เข้าสู่ระบบแชร์
บทที่ 32 ตามหาหัวใจ
วันที่เผยแพร่:
2026-10-11 13:33:46“มึงโทรหาหลินดิ” หันมาพูดกับซัน
“มึงคุยนะ กูไม่อยากคุยกับยัยนั่นเท่าไหร่”
“เออ”
ซันหยิบมือถือของตัวเองขึ้นมาแล้วกดโทรหาหลิน รออยู่นานกว่าหลินจะยอมรับสาย
“ว่าไงหมาซัน”
พอรับสายยัยนั่นก็ปากเสียใส่เขาทันที ที่ไม่อยากพูดกับเธอก็เพราะแบบนี้แหละ
“ไอ้กายมันจะคุยกับเธออะ”
พูดจบก็ยื่นมือถือให้สกาย
“หลิน! นิวไปหาไอ้รุ่นพี่คนนั้นรึเปล่าอะ เธออย่าให้นิวไปหามันนะ ไอ้นั่นมันไม่ได้จริงใจกับนิว มันแค่จะหลอกทำเรื่องไม่ดีกับนิวอะ”
“แล้วใครจริงใจกับนินิว นายเหรอสกาย”
“ใช่ ฉันจริงใจกับนิวที่สุดแล้ว ฉันเพิ่งรู้ตัวว่าฉัน…ชอบนิว ไม่ใช่แค่ชอบสิ ฉันรักนิวต่างหาก รักมากด้วย”
“โอ๊ย! ทำไมฉันต้องมาฟังอะไรที่มันเลี่ยนหูตั้งแต่เช้าด้วยเนี่ย”
“แต่ตอนนี้เธอต้องฟังฉันนะหลิน ไอ้รุ่นพี่คนนั้นมันคิดไม่ดีกับนิวจริง ๆ ฉันเป็นผู้ชายฉันดูออก เธออย่าให้นิวไปกับมันนะ”
“ไอ้นิวมันไม่ได้ไปกับใครทั้งนั้นแหละ มันก็แค่กลับบ้านที่โคราช เห็นบอกว่าจะกลับไปตั้งหลัก หลังปีใหม่จะกลับมาเป็นนินิวคนเดิม นินิวเพื่อนรักของนายไง”
หลังจากที่หลินพูดจบสกายก็พ่นลมหายใจออกมาด้วยความโล่งอก แต่พอทบทวนคำพูดของหลิน หัวใจแข็งแกร่งก็ร้อนรนขึ้นมาอีกครั้ง
เธอบอกว่าจะกลับไปตั้งหลัก แล้วจะกลับมาเป็นเพื่อนคนเดิมของเขา แต่ตอนนี้เขาไม่ได้อยากเป็นแค่เพื่อน
...อยากเป็นมากกว่าเพื่อนแล้วโว้ย...
ชายหนุ่มนอนกระสับกระส่ายไปมา สายตาก็เอาแต่จ้องมองกระปุกน้ำเกลือเพื่อดูว่าเมื่อไหร่จะหมดเสียที นี่ก็ผ่านมาจนจะเกือบสองชั่วโมงแล้ว แต่น้ำเกลือยังหมดไปไม่ถึงครึ่งกระปุกเลยด้วยซ้ำ นี่หมอหลอกกันชัด ๆ
อีกด้าน
หลังจากที่กลับมาจากโรงพยาบาล นินิวก็นั่งรถมาที่หอพักของตัวเอง จัดเสื้อผ้าพร้อมกับของใช้ส่วนตัวใส่กระเป๋าเป้เสร็จ ก็เตรียมตัวเดินทางกลับบ้านด้วยรถทัวร์
เพราะไม่ได้นอนมาทั้งคืนกอปรกับร้องไห้อย่างหนักใบหน้าของหญิงสาวจึงดูอิดโรยอยู่ไม่น้อย นัยน์ตาคู่สวยก็ดูหม่นหมองราวกับมีเรื่องทุกข์ใจอยู่ตลอดเวลา
บรรยากาศบนรถทัวร์แม้จะเนืองแน่นไปด้วยผู้คน แต่ก็ไม่ถึงกับทำให้อึดอัด เธอเลือกนั่งริมหน้าต่างเพราะอยากมองวิวด้านนอกระหว่างที่คิดอะไรเรื่อยเปื่อย
จู่ ๆ ก็นึกถึงช่วงเวลาตอนเรียนมัธยมปลายขึ้นมา ตอนนั้นที่โรงเรียนจัดกิจกรรมทัศนศึกษา บนรถบัสเธอได้นั่งคู่กับสกาย เขานั่งติดริมหน้าต่างส่วนเธอนั่งอยู่ด้านใน จำได้ว่าตอนนั้นเผลอหลับแล้วซบลงบนไหล่ของเขา ไม่รู้ว่านอนหลับไปนานแค่ไหน รู้แค่ว่ามันรู้สึกสบายอย่างบอกไม่ถูก ตื่นมาอีกทีก็เห็นมือหนา ๆ ยื่นมาบังแดดไว้ให้ ตอนนั้นหัวใจของเธอเต้นแรงผิดปกติ รู้ตัวอีกทีก็เริ่มชอบเขาทีละนิด ๆ
นั่งคิดคนเดียวแล้วก็เผลอยิ้มออกมาราวกับคนบ้า
“เฮ่อ!”
พ่นลมหายใจเสียงดังแล้วคิดตำหนิตัวเอง
...เวลานี้ควรลืมเขาสิ ไม่ใช่เอาแต่คิดถึง...
ณ บ้านไม้สองชั้น รอบบ้านปลูกดอกไม้หลากสีประดับประดาเอาไว้จนสวยงาม ต้นไม้น้อยใหญ่ขึ้นเรียงรายตามแนวรั้วเพื่อให้บ้านดูร่มรื่น พื้นที่หน้าบ้านที่ไม่ได้กว้างมากแต่ก็ยังมีที่ว่างสำหรับวางโต๊ะหินอ่อนเอาไว้ให้แขกไปใครมาได้นั่งพัก หน้าบ้านมีระเบียงเล็ก ๆ ยื่นออกมาเหมาะสำหรับนั่งพักผ่อนหย่อนใจ
หญิงสาวย่องเข้าบ้านอย่างเงียบเชียบ ก่อนจะหยุดนิ่งอยู่ด้านหลังของหญิงวัยกลางคนที่กำลังง่วนทำอะไรบางอย่างอยู่ในครัว
เธอวางกระเป๋าไว้บนพื้นอย่างเบาที่สุด แล้วย่องเข้าไปใกล้ ๆ คนที่ยืนอยู่ตรงหน้า ยื่นแขนออกไปสวมกอดพร้อมกับเอ่ยเรียกคนตรงหน้าเสียงดัง
“แม่!”
“ว้าย! ยัยนิว มาไม่ให้สุ้มให้เสียง แม่ตกอกตกใจหมดเลย”
มณีเอ็ดผู้เป็นลูกสาวอย่างไม่ได้จริงจังนัก ส่วนคนเป็นลูกกลับหัวเราะร่าอย่างชอบอกชอบใจ ใบหน้าสวยซบเข้ากับแผ่นหลังของผู้เป็นแม่แล้วกอดหอมจนพอใจ
“คิดถึงแม่จัง”
“กลับมาทำไมไม่บอกก่อน แล้วนี่กลับมาพร้อมกับกายเหรอ”
ทำหน้าเง้างอราวกับเด็กน้อยพร้อมกับส่ายหน้าไปมา นัยน์ตาคู่สวยไหวสั่น น้ำใส ๆ ไหลออกมาจนปริ่มสองเบ้า
“เป็นอะไร ทะเลาะกันเหรอลูก”
ส่ายหน้าตอบผู้เป็นแม่อีกครั้ง
“ไม่ได้ทะเลาะจ้ะ แค่ไม่ได้คุยกันเหมือนเมื่อก่อน”
“ถ้าแม่เดาไม่ผิด เราไปทำตัวแสนงอนกับเพื่อนอีกแล้วล่ะสิใช่ไหม หืม”
“แม่อ้ะ! นี่ลูกนะ”
“ก็ลูกน่ะสิ แม่ถึงได้รู้ไง”
“หนูไม่อยากพูดเรื่องนี้แล้ว ขอเอาของขึ้นไปเก็บก่อนแล้วเดี๋ยวลงมาช่วยแม่ทำขนมนะคะ”
พูดจบก็เดินถือกระเป๋าขึ้นไปยังชั้นสองของบ้าน เปิดเข้าไปยังห้องนอนของตัวเองแล้ววางกระเป๋าไว้บนเตียงนอน สำรวจไปรอบ ๆ ห้อง ก่อนจะเดินไปเปิดหน้าต่างให้อากาศถ่ายเทได้สะดวก ทอดสายตามองไปยังรั้วลวดหนามที่ห่างออกไปไม่ไกลจากตัวบ้านมากนัก
ภายในรั้วลวดหนามอาณาเขตกว้างขวางราว ๆ เกือบพันไร่ ผู้คนที่นี่ต่างก็รู้ดีว่าที่ดินผืนนั้นเป็นของไร่บูรณะพิชิต ไร่องุ่นที่ใหญ่ที่สุดในจังหวัดนครราชสีมา เจ้าของไร่มีศักดิ์เป็นคุณตาของสกาย
มองเพียงไม่นานเธอก็หันหน้ากลับมาสนใจภายในห้องนอนของตัวเอง ยืนยืดเส้นยืดสายอยู่สักพักก็เดินลงมาชั้นล่างของบ้าน เข้าไปในห้องครัวแล้วหยิบจับเป็นลูกมือช่วยแม่ทำขนมหวานสำหรับเอาไปส่งตลาดในช่วงเย็น
อีกด้าน
หลังจากที่นอนรอนั่งรออยู่นานในที่สุดน้ำเกลือก็หมดกระปุกสักที สกายรีบจัดการกับค่าใช้จ่ายทุกอย่าง แล้วเปลี่ยนเสื้อผ้าเพื่อเตรียมจะออกจากโรงพยาบาล
คนร้อนใจดูกระวนกระวายราวกับใจไม่อยู่กับเนื้อกับตัวอย่างไรอย่างนั้น มันก็คงไม่อยู่จริง ๆ นั่นแหละเพราะตอนนี้หัวใจของเขาไปรออยู่ที่โคราชเรียบร้อยแล้ว
บทล่าสุด
อยากเลิกเป็นเพื่อนเธอ บทที่ 49 ยัยเด็กหญิงข้าวผัดหมู (ตอนจบ)
งานเลี้ยงยังไม่ทันเลิกราสกายก็พาหญิงสาวปลีกตัวออกมา เขาพาเธอนั่งรถมาที่กลางไร่ซึ่งเป็นเนินเขาไม่สูงมาก ตรงกลางเนินมีเต็นท์ถูกกางเอาไว้เสร็จสรรพ บริเวณรอบ ๆ ถูกประดับประดาด้วยโคมไฟสวยงามพอให้มองเห็นแม้จะเป็นช่วงฤดูร้อนแต่ทว่าพอตกดึกอากาศที่นี่ก็ค่อนข้างเย็น หลังจากจูงมือหญิงสาวเข้ามานั่งเล่นหน้าเต็นท์ มือซุกซนก็เริ่มลูบไล้ไปตามเรือนร่างบอบบาง ก่อนจะโน้มศีรษะซบลงบนไหล่ของเธอพร้อมกับทำหน้าออดอ้อนอย่างหนัก“ทำหน้าแบบนี้หมายความว่าไง”“วันนี้นอนค้างที่นี่ด้วยกันได้ไหม”พูดพร้อมทั้งกัดริมฝีปากราวกับยั่วยวนหญิงสาว นัยน์ตาลุ่มลึกจ้องเธอไม่วางตาราวกับมีแผนการอะไรบางอย่างใบหน้าสวยส่ายไปมาด้วยความเอือมระอา ถ้าได้อยู่กันสองต่อสอง คนอย่างสกายคงไม่คิดเรื่องอื่นนอกจากเรื่องสิบแปดบวก“นอนด้วยกันเถอะนะ”รบเร้าเธออีกครั้งมองใบหน้าคนเจ้าเล่ห์ที่ตอนนี้ทำหน้าออดอ้อนอย่างหนัก ขบขันเบา ๆ แล้วพยักหน้าพร้อมกับพูดขึ้น“แต่เราต้องโทรไปบอกแม่ก่อนนะ”พูดพร้อมกับหยิบมือถือขึ้นมา แต่ทว่ายังไม่ทันได้กดโทรก็ถูกเขาแย่งไปเสียก่อน“ไม่ต้องบอกหรอก เราบอกแม่ให้แล้ว”บอกแม่ให้แล้วคืออะไร แปลว่าเขาวางแผนไว้อีกแล้ว คนอย่า
อยากเลิกเป็นเพื่อนเธอ บทที่ 48 ความจริงก็รู้สึกมานานแล้ว
วันต่อมารถยนต์คันหรูแล่นมาจอดที่หน้าบ้านของหญิงสาว หลังจากเอ่ยล่ำลากันนินิวก็ลงจากรถของแฟนหนุ่มแล้วเดินเข้าบ้าน ใบหน้าสวยอิ่มเอมแล้วยิ้มหวานอย่างมีความสุข ก่อนจะหยุดชะงักเมื่อพบกับคนที่นั่งรออยู่ด้านใน“ยิ้มแป้นเลยนะลูกสาวแม่”ผู้เป็นแม่เอ่ยแซวอย่างรู้ทัน ก็เลี้ยงเองกับมือตั้งแต่เล็กจนโตจะดูไม่ออกได้ยังไงกันว่าลูกสาวคิดอะไรกับชายหนุ่ม แค่ไม่อยากเข้าไปก้าวก่ายเรื่องส่วนตัวของลูกก็เท่านั้น แต่พอเห็นลูกสมหวังมันก็อดแซวไม่ได้“สวัสดีค่ะ”ใบหน้าสวยขึ้นสีแดงระเรื่อราวกับผลตำลึงสุก หลังจากยกมือไหว้ก็เดินเข้าไปนั่งลงใกล้ ๆ กอดเอวผู้เป็นแม่แล้วหอมฟอดใหญ่เพื่อออดอ้อน“แม่จะว่าอะไรไหมคะที่หนูกับกายคบกัน”“แม่จะว่าเราทำไมล่ะ ลูกโตแล้วนี่นา อีกอย่างกายก็ดีกับลูกสาวของแม่มาตลอดไม่ใช่เหรอ?”“แต่หนูไม่ค่อยมั่นใจเลยค่ะ เย็นนี้กายบอกว่าที่บ้านเขาจัดงานเลี้ยงเพื่อต้อนรับหนู หนูกลัวว่าพวกเขาจะรังเกียจเรา”พูดความกังวลในใจให้ผู้เป็นแม่ได้ฟัง ในขณะที่คิ้วเรียวขมวดมุ่นครุ่นคิด ไม่ใช่ว่าเธอไม่รู้จักทางบ้านของสกาย เพียงแต่เมื่อก่อนไปเที่ยวเล่นบ่อย ๆ ในฐานะเพื่อนสนิทของเขาเท่านั้น แต่ครั้งนี้มันไม่เหมือนกัน ห
อยากเลิกเป็นเพื่อนเธอ บทที่ 47 ชวนไปบ้าน
“สวัสดีค่ะ”สาวน้อยหันมาไหว้ทักทายทุกคน ในขณะที่ทุกคนยิ้มตอบรับอย่างยินดี มีเพียงเชนเท่านั้นที่ทำหน้าละห้อยราวกับน้อยอกน้อยใจอะไรบางอย่าง เขาหันมามองหน้าน็อตที่นั่งอยู่ข้าง ๆ แล้วสะกิดเบา ๆ“เฮีย เหลือเราสองคนแล้วนะที่ยังโสด”กะพริบตาปริบ ๆ ให้น็อตพร้อมกับเอื้อมไปกุมมือ น็อตถึงกับต้องขยับตัวลุกหนี ทำสีหน้าราวกับขยะแขยงใส่เชนแล้วเอ่ย“บรึ๋ย! ขนลุกสัส! ต่อให้กูหาเมียไม่ได้ กูก็ไม่สิ้นคิดเอามึงมาทำเมียหรอกนะไอ้ห่าเชน”เมื่อน็อตพูดจบ ทุกคนบนโต๊ะถึงกับหัวเราะลั่น รู้อยู่หรอกว่าเชนแค่พูดขำ ๆ แต่ท่าทางของน็อตแสดง ออกชัดเจนว่ารังเกียจเชนจริง ๆในระหว่างนั้นอาหารที่สั่งก็มาเสิร์ฟให้พอดี นินิวกำลังจะตักอาหารคำแรกเข้าปากก็ต้องชะงักค้างเมื่อเผลอไปสบตากับใครบางคนที่กำลังเดินเข้ามาในร้าน“พี่เตวิทย์”อุทานชื่อหนุ่มรุ่นพี่ขึ้นมา ก่อนที่สายตาทุกคนบนโต๊ะจะหันตามไปมอง นอกจากเตวิทย์ยังมีหญิงสาวคนหนึ่งเดินเคียงข้างมาด้วย ซึ่งก็ไม่ใช่ใครอื่นไกล น้องรหัสคนสวยของสกายนี่เอง ไม่รู้ว่าสองคนนี้ไปรู้จักมักจี่กันตอนไหน หรือจะเป็นวันนั้น...ที่ร้านอาหารสองคนนั้นปรายตามองมาอย่างไม่สบอารมณ์ นินิวและหลินยกมือไหว้รุ่น
อยากเลิกเป็นเพื่อนเธอ บทที่ 46 ขย่ม (NC18+)
พูดจบก็อุ้มหญิงสาวขึ้นมานั่งคร่อมบนตักของตัวเอง ริมฝีปากทำหน้าที่ปนเปรอจูบให้เธออย่างเร่าร้อน ก่อนจะรีบปลดกางเกงของตัวเองออกอย่างเร่งมือสองร่างเปลือยเปล่าแนบชิดมอบสัมผัสที่เร่าร้อนให้แก่กันและกัน“ขย่มหน่อยคนดี”สุ้มเสียงแหบพร่าเปล่งบอกหญิงสาวพร้อมกับยกสะโพกมนสวยให้ลอยขึ้นเล็กน้อย จับแท่งเนื้อที่แข็งโด่ของตัวเองให้ตั้งลำรอร่องแฉะเยิ้มเข้ามาสวมครอบหญิงสาวกดสะโพกลงไปทีละนิดตามคำร้องขอ บดขยี้แท่งร้อนอย่างรู้งาน ให้ร่องเล็กกลืนกินแกนกายของเขาจมหายเข้าไป“อ๊า~เสียวจังเลยนิวจ๋า”หญิงสาวเอื้อมมือไปเกาะไว้ที่บ่าของชายหนุ่ม ขยับสะโพกรูดขึ้นลงบนเอ็นแท่งใหญ่ แล้วออกแรงให้ถี่รัวขึ้นสองมือหนาช่วยประคองเอวคอด ก่อนจะจับท้ายทอยของหญิงสาวแล้วดึงเธอลงมาจูบแลกลิ้นอย่างดูดดื่มเร่าร้อน"เสียวไหมนิว”“สะ...เสียว”ครางเสียงกระเส่าในขณะที่ออกแรงขย่ม เสียงเนื้อกระทบเนื้อดังลั่นไปจนทั่วห้องเรียวลิ้นร้อนผ่าวตวัดเลียยอดอกที่เขาเป็นคนโน้มลงมา อ้าปากครอบดูดเม็ดยอดปทุมถันสีหวานอย่างดุเดือดเร่าร้อน“อา~จะแตกแล้วนิว ขอแรง ๆ”เงยหน้าสูดปากบอกเธอเสียงสั่น ร่างสูงเกร็งตัวแน่นเมื่อความเสียวกำลังพุ่งทะยานขึ้นสู่ปลายเอ
อยากเลิกเป็นเพื่อนเธอ บทที่ 45 ยั่ว (NC18+)
หลายเดือนต่อมา“เสร็จเรียบร้อยแล้ว ไปกันเลยไหม”นินิวเดินออกมาจากห้องน้ำแล้วเดินเข้าไปหยิบกระบอกปืนฉีดน้ำมาไว้ในมือ เสื้อผ้าหน้าผมของเธอพร้อมแล้วสำหรับการออกไปเล่นน้ำในงานเทศกาลสงกรานต์ตามที่ได้นัดแนะกับเพื่อน ๆ เอาไว้ ใบหน้าสวยหันมายิ้มหวานให้กับแฟนหนุ่ม ในขณะที่เขาเอาแต่จ้องมองอย่างไม่พอใจสกายมองใบหน้าของแฟนสาว สำรวจเสื้อผ้าหน้าผมของเธอแล้วต้องขมวดคิ้ว เสื้อกล้ามตัวจิ๋วกับกางเกงยีนขาสั้น สาบานว่าเธอจะใส่ชุดนี้ไปเล่นน้ำจริง ๆ“ไปกันเลยไหม”ถามย้ำอีกครั้งเมื่อเห็นว่าแฟนหนุ่มเอาแต่นิ่งเงียบ“ยัง”“ทำไมล่ะ” เลิกคิ้วมองเขาด้วยความสงสัยคนตัวสูงลุกจากโซฟาแล้วเดินมาหยุดตรงหน้าหญิงสาว มือหนาแย่งปืนฉีดน้ำจากมือของเธอแล้วเอาไปวางไว้บนโต๊ะตามเดิม ก่อนจะเอื้อมมาเลิกเสื้อกล้ามของเธอขึ้นแล้วถอดออก ซุกใบหน้าเข้าไปตรงซอกคออย่างอดใจไม่ไหว ตอนแรกกะว่าจะเปลี่ยนเสื้อให้เธอแต่ตอนนี้เปลี่ยนใจอยากทำอย่างอื่นแทน“กาย มันใช่เวลาไหม”“ก็ใครใช้ให้แต่งตัวแบบนี้ล่ะ ถ้าคิดจะใส่ชุดนี้ไปเล่นน้ำ เราไม่ให้ไปหรอกนะ”พูดพลางดันตัวเธอลงบนโซฟา มือหนาลูบไล้ไปตามเนินเนื้อที่มีเพียงบราเซียกั้นไว้ ก่อนจะเลื่อนไปด้านหลังใช้
อยากเลิกเป็นเพื่อนเธอ บทที่ 44 พอใจที่สุด (NC18+)
ใบหน้าสวยเชิดขึ้นพร้อมกับส่งเสียงครางราวกับเสร็จสมดังเล็ดลอดออกมาจากลำคอระหงชายหนุ่มหยัดตัวคุกเข่าตรงกลางหว่างขาของหญิงสาว ก่อนจะจับขาของเธองอเข่าขึ้นแล้วแยกออกกว้าง เขาจับแกนกายลำใหญ่ที่ตั้งลำแข็งโด่ชักรูดอยู่สองสามครั้ง แล้วจ่อไว้ที่ปากรอยแยก ก่อนจะถูขึ้นลงเบา ๆ อยู่ตรงปากร่องที่แฉะเยิ้มจ้องมองใบหน้าสวยที่ตอนนี้ขมวดคิ้วอย่างประหม่า มือเล็กยกขึ้นมาวางพาดไว้ตรงปากแล้วกัดนิ้วของตัวเอง“อย่ากัดนิ้ว เดี๋ยวเป็นแผล”พูดพลางจับมือของเธอออก พอบอกไม่ให้กัดนิ้วเธอก็กัดริมฝีปากของตัวเองแทน...ดื้อชะมัด“เราจะเอาเข้าแล้วนะ เจ็บนิดนึงนะนิว”ชายหนุ่มหยัดตัวตรง ค่อย ๆ ส่งปลายเอ็นเข้าไปในร่องเล็กทีละนิดแล้วดันช้า ๆหญิงสาวบิดตัวไปมา ใบหน้าเหยเกเพราะความเจ็บปวด เธอพยายามยันตัวหนีห่าง แต่ทว่ามาถึงขั้นนี้แล้วมีหรือสกายจะยอมถอย เขาขยับตามเข้าไปพร้อมกับโน้มตัวลงไปประกบจูบ ในขณะที่เอวสอบก็ค่อย ๆ ดันท่อนเอ็นเข้าไปทีละนิด“อื้อ~เจ็บ”“อดทนหน่อยนะคนดี เดี๋ยวก็หายเจ็บ”พูดปลอบประโลมในระหว่างที่พยายามกดท่อนเนื้อเข้าไปในร่างของหญิง ร่างสูงโยกตัวเข้าออกส่งท่อนเอ็นมุดเข้าไปในร่องรักทีละนิดจนกระทบเข้ากับอะไรบางอย
บางทีคุณอาจจะชอบ
เด็กดื้อคนโปรด (ของมาเฟีย) BAD
ลำเจียก410.2K viewsนางบำเรอแสนรัก
ดวงดาวบนหาดทราย159.7K viewsชีวิตหลังความตายของเซินมาน
จี้เสี่ยวนวน101.1K viewsบอสเอวดุ!!!
ซีไซต์328.6K viewsBe savage! ร้ายรัก
Thinnaa151 viewsบำเรอรักไร้ใจ
ผัดบวบ68 viewsเซอร์วิส รัก Service Love
เหนือ กว่าความคาดหมาย91 viewsเพลินพิศวาส [20++]
มนต์ศิขริน35 views
