INICIAR SESIÓNCompartir
ตอนที่ 15 : คืนทำงานล่วงเวลา
Fecha de publicación:
2026-10-22 17:59:57
Último capítulo
อุบัติรัก พนักงานใหม่ ตอนที่ 15 : คืนทำงานล่วงเวลา
เวลาสี่ทุ่มกว่า ทั้งชั้นของออฟฟิศเงียบจนแทบได้ยินเสียงเครื่องปรับอากาศทำงานอยู่เหนือศีรษะ ไฟในหลายแผนกถูกปิดไปแล้ว เหลือเพียงแถวโต๊ะทำงานด้านหน้ากระจกที่ยังมีแสงสว่างอยู่เพียงไม่กี่จุดเท่านั้น ภายนอกหน้าต่างอาคารสูงของเมืองยังคงเต็มไปด้วยแสงไฟ รถยนต์วิ่งเป็นสายยาวอยู่ด้านล่าง ราวกับเมืองนี้ไม่เคยหลับใหล แต่สำหรับดาตอนนี้เธอแทบไม่รู้แล้วว่าเวลาเดินไปถึงไหน หญิงสาวนั่งอยู่หน้าโน้ตบุ๊กโดยมีเอกสารกองโตวางล้อมรอบ ทั้งตัวอย่างวัสดุไม้ แคตตาล็อกเฟอร์นิเจอร์ สมุดโน้ต และกระดาษที่เต็มไปด้วยรอยขีดเขียน เส้นผมที่เคยมัดเรียบร้อยเริ่มหลุดลงมาปรกแก้ม เสื้อเชิ้ตสีอ่อนยับเล็กน้อยจากการนั่งทำงานมาหลายชั่วโมง เธอขยับแว่นขึ้นเล็กน้อย ก่อนจะจ้องภาพตัวอย่างออฟฟิศบนหน้าจออีกครั้ง“ถ้าตรงนี้ใช้ไม้โทนอ่อน…พื้นที่น่าจะดูกว้างขึ้น” ปลายดินสอขีดลงบนกระดาษอย่างรวดเร็ว“แต่ถ้าลูกค้าอยากได้ลุคหรูเกินไป งบจะบาน…” ดาพึมพำกับตัวเองเหมือนคนกำลังคุยกับอีกคนหนึ่งในหัวตั้งแต่ได้รับโปรเจกต์ใหม่จากริท เธอก็เริ่มเข้าใจว่าโลกของการออกแบบภายในมันไม่ได้ง่ายเหมือนอย่างที่คิด แต่ก่อนเธอเคยมองว่าเฟอร์นิเจอร์เป็นแค่ของแต่งห้อง โ
อุบัติรัก พนักงานใหม่ ตอนที่ 14 : คนที่อยู่ข้างกัน
ฝนตกตั้งแต่เช้ามืด เม็ดฝนกระทบกระจกอาคารสูงเป็นจังหวะสม่ำเสมอ ท้องฟ้าสีเทาหม่นทำให้บรรยากาศของเช้าวันทำงานดูอึดอัดกว่าปกติ ผู้คนในออฟฟิศหลายคนเดินเข้ามาพร้อมรองเท้าที่เปียกชื้น บ้างก็บ่นเรื่องรถติด บ้างก็บ่นว่ารถไฟฟ้าคนแน่นจนแทบหายใจไม่ออก ส่วนดาเธอแทบไม่ได้นอน...หญิงสาวนั่งอยู่หน้าโต๊ะทำงาน แก้วกาแฟเย็นตั้งอยู่ข้างโน้ตบุ๊ก แต่ระดับน้ำแทบไม่ลดลงเลยแม้แต่น้อย สายตาเธอจ้องอยู่กับแบบร่างโปรเจกต์ใหม่ที่ริทมอบหมายให้ดูแลงานตกแต่งสำนักงานใหญ่ของบริษัทสตาร์ตอัปแห่งหนึ่ง เป็นโปรเจกต์ที่มีมูลค่าสูง และถ้าทำสำเร็จ บริษัทจะได้ลูกค้าระยะยาวเพิ่มอีกหลายราย“โซนประชุมควรใช้ไม้โทนอ่อน…แต่ถ้าใส่กระจกเพิ่มน่าจะดูโปร่งขึ้น…” ดาพึมพำกับตัวเองเบา ๆ ขณะใช้ดินสอเขียนโน้ตลงบนแบบตั้งแต่กลับมาจากโรงงาน เธอเริ่มเข้าใจระบบงานมากขึ้น ไม่ใช่แค่เรื่องขายหรือประสานงาน แต่รวมถึงวัสดุ โครงสร้าง และขั้นตอนการผลิตจริง ๆ เธอเริ่มเห็นภาพว่าเฟอร์นิเจอร์แต่ละชิ้นกว่าจะออกมาได้ต้องผ่านอะไรบ้าง และยิ่งเข้าใจมากขึ้นเท่าไร เธอก็ยิ่งรู้สึกว่าตัวเองยังไม่เก่งพอ“เฮ้อ…” เสียงถอนหายใจเบา ๆ หลุดออกมา“ถอนหายใจแต่เช้า เดี๋ยวแก่เร็
อุบัติรัก พนักงานใหม่ ตอนที่ 13 : วันวุ่นวายที่ไม่จบไม่สิ้น
แสงแดดยามสายส่องผ่านกระจกออฟฟิศเข้ามาเป็นเส้นยาว ๆ บนพื้นพรมสีเทา โต๊ะทำงานเรียงกันเป็นระเบียบเหมือนเดิม เสียงคีย์บอร์ดดังแทรกกับเสียงโทรศัพท์เป็นระยะ ทุกอย่างดูปกติดี แต่ในความปกตินั้นกลับมีบางอย่างที่กำลังจะไม่ปกติสำหรับเธอดานั่งลงที่โต๊ะ พร้อมวางแฟ้มเอกสารกองใหญ่ลงตรงหน้า มันคือข้อมูลจากโรงงานที่เธอเพิ่งไปดูงานมา รายละเอียดวัสดุไม้ กระบวนการผลิต เฟอร์นิเจอร์ Built-in แต่ละแบบ รวมถึงต้นทุนและระยะเวลาการผลิต“โอเค…เริ่มจากตรงไหนดีนะ” เธอพึมพำกับตัวเองเบา ๆนิ้วเรียวเปิดแฟ้มทีละหน้า สายตาไล่อ่านอย่างตั้งใจ เธอจดโน้ตเพิ่มลงไปในสมุดเล่มเล็ก เขียนสรุปให้เข้าใจง่าย เธอรู้ดีว่าถ้าจะไปเสนอขายงานให้ลูกค้า เธอต้องเข้าใจจริง ไม่ใช่แค่ท่องจำเสียงโทรศัพท์บนโต๊ะดังขึ้น ดาหยิบขึ้นมารับทันที“สวัสดีค่ะ บริษัท...”[เข้ามาหาผมหน่อย] ปลายสายวางหูทันทีโดยไม่รอให้เธอตอบ“เฮ้อ…จะรีบไปไหนของเขา” ดาบ่นเบา ๆ ก่อนจะลุกขึ้นถือแฟ้มเดินไปที่ห้องทำงานของริท“ก๊อก ก๊อก” เสียงดาเคาะประตูห้องหัวหน้าตามมารยาท“เข้ามา”ดาเปิดประตูเข้าไป ภายในห้องยังคงเป็นระเบียบเหมือนเดิม โต๊ะทำงานเรียบกริบ เอกสารวางเป็นหมวดหมู่ ริ
อุบัติรัก พนักงานใหม่ ตอนที่ 12 : จังหวะหัวใจในวันทำงาน
เช้าวันทำงานวันแรกหลังกลับจากต่างจังหวัด อากาศในเมืองดูไม่ต่างจากเดิมมากนัก รถยังติดเหมือนเคย ผู้คนยังเร่งรีบ และกาแฟแก้วละเกือบร้อยก็ยังขายดีอย่างน่าประหลาด แต่สำหรับดานั้นวันนี้ไม่เหมือนทุกวัน…เธอยืนอยู่หน้าตึกออฟฟิศ สูดหายใจเข้าลึก ๆ เหมือนกำลังรวบรวมพลังบางอย่าง ก่อนจะก้าวเข้าไปด้านในด้วยสีหน้าที่ดูนิ่งกว่าปกติเล็กน้อย ทั้งที่ความจริงในหัวเธอวุ่นวายไปหมดภาพเมื่อคืนยังวนเวียนอยู่ในความคิด แสงไฟที่สะท้อนผิวน้ำ เสียงลมพัดผ่านระเบียง และภาพของผู้ชายคนหนึ่งที่ยอมนอนบนโซฟาแทนเธอโดยไม่พูดอะไร“โอ๊ย หยุดคิดได้แล้ว” เธอพึมพำเบา ๆ ขณะกดลิฟต์“ติ๊ง” เสียงของลิฟต์ที่กำลังเปิดออกดังขึ้นพอดี พร้อมกับเช้าวันใหม่ที่เหมือนจะธรรมดา แต่ไม่ธรรมดาสำหรับเธอทันทีที่ก้าวเข้ามาในออฟฟิศ เสียงพูดคุยจอแจของเพื่อนร่วมงานก็ลอยเข้ามาทันที บางคนกำลังเม้าท์เรื่องละครที่ดูเมื่อคืน บางคนกำลังบ่นเรื่องรถติด บางคนก็ยังงัวเงียเหมือนยังไม่ตื่นเต็มที่ แต่พอเห็นเธอเท่านั้นทุกคนก็เปลี่ยนจุดสนใจไปที่เธอทันที“เฮ้ย! ดามาแล้ว” เสียงหนึ่งดังขึ้น ก่อนที่อีกหลายเสียงจะตามมาแทบจะทันที“หายไปหลายวันเลยนะ”“ไปดูงานจริงหรือไปสวี
อุบัติรัก พนักงานใหม่ ตอนที่ 11 : การค้างคืนที่ดูเหมือนจะธรรมดา
ดายืนลังเลอยู่หน้าฟรอนต์โรงแรม มือกำกระเป๋าแน่นเล็กน้อยเหมือนกำลังตัดสินใจครั้งสำคัญในชีวิต แม้จะไม่ใช่ครั้งแรกที่ต้องค้างคืนกับหัวหน้า แต่สถานการณ์ในครั้งนี้กลับทำให้หัวใจของเธอเต้นแรงกว่าปกติ“ตกลงเข้าพักครับ” ริทหันไปบอกพนักงานด้วยน้ำเสียงเรียบเฉย เหมือนเป็นเรื่องธรรมดาพนักงานยิ้มรับแล้วรีบจัดการเช็กอินให้ทันที ไม่นานกุญแจห้องก็ถูกส่งมาอยู่ในมือของริท เขาหันมามองดาเล็กน้อย ก่อนจะพยักหน้าเป็นเชิงบอกให้เดินตามไประหว่างทางเดินไปยังห้องพัก ทั้งสองคนแทบไม่ได้พูดอะไรกันเลย บรรยากาศเงียบจนได้ยินแม้กระทั่งเสียงฝีเท้าของตัวเอง ดาพยายามมองซ้ายมองขวาเพื่อหลบสายตาเขา แต่ก็อดรู้สึกเกร็งไม่ได้เมื่อเปิดประตูเข้าไปในห้อง ภาพที่เห็นทำให้ดาแอบโล่งใจเล็กน้อย ห้องพักไม่ได้เล็กอย่างที่คิด มีเตียงขนาดคิงไซส์หนึ่งเตียง โซฟาเล็ก ๆ ริมหน้าต่าง และระเบียงที่มองเห็นวิวแม่น้ำยามค่ำคืน“คุณนอนเตียงไปเถอะ ผมนอนโซฟาเอง” ริทพูดขึ้นก่อน โดยไม่ต้องรอให้เธอเอ่ยปาก“จะดีเหรอคะหัวหน้า โซฟามันแคบไปนะคะ” ดาถามด้วยความเกรงใจ“ผมโอเค คุณไม่ต้องคิดมาก” เขาตอบสั้น ๆ พร้อมวางกระเป๋าลงดาไม่ได้โต้แย้งอะไรต่อ เธอรู้ดีว่าคนอ
อุบัติรัก พนักงานใหม่ ตอนที่ 10 : เหตุไม่คาดฝันหลังดินเนอร์
ดาสั่งอาหารมาแค่ 1-2 อย่าง เพราะเกรงใจที่ตัวเองไม่ได้เป็นคนจ่าย ส่วนริทสั่งมาอีก 3-4 อย่าง แค่นี้ก็กินกันสองคนไม่หมดแล้ว ระหว่างรออาหารดาก็ลุกขึ้นหยิบมือถือไปถ่ายรูปบรรยากาศภายในร้านไปพลาง ๆ เธอพยายามเซลฟี่รูปตัวเอง แต่ก็เห็นภาพด้านหลังได้ไม่หมด เลยถ่ายแล้วถ่ายอีกอยู่หลายครั้ง“ผมถ่ายให้ไหม” ริทเดินเข้ามาและเอ่ยปากให้ความช่วยเหลือ“ขอบคุณมากค่ะ” ดายิ้มแห้งด้วยความเกรงใจ แต่ก็ยื่นมือถือให้เขาถ่ายรูปอย่างว่าง่าย เธอยิ้มอย่างสดใสและปรับท่าหลาย ๆ แบบให้กล้อง เพื่อที่จะได้มีรูปดี ๆ ไปโพสต์ลงโซเซียล ริทเริ่มอมยิ้มและแอบขำนิด ๆ ให้กับท่าทางของดา“ขำอะไรคะหัวหน้า” ดาทำหน้ามุ่ย เพราะการแอบขำของริททำให้เธอเสียความมั่นใจเล็กน้อย“ก็คุณโพสท่ายังกับเป็นมืออาชีพซะขนาดนั้น ผมที่เป็นตากล้องจำเป็นก็มีเกร็งกันบ้างสิ” ริทตอบโดยที่ไม่ลืมแซวดากลับ“เลิกถ่ายก็ได้ค่ะหัวหน้า ได้รูปเยอะแล้ว อาหารก็มาพอดี ไปทานกันดีกว่าค่ะ” ดาขอมือถือคืน และเดินกลับไปที่โต๊ะเพื่อเริ่มรับประทานอาหารมื้อค่ำ โดยมีหัวหน้าของเธอเป็นเจ้ามือ พนักงานเสิร์ฟตักข้าวใส่จานให้ของทั้งดาและริท ดารอให้ริทตักกับข้าวก่อน จากนั้นเธอค่อยตักทีหลั
También te puede gustar
พิษรักคุณหมอ
เพียงเม็ดทราย130.2K vistasคลั่งรักเมียแต่ง
ชะนีติดมันส์230.0K vistasสุดไขว่คว้าภรรยาคืนใจ
กิตติรวิชญ์83.0K vistasคุณทนายตัวร้าย ฉันขอบายนะคะ
หรงหรงจื่ออี110.8K vistasถึงเขาร้าย...เธอก็ยังรัก
PEACH_SHERBET85 vistasTATTOO CRUCIFIX หลง(รัก)ยัยตัวร้าย #ไม้เมืองxมาเฟีย
โคตรเลวX237 vistasคลั่งรักดีไซเนอร์สาว
แบร์รี่รัต134 vistasพระชายาสายชิลกับท่านอ๋องคลั่งรัก
B.J.BEN/มัฑศิกาญจน/พันสิงห์601 vistas
