Share

บาซูก้ายักษ์!

last update Huling Na-update: 2024-10-19 13:20:05

ติ๊ง!

เสียงสัญญาณลิฟท์ดังขึ้น แต่ไม่ได้ขัดจังหวะในการนัวเนียของสองหนุ่มสาวที่ตอนนี้กำลังดุเดือดเข้มข้น จากจูบเดียวเริ่มลุกลาม นพรดาโอบรอบต้นคอแกร่งไว้มั่น เมื่อเขาผละจากริมฝีปากมาซุกไซ้ที่ต้นคอเธออย่างวาบหวาม จนอารมณ์สาวโสดเตลิดไปไกล

มือหนาบีบเนื้อหนั่นแน่นที่บั้นท้ายของเธออย่างแรง ก่อนจะสอดเข้าไปภายในชุดเดรสเซ็กซี่เพื่อสำรวจเป้าหมายต่อไป

“หืม?”

คิ้วเข้มเลิกขึ้นนิดๆ เมื่อพบว่าภายใต้ชุดแนบเนื้อนั่นคือ...

“จีสตริง!”

มุมปากหยักกระตุกขึ้น ก่อนที่จะขบเม้มต้นคอและจูบข้างแก้มนวลหอมกรุ่นของแม่เลขาสาวที่ซ่อนความเร่าร้อนไว้ภายใน

“บอสคะ!”

นพรดาไหวตัว เมื่อรับรู้ถึงมือที่ป้วนเปี้ยนสำรวจร่างกายใต้ร่มผ้าของเธอโดยไม่ได้รับอนุญาต พอมองเห็นภาพอันเร่าร้อนที่สะท้อนจากกระจกในลิฟท์ตัวนั้น ใบหน้าสวยก็แดงวาบ

ท่านี้ไม่ดีต่อใจเสียเลย เธอถูกเขาอุ้มกระเตงเหมือนลิงกำลังอุ้มแตง น่าหวาดเสียวเหลือเกิน หากใครมาเห็นเข้าล่ะก็ งามหน้าทั้งนายทั้งเลขาก็คราวนี้

“ปะ ปล่อยก่อน ลิฟท์ถึงชั้นที่คุณอยู่แล้วค่ะ”

“อืม...”

อืมอะไรวะ อืมแล้วไม่ปล่อยคืออะไร ยังไม่ทันได้คำตอบ หญิงสาวก็ต้องสะดุ้งสุดตัวเมื่อได้ยินเสียง

เปรี๊ยะ!

คนมือบอนดึงสายจีสตริงของเธอจากด้านหลังแล้วปล่อยให้มันดีดกลับเข้ามาที่ร่องแคบฟิตจนเธอสะดุ้งเฮือกปนเสียววาบท้องน้อย ดวงตาเขียวปั๊ดตวัดมองเจ้าของมืออย่างลืมตัว

“อื้อ...ทำอะไรของคุณเนี่ย”

“หึ...” เขากระตุกยิ้มมุมปาก ก่อนจะแกล้งทำแบบเดิมซ้ำอีกทีแต่คราวนี้แรงกว่าเดิมจนเลขาสาวเผลอครางอู้

“เคยลอง...ในลิฟท์ไหม” เสียงพร่ากระซิบข้างหู จนทำหญิงสาวขนลุกซู่

“ลองอะไร ในลิฟท์มีกล้องนะ คุณไม่กลัวเป็นข่าวเหรอ” สติอันน้อยนิดคิดเหตุผลมาดึงสติอีกฝ่าย

“ไม่มีหรอก ลิฟท์นี่ไม่มีกล้อง และนอกจากผมก็ไม่มีใครได้รับอนุญาตให้ใช้มันด้วย”

นั่นคือเรื่องจริงที่เธอก็รู้ เพราะต้องมาเอาของ หรือทำธุระให้เขาที่นี่บ่อยครั้ง ลิฟท์ส่วนตัวนี้สั่งทำเฉพาะจะเปิดแค่ห้องที่อยู่ชั้นบนสุดมีไว้สำหรับเขาคนเดียวเท่านั้น

จะรวยไปไหนวะเนี่ย

“บอสอย่าพูดเป็นเล่นสิคะ” หญิงสาวปากคอสั่น แต่ในใจกลับตื่นเตลิดไปไกล

“ผมไม่เคยพูดเล่น”

พอขาดคำ นพรดาก็ต้องผวากอดต้นคอของเขาแน่น เมื่อถูกอีกฝ่ายจู่โจมด้วยริมฝีปากและลิ้นร้อนร้ายจนซัดสติเธอกระจุยกระจาย

ร่างบางถูกปล่อยลง และจับพลิกหันกลับหลังไปยันที่ผนังลิฟท์ไว้ พร้อมกับที่ชายหนุ่มโอบกอดเธอมาจากด้านหลังอย่างน่าหวาดเสียว มือของเขาเคลื่อนไหวคล่องแคล่วว่องไวเหลือเกิน

เพียงไม่นานชุดสวยของเธอก็ถูกปลดลงมาจนเห็นบราปีกนกแบบมีตะขอติดด้านหน้าที่ปกปิดสองเต้าเต่งตึงเบียดชิดกัน

“มองกระจก” เขาสั่งเสียงเข้ม ทำให้เลขาสาวต้องทำตามด้วยความระทึกใจระคนตื่นเต้น เมื่อเห็นเขาปลดบราออกเพื่อสัมผัสเนื้อตัวส่วนที่แสนหวงแหนของเธอและฟอนเฟ้นมันอย่างเมามัน

“บอส...อื้อ...” เสียงหวานเผลอครวญคราง ใจหนึ่งอยากจะปัดป้อง อีกใจกลับตื่นเต้นกับสัมผัสอันเร่าร้อนของเขา

คนที่ปกติแสนโหดแสนเย็นชา ใครจะรู้ว่ามีมุมเร้าใจแบบนี้กับเขาด้วย นพรดากัดฟันแน่นยามที่รับรู้ถึงความร้อนผ่าวของฝ่ามือที่ไล้ไปตามแผ่นหลังขาวเปลือยเคลื่อนลงต่ำไปป้วนเปี้ยนแถวสะโพกหนั่นแน่นของตน เธอไม่คิดไม่ฝันเลยว่าจะเป็นเขาที่ได้เชยชมตัวเธอแบบนี้

“อ๊ะ!” หญิงสาวไหวตัวเยือก เมื่อถูกเกี่ยวสายจีสตริงดึงขึ้นๆ ลงๆ ให้มันเสียดสีกับช่องทางอันลี้ลับในส่วนที่ผู้หญิงทุกคนหวงแหน ยังไม่ทันหายตกใจก็พลันรู้สึกถึงบางสิ่งที่ดุนดันแทรกเข้าไป

“บอส ไม่ได้ ทำแบบนี้ไม่ได้ อา...”

ขัดไปก็เท่านั้น เมื่ออีกฝ่ายไม่มีสติจะฟังเสียแล้ว เพราะกำลังเพลิดเพลินกับเรือนร่างงดงามของวัยสาวสะพรั่งที่อวดท้าทายสายตา

“แน่น แถมยังร้อนเร็วเสียด้วย แบบนี้สนุกแน่” ปากชมไม่ขาด แต่มือก็ไม่หยุดสำรวจภายในกุหลาบดอกตูมที่ตอนนี้เริ่มชุ่มฉ่ำด้วยหยาดน้ำหวานเพราะถูกเขากระตุ้นยั่วให้เกิดอารมณ์หวามรัญจวน

“แน่นมาก ทำไมแน่นขนาดนี้”

เลขาสาวทำหน้าเหยเก กัดริมฝีปากแน่น จะให้ตอบอย่างไร ในเมื่อเธอไม่เคยมีประสบการณ์บนเตียงมาก่อนสักครั้งมันก็ต้องแน่นแบบนี้ไง ใครจะไปโชกโชนแบบเขาล่ะ โวะ!!

“ผมทนไม่ไหวแล้ว อยากลองเข้าไปในตัวคุณตอนนี้เลย”

“ว่าไงนะ”

เลขาสาวเบิกตาค้าง ถามอย่างตกใจ หูแว่วได้ยินเสียงรูดซิปพรืดจากทางด้านหลัง ทั้งๆ ที่ตอนนี้เขายังไม่ยอมถอนปลายนิ้วออกจากตัวเธอด้วยซ้ำ อย่าบอกนะว่า...

ดวงตาคู่งามเบิกกว้างมองภาพน่าหวาดเสียวจากกระจกด้านหน้า ก็ได้เห็นว่าอีกฝ่ายกำลังปลดเปลื้องอาวุธประจำกายที่มีขนาดไม่ธรรมดาออกมาจากกางเกงสแล็กสุดเนี้ยบของเขา พลางมองสบตาเธอผ่านกระจกบานเดียวกัน เมื่อเห็นรูปพรรณสัญฐานของอีกฝ่ายชัดๆ ทั้งขาวแถมตรงปลายมนสวยมีสีชมพูเรื่อ แต่ความใหญ่โตนี่สิทำเอานพรดาถึงกับกลืนน้ำลายฝืดคอ

ตายห่า บาซูก้ายักษ์!

ยังไม่หายตกใจ เจ้าของปืนใหญ่ก็จัดการกระชับเอวบางเข้ามาใกล้ฐานที่มั่นของตน เตรียมพร้อมที่จะผนึกรวมร่างกับเธอ

“บ...บอส เดี๋ยวก่อน...”

สวบ! อึก!

Patuloy na basahin ang aklat na ito nang libre
I-scan ang code upang i-download ang App

Pinakabagong kabanata

  • อุ้มรักเจ้านายใจร้าย + อุ้มรักซุปตาร์ตัวพ่อ    คุณเลขายอดรักของผม (ตอนจบ)

    “แล้วทำไมเพิ่งมาพูดเอาตอนนี้”“เพราะผมเป็นคนโง่ที่ไม่รู้จักหัวใจตัวเองไง แต่พอเกิดจะรู้สึกตัวขึ้นมาอีกที หัวใจผมก็หายไปแล้ว... ตอนนี้ผมไม่ใช่เจ้านาย และคุณเองก็ไม่ใช่เลขาของผมอีกต่อไป ฉะนั้นผมเลยไม่มีอำนาจอะไรจะไปบังคับคุณได้ ตอนนี้ผมมันก็เป็นได้แค่เพียงผู้ชายธรรมดาๆ คนนึงที่รักคุณอย่างหมดหัวใจ...ผมมาที่นี่เพราะผมรู้แล้วว่า คุณเป็นคนสำคัญที่สุดในชีวิต และผมไม่ต้องการสูญเสียคุณไปอีกแล้ว แต่งงานกับผมนะครับขวัญฟ้า”นานทีเดียวกว่าหล่อนจะเข้าใจเรื่องราวทั้งหมด หญิงสาวแกล้งอมยิ้มถามตาเจ้าเล่ห์“ไปเอามาจากไหนคะ” “ครับ?”“ก็คำพูดน้ำเน่าๆ เมื่อกี้น่ะสิ ท่องมากี่วัน”“แล้วคุณซึ้งบ้างไหมล่ะ”“ก็พอใช้ได้นะคะ” ระพีวิชญ์ยิ้มแก้มปริ ก่อนหุบฉับ “แต่คงต้องฝึกอีกเยอะ”“แปลว่าตกลง” หล่อนไม่ตอบแต่กลับย้อนถาม“แล้วคุณไม่กลัวพ่อฉันตีหัวแตกอีกหรือไง พ่อฉันน่ะไม่ใช่แค่มือหนักนะ ยิงปืนก็แม่นด้วย”คำถามนั้นทำเอาระพีวิชญ์อดหัวเราะไม่ได้ ทำไมเขาจะไม่รู้ฤทธิ์เดชว่าที่พ่อตาจอมดุ เขาเองก็เกือบตายเพราะถูกพ่อเลี้ยงดามพ์แพ่นกบาลแยกมาแล้ว “กลัวสิ” เขาแกล้งทำหน้าขรึม “ แต่...ทำไงได้ล่ะ ผมรักลูกสาวท่านนี่ ก็คงต

  • อุ้มรักเจ้านายใจร้าย + อุ้มรักซุปตาร์ตัวพ่อ    ขอแค่โอกาสเริ่มต้นใหม่

    หล่อนหัวเราะเสียงใส เมื่อได้ยินคำบ่นของอีกฝ่ายกลับมา ระยะหลังๆมานี่ความสัมพันธ์ระหว่างหล่อนกับแม่เลี้ยงสาวดูเปลี่ยนแปลงไปในทางที่ดีขึ้นกว่าเดิมมาก แม้สรรพนามที่ใช้เรียกขานก็เปลี่ยนจาก “คุณอร” เป็น “น้าอร” ไปด้วย ทว่าให้สนิทสนมกันมากขึ้นเท่าใด หล่อนก็ยังไม่กล้าพอที่จะเรียกอีกฝ่ายว่า “ แม่” และดูเหมือนคุณอรไพลินเองก็พอใจกับฐานะของตัวเอง และไม่เคยเรียกร้องอะไรเช่นกัน“ป๋ามีอะไรคะ ...จะให้ขวัญไปต้อนรับแขกพิเศษ? ได้ซิคะ ว่าแต่แขกพิเศษที่ว่านี่ใครเหรอคะชื่ออะไร และจะมาเมื่อไหร่ล่ะคะ หา...ว่าไงนะ?!! …มาถึงที่โรงแรมแล้วเหรอ ป๋าทำงี้ได้ไง...”ขวัญฟ้าแทบกรี๊ดสลบ ทว่าอีกฝ่ายรู้ทันชิงวางสายไปก่อน ทำให้หล่อนหมดโอกาสปฏิเสธไปโดยปริยาย“แขกพิเศษ ใครกันนะ?” หญิงสาวทำหน้ายุ่ง ชักเริ่มสังหรณ์ใจแปลกๆ‘ห้องรับแขกพิเศษ’ ที่ใช้รับรองเฉพาะแขกวีไอพีสำคัญๆของโรงแรมที่ส่วนมากจะเป็นผู้มีชื่อเสียงระดับประเทศ หรือไม่ก็อาจเป็นแขกของท่านเจ้าของโรงแรมเอง ภายในตกแต่งตามสไตล์ล้านนางดงาม เพดานสูงสลักเสลาด้วยไม้แกะสลักสวยแปลกตาเข้ากับบรรยากาศรอบๆ และเมื่อมองผ่านมีหน้าต่างกระจกบานใหญ่ที่มีกรอบโค้งยาวจรดพื้นจะเห็นบริเ

  • อุ้มรักเจ้านายใจร้าย + อุ้มรักซุปตาร์ตัวพ่อ    ข่าวใหญ่

    “ตัวก็สูงนะคะ หุ่นคล้ายๆนางแบบ แต่ดูสวยสง่ากว่าเยอะเลยค่ะ อ้อ...แล้วเวลายิ้มมีรอยลักยิ้มน่ารักๆด้วยล่ะค่ะ”“คุณขวัญฟ้า!” อธิปัตย์งึมงำ ทำให้ทุกคนหันไปมองอย่างสนใจ ฝ่ายระพีวิชญ์ถึงกับนิ่งอึ้งไป จนกระทั่งพยาบาลคนนั้นออกไปจากห้อง คนเป็นเพื่อนจึงอดถามด้วยความเป็นห่วงไม่ได้“เอาไงดีล่ะไอ้พี” คนถูกถามนิ่งคิดไปพักเดียวก็ยิ้มออกมา ในขณะที่คนอื่นๆล้วนรอฟังคำตอบ“ก็แกบอกฉันเองไม่ใช่เหรอว่า ฉันกำลังจะกลายเป็นผู้บริหารที่เนื้อหอมที่สุดในประเทศ แล้วฉันจะทำงานเยอะๆ ได้ไงล่ะ ถ้าไม่มี...ผู้ช่วย...จริงไหม...”ชายหนุ่มเอ่ยออกมาด้วยสีหน้ามุ่งมั่น ดวงตาเป็นประกาย คำตอบนั้นแม้ไม่ให้ความกระจ่างอะไรซักนิดหากคำว่า ‘ผู้ช่วย’ ของเขานั้น ทำให้รัชนีพัชราถึงกับหน้าม่อยลงอย่างผิดหวังอย่างแรง หลังจากการแถลงข่าวเรื่องโครงการก่อสร้างรีสอร์ตสุดหรูในเครือ ทวิชา โฮเต็ลแอนด์รีสอร์ตเสร็จสิ้นลงไปไม่นานนัก ข่าวต่างๆก็เริ่มตามมาเป็นระลอก โดยเฉพาะกระแสข่าวเล็กๆน้อยๆของนักบริหารหนุ่มรูปหล่อคนใหม่ของเมืองไทยเท่านั้นที่ยัง เป็นข่าวรายวันอยู่ทุกคนล้วนจับตามองว่า สาวคนไหนกันแน่ ที่จะสามารถคว้าหัวใจ ชายหนุ่มที่แสนเพอร์เฟกค

  • อุ้มรักเจ้านายใจร้าย + อุ้มรักซุปตาร์ตัวพ่อ    กุหลาบที่ถูกทิ้ง

    กุหลาบแรกแย้มสีขาวสวย ตัวแทนของความรักบริสุทธิ์ที่ครั้งหนึ่งหล่อนเคยได้รับจากใครคนหนึ่ง หากมายามนี้มันกลับเปื้อนทั้งหยดเลือดและหยาดน้ำตา ขวัญฟ้าเงยหน้ามองเพดาน หลับตานิ่ง เพื่อสะกดกลั้นไม่ให้น้ำตาแห่งความเจ็บปวดไหลออกมา ดอกกุหลาบงามหลุดมือร่วงลงสู่พื้นช้าๆ พร้อมกับหัวใจรักอันชอกช้ำ... จบสิ้นกันเสียที“ขอให้คุณสมหวังกับคนที่คุณรักอย่างแท้จริงนะคะ ลาก่อน... ”“ไง เพื่อนยาก” อธิปัตย์โผล่หน้าเข้ามายิ้มทะเล้น“ไปไหนมาคะพี่ปัตย์ เพื่อนเจ็บทั้งทีจะดูแลบ้างก็ไม่มี” คนเป็นน้องแกล้งตวาดแวด ทว่าคนถูกตวาดใส่กลับลอยหน้าลอยตาทำไม่รู้ไม่ชี้“เรื่องอะไรพี่ต้องดูด้วย ถึงไม่มีพี่ ไอ้พีมันก็มีคนที่อยากดูแลอยู่แล้วนี่ จริงไหมครับ...”คนถูกกระแนะกระแหนหันไปพยักเพยิดกับคนที่ยืนอยู่ข้างหลัง ระพีวิชญ์ขมวดคิ้ว แต่พอประตูเปิดกว้าง รอยสงสัยจึงกลับกลายเป็นความดีใจแทน “พี่วินทร์!” คนเจ็บทำท่าจะลุก ทำให้หญิงสาวที่อยู่ใกล้ๆต้องรีบเข้ามาประคองไว้ อธิปัตย์เปิดทางให้ไรวินทร์เดินนำเข้ามาก่อน แต่พอตัวเขาจะก้าวตามเข้ามาก็บังเอิญเหลือบไปเห็นดอกกุหลาบตกที่พื้นเสียก่อนชายหนุ่มเอียงคอมองอย่างสงสัย ก่อนก้มเก็บ

  • อุ้มรักเจ้านายใจร้าย + อุ้มรักซุปตาร์ตัวพ่อ    ผิดหวังอีกหน

    เสียงเด็กน้อยยังคงพร่ำเรียกร้องความสนใจอย่างไม่ย่อท้อนั้นทำให้หล่อนได้คิด หล่อนจึงตัดสินใจร้องบอกคนขับ“เอ่อ...คุณช่วยเปิดกระจกแป๊บนึงได้ไหมคะ ฉันอยากได้ดอกไม้”แม้ขัดใจหากคนฟังก็จำต้องเปิดกระจกให้อย่างเสียไม่ได้ ดอกกุหลาบหลากสีหลายดอกชูช่อสวยน่ารัก ทว่าหญิงสาวกลับเลือกหยิบเพียงดอกกุหลาบแรกแย้มสีขาวสะอาดขึ้นมาเพียงดอกเดียว ทำให้คนขายตัวน้อยถึงกับหน้าเสีย “ไม่รับเพิ่มอีกซักดอกหรือจ๊ะพี่สาว สวยๆทั้งนั้นเลย ซื้อหลายดอกหนูลดให้ก็ได้นะ”“ไม่ล่ะจ้ะ พี่ขอกุหลาบสีขาวนี่ดอกเดียวพอแล้ว เอ้า...นี่เงินค่ากุหลาบจ้ะ”หล่อนส่งเงินให้ แต่พอหนูน้อยเห็นก็อุทาน“แบ๊งค์พัน! โอ้ย!...พี่ไม่มีแบ๊งค์ย่อยเหรอจ้ะ เช้านี้หนูเพิ่งขายได้ไม่กี่ดอกไม่มีเงินทอนหรอกจ้ะ”“ไม่ต้องทอนหรอกค่ะ เก็บไว้ซื้อขนมกินเถอะ พี่ให้”“คุณครับ ไฟเขียวแล้ว” คนขับหันมาเตือน ทำให้หญิงสาวต้องรีบยัดเงินใส่มือเด็กน้อยที่สั่นเทาด้วยความตื่นเต้น พลางเงยหน้าส่งยิ้มแป้นให้ ดวงหน้าขะมุกขะมอมสว่างสดใสขึ้น ดุจแสงแรกของดวงตะวัน ก่อนยกมือไหว้ท่วมหัว“ขอบคุณค่าพี่สาวคนสวย หนูขอให้พี่โชคดี มีแฟนหล่อๆ รวยๆ นะจ้ะ” คนได้ฟังอดยิ้มเศร้าๆ กับตัวเ

  • อุ้มรักเจ้านายใจร้าย + อุ้มรักซุปตาร์ตัวพ่อ    คงเหลือแต่คำว่า...มิตรภาพ

    “คนไข้ปลอดภัยแล้วครับ”คุณหมอเดินออกมาแจ้งกับผู้หญิงร่างบางที่ยืนรออยู่หน้าห้อง แล้วหันไปกล่าวกับชายร่างสูงที่สวมชุดปลอดเชื้อซึ่งเดินตามออกมาทีหลัง“โชคดีมากๆเลยนะครับที่ได้คุณหมอเก่งๆอย่างคุณไรวินทร์มาช่วยอีกแรง”“คุณหมอชมผมเกินไปแล้วครับ ที่จริงผมก็ไม่ได้ช่วยอะไรมากมายเลย”“แต่ดิฉันเห็นด้วยกับคุณหมอนะคะ โชคดีมากๆ ที่คุณวินทร์ยอมกลับมา ไม่งั้นฉันก็คงทำอะไรไม่ถูกแน่ๆ ยิ่งตอนนี้คุณระพีวิชญ์ก็ไม่อยู่ด้วย มีหวังดิฉันแย่แน่ๆ เลยค่ะ” สราวดีส่งยิ้มบางๆ ให้“ติ๊ดๆ”เสียงโทรศัพท์ดังขึ้น สราวดีรีบเปิดกระเป๋าหยิบโทรศัพท์ของตัวเองขึ้นมา หล่อนหันไปบอกชายหนุ่มข้างๆ ที่เตรียมเดินเลี่ยงไปอีกทางอย่างรู้มารยาท“เบอร์ที่บ้านน่ะค่ะ” ไรวินทร์พยักหน้าน้อยๆ เชิงรับรู้“ค่ะ คุณนิ่ม...ว่าไงนะคะ ใครเป็นอะไรนะคะ ตอนนี้อยู่ที่ไหน ค่ะๆ เข้าใจแล้ว เดี๋ยวฉันจะรีบไปเดี๋ยวนี้เลย... ”คนฟังไม่ทันเอ่ยถาม หญิงสาวก็รีบหันมาบอกเสียก่อน “คุณวินทร์คะ คุณนิ่มเพิ่งโทรมาบอกให้รีบไปที่โรงพยาบาลค่ะ เรื่องคุณระพีวิชญ์...”“จริงสิ! นายระพีวิชญ์ถูกยิง” ไรวินทร์เพิ่งนึกได้ “เขาเป็นไงบ้าง”“ตอนนี้ยังอยู่ในไอซียูค่ะ”“งั้นคุ

Higit pang Kabanata
Galugarin at basahin ang magagandang nobela
Libreng basahin ang magagandang nobela sa GoodNovel app. I-download ang mga librong gusto mo at basahin kahit saan at anumang oras.
Libreng basahin ang mga aklat sa app
I-scan ang code para mabasa sa App
DMCA.com Protection Status