LOGINShare
บทที่ 31 แพ้ทั้งกุ้ง แพ้ทั้งเธอ
publish date:
2026-10-11 13:33:01หลังจากที่รู้ว่าสกายเผลอกินกุ้งเข้าไป นินิวก็พาเขาไปโรงพยาบาลทันที หญิงสาวนั่งรออย่างกังวลใจ ดวงตาคู่สวยเอาแต่จ้องไปยังประตูห้องฉุกเฉินไม่วางตา คนแพ้กุ้งยังไม่มีวี่แววว่าจะออกมา ทั้งที่เข้าไปด้านในเป็นชั่วโมงแล้ว
“ญาติคุณภควินค่ะ”
เสียงพยาบาลเอ่ยเรียกอยู่หน้าห้องฉุกเฉิน นินิวลุกขึ้นอย่างรวดเร็วแล้วรีบปรี่เข้าไปหา
“หนูเป็นเพื่อนค่ะ”
“คนไข้มีอาการแพ้กุ้งอย่างรุนแรงนะคะ ตอนนี้คุณหมอฉีดยาแก้แพ้ให้แล้ว แต่ต้องนอนรอดูอาการที่โรงพยาบาลก่อน พรุ่งนี้น่าจะกลับบ้านได้”
“ค่ะ”
เปล่งเสียงเบา ๆ พร้อมกับพยักหน้าตอบรับ
“ไม่แน่ใจว่าคนไข้ทราบมาก่อนไหมคะว่าตัวเองแพ้กุ้ง”
“ทราบค่ะ”
“ถ้าทราบก็ไม่น่าจะกินเข้าไปเลยนะคะ ถ้ามาโรงพยาบาลไม่ทัน แล้วเนื้อเยื่อบริเวณคอบวมขึ้นจนไปอุดตันทางเดินหายใจ อาจทำให้ถึงแก่ชีวิตได้เลยนะคะ”
“เข้าใจแล้วค่ะ ขอบคุณคุณพยาบาลมากนะคะ”
“อันนี้เป็นของส่วนตัวของคนไข้ค่ะ เดี๋ยวอีกสักครู่จะย้ายคนไข้ไปที่ห้องพักฟื้นนะคะ”
พยาบาลยื่นถุงพลาสติกที่มีของของสกายมาให้
หญิงสาวยื่นมือไปรับข้าวของมาถือไว้ ในนั้นมีกระเป๋าสตางค์และมือถือของเขา
หลังจากถูกย้ายมาที่ห้องพักฟื้น คนป่วยก็หลับไปเพราะฤทธิ์ของยา หมอบอกว่าเขามีอาการแพ้อย่างรุนแรงเลยต้องให้ยาหลายตัว ยาบางตัวมีส่วนผสมของยานอนหลับผสมอยู่ด้วยจึงทำให้เขานอนหลับราวกับคนหมดสติ
หญิงสาวนั่งลงที่โซฟาข้างเตียงนอนคนป่วย นัยน์ตาคู่สวยสั่นระริกยามที่มองใบหน้าของเขา แม้ตอนนี้อาการบวมจะทุเลาลงไปมาก แต่ทว่าเธอก็อดไม่ได้ที่จะเป็นกังวลใจ
น้ำตาไหลรื้นออกมาเพียงเพราะคิดถึงคำพูดของคุณพยาบาลหน้าห้องฉุกเฉิน
...หากมาช้ากว่านี้อาจถึงแก่ชีวิตได้เลยนะคะ...
...แล้วถ้าเขาเป็นอะไรไปจริง ๆ เธอจะอยู่ได้ยังไง...
เสียงสะอึกสะอื้นดังขึ้นหลังจากที่คิดได้ ก่อนจะก้มมองถุงพลาสติกใสที่ใส่ของส่วนตัวของเขาเอาไว้ แล้วหยิบเอากระเป๋าสตางค์ของเขาออกมาเปิดดู น้ำตาพรั่งพรูออกมามากกว่าเดิมเมื่อเห็นรูปใบหนึ่งในนั้น
รูปที่เขาและเธอเคยถ่ายด้วยกันในวันที่เรียนจบชั้นประถม
หยิบรูปใบนั้นออกมาจากกระเป๋าสตางค์แล้วพลิกดูด้านหลังของรูป
...เราจะเป็นเพื่อนกันตลอดไป...
ใบหน้าสวยเงยขึ้นจ้องมองคนที่นอนนิ่งอยู่บนเตียงคนป่วย น้ำตาหลั่งไหลออกมาเป็นสายอย่างไม่ได้กั้นเอาไว้ เธอผิดเองที่คิดเกินเลยจากคำสัญญาที่เคยให้กัน
“เราขอโทษนะ”
เช้าวันต่อมา
แดดจาง ๆ สาดส่องผ่านม่านหน้าต่างทะลุมาปะทะกับใบหน้าของคนนอนป่วย เปลือกตาคู่คมขยับเล็กน้อยก่อนจะค่อย ๆ ลืมขึ้นทีละนิด เขากวาดสายตาไปรอบ ๆ ห้องหลังจากรู้ตัวว่าอยู่ที่ไหน ภายในห้องมีเพียงซันที่นอนอยู่บนโซฟาข้างเตียง
“ไอ้กาย ตื่นแล้วเหรอวะ เป็นไงบ้าง มึงดีขึ้นไหม”
ซันลุกขึ้นอย่างงัวเงีย
“ไอ้ซัน นิวล่ะ”
“ตื่นมาก็ถามหาผู้หญิงทันทีเลยนะมึง นิวกลับไปแล้ว ก่อนกลับนิวฝากบอกว่า ถ้ามึงตื่นแล้วให้มึงอ่านข้อความที่นิวส่งมาด้วย อะนี่! กระเป๋าสตางค์กับมือถือของมึง”
ซันพูดพร้อมกับยื่นถุงพลาสติกที่มีของของสกายอยู่ในนั้นมาให้
สกายรีบรับแล้วหยิบมือถือของตัวเองออกมาจากถุง เขารีบเปิดอ่านข้อความจากนินิวทันที
‘กาย เราขอโทษนะ ทั้งที่ความจริงแล้วเรื่องทุกอย่างมันคือความผิดของเรา เราผิดที่เป็นฝ่ายคิดเกินเลยกับกายตั้งแต่แรก เราไม่ได้ทำตามสัญญาว่าจะเป็นเพื่อนกันตลอดไป ตอนนี้เราเข้าใจแล้วว่าสำหรับพวกเรา ไม่มีความสัมพันธ์ไหนที่มันจะดีไปกว่ามิตรภาพของความเป็นเพื่อน เพื่อนที่ไม่มีวันเลิกกัน เพื่อนที่ไม่เคยทอดทิ้งกัน ขอบคุณที่ทำให้เรารู้สึกถึงคำคำนั้นจริง ๆ แต่ตอนนี้เราขอตั้งหลักก่อนนะ เราขอเวลาสามวัน หลังจากสามวันนี้เราจะกลับไปเป็นเพื่อนคนเดิมของกาย เราสัญญา’
อ่านข้อความจบคนป่วยกลับหัวเสียขึ้นมาเสียอย่างนั้น จู่ ๆ หญิงสาวก็ส่งข้อความมาบอกว่าขอเวลาสามวันจะกลับมาเป็นเพื่อนกันเหมือนเดิม
...ใครเขาอยากเป็นเพื่อนกัน ตอนนี้ไม่ได้อยากเป็นเพื่อนแล้ว...
ไม่รู้ว่าหญิงสาวคิดพิเรนทร์อะไรอีกหรือเปล่า รู้สึกกังวลใจจนจะเป็นบ้าอยู่แล้ว หรือว่าเธอคิดจะไปคบไอ้รุ่นพี่คนนั้นเพื่อจะตัดใจจากเขาอีก
ชายหนุ่มรีบกดโทรหาเธอทันที แต่ทว่ากลับได้ยินเสียงเพียงเสียงตอบรับอัตโนมัติจากปลายสายเท่านั้น
“ไอ้ซัน ไปบอกหมอทีว่ากูอยากออกจากโรง’ บาลแล้ว”
“ไอ้บ้า มึงสั่งหมอได้ด้วยเหรอ”
“ก็บอกว่ากูหายแล้วดิวะ”
ซันมองหน้าเพื่อนแล้วถอนหายใจ จำใจเดินไปแจ้งความประสงค์ของเพื่อนกับพยาบาลด้านนอก หลังจากนั้นไม่นานคุณหมอก็เดินเข้ามาในห้อง
“คนไข้ต้องนอนให้น้ำเกลือกระปุกนี้หมดก่อนนะคะ จึงจะกลับได้”
“แล้วอีกนานไหมครับกว่าจะหมด”
“น่าจะประมาณ...สองชั่วโมงค่ะ”
ทิ้งตัวลงบนเตียงนอนแล้วพ่นลมหายใจออกมาเสียงดัง คนร้อนใจมีอาการกระวนกระวายเดี๋ยวนั่งเดี๋ยวนอนอยู่หลายรอบ คิ้วเข้มขมวดเครียดอยู่ตลอดเวลา เทียวแต่ยกมือถือขึ้นมาแล้วกดโทรหาหญิงสาวไม่หยุด
แต่กดโทรกี่ครั้งก็ได้ยินเพียงเสียงตอบรับอัตโนมัติเท่านั้น
‘ไม่มีสัญญาณตอบรับจากหมายเลขที่ท่านเรียก’
Latest chapter
อยากเลิกเป็นเพื่อนเธอ บทที่ 49 ยัยเด็กหญิงข้าวผัดหมู (ตอนจบ)
งานเลี้ยงยังไม่ทันเลิกราสกายก็พาหญิงสาวปลีกตัวออกมา เขาพาเธอนั่งรถมาที่กลางไร่ซึ่งเป็นเนินเขาไม่สูงมาก ตรงกลางเนินมีเต็นท์ถูกกางเอาไว้เสร็จสรรพ บริเวณรอบ ๆ ถูกประดับประดาด้วยโคมไฟสวยงามพอให้มองเห็นแม้จะเป็นช่วงฤดูร้อนแต่ทว่าพอตกดึกอากาศที่นี่ก็ค่อนข้างเย็น หลังจากจูงมือหญิงสาวเข้ามานั่งเล่นหน้าเต็นท์ มือซุกซนก็เริ่มลูบไล้ไปตามเรือนร่างบอบบาง ก่อนจะโน้มศีรษะซบลงบนไหล่ของเธอพร้อมกับทำหน้าออดอ้อนอย่างหนัก“ทำหน้าแบบนี้หมายความว่าไง”“วันนี้นอนค้างที่นี่ด้วยกันได้ไหม”พูดพร้อมทั้งกัดริมฝีปากราวกับยั่วยวนหญิงสาว นัยน์ตาลุ่มลึกจ้องเธอไม่วางตาราวกับมีแผนการอะไรบางอย่างใบหน้าสวยส่ายไปมาด้วยความเอือมระอา ถ้าได้อยู่กันสองต่อสอง คนอย่างสกายคงไม่คิดเรื่องอื่นนอกจากเรื่องสิบแปดบวก“นอนด้วยกันเถอะนะ”รบเร้าเธออีกครั้งมองใบหน้าคนเจ้าเล่ห์ที่ตอนนี้ทำหน้าออดอ้อนอย่างหนัก ขบขันเบา ๆ แล้วพยักหน้าพร้อมกับพูดขึ้น“แต่เราต้องโทรไปบอกแม่ก่อนนะ”พูดพร้อมกับหยิบมือถือขึ้นมา แต่ทว่ายังไม่ทันได้กดโทรก็ถูกเขาแย่งไปเสียก่อน“ไม่ต้องบอกหรอก เราบอกแม่ให้แล้ว”บอกแม่ให้แล้วคืออะไร แปลว่าเขาวางแผนไว้อีกแล้ว คนอย่า
อยากเลิกเป็นเพื่อนเธอ บทที่ 48 ความจริงก็รู้สึกมานานแล้ว
วันต่อมารถยนต์คันหรูแล่นมาจอดที่หน้าบ้านของหญิงสาว หลังจากเอ่ยล่ำลากันนินิวก็ลงจากรถของแฟนหนุ่มแล้วเดินเข้าบ้าน ใบหน้าสวยอิ่มเอมแล้วยิ้มหวานอย่างมีความสุข ก่อนจะหยุดชะงักเมื่อพบกับคนที่นั่งรออยู่ด้านใน“ยิ้มแป้นเลยนะลูกสาวแม่”ผู้เป็นแม่เอ่ยแซวอย่างรู้ทัน ก็เลี้ยงเองกับมือตั้งแต่เล็กจนโตจะดูไม่ออกได้ยังไงกันว่าลูกสาวคิดอะไรกับชายหนุ่ม แค่ไม่อยากเข้าไปก้าวก่ายเรื่องส่วนตัวของลูกก็เท่านั้น แต่พอเห็นลูกสมหวังมันก็อดแซวไม่ได้“สวัสดีค่ะ”ใบหน้าสวยขึ้นสีแดงระเรื่อราวกับผลตำลึงสุก หลังจากยกมือไหว้ก็เดินเข้าไปนั่งลงใกล้ ๆ กอดเอวผู้เป็นแม่แล้วหอมฟอดใหญ่เพื่อออดอ้อน“แม่จะว่าอะไรไหมคะที่หนูกับกายคบกัน”“แม่จะว่าเราทำไมล่ะ ลูกโตแล้วนี่นา อีกอย่างกายก็ดีกับลูกสาวของแม่มาตลอดไม่ใช่เหรอ?”“แต่หนูไม่ค่อยมั่นใจเลยค่ะ เย็นนี้กายบอกว่าที่บ้านเขาจัดงานเลี้ยงเพื่อต้อนรับหนู หนูกลัวว่าพวกเขาจะรังเกียจเรา”พูดความกังวลในใจให้ผู้เป็นแม่ได้ฟัง ในขณะที่คิ้วเรียวขมวดมุ่นครุ่นคิด ไม่ใช่ว่าเธอไม่รู้จักทางบ้านของสกาย เพียงแต่เมื่อก่อนไปเที่ยวเล่นบ่อย ๆ ในฐานะเพื่อนสนิทของเขาเท่านั้น แต่ครั้งนี้มันไม่เหมือนกัน ห
อยากเลิกเป็นเพื่อนเธอ บทที่ 47 ชวนไปบ้าน
“สวัสดีค่ะ”สาวน้อยหันมาไหว้ทักทายทุกคน ในขณะที่ทุกคนยิ้มตอบรับอย่างยินดี มีเพียงเชนเท่านั้นที่ทำหน้าละห้อยราวกับน้อยอกน้อยใจอะไรบางอย่าง เขาหันมามองหน้าน็อตที่นั่งอยู่ข้าง ๆ แล้วสะกิดเบา ๆ“เฮีย เหลือเราสองคนแล้วนะที่ยังโสด”กะพริบตาปริบ ๆ ให้น็อตพร้อมกับเอื้อมไปกุมมือ น็อตถึงกับต้องขยับตัวลุกหนี ทำสีหน้าราวกับขยะแขยงใส่เชนแล้วเอ่ย“บรึ๋ย! ขนลุกสัส! ต่อให้กูหาเมียไม่ได้ กูก็ไม่สิ้นคิดเอามึงมาทำเมียหรอกนะไอ้ห่าเชน”เมื่อน็อตพูดจบ ทุกคนบนโต๊ะถึงกับหัวเราะลั่น รู้อยู่หรอกว่าเชนแค่พูดขำ ๆ แต่ท่าทางของน็อตแสดง ออกชัดเจนว่ารังเกียจเชนจริง ๆในระหว่างนั้นอาหารที่สั่งก็มาเสิร์ฟให้พอดี นินิวกำลังจะตักอาหารคำแรกเข้าปากก็ต้องชะงักค้างเมื่อเผลอไปสบตากับใครบางคนที่กำลังเดินเข้ามาในร้าน“พี่เตวิทย์”อุทานชื่อหนุ่มรุ่นพี่ขึ้นมา ก่อนที่สายตาทุกคนบนโต๊ะจะหันตามไปมอง นอกจากเตวิทย์ยังมีหญิงสาวคนหนึ่งเดินเคียงข้างมาด้วย ซึ่งก็ไม่ใช่ใครอื่นไกล น้องรหัสคนสวยของสกายนี่เอง ไม่รู้ว่าสองคนนี้ไปรู้จักมักจี่กันตอนไหน หรือจะเป็นวันนั้น...ที่ร้านอาหารสองคนนั้นปรายตามองมาอย่างไม่สบอารมณ์ นินิวและหลินยกมือไหว้รุ่น
อยากเลิกเป็นเพื่อนเธอ บทที่ 46 ขย่ม (NC18+)
พูดจบก็อุ้มหญิงสาวขึ้นมานั่งคร่อมบนตักของตัวเอง ริมฝีปากทำหน้าที่ปนเปรอจูบให้เธออย่างเร่าร้อน ก่อนจะรีบปลดกางเกงของตัวเองออกอย่างเร่งมือสองร่างเปลือยเปล่าแนบชิดมอบสัมผัสที่เร่าร้อนให้แก่กันและกัน“ขย่มหน่อยคนดี”สุ้มเสียงแหบพร่าเปล่งบอกหญิงสาวพร้อมกับยกสะโพกมนสวยให้ลอยขึ้นเล็กน้อย จับแท่งเนื้อที่แข็งโด่ของตัวเองให้ตั้งลำรอร่องแฉะเยิ้มเข้ามาสวมครอบหญิงสาวกดสะโพกลงไปทีละนิดตามคำร้องขอ บดขยี้แท่งร้อนอย่างรู้งาน ให้ร่องเล็กกลืนกินแกนกายของเขาจมหายเข้าไป“อ๊า~เสียวจังเลยนิวจ๋า”หญิงสาวเอื้อมมือไปเกาะไว้ที่บ่าของชายหนุ่ม ขยับสะโพกรูดขึ้นลงบนเอ็นแท่งใหญ่ แล้วออกแรงให้ถี่รัวขึ้นสองมือหนาช่วยประคองเอวคอด ก่อนจะจับท้ายทอยของหญิงสาวแล้วดึงเธอลงมาจูบแลกลิ้นอย่างดูดดื่มเร่าร้อน"เสียวไหมนิว”“สะ...เสียว”ครางเสียงกระเส่าในขณะที่ออกแรงขย่ม เสียงเนื้อกระทบเนื้อดังลั่นไปจนทั่วห้องเรียวลิ้นร้อนผ่าวตวัดเลียยอดอกที่เขาเป็นคนโน้มลงมา อ้าปากครอบดูดเม็ดยอดปทุมถันสีหวานอย่างดุเดือดเร่าร้อน“อา~จะแตกแล้วนิว ขอแรง ๆ”เงยหน้าสูดปากบอกเธอเสียงสั่น ร่างสูงเกร็งตัวแน่นเมื่อความเสียวกำลังพุ่งทะยานขึ้นสู่ปลายเอ
อยากเลิกเป็นเพื่อนเธอ บทที่ 45 ยั่ว (NC18+)
หลายเดือนต่อมา“เสร็จเรียบร้อยแล้ว ไปกันเลยไหม”นินิวเดินออกมาจากห้องน้ำแล้วเดินเข้าไปหยิบกระบอกปืนฉีดน้ำมาไว้ในมือ เสื้อผ้าหน้าผมของเธอพร้อมแล้วสำหรับการออกไปเล่นน้ำในงานเทศกาลสงกรานต์ตามที่ได้นัดแนะกับเพื่อน ๆ เอาไว้ ใบหน้าสวยหันมายิ้มหวานให้กับแฟนหนุ่ม ในขณะที่เขาเอาแต่จ้องมองอย่างไม่พอใจสกายมองใบหน้าของแฟนสาว สำรวจเสื้อผ้าหน้าผมของเธอแล้วต้องขมวดคิ้ว เสื้อกล้ามตัวจิ๋วกับกางเกงยีนขาสั้น สาบานว่าเธอจะใส่ชุดนี้ไปเล่นน้ำจริง ๆ“ไปกันเลยไหม”ถามย้ำอีกครั้งเมื่อเห็นว่าแฟนหนุ่มเอาแต่นิ่งเงียบ“ยัง”“ทำไมล่ะ” เลิกคิ้วมองเขาด้วยความสงสัยคนตัวสูงลุกจากโซฟาแล้วเดินมาหยุดตรงหน้าหญิงสาว มือหนาแย่งปืนฉีดน้ำจากมือของเธอแล้วเอาไปวางไว้บนโต๊ะตามเดิม ก่อนจะเอื้อมมาเลิกเสื้อกล้ามของเธอขึ้นแล้วถอดออก ซุกใบหน้าเข้าไปตรงซอกคออย่างอดใจไม่ไหว ตอนแรกกะว่าจะเปลี่ยนเสื้อให้เธอแต่ตอนนี้เปลี่ยนใจอยากทำอย่างอื่นแทน“กาย มันใช่เวลาไหม”“ก็ใครใช้ให้แต่งตัวแบบนี้ล่ะ ถ้าคิดจะใส่ชุดนี้ไปเล่นน้ำ เราไม่ให้ไปหรอกนะ”พูดพลางดันตัวเธอลงบนโซฟา มือหนาลูบไล้ไปตามเนินเนื้อที่มีเพียงบราเซียกั้นไว้ ก่อนจะเลื่อนไปด้านหลังใช้
อยากเลิกเป็นเพื่อนเธอ บทที่ 44 พอใจที่สุด (NC18+)
ใบหน้าสวยเชิดขึ้นพร้อมกับส่งเสียงครางราวกับเสร็จสมดังเล็ดลอดออกมาจากลำคอระหงชายหนุ่มหยัดตัวคุกเข่าตรงกลางหว่างขาของหญิงสาว ก่อนจะจับขาของเธองอเข่าขึ้นแล้วแยกออกกว้าง เขาจับแกนกายลำใหญ่ที่ตั้งลำแข็งโด่ชักรูดอยู่สองสามครั้ง แล้วจ่อไว้ที่ปากรอยแยก ก่อนจะถูขึ้นลงเบา ๆ อยู่ตรงปากร่องที่แฉะเยิ้มจ้องมองใบหน้าสวยที่ตอนนี้ขมวดคิ้วอย่างประหม่า มือเล็กยกขึ้นมาวางพาดไว้ตรงปากแล้วกัดนิ้วของตัวเอง“อย่ากัดนิ้ว เดี๋ยวเป็นแผล”พูดพลางจับมือของเธอออก พอบอกไม่ให้กัดนิ้วเธอก็กัดริมฝีปากของตัวเองแทน...ดื้อชะมัด“เราจะเอาเข้าแล้วนะ เจ็บนิดนึงนะนิว”ชายหนุ่มหยัดตัวตรง ค่อย ๆ ส่งปลายเอ็นเข้าไปในร่องเล็กทีละนิดแล้วดันช้า ๆหญิงสาวบิดตัวไปมา ใบหน้าเหยเกเพราะความเจ็บปวด เธอพยายามยันตัวหนีห่าง แต่ทว่ามาถึงขั้นนี้แล้วมีหรือสกายจะยอมถอย เขาขยับตามเข้าไปพร้อมกับโน้มตัวลงไปประกบจูบ ในขณะที่เอวสอบก็ค่อย ๆ ดันท่อนเอ็นเข้าไปทีละนิด“อื้อ~เจ็บ”“อดทนหน่อยนะคนดี เดี๋ยวก็หายเจ็บ”พูดปลอบประโลมในระหว่างที่พยายามกดท่อนเนื้อเข้าไปในร่างของหญิง ร่างสูงโยกตัวเข้าออกส่งท่อนเอ็นมุดเข้าไปในร่องรักทีละนิดจนกระทบเข้ากับอะไรบางอย
You May Also Like
แต่พี่ไม่ได้ชอบเธอ | wanna be yours
ACHICHI79.3K viewsหลังวิวาห์ฟ้าแลบ ฉันก็พบว่าสามีคือมหาเศรษฐี
ทานตะวันหลากสี68.4K viewsนางบำเรอ BAD GUY
ลำเจียก69.7K viewsเจ้านายสายฟ้าแลบ
เจ้าเหมียวแวววาว179.1K viewsเสน่หาแฟนเก่า
อิแย้ม53 viewsนายหัวคชา (NC 20+)
ผัดบวบ77 viewsนอสทัลเจีย...ความลับของเรา (20+)
GeneSis9178 viewsBURNING CROWN รักต้องห้าม
Lestrang31 views
