Share

บทที่59 ร้านนมตุ๋น

last update Last Updated: 2026-01-18 19:07:05

หลังจบงานเลี้ยงชาวเมืองก็ยังพูดถึงจวนแฝดอีกหลายวัน เพราะจวนที่ใหญ่และสวย แถมยังจัดการแสดงและการละเล่นมากมายเพื่อให้คนที่มางานมีกิจกรรมทำไม่ให้เกิดความเบื่อหน่าย แถมผักและขนมที่แจกคนที่มางานก็ต่างชื่นชอบ เพราะขนมมีสรชาติที่ดีผักต้นอวบอ้วน แต่จวนแฝดไม่คิดปลูกขาย

หลายเดือนผ่านไป วังอุดรก็ได้มีข่าวดี นั้นคือพระชายาได้ตั้งครรภ์มังกร สร้างความดีใจให้พระนางอย่างยิ่ง แต่หลังจากนั้นสี่เดือนชายารองก็ตั้งครรภ์ตาม อ๋องแปดดีใจเป็นอย่างมาก

แล้วชายาทั้งสองติดใจผักของจวนแฝด จึงให้ท่านอ๋องเอ่ยปากขอซื้อผักและยังสอบถามวิธีการปลูก ซึ่งไป๋เสวียนก็ไม่คิดปิดบัง นางบอกวิธีการปลูกและการดูแลพร้อมแนะนำให้ใส่มูลสัตว์ต่างแห้งผสมกับดินขุยไผ่ พอคนที่วังอุดรทำตามก็ได้ผลลับไม่ต่างจากจวนแฝด

แล้ววันหนึ่งเจอเยียนก็เห็นพ่อค้าสัตว์ต้อนวัวนมรอผ่านประตูเมืองเพื่อเตรียมนำมาขายในเมือง ชายหนุ่มรีบสั่งให้รถม้าหยุดแล้วขอซื้อทันที

"พ่อค้า หยุดก่อน"

"ขอรับนายท่าน มีอะไรหรือไม่ขอรับ?"พ่อค้าสัตว์โค้งตัวถามด้วยความสงสัย

"ข้าสนใจวัวสี่ตัวนี้ ท่านขายหรือไม่?"เจอเยียนถามอย่างตรงไปตรงมา

"ขายขอรับ แต่ว่าวัวชนิดนี้เป็นวัวนมนะขอรับ มีตั
Continue to read this book for free
Scan code to download App
Locked Chapter

Latest chapter

  • เกิดใหม่ครั้งนี้ข้าจะลืมอดีตให้สิ้น   บทที่66 แผ่นดินร่มเย็น [จบ]

    ท่านปู่ของนางเป็นคนเถรตรงและซื่อสัตย์สุจริต แต่กลับเป็นคนโง่งมเรื่องครอบครัว มิดา มารดานางถูกฮูหยินเล็กแอบวางยาจนตายก็ไม่เคยรู้ และพอตนเองจะต้องไปอยู่ชายแดน ก็ยกนางให้ท่านย่าดูแล ท่านย่าก็ยกนางให้ฮูหยินเล็กรับช่วงต่ออีกทีแล้วฮูหยินเล็กก็วางแผนให้มีหมอดูมาทำนายว่าหญิงสาวมีดาวอัปมงคลอาจส่งผลให้แม่ทัพใหญ่เกิดอันตราย ต้องให้นางไปอยู่ไกลๆเพื่อแก้เคล็ด สุดท้ายนางจึงถูกส่งไปอยู่บ้านเดิมของมารดา โดยที่ท่านปู่ไม่เคยรู้ ทุกครั้งที่แม่ทัพเหลินกลับมาฮูหยินผู้เฒ่าก็จะโกหกว่าหลินเหม่ยเย่ไปถือศิลที่อาราม แล้วแม่ทัพเหลินก็ไม่คิดสงสัย เขาไว้ใจภรรยามากเชื่อมั่นในตัวนางตลอดเหลินเหม่ยเย่ได้แต่กลอกตามองบน เมื่อทำพิธีคารวะผู้ใหญ่ฝ่ายเจ้าสาวจบ นางก็ดินออกมาขึ้นเกี้ยวที่สร้างอย่างสวยงาม นางขึ้นนั้งบนเกี้ยว ตลอดทางจากจวนตระกูลเหลินถึงวังหลวง ชาวบ้านต่างยืนเต็มสองข้างทาง เพื่อรอชมมารดาของแผนดิน นางนั้งหลังตรงยิ้มน้อยๆไปตลอดทางจนมาถึงวังหลวงก็ถึงพิธีหน้าประตูดีว่านางจำขั้นตอนได้หมดจึงผ่านพ้นไปได้ด้วยดี แล้วเกี้ยวเจ้าสาวก็ผ่านประตูวังเข้าไปพอถึงพิธีที่ฝาบาทต้องเดินมารับเจ้าสาว หญิงสาวก็ใช้โอกาสนั้นแอบมองเ

  • เกิดใหม่ครั้งนี้ข้าจะลืมอดีตให้สิ้น   บทที่65 เหลินเหม่ยเย่

    "จับองค์รัชทายาทแต่งงานด้วยไงละ อุ๊ยย...ท่านอย่าบอกใครนะ ไม่เช่นนั้นหัวข้าคงยากจะรักษาให้คงอยู่บนบ่าได้""หึหึ..แล้วเจ้ามั่นใจได้เช่นไรว่าพระองค์จะแต่งให้เจ้า"สตรีผู้นี้แปลกดี พระองค์ไม่เคยเจอคนที่กล้าพูดแบบนี้คำพูดของบุรุษตรงหน้าเหมือนมีน้ำเย็นที่สาดใส่หน้านางทำให้นางได้สติ ใช้สิ นางเป็นใคร ทำไมถึงคิดว่าบุรุษสูงส่งขนาดนั้นจะลดตัวลงมาแต่งงานให้นาง ตอนที่พระองค์รับปากหมอพเนจรก็เพราะบุญคุณ แต่นางไม่มีวิชาแพทย์แล้วจะช่วยเขาได้เช่นไรกัน คงไม่ได้แล้วละ แบบนั้นนางก็ต้องเปลี่ยนแผนใหม่"ท่านพูดก็มีเหตุผล ข้ามันคิดน้อยไปหน่อย เช่นนั้นข้าคงต้องหาทางอื่น""เจ้าเลิกคิดจะแต่งงานกับองค์รัชทายาทแล้วหรือ""อื่อ..คนอย่างข้าต่ำเตียเลี้ยดินเช่นนี้จะเอาความกล้าอะไรไปคิดอยากกินเนื้อหงส์ แต่งไปก็สร้างแต่ความอับอายให้พระองค์""แล้วเจ้าจะยอมแต่งงานแทนผู้อื่น" "ไม่" หญิงสาวตอบอย่างไม่คิด ชาติที่แล้วนางตายเพราะถูกบ้านสามีรังแกจนเสียชีวิต "ให้เราช่วยมั้ย"เหลินเหม่ยเย่มองบุรุษตรงหน้าก่อนจะพูดออกมาตามตรง"ข้าบอกตามตรง นายท่านดูเช่นไรก็เป็นคนมั่งมี แต่ตัวข้านั้นแม้ปิ่นปักผมยังต้องใช้ไม้ไผ่มาทำเป็นปิ่น แต่งไปท่

  • เกิดใหม่ครั้งนี้ข้าจะลืมอดีตให้สิ้น   บทที่64 องค์หญิงตกอับ

    เมื่อจัดการเรียบร้อยองค์รัชทายาทก็ขึ้นครองราชย์ และจัดพระศพให้ฮองเต้องค์ก่อนและเหล่าสนมร่วมทั้งองค์ชายองค์หญิงให้สมพระเกียรติองค์หญิงเยี่ยนฟางเสด็จกลับเข้าวังเพื่อมาถวายพระพรศพของพระบิดาและมารดา องค์หญิงพอมาเห็นพระศพของทั้งสองพระองค์ก็ร้องไห้จนตาบวม ตลอดชีวิตขององค์หญิงเยี่ยนฟางมีแค่เสด็จพ่อเสด็จแม่ นางไม่เคยคิดถึงวันที่ไม่มีทั้งสองพระองค์อยู่ข้างตัว ตอนนี้องค์หญิงเหมือนเรือที่ไร้จุดหมาย ไม่มีคนคอยพายพานางไปตามทางตอนแรกการแต่งงานจะถูกเลื่อนเพราะองค์หญิงต้องไว้ทุกข์ให้เสด็จพ่อเสด็จแม่ แต่เหมือนอดีตฮองเต้เกาจงจะเดาอนาคตออก พระองค์เขียนในราชโองการว่าไม่ว่าจะเกิดอะไรขึ้นงานแต่งต้องจัดตามกำหนด เหตุนี้งานต้องขององค์หญิงเยี่ยนฟางกับคุณชายฮวนซีซวนก็ได้จัดขึ้นในอีกหนึ่่งเดือนเลื่อนจากกำหนดเดิมมาครึ่งเดือนเพราะเหตุองค์ชายใหญ่ก่อกบฏนางกำนัลทั้งสามและขันทีเสี่ยวจือก็ได้ติดตามองค์หญิงไปสกุลฮวน ในวันแต่งเจ้าสาวไม่มีแม้รอยยิ้ม นางยังทำใจไม่ได้เรื่องเสด็จพ่อเสด็จแม่ นางไม่เข้าใจทำไมเสด็จพ่อถึงได้เขียนกำชับเรื่องแต่งงานด้วยแต่ถ้าไม่แต่งงาน นางก็ไม่มีที่อยู่ จะให้อยู่ในวังตอนนี้มันก็ไม่ใช่ที่ขอ

  • เกิดใหม่ครั้งนี้ข้าจะลืมอดีตให้สิ้น   บทที่63 บทลงโทษขององค์ชายใหญ่

    เมื่อองค์รัชทายาทเห็นตรามังกร พระองค์ก็พอจะเดาชะตากรรมของเสด็จลุงออก หวังว่าองค์ใหญ่ใหญ่จะไม่อำมหิตอย่างที่ตนหวั่นใจ "สั่งการไป ให้เก็บของ เราจะกลับเมืองหลวง""พะยะคะ""ให้ฝ่ายเสบียงตามไปที่หลังแล้วให้ทหาร1500นายตามเราล้วงหน้าไปก่อน ทุกคนเตรียมอาวุธให้พร้อม" พระองค์มั่นใจว่าระหว่างทางคงมีมือสังหารรอตอนรับอยู่เป็นแนเมื่อทหารพร้อมก็ออกเดินทางโดยมีเสี่ยวจือเดินทางกลับด้วย ที่จวนสกุลฮวน องค์หญิงที่กำลังเป็นห่วงพระบิดาและเสด็จแม่ของตนเอง ได้แต่นั้งให้เสี่ยวฟางแต่งตัวให้"ทรงยิ้มหน่อยสิเพคะองค์หญิง ทำหน้าเช่นนี้ไม่เหมาะกับพระองค์เลยเพคะ"จิ้วเย่วสงสารองค์หญิงน้อยยิ่งนัก "หญิงคิดถึงเสด็จพ่อเสด็จแม่ เมื่อไรหญิงจะกลับวังได้" นางกำนัลทั้งสามไม่กล้าบอกว่าทั้งสองพระองค์สิ้นพระชนไปแล้วแล้วอยู่ๆเจ้าเสี่ยวฝูก็หูตั้งแล้วกระดิกหาง ฮวนซีซวนเดินเข้ามาพร้อมดอกบัวในสระที่กำลังออกดอกสวยพร้อมส่งกลิ่นหมออ่อนๆออกมา"พี่ซีซวน""กระหม่อมมีดอกบัวมาฝากองค์หญิงพะยะคะ"พร้อมยื่นดอกบัวสีสวยให้คู่หมั่น องค์หญิงพอเห็นคู่หมั่นหนุ่มก็ยิ้มเต็มใบหน้า"พาหญิงกลับวังได้มั้ย หญิงคิดถึงเสด็จแม่" ซีซวนมองคู่หมั่นของตนก่อน

  • เกิดใหม่ครั้งนี้ข้าจะลืมอดีตให้สิ้น   บทที่62 สถานการณ์ไม่นิ่ง

    เมื่อห่าธนูหยุด คนขององค์ชายใหญ่ก็เข้าไปดู เข้าไปในตำหนักก็เห็นเหล่าองครักษ์ใช้ตัวบังองค์เหนือหัวแลัะพระสนม ก่อนจะออกไปรายงานองค์ชาย "ทูลท่านอ๋อง เหลือฝาบาทและพระสนมพะยะคะ"อ๋องจวิ้นเดินเข้าไปในตำหนักก็เห็นองครักษ์เงาทั้ง15คนและโจกงกงยืนบังรับลูกธนูฮองเต้และสนมเกาจนพรุนไปทั้งตัวส่วนฮองเต้เกาจงกับสนมเกาที่โดนลูกธนูปักตามตัวต่างหายใจรวยริน"เสด็จพ่อ เอาตรามังกรออกมาให้ลูกเถอะพะยะคะ""เ..จ้าจัะม่าย..มีวันได้มั..."องค์เหนือหัวหมดแรงที่จะตรัสออกมา พระองค์จับมือกับสนมเกาที่ตอนนี้นางได้สิ้นใจจากไปแล้วเพราะถูกลูกธนูพุ่งใส่ถึงสองดอก ส่วนฮองเต้เกาจงถูกลูกธนูปักหนึ่งดอก แต่ก็ถูกตำแหน่งสำคัญ พระองค์รู้ตัวว่าคงเหลือเวลาไม่มากแล้ว"ท่านมันลำเอียง บัลลังก์มันครวเป็นของลูก เสด็จพ่อบังคับให้ลูกต้องอำมหิต"องค์ชายใหญ่ตะโกนออกมาอย่างอัดอั้นฮองเต้เกาจงได้แต่มองพระโอรสของตนเองแล้วใจสะท้อน ก่อนจะค่อยๆหลับตาแล้วจากไปในที่สุด"เสด็จพ่อ ท่านบอกมาว่าเอาตรามังกรไว้มั้ย บอกมาเดี๋ยวนี้"องค์ชายใหญ่เาไปเขย่าตัวพระบิดาแล้วตะโกนถามอย่างคนเสียสติ"องค์ชายใหญ่พะยะคะ เย็นพระทัยก่อนพะยะคะ"แต่องค์ชายใหญ่เต๋อหลงตอนนี้เ

  • เกิดใหม่ครั้งนี้ข้าจะลืมอดีตให้สิ้น   บทที่61 วังหลวงนองเลือด

    เมื่อคุณหนูถังเดินหนีไป แต่ฮวนซีซวนก็ยังไม่พาองค์หญิงน้อยลงจากต้นไม้"หญิงอยากลงแล้ว"นางรู้สึกกลัวที่ต้องนั้งที่สูงๆเช่นนี้ "มีข้าอยู่นี้ ไม่ต้องกลัวว่าจะตก"ชายหนุ่มให้ความมั่นใจองค์หญิงน้อยมองหน้าคู่หมั่นหนุ่มก็ยิ้มออกมา"ท่านรับปากแล้วนะ"องค์หญิงเยี่ยนฟางรู้มาตลอดว่าตนเองมีคู่หมั่น แต่ไม่เคยเห็นหน้ามาก่อน วันนี้ได้เห็นตัวจริง ช่างเป็นชายหนุ่มที่องอาจ หน้าตาก็งาม "เจ้านี้ถือว่าเป็นของขวัญแรกพบหน้าของเรา "ชายหนุ่มพูดพร้อมหันมามององค์หญิงน้อยหน้าตาจิ้มริ้ม "ขอบคุณพี่ซีซวน"องค์หญิงน้อยกอดเจ้าลูกสุนัขด้วยความเอ็นดู"แต่ต้องรอมันหย่านม่อนนะ เมื่อมันหย่านมแล้วข้าจะให้พระชายานำมันไปส่งให้ในวัง"ทั้งสองนั้งคุยกันจนเจ้าลูกสุนัขร้องเพราะหิวนม ชายหนุ่มถึงพาคู่หมั่นลงจากต้นไม้ หลังจากนั้นเขาก็มักจะมีของมาฝากนางตลอด แต่นี้เงียบไปเลย องค์หญิงนั้งหน้าเศร้า จนได้ยินเสียงที่คุ้นเคย"องค์หญิงเหมาะกับใบหน้าที่สดใสมากกว่านะพะยะคะ"องค์หญิงเยี่ยนฟางยิ้มด้วยความดีใจ"พี่ซีซวน""ดึกแล้ว ทำไมถึงยังไม่นอน""ท่านแอบเข้าวังมาอีกแล้ว"คู่หมั่นนางมักจะแอบเข้ามาในวังหานาง ถึงจะไม่บ่อย แต่นางก็กลัวว่าว่าคู่หมั

More Chapters
Explore and read good novels for free
Free access to a vast number of good novels on GoodNovel app. Download the books you like and read anywhere & anytime.
Read books for free on the app
SCAN CODE TO READ ON APP
DMCA.com Protection Status