เกิดใหม่ครั้งนี้ข้าจะลืมอดีตให้สิ้น

เกิดใหม่ครั้งนี้ข้าจะลืมอดีตให้สิ้น

last updateปรับปรุงล่าสุด : 2026-01-25
โดย:  ไหล่ซ่าจบแล้ว
ภาษา: Thai
goodnovel4goodnovel
10
1 คะแนน. 1 ทบทวน
65บท
7.2Kviews
อ่าน
เพิ่มลงในห้องสมุด

แชร์:  

รายงาน
ภาพรวม
แค็ตตาล็อก
สแกนรหัสเพื่ออ่านบนแอป

ซื่อเยี่ยหลิงบุตรสาวรองแม่ทัพต้องมาเสียชีวิตเพราะถูกสามีและอนุวางยาพิษจนเสียชีวิต แต่แทนที่หญิงสาวจะไปปรโลกแต่กลับไปเข้าร่างหญิงสาวอีกคนที่ไม่มีความเกี่ยวข้องกันเลย มันเป็นไปได้เช่นไรกัน

ดูเพิ่มเติม

บทที่ 1

บทที่1 ความผิดที่ไม่ได้ก่อ

"I'm sorry, but we don't hire women over 30 here," the restaurant manager told Liana impatiently as he shooed her away.

As Liana walked away apathetically, she heard the manager murmur softly: " Who would want to patronize my business if I had an ugly old waitress?" Liana frowned slightly. She thought about turning around and telling the manager that she was only 25 years old!

However, she restrained herself when she saw her reflection in the window next to her.

Her face had lost its youth and the glow that once decorated her eyes had long since faded.

An emaciated frame, dry hair, a wrinkled face, and outdated clothes added at least 10 years to her appearance.

She realized that she had become an old woman in recent years...even though she was only 25!

Liana smiled bitterly as the hardships of the past few years flooded her mind. As she dragged her tired body away from the scene, she noticed a car stopping behind her.

The arrival of a Maybach car did not go unnoticed by the restaurant manager.

"President White, welcome," the manager said obsequiously. Liana stopped abruptly in her tracks.

"Edward, can you accompany me to buy clothes after this? Today is the new arrival date for the Chanel counter," Betina said quietly as they got out of the car. Her hands were around Edward's arm, who just looked at her and replied with a simple "okay".

The single syllable froze Liana to the ground! Before she could stop herself, her head turned slowly... and her eyes fell on Edward's beautiful face!

It had to be him... Liana couldn't have predicted that this was how they would meet after their divorce 3 years ago.

She was so down, so out of luck. He was still her controlled self, far above the ranks of the commoners.

Betina next to him was also as elegant and dignified as she was 3 years ago. The two ended up staying together.

So, again, with her out of the picture, was it really a surprise?

"Liana?" Edward said when he saw her. Disbelief was clearly written in her eyes.

Betina's expression changed slightly and she choked: "Oh my God, is it really you, Liana? What happened to you?" Liana snapped out of her daze. She quickly turned her head, muttering: "You've got the wrong person!"Hurriedly, she turned to escape.”

There was no way she could face them both today. No woman would be willing to face her rich ex-husband and her beautiful loving ex-rival in such an abject state. Especially after the two of them were together!

The comparison between winner and loser was all too obvious.

Edward caught up with Liana on the run, shouting: "Liana, stop right there!”

The moment his hand grabbed her arm, she screamed as if she had been poked by pins: "Let me go! I'm not Liana, I really am not!”

She was completely focused on her struggles to get away from Edward and didn't notice that a car was speeding down the road. Finally, she struggled to free herself and ran down the road.

"Liana, be careful! " Edward shouted, but it was already too late. The car hit Liana, and caused her to hit her head and was knocked out instantly.

She descended into a long dream... She dreamed of everything that happened before she turned 19. The memories she thought she had lost came back to her.

She realized that the Liana of the past was no softy; she would not have ended up in such a miserable state. She was once the pride of her family... but now... Reflecting on the adversity she was forced to endure, tears of sadness rolled down her face.

"The patient is still unconscious, but her condition has almost stabilized. She suffered a minor concussion to the head, but a week or two of rest should be enough to get her back on her feet. However, she will need some supplements due to a long period of malnutrition..." Inside the hospital room, the doctor explained Liana's physical condition in detail to Edward.

The statuesque man frowned slightly. How could Liana be suffering from prolonged malnutrition? Edward turned his head to look at Liana, just in time to notice the tears streaming down the aging face of his ex-wife... His eyes trembled slightly as a cocktail of emotions surged in his heart.

Liana, what kind of life have you been living after our divorce? Simultaneously, Betina , who was standing next to Edward, also looked at Liana as she nurtured her own thoughts.

She looked at the woman who had once been with Edward, but was eventually thrown out by her; she was overjoyed. Her heart soared as she witnessed the miserable state Liana had fallen into.

Liana, you lost to me once...you will fare worse now that you are old and ugly. I can barely muster the energy to deal with you. I'm sure you'll wither away like the trash you've become.

After all, even for an idiot, the choice between a beautiful woman and an old beggar would be exceptionally easy. Betina might have reservations against a young and beautiful Liana, but now... These thoughts brightened Betina's mood so much that she was feeling gracious for her former rival.

She nudged Edward and said softly: " Edward, don't worry, I'm sure Liana will be fine. How about we find a private nurse for her, or better yet, leave some money for her. I believe that's what she needs most right now . " Edward looked at his fiancée and nodded slightly. "Edward, it's very late. We still have a family dinner to attend later to discuss our upcoming nuptials. Shouldn't we go?" Betina said, and Edward then realized that such an event was indeed on his itinerary.

Since the divorce, he had not been looking for a new wife, but as the only male heir of the White Family, he had had to marry to ensure that the White name would survive.

Betina was his childhood friend. The entire White Family was in love with her; her good looks and intellect were also definite advantages. Therefore, after Edward's divorce was finalized, the two families tried to bring the two together. Edward was warm to Betina , but he was not in love with her. Then again, there was not a single woman he was in love with.

Even his marriage to Liana was not out of love, for it was an arranged marriage.

To him, as long as his wife was biologically female, he was fine with anyone who filled the position.

His indifference only deepened after his failed marriage to Liana. He shrugged and agreed with indifference when his family brought up the idea of marrying Betina . And tonight was a dinner between the two families to discuss their marriage. In fact, that morning they went out looking for a restaurant to host their wedding reception and buy dresses... Who knew they stumbled upon Liana.

The ex-wife he hadn't met in three years.

Truth be told, Edward once wondered under what circumstances they would meet again, but none of the scenarios in his mind could fit today's bizarre event.

She was the ex-wife of the White family, how could she have fallen into such a deplorable state? He remembers leaving her a considerable amount of alimony after the divorce. The amount should have been more than enough for her to live the rest of her life in luxury, so why did he find her in such a situation? That question had been clogging his mind since he left the hospital.

"Edward, what do you have in mind?"Betina asked curiously, to which Edward replied dryly: "Nothing serious.”

"You're thinking about Liana, aren't you?"Betina sighed: "I couldn't believe it was the same Liana we saw upstairs. Why did she choose to live like this when she has the resources for a better life? Why is she so dense?" Dense... this was exactly how Edward pictured Liana.

แสดง
บทถัดไป
ดาวน์โหลด

บทล่าสุด

บทอื่นๆ

ความคิดเห็น

P α i nT۫۰۪ ꪔ̤̮
P α i nT۫۰۪ ꪔ̤̮
บท 13 หายยยย
2026-01-25 17:01:40
1
0
65
บทที่1 ความผิดที่ไม่ได้ก่อ
ซื่อเยียหลินเป็นบุตรตรีของรองแม่ทัพซื่อถ่านหย่งและได้แต่งงานกับแม่ทัพใหญ่เชียงหลงเฟิน แต่ด้วยแม่ทัพเชียนมีคู่รักอยู่แล้วแต่นางเป็นแค่บุตรสาวของนายทหารชั้นประทวน จึงไม่สามารถแต่งเป็นเมียเอกได้ แต่แม่ทัพใหญ่ก็รับนางมาเป็นอนุ แต่ด้วยซื่อเยียหลินเป็นคนเด็ดขาด นางไม่ยอมรับเรื่องที่สามีรับอนุ จึงทำให้ทั้งคู่มีปากเสียงกันมาตลอด นางไม่ยอมให้ฝูหรัวอิงอนุมายกน้ำชาคารวะเพราะไม่อยากเห็นหน้าอนุผู้นั้น แต่นานวันเข้าอนุผู้นั้นกลับคิดลองดีกับความอดทนของฮูหยินเอก อนุฝูพยายามทำตัวน่าสงสารให้สามีเห็นว่านางถูกฮูหยินรังแกและเชียนหลงเฟินก็หลงเชื่อเพราะด้วยนิสัยซื่อเยียหลินที่แข็งกระด้างไม่มีความอ่อนหวานดั่งอนุผู้เป็นที่รักชายหนุ่มจึงมักเข้าข้างหญิงผูู้เป็นที่รักตลอดและทำโทษภรรยาเอก มีหรือที่ซื่อเยียหลินจะเป็นลูกพลับนิ่มให้สามีทำโทษ นางถึงขนาดคิดหย่าขาดจากสามีไม่มีสมองผู้นี้ แต่ด้วยทั้งสองครอบครัวสัมพันที่ดีต่อกันซื่อถ่านหย่งรองแม่ทัพผู้เป็นบิดาจึงสั่งห้ามมิให้นางหย่าขาด ซื่อเยียหลินรู้สึกน้อยใจที่บิดาไม่เข้าข้างตน"คารวะฮูหยินเจ้าค่ะ"อนุฝูเห็นเยียหลินนั้งเล่นอยู่ศาลาสระบัวจึงนึกแผนร้ายก่อนจะแกล้งเดินไปคา
อ่านเพิ่มเติม
บทที่2 นี้ร่างใครกัน
เยียหลินรู้สึกตัวเองล่องลอย อย่างไร้จุดหมาย นางเห็นร่างกายตนเองที่นอนไร้ชีวิตมีชิงฉีค่อยอยู่ข้างๆตลอด จนวันฝังร่างนาง นางเห็นมารดาบิดาที่มางานศพนาง เห็นครอบครัวสามีที่ไม่ได้มีความเสียใจแต่อย่างใด หญิงสาวล่องลอยไปมาจนเห็นว่าชิงฉีเก็บของเตรียมไปจากสกุล แต่สาวใช้นางกลับไม่ได้เดินทางออกไปนอกเมือง แต่กลับตรงไปที่ฝังศพนางก่อนที่เยียหลินจะเห็นว่าสาวใช้คนสนิทดื่มอะไรบางอย่างก่อนที่จะพูดออกมา"ฮูหยินรอบ่าวด้วยนะเจ้าคะ บ่าวกำลัง..จะตามไปรับใช้..ฮูหยินเจ้าคะ"นางพูดพร้อมกับมีเลือดออกมาปากและจมูกก่อนที่นางจะสิ้นใจอยู่หน้าหลุมศพ นางเห็นสิ่งที่สาวใช้คนสนิทถือไว้ในมือคือจี้หยกของนางและหีบสมบัติที่นางเตรียมไว้ให้สาวใช้คนสนิทเยียหลินพยายามจับจี้หยกไว้แต่กลับไม่สามารถจับได้ 'ท่านยาย..ช่วยหลานด้วย'นางพยายามจนท้อแต่อยู่ๆวิญญาณก็เหมือนถูกดูดไปที่ใดที่หนึ่งแล้วทุกอย่างก็มืดมิด"พี่ใหญ่..เป็นไงบ้าง?"เยียหลินได้ยินเสียงคนเรียกอยู่ข้างๆ แต่ทำไมมาเรียกใกล้นาง ทำไมไม่ไปเรียกกันไกลๆ"พี่ใหญ่..."แล้วเสียงก็เงียบไปเยียหลินนอนอีกครู่ใหญ่จนรู้สึกแปลกเลยลองลืมตา 'ที่นี้ที่ไหน' พอลองหันดูรอบๆก็รู้สึกไม่คุ้น แล้วหญิงส
อ่านเพิ่มเติม
บทที่3 ฝึกใช้อาวุธ
ไป๋เสวียนเริ่มชินกับร่างใหม่ แต่สิ่งที่นางต้องปรับตัวคือนางต้องตื่นแต่เช้าเพื่อมารีดนมแพะให้น้้องสาวคนเล็ก ไป๋หย่างตอนนี้เริ่มพลิกตัวคว่ำได้แล้ว ส่วนเรื่องอื่นหญิงสาวค่อยๆคิด ตอนนี้หมดปัญหาเรื่องปากท้อง แต่นางต้องทำร่างกายให้แข็งแรงเพื่อจะได้ใช้วิชาป้องกันตัวเองและปกป้องน้องๆได้ ยิ่งตอนนี้ในบ้านมีแค่สตรี อาจมีคนคิดรังแกได้ เยียหลินเป็นคนมีวรยุทธ ถ้าไม่เพราะประมาทนางคงไม่พลาดท่าเสียรู้เจ้าสารเลวเชียงหลงเฟินแน งานนี้ถ้ามีโอกาสนางรับรองว่าจะต้องแก้แค้น2ผัวเมียนั้นแน แต่สิ่งที่คาใจหญิงสาวมาตลอดคือทำไมเชียงหลงเฟินถึงรู้ว่านางมีสมบัติและอาวุธ แม้แต่มารดาของนางยังไม่รู้ เจ้าสามีสารเลวดันรู้ความลับได้ แต่เหมือนเขาจะรู้ไม่หมด ไม่เช่นนั้นอนุฝูต้องพูดแล้วว่าของชิ้นนั้นเป็นจี้หยกไม่ใช้กุญแจ "พี่ใหญ่"ไป๋เฟิ่งอุ้มไป๋หย่างออกมาดูพี่สาวฝึกดาบ ที่นางเองก็ไม่รู้ว่าพี่สาวไปฝึกมาจากไหน แต่ท่าทางที่คล่องแคล่วบ่งบอกว่านางฝึกมานานแล้ว แต่จะเป็นไปได้เช่นไรกัน"มีอะไรรึ?""แดดแรงแล้วแผลท่านยังไม่หายดี อย่าหักโหมสิเจ้าค่ะ""อ้ะ.."ไป๋หย่างยืดตัวไปหาพี่สาวคนโตเพื่ออ้อนให้นางอุ้ม ไป๋เสวียนเลยเก็บดาบแล้วอุ้มน้อง
อ่านเพิ่มเติม
บทที่4 เก็บคนได้จากแม่น้ำ
กลุ่มโจรเห็นเป็นเพียงสตรีก็หมายจะจับนางไว้ แต่ไป๋เสวียนกลับใช้อาวุธลับดีดใส่กลุ่มโจร อาวุธลับที่นางทำขึ้นคือไม้ไผ่ที่เหลาให้เป็นขนาดเล็กเหมือนไม้จิ้มฟัน แต่แหลมกว่า ในอดีตนางใส่เป็นเข็มเงินแต่ด้วยฐานะตอนนี้ใช้ไม้ไผ่นะเหมาะแล้วประหยัดอีกด้วย และผลลับที่ได้ถือว่าเป็นที่น่าพอใจเพราะเมื่อดีดด้วยกำลังนิ้วที่แรง มันก็เป็นอาวุธที่น่ากลัวได้"โอ้ยยย..ตาข้า"โจรที่ถูกอาวุธลับดีดใส่ก็ร้องออกมาเพราะฉะนั้น​เพราะโดนอาวุธลับดีดใส่ตาทำให้คนผู้นั้นจับตาตนเอง "รอบนี้เป็นแค่เข็มธรรมดาแต่เข็มต่อไปมันจะเป็นเข็มพิษ หรือพวกเจ้าอยากลองพิษที่ข้าสกัดเองก็ไม่ขัดนะ ข้ากำลังหาหนูลองยาอยู่พอดี"นางขู่ออกไปทั้งๆความจริงแล้วนางไม่มีเข็มพิษแต่อย่างใดพอพวกโจรได้ยินว่ามีเข็มพิษก็เริ่มถอยหลัง "พวกเจ้าอยากได้หน้าไม้หรือเข็มพิษเลือกมาได้เลย ข้าให้พวกเจ้าเลือก" นางพูดด้วยน้ำเสียงนิ่งพร้อมเตรียมยิงหน้าไม้ "ถึงบ้านข้าจะมีแต่สตรี แต่ก็ไม่ใช้ลูกพลับนิ่มรอให้ใครมารังแกได้ "และก่อนที่พวกโจรจะพูดอะไร นางก็ดีดอาวุธลับใส่เหมือนใช้คนพวกนี้เป็นเปาฝึก พวกโจรก็ร้องเอะอะโวยวายปีนกำแพงหนีไป ไป๋เฟิ่งที่ได้ยินเสียงดังก็ตื่นพร้อมวิ่งออก
อ่านเพิ่มเติม
บทที่5 มีคนช่วยก็ดีเหมือนกัน
'กู๋ฟูฮวน'ที่ตอนนี้เป็น'หวังเจอเยียน'นอนพักรักษาตัวที่บ้านถังจนอาการดีขึ้น แต่ชายหนุ่งก็ยังไม่คิดที่จะไปจากที่นี้ส่วนหนึ่งเพราะเขารู้ว่าบ้านนี้มีแค่3พี่น้องที่เป็นสตรี จึงไม่กล้าจากไปแล้วปล่อยให้พวกนางอยู่กันเอง เขาอยู่ช่วยงานที่บ้านทุกอย่างทั้งหาฟืนผ่าฟืน ไปจนถึงล่าสัตว์ และอีกเหตุผลคือเขาไม่รู้จะไปไหน เขาข้ามมาอยู่ในภพที่ไม่รู้จัก ทุกอย่างแปลกไปหมดสำหรับเขา"พี่เจอเยียนไม่ต้องทำทุกอย่างขนาดนั้นก็ได้เจ้าคะ ท่านไม่ใช่คนงานนะเจ้าคะ"ไป๋เฟิ่งอุ้มไป๋หย่างนำน้ำดื่มมาให้ชายหนุ่มดื่ม"งานแค่นี้เอง ตอนอยู่บ้านข้าก็ทำเป็นประจำ ไม่ได้เหนื่อยอะไรเลย"พูดแล้วก็ดื่มน้ำที่หญิงสาวยื่นมาให้ "เดี๋ยวข้าจะเข้าป่าไปดูที่วางกับดักเสียหน่อย เผื่อจะได้สัตว์เอาไปขายในเมือง" เขาเข้ามาอยู่ในร่างนี้ได้เกือบ2เดือนแล้ว จนชาวบ้านเริ่มพูดเรื่องที่มีบุรุษมาอาศัยอยู่บ้านพี่น้องถัง แรกๆก็อาจไม่มีอะไร แต่หลังๆเริ่มมีชาวบ้านมองบ้านถังแปลกๆ ไป๋เสวียงไม่คิดสนใจ การทีมีบุรุษเข้ามาอยู่ในบ้านทำให้บ้านพวกนางปลอดภัยในระดับหนึ่งเมื่อผ่าฟืนเสร็จหวังเจอเยียนก็หยิบธนูคู่ใจที่ได้จากไป๋เสวียนเดินเข้าป่า นางให้เขาไว้ติดตัวเมื่อเห็นเ
อ่านเพิ่มเติม
บทที่6 เจ้าอยากแต่งงานกับข้ามั้ย
เช้าของอีกวัน หังเจอเยียนก็เอ่ยปากชวน3พี่น้องให้ไปในเมืองด้วยกัน "ข้าไม่เคยเข้าเมืองมาก่อนเลยอยากชวนพวกท่านไปด้วยกัน ข้าไปคนเดียวอาจหลงทางได้""เฟิ่งเอ๋ออยากไปเที่ยวในเมืองมั้ยเจ้า""ไปเจ้าคะ..เราจะไดพาหย่างเอ๋อเที่ยวด้วย""ปกติข้าก็พาพวกเจ้าเข้าเมืองบ่อยๆ "นางรู้ว่าน้องสาวอยากเข้าเมืองไปกับเจอเยียนเจอเยียนจึงรับหน้าที่หัดบังคับรถม้า พอคล่องแล้วชายหนุ่มก็ให้3พี่น้องนั้งชมวีว ไป๋หย่างตื่นเต้นกับภาพข้างทางนางชอบนั้งรถม้า จนมาถึงเมืองเจอเยียนก็นำรถม้าไปฝากที่ฝากม้าแล้วเข้าเมืองโดยไป๋เสวียนเป็นผู้จ่ายค่าผ่านเข้าเมือง "ข้าจะไปร้านฝากเงิน พวกท่านจะไปด้วยกันมั้ย?""ไม่ดีกว่า เดี๋ยวข้าพาหย่างเอ๋อเดินดูรอบๆเมือง เจ้าพาเฟิ่งเอ๋อไปเถอะ"ไป๋เสวียนเปิดโอกาสให้หนุ่มสาวอยู่ด้วยกัน ส่วนนางขอพาน้องเล็กเดินดูร้านค้ารอบเมืองดีกว่าเจอเยียนเลยพาไป๋เฟิ่งไปร้านฝากเงินด้วยกัน พอไปถึงหญิงสาวก็จะรอด้านนอก แต่เจอเยียนกลับให้นางเข้าไปข้างในด้วยกัน เขารู้สึกอยากให้นางรู้ทุกเรื่องของเขาเลยไม่คิดปิดบัง "ท่านจะมาฝากหรือถอนขอรับ"คนในร้านฝากเงินเอ่ยถามทั้งคู่"ข้าจะมาถอนเงินขอรับ"พูดพร้อมยื่นป้ายสัญญลักษณ์ของทางร
อ่านเพิ่มเติม
บทที่7 ความสามารถของเจอเยียน
หลังจากเสร็จจากการสร้างเล้าไก่ เจอเยียนก็เดินไปปิดประตูรั้วตรวจดูความเรียบร้อยก่อนจะเดินเข้าไปในบ้าน พอสายๆของอีกวัน ผู้ใหญ่บ้านก็เดินมาเตือนให้บ้านนางระวังตัว"ไป๋เสวียนเอ้ย..""เจ้าคะ ลุงผู้ใหญ่บ้าน""มีคนบอกว่าช่วงนี้มีโจรป่าค่อยเข้ามาปล้นบ้านเรือน ข้าเลยมาเตือนพวกเจ้าให้ระวังตัว เพราะบ้านเจ้าอยู่หลังสุดท้ายของหมู่บ้านด้วย" บ้านถังไม่ถึงกับอยู่ห่างจากบ้านอื่นนัก แต่ก็อยู่หลังสุดท้ายของหมู่บ้านจึงอาจเป็นเป้าหมายของพวกโจรได้"เจ้าคะ ขอบคุณท่านผู้ใหญ่บ้านที่เดินมาเตือน พวกเราจะระวังตัวเจ้าคะ"เมื่อผู้ใหญ่บ้านกลับไปทั้งสามก็มานั้งคุยกันเพื่อเตรียมป้องกัน "เราต้องเตรียมป้องกันไว้ก่อนดีที่สุด ข้าห่วงสุดคือสัตว์เลี้ยง ถ้ายังไงช่วงนี้ข้าจะนอนเฝ้าพวกมันเอง"เจอเยียนเสนอตัว เขาเป็นบุรุษคนเดียวในบ้าน แถมเขายังเป็นหน่วยรบพิเศษอีกด้วย ปืนในคอนโดเขาก็มี ชายหนุ่มมั่นใจว่าสามารถปกป้องสามพี่น้องได้แน"แต่จะลำบากเจ้าก่อนไปมั้ย นอนเฝ้าสัตว์ตอนกลางคืนยุ่งมี มันออกจะเอาเปรียบเจ้าเกินไปนะ""ข้าก็คนในครอบครัวท่านเหมือนกัน ลืมไปแล้วหรือว่าข้าเป็นวาทีน้องเขยท่านนะ""เช่นนั้นเจ้าก็ระวังตัวด้วย มีอะไรตะโกนเ
อ่านเพิ่มเติม
บทที่8 เหมือนจะเข้าสู่หน้ามรสุม
เมื่อทุกอย่างเรียบร้อย ชาวบ้านก็ต่างแยกย้ายไปจับกลุ่มคุยกันเรื่องบ้านถัง "พ่อหนุ่มเจอเยียนนี้มีฝีมือเหมือนกันนะ ดูสิสังหารโจรได้ด้วย แบบนี้พี่น้องถังก็มีคนปกป้องแล้ว"ป้าตันเอ่ยชื่นชม"คงเพราะชายผู้นั้นยอมแต่งเข้าหรือเปล่า เพราะไป๋เสวียนนางเคยบอกไว้ว่านางจะรับเขยแต่งเข้าเท่านั้น"ป้าจูเอ่ยขึ้น "แต่เจ้าหนุ่มเจอเยียนเป็นคนต่างถิ่น จะไว้ใจได้มากแค่ไหนกันเชียว"ป้าฉีที่อยากได้ไป๋เฟิ่งมาเป็นสะใภ้ก็รู้สึกเสียดายหญิงสาว นางเคยให้ป้าจูไปพูดทาบทามแต่โดนไป๋เสวียนปฏิเสธกลับมา นางรู้ว่าไป๋เฟิ่งเหลือแต่พี่สาวกับน้องสาวแถมนางยังดูแลทั้งคู่ดีงานบ้านงานเรือนครบ จึงเสนอสินสอดพอสมควรไม่ถึงกับมากเพราะคิดว่านางเหลือกันแค่พี่น้องคงอยากแต่งงานเพื่อช่วยครอบครัวแถมถ้าได้มาเป็นสะใภ้ต้องคุ้มแนๆ แต่วันนี้ไป๋เฟิ่งกลับหมั้ยหมายกับชายอื่นเสียแล้ว ช่างน่าเสียดายแรงงานยิ่งนัก"ยังไงนางก็มีคู่หมั้นแล้ว เจ้าอย่าเสียดายไปเลยนะ"ป้าจูเอ่ยปลอบเพื่อนบ้าน นางพอจะมองออกว่าแม่ฉีผู้นี้อยากได้ไป๋เฟิ่งแต่งกับบุตรชายที่ไม่เอาไหน คงคิดว่าบ้านถังไม่มีผู้ใหญ่คอยดูแลเลยจะหลอกให้แต่งงานง่าย แต่ไป๋เสวียนกลับบอกปัดอย่างไม่ใยดี"จะให้ไปขอ
อ่านเพิ่มเติม
บทที่9 อุทกภัยร้ายแรง
เจอเยียนออกมาจากคอนโดก็มายืนอยู่บนเนินเขาที่น้ำท่วมไม่ถึง รอบๆตัวเขาเต็มไปด้วยน้ำที่ยังไม่ลด ชายหนุ่มเดินไปรอบๆก็เห็นหลังคาบ้านของบ้านถังอยู่ไกลๆแต่ตอนนี้น้ำได้ท่วมไปจนถึงหลังคาบ้านพอมองไปบ้านหลังอื่นก็ไม่ต่างกัน น้ำท่วมถือว่าสาหัสมากที่เดียว ไม่รู้ชาวบ้านหนีน้ำกันทันมั้ย 2วันแรกขึ้นไม่ถึงกับมาก แต่พอฝนที่ตกลงมาไมีหยุดทำให้ระดับน้ำเริ่มสูงขึ้นจนพวกเขาเกือบเก็บของไม่ทันชายหนุ่มเดินย้อนกลับไปบนเนินเขาแล้วเดินขึ้นไปบนเขาเพื่อหาหญ้าให้สัตว์ เขาเดินดูรอบๆเผื่อจะเจอชาวบ้านที่ขึ้นมาหลบบนภูเขา จนมาเจอชาวบ้าน4ครอบครัว ที่หนีขึ้นมาทัน "เจอเยียนใช้หรือไม่นั้น?"ป้าหู่เอ่ยถามเมื่อเห็นชายหนุ่มเดินไปใกล้ "ขอรับ แล้วชาวบ้านคนอื่นละขอรับ""ข้าก็ไม่รู้เหมือนกัน ตอนน้ำขึ้นสูงก็มัวแต่ขนของหนีน้ำ แต่เห็นหลายครอบครัวก็ขนของหนีแต่ไม่รู้ไปทางไหนกันบ้าง"ตอนนั้นมันชุลมุนมาก ชาวบ้านต่างก็ขนของหนีน้ำเพราะน้ำขึ้นไม่หยุดและฝนก็ยังคงตกไม่หยุด จนทำให้ไม่สามารถชนใจใครได้เลย"แล้วพวกเจ้าไปหลบอยู่ไหนรึ?""พวกข้าหลบอยู่อีกฟากของภูเขาขอรับ ข้าออกมาหาอาหารเลยลองเดินดูรอบๆเผื่อเจอชาวบ้านคนอื่น""ไม่รู้เมื่อไรน้ำจะลด ฝ
อ่านเพิ่มเติม
บทที่10 น้ำลดสร้างความเสียหายไม่ต่างกัน
ผ่านไปหนึ่งเดือนน้ำก็ค่อยๆลดลงไปบ้าง แต่ปัญหาหนักของทุกคนคือน้ำที่เริ่มเน่าจนส่งกลิ่นเหม็น แถมยุ่งยังสร้างความรำคาญให้ไม่ใช้น้อย จนไม่เป็นอันหลับ พอนานวันเข้าก็มีคนเป็นไข้ป่าแล้วจากไป เจอเยียนเห็นหลายคนเป็นไข้ป่าเลยยิ่งไม่ให้ไป๋เฟิ่งออกมาจากคอนโด ส่วนตนเองก็ขึ้นไปบนเขาที่สูงขึ้นไม่พยายามอยู่ตีนเขาที่มีน้ำเพราะอาจโดนยุ่งกัดจนเป็นไข้ป่าได้ ชายหนุ่มเริ่มคิดว่าจะเดินทางไปหัวเป่ยเพื่อหนีปัญหาตรงนี้ ไว้ให้ทุกอย่างกลับมาเหมือนเดิมก่อนค่อยกลับมาก็ยังได้ ชายหนุ่มล่าสัตว์ป่าแล้วชำแหละให้เรียบร้อยก่อนจะเอาเข้าไปให้คู่หมั้นทำอาหาร และเก็บหญ้าไปให้สัตว์และผักป่าที่เรียนรู้มาจากคู่หมั้น ชายหนุ่มเดินวนอยู่รอบๆเขาเพราะรู้สึกว่ามีคนตามสะกดรอย จนชายหนุ่มเดินเข้าไปในป่าดึกแล้วแอบหลบเข้าไปในคอนโด "ไปไหนแล้วละ"ชาวบ้านที่ตามมาติดๆเมื่อเห็นเจอเยียนเดินเข้าไปในป่าลึกก็เดินตามแต่พอเข้ามาแล้วกลับหาชายหนุ่มไม่เจอ"ก็เห็นอยู่ว่าเขาเดินเข้ามาทางนี้ แล้วหายไปไหนแล้ว"ชาวบ้านอีกคนก็พูดขึ้น ตอนนี้หลายคนเสบียงเริ่มหมดแล้ว พวกเขาเลยคิดว่าจะมาดูของบ้าถังว่าหลงเหลือมากน้อยแค่ไหน ถ้ามีหลงเหลือพวกเขาก็คิดว่าอาจแอบขโมยกล
อ่านเพิ่มเติม
สำรวจและอ่านนวนิยายดีๆ ได้ฟรี
เข้าถึงนวนิยายดีๆ จำนวนมากได้ฟรีบนแอป GoodNovel ดาวน์โหลดหนังสือที่คุณชอบและอ่านได้ทุกที่ทุกเวลา
อ่านหนังสือฟรีบนแอป
สแกนรหัสเพื่ออ่านบนแอป
DMCA.com Protection Status