LOGIN
ณ โต๊ะหินอ่อนหน้าตึกคณะวิศวกรรมศาสตร์
“ถ้ามีแฟนแล้วต้องมานั่งปวดหัวเหมือนพวกมึง ชีวิตนี้กูขอไม่มีซะยังดีกว่า”
นี่คือประโยคคุ้นชินที่เพื่อน ๆ มักได้ยิน ‘สกาย’ พูดเป็นประจำจนเหมือนเป็นคำพูดติดปาก
ชายหนุ่มตั้งปณิธานอย่างแน่วแน่ว่าชาตินี้จะไม่มีแฟน ยิ่งเรื่องแต่งงานยิ่งไม่ต้องพูดถึง มันแทบไม่มีอยู่ในหัวสมองของเขาแม้แต่นิดเดียว
พวกเพื่อนพากันหัวเราะชอบใจ ก่อน ‘เชน’ เพื่อนสนิทในคณะจะพูดแหย่อย่างนึกหมั่นไส้
“ทำเป็นปากดีไปเถอะ ถ้าวันไหนกูเห็นมึงมีแฟนนะ แม่งจะเหยียบหน้าให้”
“พวกมึงคอยดูได้เลย ไม่มีวันนั้นแน่”
ประโยคที่สกายเพิ่งพูดออกไปทำเอาความหวังเล็ก ๆ ของคนที่นั่งอยู่ด้านข้างพังทลายอย่างไม่เหลือชิ้นดี
‘นินิว’ รู้สึกจุกแน่นขึ้นมาที่คอหอย เธอฝืนยิ้ม ก่อนจะแสร้งหัวเราะตามน้ำไปกับคนอื่น ๆ ทั้งที่สองมือใต้โต๊ะกำลังบีบกันแน่น
...เลิกหวังลม ๆ แล้ง ๆ สักที...
ประโยคที่บอกตัวเองในใจครั้งแล้วครั้งเล่า เหตุใดหัวใจดื้อรั้นกลับไม่เคยเชื่อฟังบ้างเลย
“ถ้าไม่มีแฟน แล้วเกิดเงี่_ยนขึ้นมามึงจะทำไงวะ”
‘บูม’ เพื่อนสนิทคณะเดียวกันเอ่ยถามคนที่เอาแต่ป่าวประกาศว่าชาตินี้จะไม่มีแฟน
สกายหันมายักคิ้วแล้วยิ้มมุมปากก่อนจะตอบอย่างมั่นอกมั่นใจว่า
“ซื้อกินไง ไม่เห็นจะยาก”
สิ้นประโยค เสียงหัวเราะของผองเพื่อนก็ดังสนั่นไปทั่วโต๊ะ
นินิวอดทนนั่งฟังสิ่งที่พวกผู้ชายคุยกันอยู่สักพัก แต่สุดท้ายเธอก็ไม่อาจต้านทานได้ไหว
ร่างเล็กลุกพรวดจากม้านั่ง ก่อนจะบอกกับเพื่อน ๆ ทุกคน
“พวกเรากลับคณะแล้วนะ ไปกันเถอะซัน”
เอ่ยลาแล้วหันไปชวน ‘ซัน’ เพื่อนสนิทที่เรียนคณะเดียวกัน
คนถูกชวนมองหน้าเพื่อนสาวด้วยความงุนงง จู่ ๆ เธอก็ชวนกลับคณะทั้งที่เขาเพิ่งหย่อนก้นลงนั่งได้ไม่เท่าไหร่
ซันขมวดคิ้วนิด ๆ แต่พอเห็นสายตาเพื่อนสาวเขาก็ต้องรีบเก็บของใส่กระเป๋าเตรียมตัวกลับคณะตามคำชักชวน
“ไหนว่ามีเรียนบ่ายไง ทำไมรีบไปล่ะ ไม่อยู่กินข้าวเที่ยงด้วยกันก่อนเหรอ”
สกายลุกขึ้นตามแล้วทักท้วงคนที่ตั้งท่าจะเดินกลับคณะ
“เรากับซันมีนัดติวข้อสอบกับหลินน่ะ ใช่ไหมซัน”
พูดจบก็หันไปทางซันที่ตอนนี้มีท่าทางเลิ่กลั่ก ซันยิ้มเจื่อนแล้วตอบเสียงสูง
“เออ ใช่ ๆ”
“แล้วไม่บอกตั้งแต่แรกล่ะ เราจะได้ไปส่งที่คณะเลย”
เขาแวะไปรับนินิวและซันมานั่งเล่นที่คณะตัวเอง เพราะตกลงกันไว้แล้วว่าวันนี้จะทานข้าวเที่ยงด้วยกันที่โรงอาหารของคณะวิศวกรรมศาสตร์ แต่พอนั่งคุยกับกลุ่มเพื่อนของเขาได้สักพัก อยู่ดี ๆ เพื่อนสาวก็เกิดเปลี่ยนใจขึ้นมากะทันหัน
“พอดีเพิ่งนึกได้น่ะ โทษทีนะ”
“ถ้างั้นเดี๋ยวเราไปส่ง”
“ไม่เป็นไร พวกเราไปกันเองได้ ไปซัน”
พูดกับสกายจบก็หันไปเร่งซันให้รีบลุกขึ้น
“เอ่อ... ปะ... ไป”
คนถูกเร่งลุกขึ้นเดินตาม แต่ก้าวเท้าออกมายังไม่ทันไรเพื่อนสนิทต่างคณะก็เอ่ยขึ้นเสียงเข้ม
“เดี๋ยวไปส่ง”
เสียงของสกายทำให้ซันต้องชะงัก เขาหันมาทางนินิวแล้วพยักหน้าอย่างเห็นด้วยว่าควรให้สกายไปส่งน่าจะดีกว่า เดินกลับคณะไม่ใช่ใกล้ ๆ เลยนะ
“ไม่เป็นไร เดี๋ยวพวกเราเดินไป ไปเร็วซัน”
“ปะ... ไปก็ไปวะ”
ซันตอบตะกุกตะกัก จากนั้นก็เร่งฝีเท้าเดินตามเพื่อนสาวไปติด ๆ
“ขึ้นรถ เดี๋ยวไปส่ง”
สกายเดินตามสองคนออกมาแล้วเอ่ยเสียงเข้มขึ้นอีกระดับ พร้อมกับยื่นมือข้างหนึ่งมาคว้ากระเป๋าสะพายของหญิงสาวไปคล้องไว้ที่คอตัวเอง จากนั้นก็เดินนำไปยังรถหรูที่จอดอยู่ไม่ไกลจากบริเวณนั้น กดรีโมตปลดล็อกแล้วเปิดประตูขึ้นไปนั่งรออยู่ตำแหน่งคนขับ ให้มันรู้ไปสิว่าเธอจะไม่ยอมขึ้นรถ
สกายเดินตรงปรี่ไปหาหลินทันทีที่เห็นเธอยืนอยู่กับซัน เขามองซ้ายมองขวาเพื่อหาอีกคนแต่ก็ไม่พบจึงรีบเอ่ยถาม“หลิน! นิวล่ะ”“ไอ้นิวไม่ได้มาอะ แต่มันฝากนี่มาให้”ยื่นกล่องขนมเค้กที่หญิงสาวเป็นคนทำให้กับเจ้าของวันเกิด แม้จะรู้สึกไม่พอใจสกายเป็นอย่างมากแต่หลินก็ต้องเก็บอาการเอาไว้ ยังไงนินิวก็จะตัดใจจากสกายอยู่แล้ว การที่เพื่อนสาวของเธอมาเห็นภาพบาดตาบาดใจแบบนี้มันก็อาจจะช่วยให้นินิวตัดใจได้เร็วขึ้นแต่ทว่าคนที่เพื่อนสาวของเธอพยายามจะตัดใจกลับดูร้อนรนจนใจไม่อยู่กับเนื้อกับตัว“นิวอยู่ไหนหลิน”“แกจะถามทำไมกาย”“ฉันถามว่านิวอยู่ไหน”ใช้เสียงเข้มเอ่ยถามหลินแบบที่ไม่เคยเป็นมาก่อน ใบหน้าหล่อเหลาดุดันราวกับไม่ใช่เขาหลินยืนอึ้งตาค้างเมื่อเห็นท่าทียามโมโหของสกาย แค่บอกว่านินิวไม่ได้มา ทำไมเขาต้องโกรธขนาดนี้“อยู่คอนโดฉัน”หลินหลุดปากบอกอย่างง่ายดายพร้อมกับยื่นคีย์การ์ดให้ชายหนุ่มราวกับโดนสะกดจิตหลังจากหลินพูดจบสกายก็ตั้งท่าจะออกจากผับทันที เขาไม่ฟังเสียงคัดค้านของซันเลยสักนิด“ไอ้กาย มึงจะไปไหน แล้วงานวันเกิดมึงล่ะ”“ช่างแม่งดิ”“มึงเป็นเชี่ยอะไรวะ แค่นินิวไม่อยู่มึงจะเป็นจะตายเลยรึไง”สกายหยุดชะงัก
ผ่านมาหลายวันแล้วที่นินิวพยายามหลบหน้าสกาย บางครั้งดูเหมือนว่าชายหนุ่มจงใจมาดักรอเธอ แต่เธอก็ทำทีเป็นไม่ว่างแล้วขอตัวไปทำนั่นทำนี่อยู่เสมอเขาเองก็ไม่ใช่คนโง่ที่จะดูไม่ออกว่าเธอพยายามหลบหน้าหลบตา ตอนนี้สกายรู้สึกงงไปหมดว่าเกิดอะไรขึ้นกับความสัมพันธ์ระหว่างเขาและเพื่อนสาว@คณะทันตแพทย์เพื่อนสนิทสามคนนั่งคุยกันอยู่ที่หน้าตึกคณะ ในบทสนทนากำลังพูดถึงเรื่องงานวันเกิดของสกายที่จะมีขึ้นในอีกสองวันข้างหน้า สกายย้ำนักย้ำหนาว่าเพื่อนทุกคนต้องมา โดยเฉพาะนินิว เขาย้ำกับซันเป็นพิเศษว่ายังไงต้องพานินิวมาให้ได้สองวันต่อมา@ผับหรูของน็อตสกายเลือกจัดงานวันเกิดในผับของรุ่นพี่คนสนิท เพราะนอกจากจะส่วนตัวแล้วราคายังเป็นกันเองอีกด้วยเขาจองห้องวีไอพีเอาไว้ถึงสองห้องเพื่อรองรับเพื่อน ๆ ที่เขาเชิญมาร่วมสังสรรค์ ซึ่งจะมีทั้งเพื่อนในคณะ เพื่อนต่างคณะ รุ่นพี่ที่เขารู้จัก และยังมีรุ่นน้องที่สนิทของเขารวมถึงน้องรหัสคนสวยอย่างไอริน ที่วันนี้ใส่ชุดมินิเดรสสีชมพูหวานแหววแต่เปิดโชว์แผ่นหลังดูเซ็กซี่สุด ๆเมื่อมาถึงในงานรุ่นน้องสาวก็เดินวนเวียนอยู่ข้าง ๆ สกายไม่ไปไหน ทำตัวราวกับเป็นเจ้าข้าวเจ้าของเขาอย่างไรอย่างนั
เขียนเสร็จก็หันหน้ามาหานินิว เธอยิ้มดีใจเมื่อเห็นว่าเป้าหมายเริ่มมีความเป็นไปได้“ข้อต่อไปเลย”“ข้อสุดท้าย หาคนใหม่มาดามใจ”นินิวชะงักไปเมื่ออ่านวิธีสุดท้ายจบ คิ้วเรียวขมวดขึ้นราวกับมีความกังวลในใจ จะให้เธอทำยังไงก็ได้แต่การหาคนใหม่มาดามใจเธอไม่อยากทำจริง ๆ ไม่ใช่ว่าไม่อยากลืมสกาย แต่เพราะไม่อยากดึงคนอื่นเข้ามาเกี่ยวข้อง หากคนใหม่มารู้เข้าในภายหลังมันจะทำให้เขาเสียความรู้สึก“ทำไมทำหน้าอย่างนั้นวะ เท่าที่อ่านมาข้อนี้น่าจะได้ผลดีนะเว้ย เผลอ ๆ ฉันว่าอาจจะได้ผลกว่าทุกข้อที่ผ่านมาเลยก็ได้”“ฉันไม่อยากใช้คนอื่นเป็นเครื่องมือว่ะ”หลินเดินมานั่งลงข้าง ๆ มือข้างหนึ่งกุมมือของนินิวเอาไว้ ส่วนมืออีกข้างจับใบหน้าสวยให้หันมามองนัยน์ตาของเธอ ก่อนจะคลี่ยิ้มบาง ๆ แล้วเอ่ยกับนินิว“แล้วถ้ามีคนเขาเต็มใจให้แกใช้เป็นเครื่องมือล่ะ แกจะตกลงไหม”นัยน์ตาสวยจ้องนิ่งไปที่ใบหน้าเพื่อนสนิท เธอไม่เข้าใจที่หลินพูดเลยสักนิด ใครเขาจะยอมทำเรื่องบ้าบอแบบนั้นกัน“บ้าเหรอแก ไม่มีหรอก”พูดพลางขยับตัวไปพิงที่หัวเตียง เธอไม่อยากเชื่อคำพูดของหลิน“มีสิ แกจำพี่เตวิทย์พี่รหัสฉันได้ไหม”หลินขยับตัวมานั่งข้าง ๆ แล้วรีบเสนอชื่อ
อ่านออกเสียงแล้วหันมามองหน้าเพื่อนสาว หลินพยักหน้าให้เธอประมาณว่าบทความนี้น่าสนใจ นินิวละสายตาจากเพื่อนแล้วหันกลับไปสนใจหน้าจออีกครั้งหลังจากนั้นก็เริ่มอ่าน‘เมื่อต้องเจอกับสถานการณ์ความรักที่ดูไม่น่าจะสมหวัง ทั้งการแอบชอบคนที่มีเจ้าของแล้ว หลงรักคนที่อยู่ในสถานะไกลเกินเอื้อม แฟนเก่าที่เราแอบหวังให้กลับมา หรือแม้แต่การแอบรักเพื่อนสนิทที่ไม่สามารถเลื่อนสถานะเป็นมากกว่านั้น ซึ่งตัวคุณเองก็รู้ดีว่าการตัดใจคือหนทางที่ดีที่สุด แต่แน่นอนว่าการตัดใจจากคนที่ชอบไม่ได้ทำกันง่าย ๆ วันนี้เรามีเคล็ดลับดี ๆ มาฝากชาวนกทุกคน อาจไม่ถึงกับลบเขาออกไปจากใจได้ในทันที แต่รับรองว่าคุณจะค่อย ๆ ลอยขึ้นจากภาวะดิ่งในความรักและสตรองขึ้นในที่สุดแน่นอนค่ะ’อ่านบทนำของบทความแล้วรู้สึกฮึกเหิมอย่างบอกไม่ถูก นินิวหันมาพยักหน้าให้เพื่อนแล้วเริ่มอ่านต่อทันที“ข้อหนึ่ง พยายามไม่คุยกับเขา” นินิวอ่าน“ถ้าอย่างนั้นตั้งแต่วันพรุ่งนี้เป็นต้นไปแกต้องเริ่มห่างจากสกาย ไม่พูด ไม่คุย ไม่เข้าใกล้ ไม่มองหน้า หรือไม่ต้องเจอได้เลยยิ่งดี เพราะถ้าแกยังทำตัวปกติกับมันอยู่ยังไงชาตินี้แกก็ตัดมันไม่ได้หรอก”หลินอธิบายยาวเหยียด“แล้วมันจะไม่
“ฉันว่าฉันจะตัดใจแล้วว่ะ”พูดขึ้นหลังจากตัดสินใจอย่างแน่วแน่“ถ้าแกตัดใจจากมันได้ก็ดี แต่เจอหน้ากันทุกวันอย่างนี้แกจะทำได้เหรอนิว กายมันไปรับไปส่งแกทุกวันนะเว้ย”“ต่อไปนี้ฉันว่าจะไม่ให้กายไปรับไปส่งฉันอีกแล้ว”“แล้วแกจะบอกกับมันยังไง มันจะยอมเหรอ”“ฉันเลยต้องขอความช่วยเหลือจากแกไง”จ้องมองใบหน้าหลินแล้วกุมมือเธอเอาไว้ทั้งสองข้างราวกับวิงวอน“แกจะให้ฉันช่วยยังไง”“ช่วงนี้ฉันขอไปนอนกับแกได้ไหม ฉันจะได้อ้างได้ว่าฉันไปกลับพร้อมแก”“มันก็ได้ แต่แกคิดว่าสกายมันจะไม่มาหาแกเลยเหรอ”“ฉันก็จะอ้างว่าไม่ว่าง ติดติวข้อสอบ หรือไม่ก็อ้างว่าไม่สบาย อ้างอะไรก็ได้”“เฮ่อ! จะเอาอย่างนั้นก็เอา แล้วแกจะบอกเรื่องนี้ให้ซันมันรู้ด้วยไหม”“ฉันไม่อยากบอกซันอะ ยังไงซันก็สนิทกับกาย ฉันไม่อยากให้ซันมันลำบากใจ”สองสาวเพื่อนสนิทพูดคุยนัดแนะกันเรียบร้อยก็ขับรถมาที่หอพักของนินิว ช่วยกันเก็บเสื้อผ้าและของใช้จำเป็นบางส่วนใส่กระเป๋าแล้วลากลงจากหอหลังจากแจ้งเจ้าของหอว่าจะไม่อยู่สักพัก ก็ขนทุกอย่างขึ้นรถแล้วมุ่งหน้าไปที่คอนโดของหลินทันทีทางด้านของสองหนุ่มหลังออกจากร้านอาหาร สกายก็ขับรถไปส่งซันที่หอพัก ระหว่างทางสองหนุ่
หลังจากเสียงด้านนอกเงียบไปจนมั่นใจว่าพวกเธอออกไปหมดแล้ว นินิวก็เปิดประตูออกมาจากห้องน้ำ เธอยืนสำรวจตัวเองหน้ากระจกอยู่นานสองนาน เช็ดคราบน้ำตาที่มันเอ่อล้นออกมาคลออยู่ที่สองเบ้าไม่ให้หลงเหลือร่องรอยเธอระบายลมหายใจออกมาเบา ๆ เพื่อข่มกลั้นความรู้สึกอยากร้องไห้เอาไว้ ก่อนจะเดินออกมาจากห้องน้ำอีกด้านหนึ่งสกายนั่งกระสับกระส่ายไปมา สายตาคู่คมจ้องมองไปทางห้องน้ำครั้งแล้วครั้งเล่าราวกับร้อนใจ นินิวไปเข้าห้องน้ำนานผิดปกติ เขากลัวว่าเธอจะไม่สบายหรือเป็นลมเป็นแล้งอยู่ในนั้นก่อนหน้านี้ก็ลองกดโทรหาเธอ แต่ทว่าเสียงมือถือดันดังเตือนอยู่บนโต๊ะอาหาร เธอไม่ได้เอามือถือติดตัวไปด้วยสกายลุกขึ้นตั้งท่าจะเดินไปตาม“มึงจะไปไหนวะ” ซันถาม“กูจะไปดูนิวหน่อย นิวไปเข้าห้องน้ำตั้งนานแล้วไม่ออกมาสักที”“แกจะไม่ปล่อยให้มันได้ฉี่ได้อึบ้างรึไง ใจคอจะต้องไปเฝ้าแม้กระทั่งในห้องน้ำเลยเหรอ”หลินพูดท้วงติง เขาจึงนั่งลงอีกครั้ง แต่สายตาก็เหลือบมองไปยังห้องน้ำอยู่ตลอดเวลา จนในที่สุดนินิวก็เดินออกมา“มีอะไรรึเปล่า เราเห็นนิวไปเข้าห้องน้ำตั้งนาน ไม่สบายตรงไหนไหม”เอ่ยถามหญิงสาวทันทีที่เธอเดินมาถึงโต๊ะปรายตามองชายหนุ่มเล็ก





![เพลิงแค้นเจ้าสาวผิดตัว [Love Drama 18+]](https://www.goodnovel.com/pcdist/src/assets/images/book/43949cad-default_cover.png)

