บทที่ 2

อัลฟา อาร์เธอร์:

“กร๊าาา!” ฉันกดขมับขณะที่ความเจ็บปวดแหลมในหัวรุนแรงขึ้น ฉันพยายามเงยตาขึ้นแต่พวกมันดูหนัก ราวกับมีน้ำหนักกดลงไป มีอะไรเกิดขึ้นกับฉัน?

ฉันจับสันจมูกด้วยนิ้วทันทีขณะที่น้ำตาเล็กๆ ไหลลงจากมุมตา หยุดชั่วครู่เพื่อให้หมาป่าของฉันจัดการความเจ็บปวดในหัว เสียงคำรามต่ำและขู่เข็ญพุ่งออกจากริมฝีปากเมื่อฉันสังเกตว่าฉันเปลือยกาย

ฉันสแกนดวงตาไปทั่วห้องที่ไม่คุ้นเคย พยายามศึกษาว่าเกิดอะไรขึ้นกับฉัน สิ่งสุดท้ายที่ฉันจำได้คือหมาป่าตัวเมียแกมม่าที่ยืนคุยกับฉันในบาร์ เธอวางยาฉันหรือ? ใช่ ชัดเจนว่าเธอทำ และเธออยู่ไหนกันแน่? ทำไมผู้หญิงถึงกล้าวางยาอัลฟาของตัวเองแล้วเอาเปรียบเขา? ฉันจะให้เธอจ่ายราคาสำหรับสิ่งนี้

ฉันยื่นมือไปหากางเกงบนพื้น สวมมันเข้าตัวเมื่อสายตาพบสิ่งที่ไม่คาดคิด กล้อง “นี่มันอะไรเนี่ย ไอ้เหี้ย?” ฉันพึมพำกับตัวเองขณะคว้ากล้องจากขาตั้งสามขา

กรามของฉันหล่นลงและดวงตาเบิกกว้างขณะที่ฉันดูทุกส่วนของภาพยนตร์สั้นบ้าๆ นั้น ผู้หญิงแปลกคนนั้นเย็ดฉันจริงๆ และถ่ายเราขณะกำลังทำ สิ่งที่ไม่มีหมาป่าตัวเมียคนใดกล้าทำ เธอกำลังวางแผนอะไร? ใครส่งเธอมาหาฉัน? ความคิดเต็มหัว

แต่มีอะไรแปลกเกี่ยวกับทั้งหมดนี้ ยิ่งฉันดูคลิป ฉันยิ่งพบว่าตัวเองอยากได้เธอ ควยของฉันกระตุกและดิ้นรนที่จะหลุดพ้นจากกางเกง

ทำไมทุกส่วนของฉันถึงตื่น และหมาป่าของฉัน อาธาน ยังคงคำรามในหัว? ผู้หญิงคนนี้คือใคร และอะไรเกี่ยวกับเธอที่ทำให้ฉันโหยหาเธอ? ฉันเกลียดการอยากได้สิ่งใด เพราะเมื่อฉันอยาก ฉันจะทำให้แน่ใจว่ามันเป็นของฉัน และตอนนี้ ฉันมีแรงกระตุ้นที่จะอ้างสิทธิ์เธอ

ฉันกดขมับขวาด้วยสองนิ้วขณะที่ฉันลิงก์จิตใจกับหัวหน้าองครักษ์ให้เข้ามาพร้อมลูกน้องที่เหลือ ฉันได้สั่งพวกเขาหนึ่งวันก่อนเหตุการณ์นี้ให้พักที่คฤหาสน์และไม่คุ้มกันฉันไปบาร์ ฉันต้องการเวลาว่างหลังจากความเครียดจากงานมากมาย

ในไม่กี่นาที พวกเขาก็พุ่งเข้ามาในห้อง ศีรษะก้มด้วยความเคารพ

ชี้นิ้วไปที่ประตู “ฉันต้องการให้พวกเจ้าตรวจกล้องโรงแรมและเอาฟุตเทจของผู้หญิงแปลกที่ออกจากห้องนี้ไป ทำให้แน่ใจว่าค้นหาเธอทุกที่ และพาเธอมาที่คฤหาสน์ถ้าพบ” ฉันสั่งแล้วเดินออกไปหารถ กล้องนั่งสมบูรณ์แบบในมือ

ฉันไปถึงคฤหาสน์ ตรงไปห้องนอน ในพริบตา ฉันถอดเสื้อผ้า ดวงตาไม่เคยละจากภาพยนตร์ ฉันบอกไม่ได้ว่าฉันดูมันกี่ครั้งแล้ว และร่างกายยังคงได้ปฏิกิริยาเดิม นี่บ้าคลั่งเพราะฉันไม่รู้ว่าฉันสามารถอยากได้หมาป่าตัวเมียที่ไม่ใช่เมทที่กำหนดมาแบบนี้ได้

ฉันพยายามพักผ่อน แต่ทำไม่ได้ ความคิดถึงเธอเต็มหัว และควยยังคงชี้ขึ้นขณะที่เท้าฉันพุ่งไปมา

หลังจากรอนาน ลูกน้องของฉันกลับมา แต่ด้วยข่าวเชิงลบที่ไม่สามารถพบเธอได้

“เธอเป็นสิ่งมีชีวิตที่มองไม่เห็นหรือ?” ฉันคำรามขณะที่ฉันคว้าปกเสื้อของหัวหน้าองครักษ์ “ไอ้เหี้ย ไปค้นหาเธออีกครั้ง หรือฉันจะให้เนื้อของเจ้ายัดให้แร้ง” มือของฉันลูบผมด้วยความหงุดหงิด

พวกเขาจากไป และหลังจาก 3 วัน พวกเขากลับมาด้วยผลลัพธ์เดิม

กำปั้นของฉันกำแน่นข้างลำตัวขณะที่ยืนอยู่ในออฟฟิศ จ้ององครักษ์ไร้ประโยชน์ด้วยความโกรธ “แล้วพวกเจ้าทั้งหมดกลับมาแจ้งฉันราวกับว่ามันเป็นข่าวดี? น่าสมเพชขนาดไหน? ฉันต้องการให้พวกเจ้าทั้งหมดเข้าไปในเมือง และประกาศสิ่งนี้ให้สมาชิกแพ็คทุกคนรู้ ว่าฉัน อัลฟา อาร์เธอร์ พร้อมมอบรางวัลใดๆ ให้กับคนที่พบผู้หญิงคนนั้นก่อนสองวัน” เป็นครั้งแรกที่ฉันประกาศโดยไม่คิดทบทวน

ลูกน้องของฉันก้มศีรษะแล้วจากไป

ฉันม้วนแขนเสื้อขึ้นแล้วนั่งข้างโต๊ะ เพื่อกลับไปทำงาน

“ท่านคิดว่าท่านกำลังทำอะไรอยู่ อัลฟา? ผู้หญิงคนนี้คือใคร และทำไมเธอถึงดูสำคัญกับท่าน?” เบตาของฉัน โลคิ ผู้ซึ่งนั่งเงียบๆ ในออฟฟิศ พูดขึ้น

“เธอมีภาพยนตร์ของฉันอยู่กับเธอ โลคิ ฉันแค่ต้องพบเธอ” ฉันถอนหายใจขณะที่ฉันพบว่าตัวเองสู้ที่จะมีสมาธิ

“ท่านแน่ใจหรือว่าเป็นแค่ภาพยนตร์ หรือท่านตกหลุมรักเธอแล้ว?”

“ฉัน อัลฟา อาร์เธอร์ ตกหลุมรักผู้หญิงคนไหนไม่ได้” ยืนขึ้นจากที่นั่ง “สมองของฉันต้องการพักผ่อนอย่างเหมาะสม” และด้วยนั้น ฉันพุ่งออกจากออฟฟิศกลับบ้าน

ไม่กี่วันนี้บ้าคลั่งสำหรับฉันขณะที่ฉันดูคลิปนั้นซ้ำๆ ฉันอยากอธิบายว่าเกิดอะไรขึ้นกับฉัน แต่ไม่มีใครจะเข้าใจ ฉันไม่รู้ว่าเป็นความอวดดีของผู้หญิงที่ทำให้ฉันบ้า หรือวิธีที่เธอเย็ดฉัน? แรงจูงใจของเธอเบื้องหลังสิ่งนี้คืออะไร?

ฉันกำผม แล้วหายใจลึกๆ ขณะที่ล้มตัวลงราบบนเตียง

“อัลฟา มีคนมาพบท่านเรื่องผู้หญิงแปลก” ลูกน้องคนหนึ่งประกาศขณะเดินเข้ามาในห้อง

โดยไม่ลังเล ฉันพบว่าตัวเองพุ่งขึ้นจากเตียงแล้วรีบไปที่ห้องนั่งเล่น

“สวัสดีท่าน อัลฟา อาร์เธอร์ ฉันชื่อโคลอี้ ฉันได้ยินว่าท่านกำลังค้นหาเอลารา” ผู้ให้ข้อมูลก้มศีรษะ

คิ้วของฉันยกขึ้นเล็กน้อยเมื่อได้ยินชื่อของผู้หญิงแปลก เธอมีชื่อที่สวยงามแต่ไม่คุ้นเคย ซึ่งบ่งชี้เพียงว่าฉันไม่เคยข้ามเส้นทางกับเธอ

“เธออยู่ไหน!?” ฉันเดินเข้าใกล้ผู้ให้ข้อมูล ชี้นิ้วไปที่เธอ “และฉันจะฆ่าเจ้าถ้าข้อมูลของเจ้าเป็นเท็จ”

“ฉันจะพาลูกน้องของท่านไปที่เดียวที่ท่านจะพบเธอได้ อัลฟา แต่ท่านต้องสัญญาว่าระไม่กลับคำ”

ยัดมือลงในกระเป๋า จมูกของฉันย่นเล็กน้อยขณะที่ฉันสแกนร่างกายของผู้ให้ข้อมูล “พูดมา เธอ… อยู่ไหน?”

“สัญญากับฉันสิ อัลฟา”

ฉันสูดกลิ่นด้วยความขบขันเพราะฉันรู้ว่าผู้หญิงที่ยืนอยู่ตรงหน้าฉันโลภ แต่ฉันมีทรัพย์สมบัติมากพอที่จะเติมเต็มความโลภของเธอ “ฉันไม่กลับคำ”

“ขอบคุณค่ะ อัลฟา ลูกน้องของท่านสามารถไปกับฉันได้” เธอเอ่ยเบาๆ

ส่งสายตาไปที่ลูกน้อง “ทำให้แน่ใจว่าไม่กลับมาโดยไม่มีเอลารา และอย่าแตะเส้นผมของเธอแม้แต่เส้นเดียว” ฉันเอียงศีรษะ สั่งให้พวกเขาจากไป

พวกเขาทั้งหมดก้มศีรษะ แล้วก้าวออกจากการปรากฏตัวของฉันพร้อมผู้ให้ข้อมูล ขณะที่ฉันรออย่างกระวนกระวายสำหรับช่วงเวลาที่ฉันจะตั้งสายตาไปที่เอลารา