ที่โรงแรมหรูบนตึกที่สูงที่สุดของประเทศซึ่งผมขอปิดโซนเพื่อเธอโดยเฉพาะ พอเสียงประตูเปิดขึ้น พร้อมกับการปรากฎตัวของร่างบางน่าทะนุถนอมที่กำลังยืนส่งยิ้มให้ผม ใบหน้าของเธอถูกเติมแต่งด้วยเครื่องสำอางบางเบาเผยผิวใสสุขภาพดี ปากอวบอิ่มถูกทาด้วยลิปสติกสีชมพูพีช เส้นผมสีน้ำตาลคาราเมลตรงสวยดูมีน้ำหนักปกคลุมไหล่มนเล็กน้อยราวกับไม่ได้ตั้งใจ เสริมความน่ารักด้วยเดรสสีโปรดของเธอ ผมไม่รอช้าที่จะเดินไปใส่สร้อยทองคำขาวมีจี้เป็นไข่มุกเม็ดเล็กที่ผมหยิบเตรียมมาถือไว้ที่ลำคอขาวของเธอจากด้านหลัง พร้อมกับจุมพิตลงไหล่

  • (ห้าม) รักเพื่อนสนิท   บทที่32

    เช้าวันแรกของการฝึกงาน ฉันต้องตื่นเช้ากว่าปกติ เพื่อเตรียมอาหารเช้าง่ายๆ อย่างแซนวิชทูน่าสลัดและชงกาแฟสำหรับเราสองคนไว้กินกันในรถเหมือนตอนที่ไปมหาวิทยาลัยฯ ก่อนจะไปอาบน้ำเปลี่ยนเสื้อผ้าเป็นชุดนักศึกษาที่ดูเรียบร้อยเพราะไม่อยากให้ใครว่าได้ทีหลังว่าไม่เหมาะสมเดี๋ยวจะกระทบไปถึงเขา"มิน เสร็จยัง""จะเสร็จแล้ว ขอห้านาที""ไม่ต้องสวยมากหรอก""เตอร์ไม่อยากให้ใครมอง""เอ้า""มีแฟนสวยเตอร์ต้องดีใจสิ""เตอร์ดีใจ แต่อยากเก็บไว้คนเดียว""ถ้าแต่งงาน เตอร์จะให้มินอยู่แต่บ้าน""ไม่ได้สิ ร้านมินละ""มินตอบตกลงแล้วนะ""ห๊ะ""หึ" ฟอดฉันหลงกลเขาอีกแล้วสินะ พอดูเรียบร้อยแล้วว่าไม่ได้ลืมอะไร เขาก็จูงมือฉันและแย่งกระเป๋าของฉันไปสะพายไว้เองจนฉันแอบคิดว่าวันเกิดเขาปีหน้าฉันจะซื้อให้เขาสักใบนึงน่าจะดี โชคดีที่เช้านี้ถนนค่อนข้างโล่งรถไม่ค่อยติด ทำให้เราสองคนมาถึงก่อนเวลาอย่างที่ตั้งใจกันไว้ เพราะถึงเขาจะเป็นลูกเจ้าของบริษัทและเป็นรองประธาน​บริษัท แต่เขาก็อยากเป็นตัวอย่างที่ดีให้กับพนักงานและไม่อยากให้คุณพ่อคุณแม่โดนว่าแล้วพาลมาถึงฉันด้วย แฟนฉันน่ารักที่สุดเลย... พอถึงเวลาเริ่มงานพี่ฝ่ายบุคคลก็มาพาฉันไปส่งที

  • (ห้าม) รักเพื่อนสนิท   บทที่31

    "ทำไมมินเมื่อยจังเลย""ควรเมื่อยอยู่นะ" "หึ" "หืม?" "ก็มินเล่นไม่พัก""..." "ถ้ารู้ว่าเมาแล้วมินขยันขนาดนี้" "เตอร์จะซื้อมาไว้ที่ห้องสักลังนึง"เพี๊ยะ! มือเล็กของฉันฟาดลงไปที่ต้นแขนแกร่งทันที ก่อนจะมุดตัวลงไปในผ้าห่มปิดใบหน้าที่แดงเป็นมะเขือเทศเพราะความเขินอาย จะไม่ให้ฉันอายได้ยังไง ดูเขาพูดซิ ภาพเมื่อคืนที่ฉันทำลอยมาเป็นฉากฉากเลย แล้วเขาก็พูดออกมาอย่างหน้าตาเฉยพร้อมกับรอยยิ้มกรุ่มกริ่มที่ดูมีความสุขจนน่าหมันไส้อีก แต่อยู่อยู่ฉันก็รู้สึกเหมือนว่าฉันคิดผิด เพราะภายใต้ผ้าห่มสีฟ้าผืนใหญ่มันมีอาวุธร้ายพร้อมรบซ่อนอยู่ ทั้งเขาและฉันตอนนี้ไม่มีเสื้อผ้าปกคลุมกันเลยแม้แต่ชิ้นเดียว ให้ตายเถอะ! จะหนีตอนนี้ก็ไม่ทันแล้ว... "ยัยมิน แกจะไม่ไปฝึกงานที่บริษัทฉันจริงๆ หรอ""ฉันอยากให้แกไปด้วยจะได้ครบแก๊งค์""นั่นสิ ขาดขาเม้าท์ไปหนึ่ง เหงาแย่""ฉันก็อยากไปกับพวกแก""แต่เตอร์อยากให้ฉันไปช่วยทำพีอาร์ที่บริษัทเขา""พวกแกได้หยุดเสาร์อาทิตย์มั้ย""นัดกันไปช๊อปหรือไปกินของอร่อยกันก็ได้""หรือมาเจอกันที่นี่""อยู่ใกล้กันแค่นี่เอง"สองสาวแวะมาหาฉันที่คาเฟ่มินิมินนี่แหล่งกบดานหลักของพวกฉันเพราะเครื่องดื่ม

  • (ห้าม) รักเพื่อนสนิท   บทที่30

    สุดท้ายฉันก็ต้องเอาเสื้อแจ๊ค​เก็ตสีดำของเขามาใส่ทับอีกที เพื่อปกปิดรอยจางจางและเปลี่ยนลุคให้ดูเท่ห์มากขึ้น ส่วนเขาก็ฉันเสื้อเชิ้ตตัวที่ฉันรีดไว้ให้ปลดกระดุมตั้งสามเม็ดโชว์กล้ามหน้าอกแน่นแน่น ทำฉันมองตาขวางจนต้องเอาคืนโดยการโน้มคอเขาลงมาแล้วกัดเข้าที่หน้าอกขาวขาวของเขาจนเป็นรอยฟัน ซึ่งเขาก็ไม่กล้าบ่นอะไรกลับดูชอบใจด้วยซ้ำ แต่ในเมื่อฉันไม่ได้เกิดเขาก็ต้องไม่ได้เกิดเหมือนกัน วินวิน"โห ลลิลแซ่บมากกก""แต่หนูมาย แกเหมือนไปวัดนะ""ผิดปกติมาก""ปกติสุดสุด ฉันแค่อยากเปลี่ยนลุคเป็นสาวเรียบร้อยบ้าง"พอมาถึงร้านเหล้าของเตอร์ เขาก็ขอแวะไปดูความเรียบร้อยในร้านแปปนึง ให้ฉันเดินมาหาเพื่อนๆ ที่​โต๊ะ​วีไอพีที่ประจำของพวกเรา ซึ่งพอเดินมาถึงหนุ่มๆ ก็สั่งเครื่องดื่มพร้อมกับแกล้มรอไว้เรียบร้อยแล้ว ส่วนสองสาววันนี้ฉันขอมอบมงให้ลลิลเป็นสาวแซ่บที่สุด นางมาในชุดเกาะอกหนังสีดำกับกางเกง​หนังสั้นสีเดียวกัน ดูมั่นและเปรี้ยวสุดสุด ผิดกับยัยหนูมายที่ปกติจะต้องเป็นสาวแซ่บแต่กลับใส่เสื้อฮู้ดสีดำตัวโคร่งกับกางเกง​ยีนส์​ขาสั้นสีดำ รองเท้าผ้าใบสีขาวจนดูแปลกตาไปเลย ส่วนกายก็แต่งตัวคล้ายๆ เตอร์เป็นปกติ แต่ที่ดูไม่ค่อยปกต

  • (ห้าม) รักเพื่อนสนิท   บทที่29

    และแล้ววันชี้ชะตาของพวกเราทั้งหกคนก็มาถึง ฉันรีบตื่นแต่เช้ามาทำอาหารเช้าง่ายๆ อย่างแซนวิชทูน่าแฮมใส่ผักสลัดกับมะเขือเทศเพื่อเพิ่มคุณค่าทางอาหารให้เขาพร้อมกับอเมริกาโน่เย็นแก้วโปรด และไม่ลืมที่จะทำแซนวิชใส่กล่องไปเผื่อเพื่อนอีกสี่คนด้วย เพื่อเป็นกำลังใจให้มีแรงพรีเซนต์และผ่านไปได้ด้วยดีจะได้ไปฉลองพร้อมกัน"เตอร์​จะกินแซนวิชเลยมั้ย" "มินป้อน เตอร์จะได้ขับรถสะดวก""ใจดีจัง""อ้าปาก""อร่อย" "ไม่อยากแบ่งให้ไอ้นายกับไอ้กายกิน""ให้พวกมันไปหากินเอง""เอ้า ไม่ได้สิ""เพื่อนนะ" "หวงหมด"​พอมาถึงมหาวิทยาลัยฯ ฉันกับเขาก็รีบเดินไปหาเพื่อนๆ ที่นั่งรอกันอยู่ตรงโต๊ะหินอ่อนมุมเดิมที่เป็นจุดนัดพบ โดยเขาที่สะพายกระเป๋าใส่แมคบุคกับเล่มรายงานทำหน้าที่ถือถุงอาหารเช้าของเพื่อนให้ ส่วนฉันก็ช่วยถือแก้วเก็บความเย็นที่ใส่กาแฟของเราสองคนไว้และรีบก้าวให้ทันเขา พอมาถึงเขาก็รีบแจกขนมให้เพื่อนสาวสองคนไม่ยอมหยิบไปให้สองหนุ่ม ฉันจึงต้องกดดันเขาด้วยสายตาอำมหิตของฉัน จนเขาชักสีหน้างอแงทำปากจิ๊จ๊ะแล้วก็ยอมแบ่งให้อีกสองหนุ่มโดนการโยนไปให้ดีที่นายกับกายรับไว้ทันไม่อย่างนั้นอดกินกันแน่ๆ ฉันจึงชี้นิ้วอย่างคาดโทษใส่เขาขอ

  • (ห้าม) รักเพื่อนสนิท   บทที่14

    เช้าวันที่สองของการพักผ่อน ฉันที่ตื่นเช้าเป็นพิเศษเพราะอยากออกมาสูดอากาศบริสุทธิ์อันแสนสดชื่นสักหน่อย​ ก่อนจะเดินไปถ่ายรูปไปเก็บบรรยากาศ แสงพระอาทิตย์​ดวงโตที่ค่อยๆ ขึ้นจากผิวน้ำทะเล สวยเหมือนภาพวาดเลย ไม่รู้ว่าสองสาวตื่นรึยัง ว่าแล้วฉันเดินไปหาพวกนั้นหน่อยดีกว่า จะได้อาบน้ำเปลี่ยนชุดด้วย"ยังไม่ตื่น

  • (ห้าม) รักเพื่อนสนิท   บทที่10

    "เตอร์ วันนี้มินไปร้านเตอร์ด้วยสิ" "ทำไม" "มินอยากไปเช็คเรทติ้ง " "หืม"เราสองคนกำลังดูซีรีย์เรื่องโปรดของเธอ ผมที่นอนอยู่บนโซฟา เงยหน้าเลิกคิ้วเข้มมองเธอที่นั่งอยู่ใกล้ ยัยซื่อบื่อนี่นะชอบหาเรื่องให้ผมคอยแกล้งอยู่เรื่อย ผมค่อยค่อยเลื่อนตัวขึ้นและพลิกตัวเล็กน้อยจนหน้าผมอยู่บริเวณซอกคอขาวหอมของเธ

  • (ห้าม) รักเพื่อนสนิท   บทที่8

    เป็นคำถามที่ผมแค่แกล้งลองถามเธอไป ยังไม่ได้ต้องการคำตอบจากเธอตอนนี้ ผมจึงเฉไฉหยิบชามข้าวต้มของเราสองคนที่ทานเสร็จแล้วไปเก็บในครัวแทน แล้วเดินกลับไปหาเธอที่นั่งทำหน้าเอ๋ออยู่ที่เดิม"ไปอาบน้ำก่อนนะ ยัยซื่อบื่อ" ก่อนจะใช้มือสากหนาของผมผลักศีรษะเธอเบาเบา"เตอร์ไปนั่งเล่นเกมส์รอที่ร้านกาแฟชั้น3นะ" "กล

  • (ห้าม) รักเพื่อนสนิท   บทที่7

    'ฟอดดดดด'ผมยักคิ้วเข้มยิ้มกรุ่มกริ่มและมองไปที่เธอ หลังจากที่จมูกโด่งโด่งของผมจัดการเข้ากับแก้มนุ่มๆ ของเธอได้สำเร็จ "หึ" หน้าเธอตอนนี้น่าตลกชะมัด ใบหน้าจิ้มลิ้มแดงระเรื่อ ตากลมโตเบิกกว้าง ปากเล็กเล็กอ้าค้างอยู่นานนับนาที คงจะตกใจที่โดนผมจู่โจมอย่างไม่ทันตั้งตัว ผมที่กำลังจะก้มไปจัดการกับแก้มหอมหอ

Bab Lainnya
Jelajahi dan baca novel bagus secara gratis
Akses gratis ke berbagai novel bagus di aplikasi GoodNovel. Unduh buku yang kamu suka dan baca di mana saja & kapan saja.
Baca buku gratis di Aplikasi
Pindai kode untuk membaca di Aplikasi
DMCA.com Protection Status