Partager

ตอนที่7

last update Date de publication: 2024-10-20 12:24:50

ก๊อกๆๆ

“คะ..พี่ต้น”

ปรารีค่อยๆย่องมาเปิดประตูให้เบาที่สุดเพราะการเคาะห้องของคนด้านนอกเหตุเป็นเพราะเธออาจจะทำอะไรให้ไม่ถูกใจอีกก็เป็นได้

“มาทานข้าวเย็น”

ตฤณภพเห็นหญิงสาวเปิดประตูออกมาก็รีบบอกให้เธอออกมาทานข้าวเย็นด้วยใบหน้าที่นิ่งตายใบหน้าเดิมเมื่อบอกเธอเสร็จก็รีบผละตัวออกจากหน้าห้องของเธอทันที

“ค่ะ”

//ค่อยโล่งอก...นึกว่าทำอะไรผิดซะอีก//

“อาหารพี่ต้นสั่งมาทานทุกวันเลยเหรอคะ”

ปรารีเห็นว่าบนโต๊ะอาหารมีแต่กล่องอาหารอีกแล้วไม่รู้ว่าเขาทานแบบนี้ทุกวันเลยหรือเปล่า

“อืมม..”

ตฤณภพตอบหญิงสาวเสียงเบาพร้อมนั่งลงฝั่งตรงข้ามกับเธอ

“ไม่ทำเองบ้างเหรอคะ”

ปรารีอยากรู้ว่าเขาเคยทำเองบ้างหรือเปล่าสั่งทุกวัน

“ไม่..ฉันไม่ได้ว่างขนาดนั้น..อีกอย่างฉันก็ทำอาหารไม่เป็น..”

“อ๋อ..”

หญิงสาวพยักหน้าเข้าใจ..อันที่จริงที่เธอถามนั่นถามนี่ก็แค่อยากหาเรื่องคุยกับเขาเท่านั้นเผื่อเธอจะสนิทกับเขามากขึ้นและหวังว่าเขาจะไม่ทำหน้าตายใส่เธอบ่อยๆ

“และอีกอย่างฉันเคยบอกเธอว่าอย่างไรเมื่ออยู่บนโต๊ะอาหาร”

ตฤณภพไม่ลืมที่จะย้ำเรื่องมารยาทให้เธอได้ฟังอีกรอบให้เธอซึมซับเข้าไปในหัวว่าช่วงที่ทานอาหารเขาไม่ชอบพูดคุยเท่าไร

“เอ่อ...เงียบแล้วค่ะ..ไม่ถามแล้ว..แฮร่ๆ”

//แค่นี้ก็ไม่ได้..โถ่..//

19.40 น.

หลังจากที่ทั้งสองทานอาหารเย็นกันเรียบร้อยแล้วก็แยกย้ายกันเข้าห้องไม่ได้มีปฏิสัมพันธ์ที่จะพูดคุยอะไรกันต่อเพราะตฤณภพต้องการความเป็นส่วนตัว

ปรารีเองก็เดินสำรวจที่อยู่ใหม่ของเธอเล็กน้อยแล้วกลับมานอนเล่นบนเตียงในห้องนอนของเธอครู่ใหญ่จึงไปอาบน้ำให้สบายตัว

“....หืมม....”

//ลืมได้ไงเนี่ย..จะเอาที่ไหนใส่ล่ะ...//

  ปรารีพึ่งจะมาเปิดกระเป๋าดูหลังจากอาบน้ำเสร็จตอนนี้เธอมีเพียงผ้าขนหนูผืนขาวที่หยิบได้จากหน้าห้องน้ำมาพันตัวไว้เท่านั้น

Rrrrrrrrr

“ทำไมไม่รับกันนะ”

เธอคิดว่าคืนนี้เธอก็คงจะต้องขอยืมชุดนอนจากตฤณภพเสียแล้วเพราะชุดที่เหลือในกระเป๋าก็มีแต่ชุดที่เอาไว้ใส่ออกข้างนอกจึงยกมือถือโทรหาชายหนุ่มแต่เขาก็กลับไม่รับเสียอย่างนั้นวิธีที่เธอคิดได้ตอนนี้ก็คือจะต้องขึ้นไปหาเขาที่ห้อง

ก๊อกๆๆๆ

“มีอะไร..ฉันบอกให้โทรไง”

ตฤณภพเปิดประตูออกมาด้วยสีหน้าไม่พอใจเมื่อเธอดูเหมือนจะไม่ทำตามที่เขาสั่ง

“ก็พี่ต้นไม่รับนี่คะ”

ปรารีตอบด้วยสีหน้าเกรงใจนิดหน่อยแต่ทำไงได้เขาไม่รับสายเธอเอง

“อ๋อ..เอ่อ..แล้วเธอ..ทำไมมาหาฉันสภาพนี้”

//ไม่ได้มีความอายบ้างเลยหรือไง//

ชายหนุ่มเองเมื่อครู่น่าจะเข้าห้องน้ำอยู่แต่เมื่อมองอีกฝ่ายก็เกิดความสงสัยว่าเธอช่างกล้ามาหาเขาทั้งที่อยู่ในสภาพผ้าขนหนูพันตัวผืนเดียวเนี่ย

“ก็เปาลืมชุดนอน...ว่าจะมายืมชุดพี่ต้นหน่อยค่ะ..อะ..อะ..ว้ายยยยย”

ปรารีรีบผละตัวเข้าไปในห้องของเขาอย่างรวดเร็วพร้อมบอกสิ่งที่เธอต้องการด้วยความไม่ระวังและซุ่มซ่ามของเธอบวกกับก้าวขายาวเกินไปเลยทำให้ลื่นล้มผ้าขนหนูผืนจิ๋วที่พันตัวอยู่ก็หลุดเผยให้เห็นของสงวนของเธอ

“เธอ..เอ่อ..เอิ่มม”

ตฤณภพรีบหลบสายตามองไปทางอื่นเพื่อให้เธอนั้นจัดการกับตัวเองให้เรียบร้อย

5 นาทีต่อมา

ทั้งคู่ยังคงนั่งนิ่งเงียบไม่พูดไม่จากันอยู่พักใหญ่เพราะยังขวยเขินกับเหตุการณ์เมื่อครู่กันอยู่

“เมื่อกี้ไม่เห็นอะไรใช่ไหมคะ”

ปรารีเป็นฝ่ายที่จะทำลายความเงียบครั้งนี้ก่อนเธอยังคงหน้าเสียไม่หาย

“เอ่อ..อืม..ๆ”

//ทำไมต้องมาปวดหัวกะยัยนี่ด้วยนะ//

ชายหนุ่มโกหกออกไปเพื่อให้เธอได้สบายใจทั้งยังไม่หันไปมองหน้าหญิงสาวอีกด้วย

“โกหก”

//เชื่อที่ไหนกันเล่า..ก็เมื่อกี้เขาหันมามองเต็มๆอ่ะ//

ปรารีไม่เชื่อที่เขาพูดเลยสักนิดการพูดแล้วไม่มองน้าเธอแถมเสียงยังสั่นอีกด้วยแบบนี้ใครก็ดูรู้ว่าโกหก

“เอ่อ..ก็เห็น..”

//โกหกใสบายใจก็ไม่ชอบ//

ตฤณภพไม่รู้ว่าเธอจะคะยั้นคะยออะไรเขานักหนาหนาเธออยากได้คำตอบแบบนี้เขาก็จัดให้

“พี่ต้นนนน”

//นั่นไง//

ปรารีถึงกับก้มหน้างุดหน้าแดงไปถึงหู

“ก็จะให้ตอบยังไงเล่า..เธอรีบเอาชุดนอนไปแล้วก็ออกไปได้แล้ว..ไม่เอางี้ดีกว่าเธอไปเปลี่ยนเลย”

ตฤณภพรีบไปหยิบชุดนอนของเขายื่นให้เธอหญิงสาวจะได้ออกไปจากห้องเขาเสียทีคราแรกว่าจะให้เธอเอาไปเปลี่ยนที่ห้องแต่คิดไปคิดมาให้เธอเปลี่ยนเลยจะดีกว่าหากเดินลงบันไดไปเกิดซุ่มซ่ามขึ้นมาผ้าหลุดเขาจะเอาหน้าที่ไหนไปช่วยเธอ

“คะ”

“เปลี่ยนชุดนอนในห้องน้ำฉันนี่แหละเกิดเดินลงไปผ้าหลุดอีก..อุจาดตา”

“หึ้ยยย..”

//อุจาดตาตรงไหนหุ่นเราออกจะดี//

ปรารีหน้าบึ้งเล็กน้อยกับคำพูดของชายหนุ่มพร้อมเดินเข้าไปในห้องน้ำพร้อมกับชุดนอนด้วยอารมณ์ฉุนเล็กๆ

5 นาทีต่อมา

“อุ้ยย..”

//ตัวจะใหญ่ไปไหนเนี่ย//

ปรารีเดินออกมาจากห้แงน้ำด้วยความทุลักทุเลเพราะชุดนอนของเขามันตัวใหญ่กว่าเธอหลายเท่า

“โอเคไหม..เดี๋ยวพรุ่งนี้ฉันจะให้คนไปซื้อให้ใหม่”

ตฤณถพคิดว่าต้องหาซื้อให้เธอเองไม่อย่างนั้นไม่วายอีกวันเธอก็จะต้องมายืมชุดของเขาอีกเป็นแน่

“ก..อะ..อร้ายยย..”

//หืม..อะไรนุ่มๆ....หา...จะโดนกินหัวไหมเนี่ย//

ปรารีเดินไปด้วยยกขากางเกงไปด้วยแต่ด้วยความไม่ระวังที่เป็นนิสัยของเธอจึงทำให้เหยียบขากางเกงแล้วสะดุดล้มอย่างขืนตัวไม่ได้รู้สึกตัวอีกทีก็เหมือนเธอกำลังนอนทับอะไรนุ่มๆอยู่เมื่อแหงนหน้ามามองได้ก็รีบผละตัวลุกเมื่อรู้ตัวว่าเธอล้มใส่อีตาโหดไปเสียแล้วไม่รู้ว่าเขาจะพ่นไฟอะไรใส่เธอบ้าง

“เดินยังไงของเธอเนี่ย...มานี่..”

“อุ้ยย..”

ชายหนุ่มส่ายหัวพร้อมหิ้วหญิงสาวด้วยแขนข้างเดียวมานั่งที่ปลายเตียงของเขาอย่างไม่สบอารมณ์

“ขากางเกงมันยาวก็พับขึ้นสิ่..เรื่องแค่นี้ก็ต้องให้บอก”

พร้อมพับขากางเกงให้เธอทั้งปากก็ยังบ่นไม่หยุดคิดในใจถ้าเขาพับให้ก็คงจะไม่มีปัญญาทำเอง

“เอ่อ...ขอบคุณค่ะพี่ต้น”

//ท่าทางอ่อนโยนกับเค้าก็เป็นนะอีตาโหด//

หญิงสาวแอบอมยิ้มในเรื่องที่เขาทำให้เธอเล็กน้อยถึงปากเขาจะบ่นแต่การกระทำน่ารักอันนี้เธอให้อภัย

“เรียบร้อย...เอ่อ...ฉันมีเรื่องจะถาม”

ตฤณภพอยากจะถามอะไรบางอย่างกับเธอมาก่อนหน้านี้แล้วเมื่อเธออยู่ตรงนี้ก็ถามเลยแล้วกัน

Continuez à lire ce livre gratuitement
Scanner le code pour télécharger l'application

Dernier chapitre

  • อุ้มรักละลายใจ   ตอนที่44 ตอนจบ

    “พึ่งรู้นะคะว่าคุณพ่อก็ทำอาหารเป็น“หลังจากตาต้นโตพ่อเราเค้าก็ไม่เข้าครัวอีกเลย”“แบบนี้ต้องรอชิมซะแล้วล่ะค่ะ”การที่พ่อของเธอลงมือทำอาหารบำรุงให้เธอครั้งนี้ปรารีคงจะต้องรอชิมให้เป็นบุญปากเสียแล้ว20 นาทีต่อมา“แอ้ะ..ๆๆๆ..เอิ้กกก...แอ้...”“ว่ายังไงครับตาเอื้อ..เล่นกับพ่อเค้าสนุกขนาดนั้นเลยเหรอลูกเหรอ..มาหาทวดหน่อยซิ..มาๆ”โสพิศเห็นหลานชายของเธอกำลังเล่นกับเหลนสุดจ้ำม่ำก็อดที่จะเข้าไปร่วมวงไม่ได้เด้กชายตัวกลมวัยสี่เดือนเห็นคุณทวดของเขาก็รีบยื่นไม้นื่นมือเข้าหา“แอ้..แอ้..”“ว่ายังไงทวดไงครับลูก...ดูซิใครกันนะกินเก่งจนจ้ำม่ำแบบนี้น่ะ”“แอ้...แอ้..อืมมม...”“ชอบแหวนทวดเหรอลูก...เดี๋ยวให้โตกว่านี้ก่อนแล้วทวดจะให้เรานะ”เด็กชายนั่งอยู่บนตักทวดของเขามือป้อมกลมๆก็ปัดป่ายไปมานมาสะดุดเล่นอยู่กับแหวนที่นิ้วนางข้างซ้ายของคนเป็นทวดโสพิศเองเห็นเข่นนั้นอยู่นานสองนานก็รู้ว่าเจ้าหนูน้อยเหลนเธอคนนี้คงจะชอบเสียแล้วจึงเอ่ยปากว่าจะให้แต่ต้องโตกว่านี้ก่อน“ท่าทางตาเอื้อนี่จะเป็นเหลนรักซะแล้วนั่นแหวนของคุณปู่เลยนะน่ะ”มลฤดีที่นั่งอยู่กับปรารีอยู่ห่างๆเธอเห็นเหตุการณ์ทั้งหมดก็คิดว่าหลานชายของเธอคนนี้คงจะถู

  • อุ้มรักละลายใจ   ตอนที่43

    “ภรรยาผมเป็นยังไงบ้างครับ”ตฤณภพเห็นพยาบาลเดินออกมาจากห้องคลอดเขาก็รีบปรี่เข้าไปถามว่าตอนนี้ภรรยาของเขาเป็นอย่างไรบ้าง“ตอนนี้ยังคลอดไม่ได้ค่ะต้องรอให้ปากมดลูกเปิดเต็มที่ก่อนนะคะรบกวนคุณพ่อใจเย็นๆก่อนนะคะ”ตอนนี้อาการของปรารีเธอยังคงปวดท้องเป็นเวลาปากมดลุกยังเปิดไม่เต็มที่หมอเองก็ยังทำคลอดไม่ได้“ครับ”“ใจเย็นๆก่อนตาต้นเปาเค้าอยู่ในมือหมอแล้วยังไงก็ปลอดภัย”มลฤดีดูท่าว่าลูกชายของเธอจะเป็นกังวลมากเกินไปเธอเชื่อว่าหมอที่นี่เก่งอยู่แล้วไม่มีทางปล่อยให้คนไข้เป็นอะไรไปง่ายๆแน่นอนชั่วโมงต่อมา“ภรรยาคุณพร้อมคลอดแล้วค่ะจะเข้าไปในห้องคลอดไหมคะ”พยาบาลเดินออกมาเรียกตฤณภพเพราะตอนนี้ปรารีปากมดลูกเปิดเต็มที่แล้วสามารถทำคลอดได้“ครับๆ”“รบกวนไปเปลี่ยนชุดค่ะ ตามฉันมานะคะ”10นาทีต่อมาตฤณภพเข้าไปเปลี่ยนชุดและฆ่าเชื้อเดินเข้าไปในห้องคลอดพร้อมกับพยาบาลเขาวินาทีที่เขาเห็นสีหน้าของปรารีก็รู้เลยว่าเธอคงเจ็บปวดทรมานเอามากๆ“เปา..”“พี่ต้น”“พี่อยู่ตรงนี้นะ”“ค่ะ”ตฤณภพนั่งอยู่ข้างเตียงทำคลอดของปรารีมือของเขาจับมือเธอเอาไว้แน่นสงสารภรรยาของเขาจับใจแต่ก็ทำได้เพียงแค่ให้กำลังใจอยู่ข้างๆเท่านั้น“คุณแม่เบ่งค่

  • อุ้มรักละลายใจ   ตอนที่42

    โรงพยาบาลXXX“ดีใจด้วยนะครับคุณปรารีกำลังท้องอ่อนๆได้ประมาณ10สัปดาห์แล้วครับ”“.....”//อยากจะกรี๊ดออกมาดังๆแต่ก็เกรงใจหมออิๆๆ//“พี่ดีใจที่สุดเลย”เมื่อหมอเผลผลตรวจให้ทั้งคู่ได้ฟังทั้งสองก็กอดกันกลมต่อหน้าหมออย่างไม่อายทั้งสองดีใจกับเรื่องนี้จริงๆและข่าวดีแบบนี้ทำให้เขาต้องรีบกลับบ้านไปบอกกับทุกคนที่บ้านแล้วล่ะบ้านXXXปรารีกับตฤณภพกลับมาจากโรงพยาบาลก็รีบขับรถไปที่บ้านของพวกเขาทันทีเพื่อไปบอกข่าวที่น่ายินดีกับทุกคนให้ได้รับรู้“แม่ดีใจที่สุดเลยลูกคนนี้คลอดแล้วมีอีกคนต่อเลยนะ”เมื่อทุกคนได้รู้ว่าตัวเองจะมีหลานตัวน้อยๆเพิ่มเข้ามาก็ดีใจกันยกใหญ่ดูท่าคนที่จะเห่สุดก็เห็นจะเป็นมลฤดีที่หลานคนนี้ยังไม่ทันออกก็อยากจะได้เพิ่มมาอีกแล้ว“เอ่อ..”ปรารีถึงกับก้มหน้างุดเธอยังไม่ทันได้คลอดลุกคนแรกแม่เธอก็อยากจะมีอีกคนซะแล้ว“เอาไว้ให้พวกเค้าตัดสินใจกันเองดีกว่าไหมคุณ”ตระการเห็นว่าเรื่องนี้คงต้องให้คนเป็นพ่อแม่เด็กตัดสินใจกันเอาเองคนเป็นปู่ย่าคงยุ่งอะไรมากก็ไม่ดีหรอก“ขัดตลอดเลยคุณเนี่ย”มลฤดีส่งสายตาค้อนไปให้สามีของเธอเล็กน้อยที่ไม่ว่าเธอจะคิดอะไรชอบขัดกับเธอตลอดเลยจริงๆ“ผมว่ะมีสักสามสี่คนเลยครับค

  • อุ้มรักละลายใจ   ตอนที่41

    “ใช่แล้ว...ทีมงานทุกคนตั้งใจกันมากเลย”ตฤณภพเองก็คิดเช่นนั้นเหมือนกันเรื่องนี้เขายังนึกขอบใจทีมงานทุกคนที่อยู่เบื้องหลังอยู่ตลอดที่ตั้งใจทำกันมากเลยทีเดียว“ครั้งหน้าเปาอยากออกแบบบ้างได้ไหมคะ”ปรารีคันไม้คันมืออยากจะแสดงฝีมือที่เธอได้เรียนมาบ้างแล้วล่ะสิ“ได้สิ..พี่ก็อยากจะเห็นฝีมือเราเหมือนกัน”ตฤรภพเองก็เคยอยากลองคุยเรื่องนี้กับหญิงสาวอยู่เหมือนกันเพราะเขาคิดเอาไว้ว่าอนาคตยังไงก็ต้องให้เธอมีส่วนร่วมในการทำงานของเขาแน่นอน“รับรองค่ะว่าชุดที่เปาออกแบบจะต้องขายดีเป็นเทน้ำเทท่าเลยค่ะ”ปรารีคิดแบบคร่าวๆเอาไว้แล้วระดับนักเรียนเกียรตินิยมอย่างเธอจะไม่ทำให้ทุกคนผิดหวังกับผลงานที่เธอสร้างมาแน่นอน2 วันต่อมาโรงแรมXXXXXบรรยากาศในงานเดินแบบเปิดตัวคอลเล็คชั่นเสื้อผ้าใหม่ของแบรนด์เสื้อผ้าในเครือบริษัทของตฤณภพนั้นอึกกระทึกไปด้วยเสียงดนตรีและผู้คนแถมทุกคนยังดูตื่นตาตื่นใจกับงานครั้งนี้มากเพรารูปแบบการจัดงานเปลี่ยนไปแถมชุดลายผ้ายังแหวกแนวไปจากคอลเลคชั่นก่อนๆอีกด้วย“คนเยอะมากๆเลยค่ะพี่ต้น”ปรารีตื่นเต้นที่เห็นคนสนใจงานมากขนาดนี้ที่เอเคยฝึกงานมาส่วนมากก็จะเป็นงานเล็กๆแต่นี่มันดูอลังการมากเลยทีเดียว

  • อุ้มรักละลายใจ   ตอนที่40

    “ไม่หาสาวๆให้ลูกชายสักคนล่ะคะ”มลฤดีแนะนำให้นาราหาสาวๆให้ลูกชายของเธอสักคนเผื่ออาจจะถูกใจแล้วตกลงปลงใจกันในเร็ววันก็ได้“กลัวจะเป็นแบบเดิมน่ะค่ะ..เอาเป็นว่าแล้วแต่เค้าจะดีกว่า”นาราเข็ดแล้วกับการเลือกผู้หญิงให้ลุกกลัวจะเจออย่างเพนนีอีกเธอเลยไม่ค่อยไว้ใจใครและอยากให้ลูกชายของเธอเป็นคนเลือกเองมากกว่าลูกเธอรักใครเธอเองก็พร้อมที่จะรักด้วยเหมือนกัน“ใครจะไปเป็นเหมือนคุณล่ะ”ตระการยืนข้างภรรยาของเขาฟังสิ่งที่ภรรยาของเขาโน้มน้าวคนอื่นมานานก็อดที่จะพูดไม่ได้“แหม่..คุณนี่ก็นะ”มลฤดีแอบมองค้อนสามีของเธอเล็กน้อยแต่ก็ไม่อยากว่าอะไรมากเพราะวันนี้เป็นวันมงคล“5555”นารารู้ว่าที่ตระการพูดหมายความว่าอย่างไรเธอนับว่ามลฤดีเลือกจับคู่ถูกแต่เธอเคยจับคู่ผิดมาแล้วมันก็ไม่อยากให้ผิดพลาดอีกชั่วโมงต่อมาตอนนี้เป็นพิธีสวมแหวนเมื่อเจ้าบ่าวเจ้าสาวทำพิธีนี้เสร็จก็ถึงเวลาที่จะกล่าวอะไรกับคนในงาน“ต้องขอบคุณแขกคนสนิททุกคนที่มาร่วมงานแต่งของผมกับเปาในวันนี้นะครับ..ผมขอสัญญาต่อหน้าทุกคนว่าผมจะเป็นหัวหน้าครอบครัวที่ดีจะรักและให้เกียรติภรรยาของผมตลอดไปครับ”ถึงเวลาที่บ่าวสาวจะพูดความในใจและขอบคุณแขกที่เข้ามาในงานแล้ว

  • อุ้มรักละลายใจ   ตอนที่39

    “ยังจะประชดพี่ไปถึงเมื่อไร”ตฤณภพมีอาการคิ้วขมวดเล็กน้อยเพราะดูท่าแล้วเธอยังจะมาหาเรื่องประชดเขาไม่หยุด“เปาไม่ได้ประชดนะคะพี่ต้นงานยุ่งเปาไม่อยากให้พี่ต้องมาเสียงานเพราะเปา”ปรารีไม่ได้ประชดชายหนุ่มแม้แต่น้อยทีเธอพูดมาเธอคิดแบบนั้นจริงๆเพราะเธอรู้ว่าเขางานยุ่งมากขนาดไหนที่มาอยู่กับเธอที่นี่ก็ไม่รู้ว่าทิ้งงานมาตั้งเท่าไร“พูดแบบนี้แสดงว่าห่วงพี่หายโกรธพี่แล้วใช่ไหม”ตฤณภพเริ่มคลายปมที่หัวคิ้วออกเมื่อฟังดีๆแล้วก็เหมือนกับว่าหญิงสาวเองก็ห่วงเขาอยู่เหมือนกัน“เอ่อ..ก็”เมื่อได้คำถามแบบนี้กลับมาปรารีเองถึงกับไปไม่เป็นเลยทีเดียว“ไม่ต้องบอกพี่รู้แล้ว...งั้นพรุ่งนี้เรากลับไปที่กรุงเทพกันนะไปบอกทุกคนว่าเราจะแต่งงานกัน”ตฤณภพรู้แล้วว่าปรารีคงจะหายโกรธเขาแล้วในเรื่องที่ผ่านมาอีกอย่างในเมื่อใจของเขาและเธอตรงกันแบบนี้เขาก็ต้องรีบทำอะไรให้มันถูกต้อง“คะ??”//ไวไปหรือเปล่าเนี่ย//“พี่ถือว่าตกลงตามนี้แล้วกันนะ..”ตฤณภพไม่รอให้หญิงสาวได้ปฏิเสธเขาถือว่าเธอและเขาตกลงตามนี้และไม่มีข้อแม้อะไรด้วยวันต่อมาบ้านXXX“คุณย่าคะ”เมื่อมาถึงบ้านและลงจากรถได้ปรารีเดินเข้ามากอดคุณย่าของเธอถึงในห้องด้วยความคิดถึง

  • อุ้มรักละลายใจ   ตอนที่23

    “เอ่อ...เปาก็อยากเจอทุกคนที่เป็นครอบครัวแหละค่ะ”//อยากเจอนะ..แต่อยากเจอพี่ต้นที่เจาอารมณ์น้อยกว่านี้หน่อย..คิๆๆ”ปรารีตอบในความรู้สึกของตัวเองที่เป้นกลางที่สุดหากเลือกได้เธอก็อยากจะเจอพี่ต้นของเธอที่เจ้าอารมณ์น้อยกว่านี้นิดหน่อยแต่ยังไงเธอก็รับได้เพราะเขาก็แค่ชอบดุเธอเท่านั้นไม่ได้พูดอะไรให้หักหารน้ำ

  • อุ้มรักละลายใจ   ตอนที่17

    “ไม่เป็นไรครับเรื่องมันผ่านไปแล้ว...ส่วนเรื่องไปอยู่ที่เชียงรายผมขอเวลาสามสี่วันนะครับ”“ได้เลยจะ...แค่ลูกยอมช่วยก็ดีแล้ว”บ้านเพนนี“นี่แกดูร่าเริงเสียเหลือเกินนะที่โดนถอนหมั้น”ลักษมีเห็นลูกสาวของเธอยังมีหน้ามานั่งหน้าระรื่นอยู่ทั้งๆที่โดนถอนหมั้นแถมยังโนอีกฝ่ายจับได้ว่าอยากได้สมบัติของเขาอีก“แน่สิคะค

  • อุ้มรักละลายใจ   ตอนที่6

    13.00 น.ครอกกกๆๆ“เอ่อ..พี่ต้นคะ??”//ไม่หิวหรือไงนะ...ใส้ฉันจะขาดแล้วเนี่ยย//ปรารีเห็นว่ามันเลยเที่ยงมาจนบ่ายแล้วชายหนุ่มก็ไม่เห็นจะไปทานข้าวกลางวันเสียทีเธอรอจนหิวใสจะขาดแล้วจึงตัดสินใจทักถามเพราะเธอทนต่อไปไม่ไหวแล้ว“อะไรของเธออีก..”ตฤภพเงยหน้าขึ้นมาจากการมองโน๊ตบุ๊คเล็กน้อยอย่างไม่พอใจไม่รู้

  • อุ้มรักละลายใจ   ตอนที่5

    “เปา..”“คุณแม่”เมื่อทั้งสองเจอกันต่างคนต่างก็รีบสวมกอดกันอย่างคิดถึง“ไปข้างในกันเถอะพี่เค้าอยู่ข้างใน”มลฤดีรีบพาปรารีเข้ามาในห้องอย่างรวดเร็ว“ตาต้นนี่อั่งเปา...น้องที่แม่รับเลี้ยงไง..น้องจะมาเป็นคนที่อุ้มท้อง”มลฤดีรีบแนะนำตัวให้ลูกชายเธอได้รู้จักกับปรารีทันทีเพราะวันนี้เป็นวันที่ดีที่ทั้งสองไ

Plus de chapitres
Découvrez et lisez de bons romans gratuitement
Accédez gratuitement à un grand nombre de bons romans sur GoodNovel. Téléchargez les livres que vous aimez et lisez où et quand vous voulez.
Lisez des livres gratuitement sur l'APP
Scanner le code pour lire sur l'application
DMCA.com Protection Status