เหนือการควบคุมของใจ

เหนือการควบคุมของใจ

last updateÚltima actualización : 2026-04-02
Idioma: Thai
goodnovel18goodnovel
No hay suficientes calificaciones
55Capítulos
859vistas
Leer
Agregar a biblioteca

Compartir:  

Reportar
Resumen
Catálogo
ESCANEA EL CÓDIGO PARA LEER EN LA APP

"สมมุติว่าถ้าหนูชอบคุณขึ้นมาแล้วยังจะได้เป็นแค่เด็กของคุณอยู่ไหมคะ" "เป็นเรื่องที่คุณต้องไปจัดการกับความรู้สึกตัวเอง" ซึ่งหมายความว่าต่อให้เธอคิดเกินเลยก็ไม่เกี่ยวกับเขา เขาวางเธอไว้ในสถานะเด็กในโอวาทไม่ใช่เมีย มาริษาแค่รับงานชงเหล้าคั่นเวลา คิดไม่ถึงว่าความสวยจะดึงดูดภัย เธอดันไปเตะตาเสี่ยวิตถารจนต้องหนีหัวซุกหัวซุน คืนนั้นธีร์ทาวัตช่วยเหลือเธอจากไอ้เสี่ยบ้ากาม เขาเสนอให้เธอมาเป็นเด็กของเขาแลกกับการคุ้มครอง อยู่ข้างเขาเธอจะได้ทุกอย่างที่ต้องการแต่มีสองสิ่งที่ไม่มีวันได้คือสถานะและหัวใจ

Ver más

Capítulo 1

1.แขกวีไอพี

한겨울의 깊은 밤, 휘몰아치는 폭설 소리가 귀가를 스쳤고, 휘장이 바람에 날려 탁탁거리는 소리를 냈다.

계연수는 눈을 가늘게 뜨고 얼어붙은 손가락으로 휘날리는 휘장을 걷어내고 짙은 눈이 덮인 먼 곳을 바라보았다. 멀리서 다가오는 말발굽 소리가 눈보라 속에 섞여 선명하지는 않았지만 그녀는 똑똑히 들었다.

뒤에서는 가냘픈 목소리가 들려왔다.

“형수, 옥현 오라버니가 우릴 데리러 올까요?”

계연수는 휘장을 걷고 대답 없이 피곤한 듯 눈을 감았다.

그녀는 사옥현이 올 것이라는 걸 알고 있었다.

아무리 심한 눈보라라도 그는 올 것이었다.

오늘 그녀는 원래 이명유와 함께 온천 별장에 가고 싶지 않았지만 사옥현이 명유가 감기에 걸렸으니 사촌 형수로서 그녀도 명유를 돌봐야 한다고 해서 간 것이었다.

그는 차가운 말투로 말을 하더니 당연한 듯 모든 것을 준비했다.

다만 돌아올 때, 큰 눈이 길을 막았고 바퀴가 갈라져 마차가 도중에 갇힌 것이었다.

마부가 말을 타고 돌아가서 소식을 전한 지 거의 두 시진이 지났으니 이제 곧 올 것이었다.

멀리서 전해오는 말발굽 소리는 눈보라 치는 밤에 북소리처럼 울려 퍼졌고, 가까워질수록 더욱 초조해졌다.

마침내 말소리가 울리더니 마차 밖에서 부드러운 목소리가 들려왔다.

“명유야.”

곧이어 휘장이 젖히더니 길고 큰 손이 들어왔다.

계연수는 그 손을 내려다보며 분명 자신을 위해 온 것이 아니라는 걸 알고 있었다.

이명유는 울먹이는 목소리로 물었다.

“옥현 오라버니, 왜 이제야 오신 겁니까?”

이명유는 부드러운 손을 사옥현의 손 위에 올려놓았다. 그리고 너무 두려웠던 탓인지, 나비처럼 그의 품에 달려들어 흐느꼈다. 가늘게 흐느끼는 소리는 눈이 내리는 밤에 길고 따뜻한 봄 풍경처럼 사람들을 빠져들게 했다.

계연수는 묵묵히 이명유의 등에 놓인 길쭉한 손가락을 바라보았다. 그 손은 잠깐 멈칫하더니 다시 품에 안긴 사람을 꼭 껴안았다.

곧이어 두툼한 여우털 옷이 가녀리고 수려한 어깨에 걸쳐졌다.

계연수는 시선을 돌려 휘장을 바라보았다.

휘장은 눈바람에 펄럭였고 눈보라가 들어와 그녀의 뺨을 때렸다. 하지만 그녀는 이미 추위를 느낄 수 없었다.

그녀는 꽁꽁 얼어붙은 손가락을 소매로 깊숙이 집어넣었다.

이명유는 사옥현의 품에서 한참 동안 울다가 남자의 부드러운 위로 속에서 울음을 멈추었다. 그리고 그녀는 남자에게 안겨 마차에서 나갔다.

계연수는 밖에서 이명유가 흐느끼며 말하는 걸 들었다.

“형수도 마차 안에 있어요.”

남자의 대답은 눈보라 속에 묻혀 계연수는 듣지 못했지만 그다지 중요하지 않았다.

그녀는 몸에 걸친 망토를 꽉 조이고, 마차 안의 바람에 흔들리는 등이 부서진 그림자를 드리우는 것을 바라보았다.

곧 휘장이 다시 열렸고, 고귀하고 차가운 얼굴이 그녀 앞에 나타나 오늘 밤의 첫마디를 했다.

“당신들을 데리러 오던 마차가 도중에 눈에 막혀 앞으로 갈 수가 없어서 먼저 말을 타고 온 거야. 명유가 원래 추위를 많이 타는 데다 이번 일로 크게 놀란 것 같아. 마차에 한 명 밖에 태울 수 없으니 명유 먼저 데려갈게. 조금만 더 기다리면 마차가 금방 올 거야.”

계연수는 이해한다는 듯이 고개를 끄덕이며 아무것도 묻지 않고 대답했다.

“네.”

남자의 얼굴은 어둡고 흔들리는 등불 아래에서 미세한 변화가 생겼다. 그는 계연수의 평온한 얼굴을 바라보더니 그녀가 몸을 움츠리는 모습을 보며 걸음을 멈추었다.

그는 계연수를 바라보며 한마디 설명했다.

“올 때 여우털 옷을 한 벌밖에 가져올 수 없었어. 넌 형수니까 명유에게 양보해.”

계연수는 그와 혼인을 하던 날부터 이런 말을 수도 없이 들었고, 그와 혼인을 하면 당연히 억울함을 당해야 하는 것 같았다.

예전 같으면 그녀는 이미 그에게 도대체 누가 당신 부인인지 따졌을 것이었다. 하지만 그럴 때마다 사옥현은 더 차가운 눈빛으로 그녀를 보았다.

그는 한 마디도 해명하지 않고, 그녀가 억지 부리는 미치광이라도 된 것처럼 얼음 같은 눈빛으로 바라볼 뿐이었다.

하지만 지금의 계연수는 따지는 것도 이미 지쳐버렸고, 따진다고 해도 그녀를 데리고 가지 않을 것이라는 걸 알고 있었다. 왜냐하면 그녀는 사옥현의 마음속에서 자신은 결코 중요하지 않다는 것을 알기 때문이었다.

“어서 가십시오. 명유가 기다리고 있습니다.”

그녀가 말을 마치자 사옥현은 미간을 찌푸리며 복잡한 눈빛으로 그녀를 바라보았다.

계연수는 할 말이 없어 눈을 감았다.

사옥현은 입술을 오므리고 더 이상 말을 하지 않고 계연수를 한 번 본 후, 휘장을 내렸다.

마차 밖에서는 곧 말발굽 소리가 났고, 소리는 점점 눈보라 속으로 사라졌다.

이때 옆에서 시녀 용춘의 걱정스러운 소리가 들려왔다.

“나으리께서 부인을 혼자 여기에 두고 가다니, 정말 걱정이 안 되는 것일까요?”

계연수는 천천히 몸을 용춘의 어깨에 기대어 발 옆의 드문드문 불빛만 남아 있는 숯불을 바라보았다.

냉기를 한 모금 뱉은 후, 그녀는 뜻밖에도 이런 쓸쓸함이 싫지가 않았다.

그녀는 조용히 눈을 감고 말했다.

“용춘아, 나 좀 잘게.”

눈을 감는 순간, 그녀는 3년 전의 자신을 보았다.

그 해 초가을, 그녀는 사 씨 저택 앞에서 사옥현이 나타날 때까지 오랫동안 기다렸었다.

그녀는 두 사람의 혼서를 손에 꽉 쥐고 사 씨 저택으로 달려가 긴장한 마음을 억누르고 일부러 침착한 척 그를 올려다보며 말했다.

“저는 계씨 집안의 딸입니다. 제가 여기에 온 이유는 혼약이 아직 유효한지 물어보려고 왔습니다.”

당시 그녀는 이미 성인이 되었고, 평생 가장 용감한 행동을 했다.

그녀는 긴장해서 손이 땀에 흠뻑 젖었고, 무슨 결과를 얻을 수 있을지 몰랐다.

그때 그녀의 아버지는 이미 감옥에 갇혔고, 계부는 수색당했으며, 예전에 방문객이 많던 계부는 엎친데 덮친 격이 되었다.

그녀와 어머니는 연루되지 않아 이미 몰락한 외주부에게 얹혀살고 있어서, 사옥현이 이 혼약을 깨려고 해도 아무도 그를 비난하지 않을 것이었다.

왜냐하면 지금은 예전과 같지 않고 인지상정이란 게 있기 마련이기 때문이었다.

계연수도 그때 사옥현이 거절하면 그 자리에서 혼서를 찢을 준비가 되어 있었다.

그땐 사옥현이 경성에서 이미 약간의 명성을 얻었고, 젊은 나이에 벼슬을 따내 이름을 떨쳤다. 게다가 외모까지 준수했기 때문에 경성의 수많은 명문 여인들이 그와 혼인을 하고 싶어 했다.

그는 더 좋은 인연을 만날 수 있었다.

그녀는 심지어 그가 혼인을 거부하면 혼서를 찢어버리고 혼약을 없었던 일로 여기려고 했다.

하지만 사옥현은 입을 열어 승낙했다.

계연수는 그때 사옥현이 어떤 표정을 지었는지 잊어버렸다. 다만 그의 목소리만 기억하고 있었다. 따뜻하고 부드러운 그의 목소리는 약간 차가운 늦가을에 그녀에게 온기를 안겨주었다.

“부모의 명령이니 혼약은 당연히 지켜질 것이다. 조만간 어머니를 모셔와 혼인 날짜를 상의하도록 하지.”

그때 계연수는 평생 자신을 사랑해 줄 좋은 사람을 만났다고 생각했다.

그녀를 위해 기꺼이 도움을 준 사람이니, 분명 아버지와 어머니처럼 사이좋게 잘 지낼 것이라고 생각했다.

계연수는 자신에게 또다시 가정이 생긴 것 같았다.

하지만 나중에 알고 보니, 그가 자신과 혼인을 하겠다고 한 이유는 명성 때문이었고, 그의 마음속에는 이미 사랑하는 여인이 있었다.

새하얀 겨울날, 그녀는 마치 꿈에서 깨어난 듯 멍하니 돌아서 실망스러운 눈과 마주쳤다.

“잘 보거라. 이게 바로 네가 선택한 부군이다.”

또 한 차례 살을 에는 듯한 찬바람이 두꺼운 휘장을 뚫고 들어와 꿈속의 사람을 깨웠다.

계연수는 눈을 번쩍 뜨고 이미 다 타버린 숯불을 바라보며 더 이상 얼어붙은 손으로 헤집을 힘이 없었다.

그녀는 열네 살이 되던 해에 감옥에 가서 아버지를 마지막으로 보았을 때, 아버지가 여전히 다정하게 그녀의 손을 잡고 했던 말이 생각났다.

“연수야, 울지 말거라. 이 세상에는 절대적인 옳고 그름이 없고, 절대적인 좋고 나쁨도 없단다. 그러니 관청의 부침도 오르락내리락하는 법이지. 영원히 이길 수 없듯이, 진 사람도 다시 살아날 희망이 있는 거란다. 과거를 잊고 앞으로 나아가거라.”

계연수는 휘장 밖의 눈을 바라보았다.

그녀는 문득 깨달았다. 추운 겨울 속에서 영원히 멈춘 인연을 끝내야만 아버지가 말씀하신 대로 앞으로 나아갈 수 있다는 것을.
Expandir
Siguiente capítulo
Descargar

Último capítulo

Más capítulos
Sin comentarios
55 Capítulos
1.แขกวีไอพี
1แขกวีไอพี"เสี่ยเสรีมาอีกแล้วมิ้งค์"เจนจิราดึงแขนมาริษาเข้าไปในซอกตึก ก่อนหน้านั้นแอบได้ยินว่าเสี่ยเสรีคุยกับผู้จัดการให้หาผู้หญิงเข้าไปในห้องส่วนตัว จึงรีบมาเตือนมาริษาล่วงหน้ามาริษาเป็นผู้หญิงสวยใบหน้าจิ้มลิ้ม รูปร่างบอบบาง อกเป็นอก เอวเป็นเอว เส้นผมสีน้ำตาลอ่อน ปลายผมลอนโดยธรรมชาติ อายุของเธอเพียงแค่ยี่สิบสาม เป็นเด็กจบใหม่เพิ่งเข้าทำงานที่ไนต์คลับได้เพียงสองอาทิตย์ความโชคร้ายของมาริษาคือดันไปเตะตาเสี่ยเสรีเข้า เพราะความสวยจึงทำให้ถูกหมายปอง เธอเองก็คิดหนัก ใจหนึ่งกลัวแต่อีกใจยังอยากหาเงินที่นี่ต่อ ยิ่งเป็นสถานที่อันตรายกลิ่นเงินก็ยิ่งหอมหวาน ปฏิเสธไม่ได้เลยว่าไนต์คลับนี้เงินดีมาก แค่มาทำงานได้สองอาทิตย์มาริษาได้ทิปจากแขกไปแล้วไม่ต่ำกว่าสามหมื่น ที่เลือกทำงานที่นี่ก็แค่คั่นเวลา ก่อนหน้านั้นสมัครงานทิ้งไว้หลายที่และหวังเป็นอย่างยิ่งว่าจะถูกเรียกตัวไปสัมภาษณ์ในอีกไม่ช้า ระหว่างรองานประจำจึงมาทำงานเป็นเด็กชงเหล้าไปก่อน ดีกว่าปล่อยเวลาให้ผ่านไปวัน ๆ เพราะชีวิตจำเป็นต้องกินต้องใช้ เพียงแค่มีรูปร่างและหน้าตาที่สะสวยก็สามารถเข้าทำงานที่นี่ได้ รายละเอียดงานที่ทำก็ไม่ได้ยุ่งอยากเหมื
Leer más
2.คนนี้ลามปามไม่ได้
2คนนี้ลามปามไม่ได้มาริษาไม่ได้รู้สึกเบาใจเลยสักนิดแต่ก็ต้องจำใจรับเอาถังน้ำแข็งและบรั่นดีที่มีคนเตรียมไว้ให้เดินไปห้อง VIP03 เมื่อเปิดประตูเข้าไปอุณหภูมิข้างในเย็นเฉียบจนขนลุก โซฟามีชายวัยกลางคนหัวล้านพุงยุ้ยนั่งอยู่ เขามองเธอตั้งแต่ก้าวแรกที่เดินเข้ามาในห้องจนถึงขณะนี้ก็ยังไม่ละสายตาขนลุก!มาริษาอุทานในใจอย่างหวาดหวั่น พยายามยิ้มให้เสี่ยเสรีอย่างเป็นมิตรทั้งที่ในใจขัดแย้งกัน เธอมั่นใจว่าแต่งตัวมาเซฟที่สุดแล้ว ถึงชุดมันจะรัดรูปแต่ก็เปิดไม่มากแต่เสี่ยบ้ากามนี่ยังมีความสามารถอ่านกินได้อีก"สวัสดีค่ะ"เสี่ยซาดิสต์มองไม่เลิก มองตั้งแต่ขาขาว ๆ ไล่ขึ้นจนถึงสะโพกผาย วันนี้มาริษาสวมชุดเดรสสั้นสีโรสโกลด์ประดับกลิตเตอร์ ยามขยับตัวแลดูระยิบระยับขับให้เรือนร่างบอบบางนั้นดูสวยหวานขึ้นไปอีกเธอเดินไปหยุดอยู่ใกล้โต๊ะกระจก วางถาดน้ำแข็งและบรั่นดีที่ยกมาอย่างเบามือ จากนั้นคีบน้ำแข็งใส่แก้วชงเหล้าตามที่เคยได้รับการสอนมา พอยื่นให้เสี่ยเสรีก็รวบมือเธอไว้อย่างรวดเร็ว มาริษาชักมือกลับทันทีดีที่แก้วไม่ตกแตกเสี่ยเสรีวางแก้วเหล้าแล้วมองเธอด้วยความขุ่นเคือง ในไนต์คลับแห่งนี้ไม่เคยมีผู้หญิงคนไหนปฏิบัติต่อเข
Leer más
3.หนีตาย
"หนูขอโทษค่ะเสี่ย"ได้ยินสรรพนามที่หญิงสาวเรียกตนธีร์ทาวัตรู้สึกแก่ขึ้นมาทันที เพิ่งผ่านวันเกิดปีที่สามสิบมาเมื่อวาน หากถามว่าแก่ไหมก็ไม่ เพราะหน้าของเขาดูเด็กกว่าอายุ อาจเป็นเพราะลักษณะการแต่งตัวที่เนี้ยบและเน้นไปทางโทนสีดำก็เลยทำให้เจ้าของร่างดูน่าเกรงขาม แต่ถึงอย่างนั้นก็ต้องเรียกท่านสิไม่ใช่เสี่ย เด็กคนนี้มีตาแต่ไม่มีแววเลยจริง"ชื่ออะไร""หนูชื่อมาริษาค่ะ""ชื่อเล่นล่ะ""มิ้งค์ค่ะ"คนตอบเสียงสั่น ไม่รู้ว่าหนีจากห้องเชือดของเสี่ยเสรีมาได้แต่จะมาตายที่ห้องนี้อีกไหม เขาเป็นมาเฟียรึเปล่า ถ้าเป็นจะเอาเธอไปควักลูกตาค้าอวัยวะหรือว่าตัดแขนตัดขาส่งเร่ร่อนเป็นขอทานไหม มาริษาเริ่มคิดหนัก สิ่งที่ผู้จัดการร้านบอกเสี่ยเสรีเธอได้ยินชัดทุกคำ ถ้าคนระดับเสี่ยเสรีลามปามเขาไม่ได้แล้วคนระดับชั้นใต้ดินอย่างเธอจะรอดเหรอ"มานี่"ธีร์ทาวัตกวักมือเรียกให้เดินเข้าไปหา มาริษาพรูหายใจเบา ๆ สองมือขยุ้มชายกระโปรงแน่นสืบเท้าเข้าหาอย่างกล้า ๆ กลัว ๆ ทว่าเขากลับดึงเธอล้มลงบนโซฟาแล้วกดไหล่เธอไว้แต่ไม่ได้ทำสิ่งอื่นใดนอกเหนือจากเอาแต่จดจ้องใบหน้างามอย่างพิจารณา"สะ...เสี่ยคะหนูขอโทษที่ล่วงเกินค่ะ"มาริษาไม่กล้าขยับต
Leer más
4.ขอโทษ
4. ขอโทษ"ขับเร็ว ๆ""โอ๊ย จะเร่งอะไรนักหนา พี่มิ้งค์ไม่เห็นเหรอว่าเตบิดสุดแล้ว หนีเจ้าหนี้มาเหรอถามจริง"หลังจากกลับถึงบ้านมาริษาก็รีบลงกลอนประตูและหน้าต่าง เตวิชมองพี่สาวไปด้วยซดน้ำบะหมี่กึ่งสำเร็จรูปไปด้วย ปกติพี่สาวกลับมาถึงบ้านมักชอบมาแย่งของกินน้องเป็นประจำแต่วันนี้รู้สึกว่าเธอมีอาการแปลกไปอย่างเห็นได้ชัด"ถามว่าเป็นอะไรก็ไม่ตอบ ตกลงพี่มิ้งค์ติดหนี้รายวันจริงปะ""คนอย่างพี่ไม่มีเจ้าหนี้""อ้าว ก็เห็นผู้หญิงสมัยนี้ชอบใช้แบรนด์เนมกัน เผื่อพี่มิ้งค์ไปกู้เงินมาซื้อพวกกระเป๋าหรู กำไล สร้อยคอ เอ๊ะ...หรือกู้มาผ่อนมือถือรุ่นล่าสุด""แล้วเห็นเคยมีของแบบนั้นป้ะล่ะ""ไม่อะ ซอมซ่อแล้วยังจ๊นจน"สำรวจจนแน่ใจแล้วว่าล็อกทุกจุดอย่างแน่นหนาไม่น่าจะมีใครเข้ามาได้แน่ ๆ มาริษาก็เข้าไปที่ห้องนอนของตนเอง คืนนี้เธอหลับ ๆ ตื่น ๆ เพราะกังวลและหวาดระแวง กระทั่งสาย ๆ หลังจากตื่นนอนเดินงัวเงียออกจากห้องเห็นเตวิชกำลังเสียบกาน้ำร้อนเตรียมต้มบะหมี่กึ่งสำเร็จรูปอีก "ใจคอจะกินแต่มาม่าแต่เช้าเลยเหรอ""เช้าที่ไหนสิบโมงละ แล้วนี่ไม่ไปทำงานเหรอ อ๋อลืมไปพี่มิ้งค์เข้างานห้าโมงเย็น""ห้าโมงเย็นก็ไม่ไป"เตวิชเบ้ปาก ห
Leer más
5. แจ้งความยัง
5. แจ้งความยัง"ไอ้บ้าเอ๊ย ! แม่ง ! มันชั่วขนาดนี้เรากลับเอาเรื่องมันไม่ได้เลย แล้วพี่เสร็จมันรึยัง"มาริษาส่ายหน้า น้ำตาร่วงกราว"ดีแล้ว ยังปลอดภัยอยู่ก็ดีแล้ว งั้นพี่กลับไปอยู่กับพ่อแม่ชั่วคราว""แล้วเตจะอยู่ยังไง""เตโตแล้วพี่มิ้งค์"โตที่ไหนกัน ในบางเรื่องเตวิชยังทำตัวเหมือนเด็กอยู่เลย ใจจริงมาริษาไม่อยากหนี ถ้าหนีครั้งนี้ก็คงต้องหนีไปตลอดชีวิต อีกอย่างกลับไปอยู่บ้านที่ต่างจังหวัดจะมั่นใจได้อย่างไรว่าพ่อแม่จะปลอดภัยแล้วเตวิชจะไม่ต้องออกหน้าแทนจนโดนรุมยำเละอีก เสี่ยเสรีมันไม่ใช่คนชั่วธรรมดา แต่เป็นคนชั่วที่มีอำนาจในมือ"รอให้หายก่อนเตจะไปเอาคืนพวกเหี้ยนั่น""ไม่ได้ ! สู้อิทธิพลมันไม่ไหวหรอก ขืนไปยุ่งกับพวกมันจะตายเปล่า""แล้วจะให้ทำไง เจ็บตัวฟรีงี้เหรอ ถ้ามันราวีไม่เลิกพี่มิ้งค์จะใช้ชีวิตต่อไปยังไง เตเคยได้ยินเพื่อนที่ม. เล่าว่าไอ้เสี่ยนี่มันวิตถาร""แต่ถ้ามันไม่เห็นพี่มันต้องยกพวกมารุมเตอีกแน่""เราไปแจ้งความดีไหม"มาริษากลั้นเสียงสะอื้นจนจุกในอก เมื่ออาทิตย์ที่แล้วมีเด็กเอ็นในร้านถูกเสี่ยเสรีทำร้ายร่างกายขณะร่วมรักเจ็บหนักถึงขั้นกระดูกร้าวแต่เอาเรื่องเสี่ยเสรีไม่ได้ คดีไม่คืบแถมย
Leer más
6.มีธุระอะไร
6.มีธุระอะไรวัดใจเอาล้วน ๆ เขาก็คงจะบอกว่าไม่รู้จักเธอ มาริษาเดาว่าธีร์ทาวัตคงพูดมาแบบนั้น เพราะเธอกับเขาเพิ่งเจอกันแค่ครั้งเดียว แถมเจอกันในระยะเวลาสั้น ๆ ซึ่งเขาก็คงจะลืมหน้าเธอไปแล้วก็เป็นได้ แต่เมื่อกระดาษเล็ก ๆ ถูกยื่นมาตรงหน้า รับกระดาษมาแล้วก้มอ่านมันคือที่อยู่ของธีร์ทาวัตเธอดีใจจนยิ้มออกมา รีบกล่าวขอบคุณแล้วเดินออกจากบริษัททันทีมาริษาเรียกรถรับจ้างให้ไปส่งตามที่อยู่ บ้านของเขาใหญ่โตเหมือนคฤหาสน์ สวนหย่อมกว้างขวางจนต้องนั่งรถเข้าไปกว่าจะถึงตัวบ้าน เพราะถ้าเดินไปก็คงใช้เวลานาน พอมาถึงหน้าประตูแม่บ้านอายุราวสี่สิบปลายยืนรอรับ มาริษาถูกสั่งให้เดินตามเข้าไปในห้องห้องหนึ่งแล้วนั่งรอที่โซฟาอย่างเงียบ ๆ ผ่านไปราวสิบนาทีประตูก็ถูกเปิดออก ตามมาด้วยร่างสูงในชุดเสื้อเชิ้ตสีดำกางเกงสแล็กรีดจนเนี้ยบไร้รอยยับเสียงฝีก้าวของธีร์ทาวัตทำให้มาริษาหัวใจเต้นตุบ ๆ เขาเดินมานั่งตรงข้ามในท่าไขว่ห้างปรายตามองเธอ"มีคนบอกว่าคุณอยากพบผม""ค่ะ""มีธุระอะไร""หนูมีเรื่องรบกวนเสี่ย อยากให้เสี่ยช่วยบางอย่างค่ะ""เสี่ย ?"หัวเราะในลำคอเพราะถูกเรียกด้วยสรรพนามที่ไม่ชอบใจนัก และในทุกครั้งที่เธอเรียกแบบน
Leer más
7.กดดัน
7.กดดันหลังจากมาริษาออกไปแล้วชยินที่ยืนรอหน้าประตูก็เดินเข้ามาในห้อง เห็นว่าใบหน้าของเจ้านายหนุ่มประดับด้วยรอยยิ้มบาง ๆ สร้างความประหลาดใจให้เป็นอย่างยิ่งเขาไม่ค่อยเห็นเจ้านายยิ้ม นานแล้วที่ธีร์ทาวัตไม่ยิ้มเลย หลายปีที่ผ่านมามักจะทำหน้าเคร่งขรึมอยู่ตลอดเวลา หากเดาไม่ผิดสาเหตุทั้งหมดคงเป็นเพราะผู้หญิงที่เดินออกไปเมื่อครู่ แต่ถึงธีร์ทาวัตจะยิ้มได้ชยินกลับรู้สึกไม่ค่อยสบายใจเท่าใดนัก"คุณธีร์อารมณ์ดีอะไรเหรอครับ""เปล่านี่""เธอมาหาคุณธีร์เพราะเรื่องเสี่ยเสรีเหรอครับ""อืม ส่งคนไปตามดูหน่อย""ถ้ามีอะไรเกิดขึ้นให้จัดการได้เลยไหมครับ""ดูอย่างเดียวก็พอ ถ้าไม่หนักหนาก็ไม่ต้องช่วยอะไรทั้งนั้น""คุณธีร์กำลังกดดันเธออยู่เหรอครับ เอ่อ...ขอโทษครับผมปากมากเกินไป"พอเห็นสายตาดุดันที่มองมา ชยินจำต้องหยุดคำพูดของตัวเองไว้เพียงเท่านั้นแล้วถอยกลับไปยืนประสานมือก้มหน้าที่มุมห้อง มองดูควันอ้อยอิ่งที่ธีร์ทาวัตกำลังพ่นออกจากปาก บุหรี่มวนนั้นถูกบดลงกับที่เขี่ยบุหรี่จนควันมอด หลับตาลงช้า ๆ เอนศีรษะหนุนพ
Leer más
8.คิดว่าจะปลอดภัยไหม
ที่หน้าประตูแม่บ้านคนเมื่อวานยืนรออยู่ เธอคือแก้วตาหรือที่ธีร์ทาวัตชอบเรียกสั้น ๆ ว่าป้าแก้ว ทำงานเป็นแม่บ้านอยู่ที่นี่นานแล้วจึงสนิทสนมกับธีร์ทาวัตเป็นพิเศษ เขาไม่เคยมองว่าแก้วตาเป็นคนรับใช้แต่มองเหมือนเป็นญาติสนิทอีกคน"เชิญค่ะ คุณธีร์รออยู่"แก้วตาพูดด้วยน้ำเสียงใจดีพร้อมเดินนำเข้าไปข้างใน ส่วนชยินเดินตามหลังไปติด ๆ เมื่อไปถึงหน้าห้องหนึ่งชยินก็รีบเดินเร็ว ๆ มาเปิดประตูให้ ด้วยความที่ไม่ชินมาริษาก้มศีรษะให้เขาอีกตามเคยธีร์ทาวัตมองอยู่ ชยินทำหน้าที่สำเร็จแล้วก็เดินออกไป เธอเข้ามานั่งลงที่โซฟาตรงข้ามกับชายหนุ่ม ส่วนเขาเลื่อนระดับสายตาจากใบหน้างามลงมองมือบอบบางที่กุมอยู่หน้าตักอย่างเกร็ง ๆ ไม่สบอารมณ์เท่าใดนัก นึกในใจว่าจำเป็นต้องกลัวขนาดนั้นเชียว ?"อย่าก้มหัวให้ใครง่าย ๆ แบบนั้น""คะ ?"เขาคงจะหมายถึงตอนที่มาริษาก้มหัวให้ชยิน เธอทำเหมือนว่าเกรงอกเกรงใจมากเกินเหตุ"เข้าใจแล้วค่ะ"  ที่ทำไปแค่ทำตามมารยาท ชยินอายุน่าจะพอ ๆ กับพ่อของเธอ เธอให้เกียรติคนอายุมากกว่าผิดตรงไหน"วันนี้คงมีคำตอบแล้ว""หนูรั
Leer más
9.จะดีเหรอ
9.จะดีเหรอ"หนูจะไม่ทิ้งค่ะป้าแก้ว"สุดท้ายมาริษาก็แพ้เสียงในหัว เธอไม่อยากโอนอ่อนผ่อนตาม ถึงจะรู้ว่านี่เป็นคำสั่งของเขาแต่เธอก็ควรมีสิทธิ์เลือกว่าจะทิ้งหรือไม่ทิ้ง เพราะของเหล่านี้มันเป็นของที่เธอซื้อมาด้วยน้ำพักน้ำแรงตัวเอง"จะดีเหรอคะ""หนูเสียดายของค่ะ เดี๋ยวหนูพูดกับคุณธีร์เอง จะไม่ทำให้ป้าแก้วลำบากแน่นอน"เข้าใจว่าผู้หญิงของคุณธีร์จะมาใส่เสื้อผ้าราคาถูกซอมซ่อแบบนี้ไม่ได้ แต่แค่ไม่อยากทิ้งในตอนนี้ คิดว่าถ้าหากไม่ได้หยิบมาใส่เก็บไว้ก่อนก็ยังดี ของทั้งหมดใช้เงินจากการทำงานพิเศษซื้อมาไม่ได้แบมือขอพ่อแม่เห็นทีไรก็ภูมิใจทุกครั้ง"ถ้าอย่างนั้นก็ได้ค่ะ ที่นี่ทานมื้อค่ำหกโมงเย็น ถ้าวันไหนคุณธีร์อยู่คุณมิ้งค์ลงไปทานอาหารให้ตรงเวลาด้วยนะคะ""ขอบคุณค่ะ"หลังจากแก้วตาออกไปแล้วก็จัดการนำเสื้อผ้าของตัวเองพับเก็บในตู้อีกครั้ง เกือบจะเก็บของเสร็จอยู่แล้วแท้ ๆ  เสียงเปิดประตูทำให้ต้องหยุดมือ หันกลับไปมองเห็นว่าคนที่เดินมาหยุดอยู่กลางห้องคือธีร์ทาวัต"คุณไม่ยอมรับเสื้อผ้าที่ผมจัดไว้ให้เหรอ""หนูไม่ได้บอกว่าไม่ยอมรับค
Leer más
10.คนอื่นหมายถึงใคร
10.คนอื่นหมายถึงใครพอเดินมาที่ชั้นล่างเห็นธีร์ทาวัตนั่งอยู่ที่โต๊ะอาหาร บนโต๊ะมีอาหารวางเรียงรายมากมายเสียจนกินอิ่มได้ทั้งหมู่บ้าน มาริษาเดินเข้ามานั่งที่เก้าอี้ข้าง ๆ เขา กวาดมองไปรอบ ๆ พบว่าข้าวถูกตักใส่จานรอไว้เพียงสองที่เท่านั้น"แล้วคนอื่น ๆ ล่ะคะ""คนอื่นหมายถึงใคร""ญาติของคุณธีร์""ตายหมดแล้ว"ที่แท้ธีร์ทาวัตก็เหลือตัวคนเดียว เพราะมีแค่ตัวคนเดียวก็เลยไม่ห่วงความเป็นความตาย เขาใช้ชีวิตโดดเดี่ยวแบบนี้มานานเท่าไรแล้วมาริษายังนึกสงสัย หรืออาจจะเป็นเพราะความเหงาเขาจึงอยากได้เธอมาอยู่เป็นเพื่อน แล้วทำไมต้องเจาะจงว่าเป็นเธอล่ะ ผู้หญิงสวยข้างตัวเขามีมากมายถมเถไป  เธอจ้องเขาไม่วางตาเพราะคิดถึงฉากที่ถูกฉวยโอกาสแล้วนึกโมโห อับอายจนไม่รู้จะเอาหน้าไปไว้ที่ไหน เกิดมายังไม่เคยมีใครกล้าทำกับเธอแบบนี้มาก่อนและที่สำคัญเธอไม่สามารถต่อต้านหรือขัดขืนได้เลย ในช่วงเวลาที่เขาล้วงลึกเข้าไปร่างกายมันดันอ่อนปวกเปียกไร้เรี่ยวแรงเหมือนว่าสมยอม"เป็นอะไรไปทำไมไม่กิน ถ้าอาหารไม่ถูกปากเดี๋ยวสั่งแม่บ้านเปลี่ยนใหม่ให้ทั้งโต๊ะ""ไม่ใช่นะคะ
Leer más
Explora y lee buenas novelas gratis
Acceso gratuito a una gran cantidad de buenas novelas en la app GoodNovel. Descarga los libros que te gusten y léelos donde y cuando quieras.
Lee libros gratis en la app
ESCANEA EL CÓDIGO PARA LEER EN LA APP
DMCA.com Protection Status