Masukก่อนไฟดับ ตาณปักผ้าปูที่นอนซึ่งลูกค้าสั่งทำพิเศษอยู่ แต่ท้องก็ร้องจ๊อกๆ จนต้องวางมือและเข้ามาในครัว หล่อนเห็นอาหารที่ชายหนุ่มทำไว้ให้เป็นไก่ผัดผักกับขนมปัง มองแล้วก็ไม่ใคร่อยากลิ้มรสตาณหันไปหาบะหมี่สำเร็จรูปของเกาหลีรสเผ็ดซึ่งกำลังเป็นที่นิยม แต่รสชาติยังไม่เด็ดดวงถึงใจ หล่อนอยากตาสว่างทำงานต่ออีกสักสองสามชั่วโมงจึงหาเครื่องปรุงมาเพิ่ม หล่อนคว้าได้ซอสพริกศรีราชาชนิดเผ็ดจัดกับพริกป่นมาได้ก็เทพรวดเดียวลงชาม เมื่อรับประทานเข้าไป อาการเผ็ดร้อนจึงเล่นงานทันที ประจวบเหมาะที่ตอนนั้นไฟฟ้าทั้งห้องดับวูบตาณมะงุมมะงาหราในความมืด เปิดตู้เย็นรีบหาของช่วยแก้อาการเผ็ด และคว้านมแกลลอนใหญ่มาได้ก็รีบดื่มอักๆ แต่ต้องตกใจเสียงฟ้าที่ดังเปรี้ยง มือเลยอ่อนเผลอทำแกลลอนนมร่วงพื้น หล่อนรีบเก็บขึ้นแล้ววิ่งไปหาไม้ถูพื้น พอกลับมาตั้งใจทำความสะอาดก็เห็นร่างสูงยืนอยู่หน้าตู้เย็น“บ้าจริง ร้องเสียฉันตกใจไปด้วย” ตาณเอ็ดสามี สิ้นเสียงนั้นประตูตู้เย็นด้านหนึ่งงับลงอเล็กซ์ถอยพรวดออกมา เขาตกใจที่จู่ๆ หล่อนก็โผล่มาจากข้างหลัง และความที่พื้นมีคราบนมจึงลื่นและเสียหลักล้มก้นกระแทกพื้น จังหวะนั้น สายผูกเสื้อคลุมของชายหนุ่ม
ขากลับจากห้างสรรพสินค้า แทนที่จะแวะรับประทานอาหารด้วยกัน ตาณกลับให้อเล็กซ์จอดร้านข้าวมันไก่ข้างทาง หญิงสาวสั่งใส่ห่อเพื่อไปกินที่ครัวแม่หุง และปล่อยอเล็กซ์หิ้วท้องรอเก้อ ที่เป็นเช่นนั้นเพราะต้องการแก้เผ็ดที่เขาทำให้หล่อนหึงหวงกับภาพก่อนหน้านี้“เย็นนี้พี่จะทำอาหารไว้รอนะ” เขาบอกและท่าทางเหมือนอยากง้อหล่อนเต็มที่“ตามใจสิคะ ฝากดูแลสามแฝดด้วย ถ้าคนไหนงอแงไม่ยอมอาบน้ำหรือทำการบ้าน ก็ขู่ว่ากลับไปฉันจะตีให้ก้นลาย หรือไม่ก็จะหยิกจนเนื้อหลุด!” ตาณขบเขี้ยวเคี้ยวฟัน พร้อมจ้องหน้าหนุ่มหล่อเขม็ง“โอ้ ลูกยังเล็กอยู่เลย บังคับพวกแกมากไปไม่ดีหรอกนะ”“เพราะเป็นไม้อ่อน ฉันต้องรีบดัด ขืนปล่อยให้โตกว่านี้เดี๋ยวจะเสียนิสัย พูดแล้วของขึ้น!”หล่อนโวยวายใหญ่โต ดูคล้ายเจาะจงมาที่เขา มากกว่าลูกน้อยวินาทีนั้น อเล็กซ์มองคนรักและอมยิ้มจนแก้มตุ่ย เขาถามกลับด้วยน้ำเสียงยียวน“ที่ทำหน้าหัก ตาพองใส่พี่เนี่ย โมโหลูกที่ไม่ได้ดั่งใจ หรือว่าหึงพ่อมันกันแน่ ฮึ”“หน็อยแน่ ยังอีก ยังจะมาถามย้ำอีก” หล่อนว่าแล้วก็ยกมือเตรียมฟาดใส่เนื้อตัวเขา แต่พอคิดได้ว่าต้องรักษาฟอร์มจึงเดินหุนหันกลับเข้าครัวแม่หุงจากนั้น อเล็กซ์กลับเข้
รถเข็นเริ่มมีข้าวของจนเกือบเต็มคัน ส่วนมากอเล็กซ์หยิบเข้ามาใส่ การชอปปิงไร้การพูดคุยกันเกือบสามสิบนาที และสร้างความอึดอัดแก่ตาณ และอย่างไรเสีย เขากับหล่อนต้องอยู่ภายใต้ชายคาเดียวกันไปอีกพักใหญ่ จนกว่าหล่อนจะมีทางออกที่ดีกว่านี้“คุณทำแต่อาหารฝรั่ง กินมากๆ แล้วเลี่ยน ฉันขอทำอะไรง่ายๆ แต่แซ่บและถูกใจเด็กได้ไหม” หล่อนเห็นเขาขรึมแล้วอดเป็นห่วงไม่ได้ จึงเสนอไอเดีย“เอาสิ แล้วตาณอยากทำอะไร” อเล็กซ์เผยยิ้มกว้าง ดวงตาเขามีประกายแจ่มใสตาณจ้องหน้าคนหล่อ พยายามสังเกตว่า เขามีความนัยแอบแฝงหรือไม่ แต่มองแล้วก็ดูปกติ“ลาบหมูทอด กับสลัดไก่ฉีก มีโปรตีนและก็ผัก ไม่ใช่แค่แป้งและชีส” หล่อนแอบแขวะเขา“โอ้โห เมนูน่าสนใจแฮะ ถ้างั้น พี่ขอเพิ่มขนมปังกระเทียม กับโกโก้นมสดปั่น และไอศกรีมด้วย” จานหลักของอเล็กซ์เป็นพิซซ่า พร้อมไก่ทอด และมันฝรั่งทอด“กลัวน้อยหน้ารึไงคะ ถึงงัดเมนูอื่นมาแข่งฉันอีก” ตาณค้อนขวับให้เขาอเล็กซ์ยกมือทั้งสองข้างขึ้นระหว่างอก แล้วส่ายไปมา เพื่อแสดงอาการปฏิเสธ“คิดเยอะไปแล้ว พี่แค่อยากสนุกด้วยก็เท่านั้น ใครจะกล้าไปแข่งกับตาณ ยอดคุณแม่ของสามแฝด”“ให้มันจริงเถอะ ฉันกลัวแต่เด็กๆ จะเข้าไปรุมอ
อเล็กซ์เข้าไปตรวจงานที่โครงการมหานคร 2505 ตอนแรกพบปัญหาเรื่องสีชุดเฟอร์นิเจอร์ไม้ และการติดตั้งท่อระบายน้ำซึ่งไม่ตรงตามสเปก อีกทั้งเป็นห่วงเรื่องการทนไฟของผนัง เขาจึงสั่งเปลี่ยนใหม่ทั้งหมดจากนั้นก็เข้าไปคุยการติดตั้งประตูนิรภัย เมื่อทุกอย่างเรียบร้อย ก็เป็นเวลานัดหมายกับบิดาของพิมพ์พิกา การพูดคุยใช้เวลาสั้นๆ เป็นการสรุปความคืบหน้าของงานรวมถึงโปรเจกต์ใหม่ที่กำลังจะเกิดขึ้นเร็วๆ นี้ หลังการสนทนาอีกฝ่ายไม่ได้เอ่ยถึงลูกสาว และไร้ทีท่ามึนตึงอย่างที่เขานึกหวั่นใจเมื่อทุกอย่างเรียบร้อย อเล็กซ์ขับรถไปครัวแม่หุงเพื่อรับตาณ“เฮ้ย จะมาอ๊อฟเด็กอะไรกลางวันแสกๆ คุณเล็ก” มีชัยหัวเราะร่า เมื่อเห็นหนุ่มหล่อก้าวเข้ามาหลังร้าน“แหม เฮียอย่ามาขัดขวางความสุขผมสิ แล้วนี่ก็เป็นเวลาพักของตาณด้วย” อเล็กซ์โต้กลับ“เอ็งนี่มันเสียชาติเกิดจริงๆ ฝรั่งขี้นกอะไร เถียงคำไม่ตกฟาก” หนุ่มอ้วนว่าพร้อมหัวเราะพุงกระเพื่อมอเล็กซ์โบกมือให้มีชัย แล้วก้าวเข้าไปข้างใน ขณะนั้นตาณกำลังเรียงเครื่องปรุงต่างๆ รวมถึงอาหารแห้งเข้าชั้นสินค้า เป็นหน้าที่ใหม่ซึ่งมีชัยเลือกให้รับผิดชอบ เพราะจะได้มีเวลากลับไปดูแลสามแฝดในช่วงเย็น“ยังจะม
อเล็กซ์ไล่ต้อนสามแฝดขึ้นรถทีละคน ถึงพวกเขาจะเป็นขวัญใจครูและภารโรงสูงวัยแต่ก็ซุกซนเอาเรื่อง โดยเฉพาะแต้มฝันจอมแก่นที่ชวนคุณพ่อเล่นวิ่งไล่จับ“เป็นตาแก่ใช่ไหม ถึงตามหนูไม่ทัน” เด็กหญิงรู้สึกว่าอเล็กซ์เชื่องช้าเหลือเกิน“หยุดเล่นได้แล้วน้องฝัน แม่ตาณจะโกรธมากถ้าเรากลับบ้านช้า”“หนูไม่กลัว”เอ่ยจบลูกธนูของเล่นก็พุ่งเข้ามาใส่ที่ลำตัวชายหนุ่ม ความเจ็บไม่เท่าไร แต่ตอนนี้เขาเริ่มอายสายตาหลายคู่ที่มองมามากกว่าส่วนตั้งต้นยืนซึมไม่ยอมพูดกับใคร เขากำลังคิดหนักเรื่องหาขนมมาให้เพื่อนๆ พรุ่งนี้เช้า พอเห็นน้องสาววิ่งเล่นเลยเซ็งจัด“ผมจะเดินกลับบ้าน” เขาว่าแล้วก็ลากกระเป๋าไปหน้าประตูโรงเรียนอเล็กซ์หยุดวิ่งไล่ตามแต้มฝัน และเริ่มวางแผนใหม่ หากยังรับมือเรื่องแค่นี้ไม่ได้คงเข้าทางตาณ และหล่อนอาจใช้เป็นข้ออ้างในการตัดสิทธิ์เลี้ยงดูสามแฝดชายหนุ่มส่งสัญญาณขอร้องครูผู้ช่วยกับภารโรงสูงวัย ทั้งสองยินดีบริการเต็มที่ ส่วนตัวเขาสืบเท้าไปหาเติมฟ้าซึ่งกำลังนั่งมองมดที่เดินต่อแถวยาว เมื่อคุยกันสองสามประโยคเด็กชายก็เดินตามไปขึ้นรถ โดยไม่ได้สร้างความหนักใจให้แก่เขา“บางทีต้องใช้เล่ห์เหลี่ยมนิดๆ กับน้องฝันค่ะ ไม่อย่
เสียงทุ้มๆ ดังข้างหู และหล่อนสัมผัสได้ถึงลมหายใจที่รดผ่านเรือนกาย ซึ่งอุ่นจัดและชวนให้หวามไหว“ปล่อย...” เสียงหล่อนอ่อนแรง“พี่จะปล่อยก็ได้ แต่ตาณต้องไม่ดื้อ และทำตามที่พี่บอก”“ฉันไม่ใช่สัตว์เลี้ยงของคุณ ที่จะล่ามโซ่ และสั่งให้เดินไปไหนก็ได้”อเล็กซ์ถอนหายใจออกมาหนึ่งเฮือก เขาเหนื่อยใจ และเป็นทุกข์ที่ได้ยินหล่อนเอ่ยเช่นนั้น ทว่าหากใช้กำลังข่มเหงก็รังแต่จะสร้างความเกลียดชัง จึงจำยอมปล่อยหล่อนเป็นอิสระตาณค้อนขวับให้เขาวงใหญ่ และก้าวไปดูเด็กๆ ซึ่งกำลังเย้าหยอกกันในรถกระบะแวน เมื่อเห็นแม่สามแฝดก็โบกมือให้ แวบนั้นความรู้สึกหนึ่งก็กระทบหัวใจหล่อน จะดีแค่ไหนหากครอบครัวอยู่กันพร้อมหน้า เด็กๆ ได้ความรักและเติบโตขึ้นในรากฐานชีวิตที่มั่นคงขณะที่มองลูกน้อย หล่อนก็ยิ้มกว้าง ยามนี้ทั้งสุขใจและเต็มตื้นด้วยความหวัง แต่เสียงทุ้มที่เอ่ยจากข้างหลัง ฉุดให้หล่อนตื่นและยอมรับความจริง“อย่างที่ตาณต้องการ เราจะไม่ผูกมัดกัน พี่ขอสิทธิ์แค่เลี้ยงดูพวกเขา อีกอย่างพี่ยังไม่ลืมเงื่อนไขสามข้อที่ตาณให้ไว้”เขาเอ่ยด้วยน้ำเสียงราบเรียบ แต่ไม่รู้ทำไมตาณจึงรู้สึกเจ็บจี๊ดในอกตกบ่ายอเล็กซ์ไปรับเด็กๆ ที่โรงเรียนอนุบาลข
อเล็กซ์หงุดหงิดอยู่บ้าง แต่เขายอมรับสภาพ เด็กทั้งสองคงไม่เคยได้รับการอบรมที่ดีดวงตาคมมองไปข้างหน้า ส่งความอ่อนโยน และความรักให้มนุษย์ตัวเล็กที่สวมหน้ากากไอรอนแมน“มาคุยกันดีๆ นะครับ”เขากวักมือเรียก แต่เด็กน้อยออกอาการกลัว ร่างเล็กหมุนตัวกลับและออกวิ่งการวิ่งไล่จับระหว่างผู้ใหญ่กับเด็กในซอยเล็กแค
ลูกหมา ลูกลิง และ ลูกอีเหมียวบ้านเช่าหลังนั้นอยู่ลึกสุดซอย เป็นข้อมูลที่อเล็กซ์ได้จากเปิ้ล“เป็นบ้านเช่าสองชั้นนะคุณ หลังเก่าๆ ตรงหัวมุม สมัยก่อนเปิ้ลเคยอยู่ที่นั่น แต่ทนอยู่ไม่ไหวขโมยแยะ และก็มีแต่พวกคนหาเช้ากินค่ำ เห็นแล้วก็ไม่เจริญหู เจริญตา”อเล็กซ์มองไปยังทาวน์เฮาส์สองชั้นที่เรียงกันเป็นหน้าก
อเล็กซ์สะอึกติดกันสองสามครั้ง เมื่อถูกนินทาระยะเผาขนในหัวเขาพยายามปะติดปะต่อเรื่องราว เขากับตาณเคยคบหากัน ถึงจะไม่ได้เข้าตามตรอก ออกตามประตู แต่เขาก็พร้อมจะรับผิดชอบทุกอย่างที่เกิดขึ้น“พวกเฮีย พูดถึงเรื่องอะไร มันเกี่ยวกับตาณและผมใช่ไหม”เบบี้ส่งสายตาพิฆาตไปยังหนุ่มหล่อ เธอเป็นหนึ่งในไม่กี่คนที่ร
บุนซูมองตาณด้วยความเป็นห่วง เขาก้าวมาใกล้ๆ และถือวิสาสะใช้ผ้าเช็ดหน้าเช็ดน้ำตาให้หล่อน“อุ๊ย ไม่ต้อง ฉันชอบเรื่องดราม่า” ตาณว่าพร้อมสูดลมหายใจลึก“ตาณ!” เขาเรียกชื่อหล่อนชัดแจ๋วดวงตากลมโตมองหนุ่มเกาหลีตาชั้นเดียวอย่างทึ่งจึด“เป็นคุณจริงๆ ด้วย”ตาณฉงนฉงาย บุนซูพูดไทยชัดตั้งแต่เมื่อไร ที่เขาพัฒนาเช







