مشاركة

ตอนที่6

last update تاريخ النشر: 2024-10-20 12:24:35

13.00 น.

ครอกกกๆๆ

“เอ่อ..พี่ต้นคะ??”

//ไม่หิวหรือไงนะ...ใส้ฉันจะขาดแล้วเนี่ยย//

ปรารีเห็นว่ามันเลยเที่ยงมาจนบ่ายแล้วชายหนุ่มก็ไม่เห็นจะไปทานข้าวกลางวันเสียทีเธอรอจนหิวใสจะขาดแล้วจึงตัดสินใจทักถามเพราะเธอทนต่อไปไม่ไหวแล้ว

“อะไรของเธออีก..”

ตฤภพเงยหน้าขึ้นมาจากการมองโน๊ตบุ๊คเล็กน้อยอย่างไม่พอใจไม่รู้ว่าเธอต้องการอะไรอีก

“เปาหิวค่ะ....พี่ต้นไม่ทานข้าวกลางวันเหรอคะ??”

“หื้มมมม”

ชายหนุ่มส่ายหัวพร้อมยกข้อมือดูนาฬิการาคาแพงของเขาก็เห็นว่านี่มันเลยเวลาทานอาหารกลางวันมาแล้วจริงๆเขาเองก็ทำงานเพลินไปหน่อย

“เดี๋ยวฉันโทบอกคุณชัยให้สั่งอาหารมาให้เธอจะทานอะไร...”

ตฤนภพไม่ได้คิดที่จะออกไปทานอาหารที่ไหนอยู่แล้วเพราะปกติเขาก็จะสั่งให้ผู้ช่วยของเขาไปซื้อเข้ามาทานในห้องนี้ในห้องของเขาจึงมีโซนทานอาหารแยกออกไปเพื่อไม่ให้มีกลิ่นอาหารเวลาทำงาน

เขามองหญิงสาวอย่างรอคำตอบจะโทรบอกธวัชชัยทีเดียว

“ขอเป็น...เอ่อ...เอาแบบที่พี่ต้นทานก็ได้ค่ะ”

“โอเค”

หลังจากที่ตฤณภพใช้สั่งให้ธวัชชัยจัดการเรื่องอาหารได้ไม่นานอาหารก็มากองอยู่บนโต๊ะทานอาหารเรียบร้อยแล้ว

“หูย..น่าทานมากเลยค่ะ”

ปรารีหยิบไก่ทอดที่หั่นเป็นชิ้นๆมาเข้าปากด้วยความหิวโดยที่เธอยังไม่ได้นั่งลงดีๆ

“นี่เธอทำไมไม่ใช้ช้อน...แล้วทำไมไม่นั่งทานดีๆนั่งลงเดี๋ยวนี้”

//มารยาทคือศูนย์เลยผู้หญิงคนนี้//

ตฤณภพไม่อยากจะเชื่อว่าหญิงสาวจะหยิบอาหารเข้าปากทั้งที่ยังไม่ได้นั่งลงบนโต๊ะดีๆแถมช้อนก็มีวางอยู่ข้างๆก็ยังไม่ใช้สิ่งที่หญิงสาวทำมันเป็นอะไรที่เขาไม่โอเคมากๆ...เขาเป็นผู้ใหญ่กว่าเธอตั้งหลายปีเท่าที่รู้มาและเธอเป็นเด็ก...คนที่เด็กกว่าเขาทำมารยาทแบบนี้ใส่ผู้ใหญ่กันหรืออย่างไรเขาอยากจะกลับไปถามคุณย่าของเขาเสียจริงว่าอบรมเธอมาอย่างไร

“เอ่อ..ค่ะ”

//เยอะอะไรขนาดนี้เนี่ย//

ปรารีพึ่งนึกขึ้นได้ว่าคนตรงหน้าเธอเป็นคนที่เข้าระเบียบขนาดไหนจึงรีบนั่งลงตามที่เขาสั่งและแกะกล่องอาหารทานอย่างเชื่องช้าไม่มูมมามทั้งที่หิวจนไส้กริ่วหมดแล้ว

“ของพี่ต้นน่าทานจังเลยค่ะ”

//ต้องพยายามเป็นมิตร...อิๆ//

“อืมม...บนโต๊ะอาหารควรจะเงียบเป็นดีที่สุด”

ตฤณภพส่งสายตาที่มองดูก็ยังเหมือนมีดที่คมกริบไปยังอีกฝ่ายพร้อมสินมารยาทบนโต๊ะอาหารกับเธอ

“ค่ะ”

//....//

ปรารีก้มหน้างุดเหมือนเธอจะพยายามเป็นมิตรกับเขาเท่าไรแต่ดูเหมือนว่าวิธีของเธอไม่ได้ถูกใจเขาเลยสักอย่าง

ช่วงเย็นของวัน

“นี่เธอตื่น...ตื่น..”

ตฤณภพจัดการงานเสร็จก็เดินเข้ามาหาหญิงสาวที่หลับอยู่บนโซฟาด้วยสีหน้าระอาเพราะถ้าหากโซฟาในห้องทำงานของเขามันใหญ่เท่าเตียงเธอก็คงจะเลื้อยไปทั่วแล้ว

“อืม..”

ปรารีสะลึมสะลือตื่นมาอย่างงงๆเพราะเธอยังรู้สึกนอนไม่เต็มอิ่มตาทั้งสองข้างของเธอเลยทำท่าจะหลับต่อ

“จะกลับไหมหรือจะนอนที่นี่”

ชายหนุ่มถอนหายใจเล็กน้อยกับท่าทางขี้เซาของเธอทั้งพูดเสียงดังขึ้นมาขู่เธอพร้อมเดินออกไปอย่างไม่สนใจ

“กลับๆค่ะ”

//ใครจะอยากนอนที่นี่กันล่ะ//

ปรารีตาเบิกโพรงรีบตบหน้าตัวเองเบาๆให้ตื่นแล้วหิ้วกระเป๋าเป้ของเธอตามหลังเขาไปอย่างรวดเร็ว

เพนท์เฮ้าส์

“ของพี่ต้นทั้งสองชั้นเลยเหรอคะ”

//นั่นมุมนั่งเล่น....นั่นระเบียงกระจก...หูยพรมรงนั้นมันช่างสวยอะไรอย่างนี้นะ...แม่จะสำรวจให้ทุกซอกทุกมุมเลย//

ปรารีขึ้นมาบนเพนท์เฮ้าส์หรูของชายหนุ่มตั้งแต่ก้าวเข้ามาเธอก็อดมองความอลังการของที่นี่ไม่ได้มันใหญ่ดกว่าที่เธอเคยอยู่หลายเท่าแถมยังมีตั้งสองชั้นที่เชื่อมถึงกันในการออกแบบที่ทันสมัยอีกต่างหากการตกแต่งก็เรียบง่ายน่าอยู่แถมยังมีพวกต้นไม้ฟอกอากาศวางอยู่ในบางมุมอย่างดูดีอีกด้วย..

“อืมม...ห้องเธออยู่ชั้นล่างตรงนี้ส่วนฉันพักอยู่ข้างบนถ้ามีอะไรให้โทรเข้าใจใช่ไหม”

ตฤณภพเดินเข้าห้องมาถึงหน้าบันไดหรูที่เชื่อมยังชั้นบนก็หันมาหาหญิงสาวด้วยหน้าตาที่เฉยชาเช่นเดิมเขายกมือมาเสมอหน้าหญิงสาวพร้อมชี้นิ้วไปที่หน้าของเธอที่อยู่ระดับอกของเขากำชับเธอในเรื่องที่อยู่ของเธอและของเขา

“เข้าใจค่ะ..”

ปรารีพยักหน้าหงึกหงักให้อีกฝ่ายทราบว่าเธอนั้นเข้าใจดี

“อยู่ที่นี่ทำตัวให้เรียบร้อยฉันชอบความเป็นระเบียบและความเป็นส่วนตัวเธอเข้าใจใช่ไหม”

อีกเรื่องที่เขาต้องสั่งกำชับเธอเอาไว้ก่อนก็คือเรื่องความเป็นส่วนตัวและระเบียบในห้องนี้

“รับทราบค่ะ”

“ฉันจะไปพักผ่อน...ถึงเวลาอาหารเย็นฉันจะลงมา”

หลังจากที่ตกลงกันเข้าใจแล้วต่างคนก็ต่างแยกย้ายกันเข้าห้อง

5 นาทีต่อมา

“อร๊ายยยยยยยยย”

“หืมม...ยัยบ้าเอ้ยย”

ตฤณภพเดินลงมาหาน้ำดื่มในห้องครัวด้านล่างจู่ๆเขาก็ได้ยินเสียงหญิงสาวกรีดร้องขึ้นมาจงรีบวิ่งไปดูว่าเกิดอะไรขึ้นพร้อมส่ายหัวว่าเขาคิดไม่ผิดว่าเธอจะต้องทำเรื่องอะไรสักอย่างให้เขาปวดหัวแน่

ปังๆๆ

“มีอะไรหรือเปล่าคะพี่ต้น”

ปรารีได้ยินเสียงเคาะประตูดังเอะอะจึงรีบวิ่งมาเปิดประตูหน้าตาตื่นเมื่อเปิดออกมาเห็นชายหนุ่มยืนทำหน้าถมึงทึงอยู่เหมือนมีเรื่องคอขาดบาดตายเธอจึงต้องถามให้หายคาใจว่าเขามีเรื่องอะไรอีก

“แล้วเมื่อกี้เธอส่งเสียงอะไร”

ตฤณภพเห็นหน้าหญิงสาวก็รู้ทันทีว่าเธอคงจะไม่รู้ตัวว่าตัวเองทำผิดอะไรจึงกดเสียงต่ำถามเธอเพราะเขากำลังคุมอารมณ์โมโหของตัวเองอยู่

“อ๋อ..เปล่าค่ะ..โทษทีเปาตื่นเต้นกับวิวระเบียงห้องไปหน่อยค่ะ”

ปรารีรู้แล้วว่าที่สีหน้าเขาเป็นแบบนี้เพราะอะไรใครจะคิดว่าเขาจะได้ยินกันเล่าเธอเพียงแค่ตื่นเต้นกับความสวยงามในห้องเธอก็เท่านั้น

“ฮื้มมม....ถ้าฉันได้ยินเธอกรี้ดอีกรอบฉันจะจับเธอโยนตรงระเบียงลงไปข้างล่างเลยคอยดู”

ชายหนุ่มถอนหายใจเฮือกใหญ่...พร้อมใช้มือแกร่งบีบปลายคางของหญิงสาวอย่างหมั่นไส้พร้อมพ่นคำขู่อย่างเหลืออด

“เอ่อ..เปา..เปา..ไม่ทำแล้วล่ะค่ะ..ขออนุญาตปิดห้องนะคะ”

//คงไม่ทำจริงๆใช่ไหม...ดูหน้าแล้วท่าจะเอาจริงแฮะ//

ปรารีถึงกับหน้าเหวออ้าปากค้างดูท่าแล้วเหมือนชายหนุ่มจะไม่ได้แค่ขู่เธอจึงรีบรับปากกับเขาว่าเธอจะไม่ทำอีกและรีบขอตัวปิดห้องล็อกกลอนอย่างแน่นหนา

استمر في قراءة هذا الكتاب مجانا
امسح الكود لتنزيل التطبيق

أحدث فصل

  • อุ้มรักละลายใจ   ตอนที่44 ตอนจบ

    “พึ่งรู้นะคะว่าคุณพ่อก็ทำอาหารเป็น“หลังจากตาต้นโตพ่อเราเค้าก็ไม่เข้าครัวอีกเลย”“แบบนี้ต้องรอชิมซะแล้วล่ะค่ะ”การที่พ่อของเธอลงมือทำอาหารบำรุงให้เธอครั้งนี้ปรารีคงจะต้องรอชิมให้เป็นบุญปากเสียแล้ว20 นาทีต่อมา“แอ้ะ..ๆๆๆ..เอิ้กกก...แอ้...”“ว่ายังไงครับตาเอื้อ..เล่นกับพ่อเค้าสนุกขนาดนั้นเลยเหรอลูกเหรอ..มาหาทวดหน่อยซิ..มาๆ”โสพิศเห็นหลานชายของเธอกำลังเล่นกับเหลนสุดจ้ำม่ำก็อดที่จะเข้าไปร่วมวงไม่ได้เด้กชายตัวกลมวัยสี่เดือนเห็นคุณทวดของเขาก็รีบยื่นไม้นื่นมือเข้าหา“แอ้..แอ้..”“ว่ายังไงทวดไงครับลูก...ดูซิใครกันนะกินเก่งจนจ้ำม่ำแบบนี้น่ะ”“แอ้...แอ้..อืมมม...”“ชอบแหวนทวดเหรอลูก...เดี๋ยวให้โตกว่านี้ก่อนแล้วทวดจะให้เรานะ”เด็กชายนั่งอยู่บนตักทวดของเขามือป้อมกลมๆก็ปัดป่ายไปมานมาสะดุดเล่นอยู่กับแหวนที่นิ้วนางข้างซ้ายของคนเป็นทวดโสพิศเองเห็นเข่นนั้นอยู่นานสองนานก็รู้ว่าเจ้าหนูน้อยเหลนเธอคนนี้คงจะชอบเสียแล้วจึงเอ่ยปากว่าจะให้แต่ต้องโตกว่านี้ก่อน“ท่าทางตาเอื้อนี่จะเป็นเหลนรักซะแล้วนั่นแหวนของคุณปู่เลยนะน่ะ”มลฤดีที่นั่งอยู่กับปรารีอยู่ห่างๆเธอเห็นเหตุการณ์ทั้งหมดก็คิดว่าหลานชายของเธอคนนี้คงจะถู

  • อุ้มรักละลายใจ   ตอนที่43

    “ภรรยาผมเป็นยังไงบ้างครับ”ตฤณภพเห็นพยาบาลเดินออกมาจากห้องคลอดเขาก็รีบปรี่เข้าไปถามว่าตอนนี้ภรรยาของเขาเป็นอย่างไรบ้าง“ตอนนี้ยังคลอดไม่ได้ค่ะต้องรอให้ปากมดลูกเปิดเต็มที่ก่อนนะคะรบกวนคุณพ่อใจเย็นๆก่อนนะคะ”ตอนนี้อาการของปรารีเธอยังคงปวดท้องเป็นเวลาปากมดลุกยังเปิดไม่เต็มที่หมอเองก็ยังทำคลอดไม่ได้“ครับ”“ใจเย็นๆก่อนตาต้นเปาเค้าอยู่ในมือหมอแล้วยังไงก็ปลอดภัย”มลฤดีดูท่าว่าลูกชายของเธอจะเป็นกังวลมากเกินไปเธอเชื่อว่าหมอที่นี่เก่งอยู่แล้วไม่มีทางปล่อยให้คนไข้เป็นอะไรไปง่ายๆแน่นอนชั่วโมงต่อมา“ภรรยาคุณพร้อมคลอดแล้วค่ะจะเข้าไปในห้องคลอดไหมคะ”พยาบาลเดินออกมาเรียกตฤณภพเพราะตอนนี้ปรารีปากมดลูกเปิดเต็มที่แล้วสามารถทำคลอดได้“ครับๆ”“รบกวนไปเปลี่ยนชุดค่ะ ตามฉันมานะคะ”10นาทีต่อมาตฤณภพเข้าไปเปลี่ยนชุดและฆ่าเชื้อเดินเข้าไปในห้องคลอดพร้อมกับพยาบาลเขาวินาทีที่เขาเห็นสีหน้าของปรารีก็รู้เลยว่าเธอคงเจ็บปวดทรมานเอามากๆ“เปา..”“พี่ต้น”“พี่อยู่ตรงนี้นะ”“ค่ะ”ตฤณภพนั่งอยู่ข้างเตียงทำคลอดของปรารีมือของเขาจับมือเธอเอาไว้แน่นสงสารภรรยาของเขาจับใจแต่ก็ทำได้เพียงแค่ให้กำลังใจอยู่ข้างๆเท่านั้น“คุณแม่เบ่งค่

  • อุ้มรักละลายใจ   ตอนที่42

    โรงพยาบาลXXX“ดีใจด้วยนะครับคุณปรารีกำลังท้องอ่อนๆได้ประมาณ10สัปดาห์แล้วครับ”“.....”//อยากจะกรี๊ดออกมาดังๆแต่ก็เกรงใจหมออิๆๆ//“พี่ดีใจที่สุดเลย”เมื่อหมอเผลผลตรวจให้ทั้งคู่ได้ฟังทั้งสองก็กอดกันกลมต่อหน้าหมออย่างไม่อายทั้งสองดีใจกับเรื่องนี้จริงๆและข่าวดีแบบนี้ทำให้เขาต้องรีบกลับบ้านไปบอกกับทุกคนที่บ้านแล้วล่ะบ้านXXXปรารีกับตฤณภพกลับมาจากโรงพยาบาลก็รีบขับรถไปที่บ้านของพวกเขาทันทีเพื่อไปบอกข่าวที่น่ายินดีกับทุกคนให้ได้รับรู้“แม่ดีใจที่สุดเลยลูกคนนี้คลอดแล้วมีอีกคนต่อเลยนะ”เมื่อทุกคนได้รู้ว่าตัวเองจะมีหลานตัวน้อยๆเพิ่มเข้ามาก็ดีใจกันยกใหญ่ดูท่าคนที่จะเห่สุดก็เห็นจะเป็นมลฤดีที่หลานคนนี้ยังไม่ทันออกก็อยากจะได้เพิ่มมาอีกแล้ว“เอ่อ..”ปรารีถึงกับก้มหน้างุดเธอยังไม่ทันได้คลอดลุกคนแรกแม่เธอก็อยากจะมีอีกคนซะแล้ว“เอาไว้ให้พวกเค้าตัดสินใจกันเองดีกว่าไหมคุณ”ตระการเห็นว่าเรื่องนี้คงต้องให้คนเป็นพ่อแม่เด็กตัดสินใจกันเอาเองคนเป็นปู่ย่าคงยุ่งอะไรมากก็ไม่ดีหรอก“ขัดตลอดเลยคุณเนี่ย”มลฤดีส่งสายตาค้อนไปให้สามีของเธอเล็กน้อยที่ไม่ว่าเธอจะคิดอะไรชอบขัดกับเธอตลอดเลยจริงๆ“ผมว่ะมีสักสามสี่คนเลยครับค

  • อุ้มรักละลายใจ   ตอนที่41

    “ใช่แล้ว...ทีมงานทุกคนตั้งใจกันมากเลย”ตฤณภพเองก็คิดเช่นนั้นเหมือนกันเรื่องนี้เขายังนึกขอบใจทีมงานทุกคนที่อยู่เบื้องหลังอยู่ตลอดที่ตั้งใจทำกันมากเลยทีเดียว“ครั้งหน้าเปาอยากออกแบบบ้างได้ไหมคะ”ปรารีคันไม้คันมืออยากจะแสดงฝีมือที่เธอได้เรียนมาบ้างแล้วล่ะสิ“ได้สิ..พี่ก็อยากจะเห็นฝีมือเราเหมือนกัน”ตฤรภพเองก็เคยอยากลองคุยเรื่องนี้กับหญิงสาวอยู่เหมือนกันเพราะเขาคิดเอาไว้ว่าอนาคตยังไงก็ต้องให้เธอมีส่วนร่วมในการทำงานของเขาแน่นอน“รับรองค่ะว่าชุดที่เปาออกแบบจะต้องขายดีเป็นเทน้ำเทท่าเลยค่ะ”ปรารีคิดแบบคร่าวๆเอาไว้แล้วระดับนักเรียนเกียรตินิยมอย่างเธอจะไม่ทำให้ทุกคนผิดหวังกับผลงานที่เธอสร้างมาแน่นอน2 วันต่อมาโรงแรมXXXXXบรรยากาศในงานเดินแบบเปิดตัวคอลเล็คชั่นเสื้อผ้าใหม่ของแบรนด์เสื้อผ้าในเครือบริษัทของตฤณภพนั้นอึกกระทึกไปด้วยเสียงดนตรีและผู้คนแถมทุกคนยังดูตื่นตาตื่นใจกับงานครั้งนี้มากเพรารูปแบบการจัดงานเปลี่ยนไปแถมชุดลายผ้ายังแหวกแนวไปจากคอลเลคชั่นก่อนๆอีกด้วย“คนเยอะมากๆเลยค่ะพี่ต้น”ปรารีตื่นเต้นที่เห็นคนสนใจงานมากขนาดนี้ที่เอเคยฝึกงานมาส่วนมากก็จะเป็นงานเล็กๆแต่นี่มันดูอลังการมากเลยทีเดียว

  • อุ้มรักละลายใจ   ตอนที่40

    “ไม่หาสาวๆให้ลูกชายสักคนล่ะคะ”มลฤดีแนะนำให้นาราหาสาวๆให้ลูกชายของเธอสักคนเผื่ออาจจะถูกใจแล้วตกลงปลงใจกันในเร็ววันก็ได้“กลัวจะเป็นแบบเดิมน่ะค่ะ..เอาเป็นว่าแล้วแต่เค้าจะดีกว่า”นาราเข็ดแล้วกับการเลือกผู้หญิงให้ลุกกลัวจะเจออย่างเพนนีอีกเธอเลยไม่ค่อยไว้ใจใครและอยากให้ลูกชายของเธอเป็นคนเลือกเองมากกว่าลูกเธอรักใครเธอเองก็พร้อมที่จะรักด้วยเหมือนกัน“ใครจะไปเป็นเหมือนคุณล่ะ”ตระการยืนข้างภรรยาของเขาฟังสิ่งที่ภรรยาของเขาโน้มน้าวคนอื่นมานานก็อดที่จะพูดไม่ได้“แหม่..คุณนี่ก็นะ”มลฤดีแอบมองค้อนสามีของเธอเล็กน้อยแต่ก็ไม่อยากว่าอะไรมากเพราะวันนี้เป็นวันมงคล“5555”นารารู้ว่าที่ตระการพูดหมายความว่าอย่างไรเธอนับว่ามลฤดีเลือกจับคู่ถูกแต่เธอเคยจับคู่ผิดมาแล้วมันก็ไม่อยากให้ผิดพลาดอีกชั่วโมงต่อมาตอนนี้เป็นพิธีสวมแหวนเมื่อเจ้าบ่าวเจ้าสาวทำพิธีนี้เสร็จก็ถึงเวลาที่จะกล่าวอะไรกับคนในงาน“ต้องขอบคุณแขกคนสนิททุกคนที่มาร่วมงานแต่งของผมกับเปาในวันนี้นะครับ..ผมขอสัญญาต่อหน้าทุกคนว่าผมจะเป็นหัวหน้าครอบครัวที่ดีจะรักและให้เกียรติภรรยาของผมตลอดไปครับ”ถึงเวลาที่บ่าวสาวจะพูดความในใจและขอบคุณแขกที่เข้ามาในงานแล้ว

  • อุ้มรักละลายใจ   ตอนที่39

    “ยังจะประชดพี่ไปถึงเมื่อไร”ตฤณภพมีอาการคิ้วขมวดเล็กน้อยเพราะดูท่าแล้วเธอยังจะมาหาเรื่องประชดเขาไม่หยุด“เปาไม่ได้ประชดนะคะพี่ต้นงานยุ่งเปาไม่อยากให้พี่ต้องมาเสียงานเพราะเปา”ปรารีไม่ได้ประชดชายหนุ่มแม้แต่น้อยทีเธอพูดมาเธอคิดแบบนั้นจริงๆเพราะเธอรู้ว่าเขางานยุ่งมากขนาดไหนที่มาอยู่กับเธอที่นี่ก็ไม่รู้ว่าทิ้งงานมาตั้งเท่าไร“พูดแบบนี้แสดงว่าห่วงพี่หายโกรธพี่แล้วใช่ไหม”ตฤณภพเริ่มคลายปมที่หัวคิ้วออกเมื่อฟังดีๆแล้วก็เหมือนกับว่าหญิงสาวเองก็ห่วงเขาอยู่เหมือนกัน“เอ่อ..ก็”เมื่อได้คำถามแบบนี้กลับมาปรารีเองถึงกับไปไม่เป็นเลยทีเดียว“ไม่ต้องบอกพี่รู้แล้ว...งั้นพรุ่งนี้เรากลับไปที่กรุงเทพกันนะไปบอกทุกคนว่าเราจะแต่งงานกัน”ตฤณภพรู้แล้วว่าปรารีคงจะหายโกรธเขาแล้วในเรื่องที่ผ่านมาอีกอย่างในเมื่อใจของเขาและเธอตรงกันแบบนี้เขาก็ต้องรีบทำอะไรให้มันถูกต้อง“คะ??”//ไวไปหรือเปล่าเนี่ย//“พี่ถือว่าตกลงตามนี้แล้วกันนะ..”ตฤณภพไม่รอให้หญิงสาวได้ปฏิเสธเขาถือว่าเธอและเขาตกลงตามนี้และไม่มีข้อแม้อะไรด้วยวันต่อมาบ้านXXX“คุณย่าคะ”เมื่อมาถึงบ้านและลงจากรถได้ปรารีเดินเข้ามากอดคุณย่าของเธอถึงในห้องด้วยความคิดถึง

  • อุ้มรักละลายใจ   ตอนที่3

    วันต่อมาแม่กำปอง“นี่เจ้าต้นไม้ฉันจะไปกรุงเทพแล้วนะไม่รู้ว่าอีกนานไหมจะได้กลับมาเยี่ยมดูแลตัวเองดีๆล่ะ”ปรารีจะลุกตื่นมาแต่เช้าเพื่อสูดอากาศบริสุทธิ์เป็นปกติแบบนี้ทุกวันเธอชอบที่จะพูดคุยกับต้นไม้หรือดอกไม้เพื่อคลายเหงาหรือระบายอะไรสักอย่างออกมาเพื่อความสบายใจมันเป็นวิธีที่หญิงสาวชอบมากๆ“ป้าขาเอาใ

  • อุ้มรักละลายใจ   ตอนที่2

    บ้านXXX“เจ้าเปาน้อยของเราว่ายังไรบ้างล่ะ”โสพิศนั่งจิบชาอยู่ที่สวนหย่อมหน้าบ้านหลังโตของเธอกับลูกสะใภ้พรางถามถึงเรื่องราวที่พวกเธอได้แพลนเอาไว้ว่าเรื่องที่มลฤดีได้ไปทำมามันเรียบร้อยดีหรือไม่คำว่าเจ้าเปาน้อยที่หญิงชราเรียกชื่อหลานบุญธรรมของเธอตั้งแต่ยังเล็กๆจนถึงตอนนี้ก็ยังติดปากมาจนหลานของเธอโตเป็

  • อุ้มรักละลายใจ   ตอนที่1

    บริษัทXX“คุณแม่ยังไม่ล้มเลิกความคิดนี้อีกเหรอครับ”ตฤนภพคิ้วขมวดขณะที่กำลังจะจับปากกาเซ็นเอกสารเพราะแม่ของเขามาหาถึงบริษัทเพื่อที่จะพูดแต่เรื่องเดิมๆเพราะเหตุนี้ช่วงนี้เขาถึงไม่อยากจะกลับไปนอนที่บ้านเท่าไร“ก็ลูกไม่เห็นใจคุณย่าบ้างหรือไงท่านอยากมีเหลนแค่ไหนลูกก็รู้”มลฤดีนั่งไขว่ห้างอยู่บนโซฟาก็คิ

  • อุ้มรักละลายใจ   ตอนที่23

    “เอ่อ...เปาก็อยากเจอทุกคนที่เป็นครอบครัวแหละค่ะ”//อยากเจอนะ..แต่อยากเจอพี่ต้นที่เจาอารมณ์น้อยกว่านี้หน่อย..คิๆๆ”ปรารีตอบในความรู้สึกของตัวเองที่เป้นกลางที่สุดหากเลือกได้เธอก็อยากจะเจอพี่ต้นของเธอที่เจ้าอารมณ์น้อยกว่านี้นิดหน่อยแต่ยังไงเธอก็รับได้เพราะเขาก็แค่ชอบดุเธอเท่านั้นไม่ได้พูดอะไรให้หักหารน้ำ

فصول أخرى
استكشاف وقراءة روايات جيدة مجانية
الوصول المجاني إلى عدد كبير من الروايات الجيدة على تطبيق GoodNovel. تنزيل الكتب التي تحبها وقراءتها كلما وأينما أردت
اقرأ الكتب مجانا في التطبيق
امسح الكود للقراءة على التطبيق
DMCA.com Protection Status