เข้าสู่ระบบ
"พะ พี่หยี อืมม~" เสียงหวานสั่นพร่าพร่ำครางชื่อคนรักออกมาอย่างไม่ขาดปาก ขณะที่อีกคนเอาแต่ก้มหน้าก้มตาละเลียดชิมยอดอกสีหวานอย่างเอาแต่ใจ ปลายลิ้นเรียวไล้ไปตามเนินหน้าอกอวบใหญ่พลางขมเม้มมันจนเป็นรอยแดงจ้ำ ทุกสัมผัสร้อนแรงพวกนั้นทำเอาหญิงสาวใต้ร่างสั่นสะท้านขนอ่อนในกายพากันลุกชัน
สองขาเรียวของหญิงสาวใต้ร่างถูกอ้ากว้างเพื่อเปิดทางสะดวกให้อีกคนใช้สองนิ้วเย็นเฉียบสอดเข้าไปในร่องสาวฉ่ำน้ำแล้วเกี่ยวเบ็ดให้
จ๊วบ ~
"อา ดีไหม หืม" เจ้าของเสียงเซ็กซี่เอ่ยถามหลังจากปล่อยริมฝีปากบางที่กำลังงับยอดปทุมสีหวานจนมันบวมเต่งออกจนเกิดเสียงลามก แล้วเร่งจังหวะมือให้หนักหน่วงรัวเร็วจนหญิงสาวอีกคนดิ้นเร่าร้องครวญครางเสียงกระเส่าเจียนขาดใจ
"สะ เสียว พะ พี่หยี อ๊ะ อ๊ะ วะ หวานไม่ไหวแล้ว อ๊ายยย!" โพรงสาวขมิบตอดรัดนิ้วเรียวและไม่นานร่างอวบอัดก็กระตุกเกร็งเสร็จสม
หญิงสาวทิ้งร่างอ่อนระทวยลงบนเตียงกว้างพร้อมกับนอนหอบหายใจเสียงดังอยู่พักใหญ่ก่อนจะปรือตามามองคนที่ทำให้เธอเพิ่งแตะขอบสวรรค์เมื่อครู่ลุกไปเปิดตู้แล้วถืออะไรบางอย่างติดมือกลับมาด้วย
"พะ พี่หยีขา" เสียงหวานเรียกคนรักครางแผ่ว ดวงตาสวยพลันเบิกกว้างอย่างตกใจเมื่อเห็นร่างสวยเซ็กซี่ที่อยู่ในชุดจีสตริงสีดำขับกับผิวขาวออร่าเดินกลับมาพร้อมกับดิลโด้ขนาดเก้านิ้วในมือด้วย
"ตกใจอะไร?" ยาหยีเอ่ยถามเสียงดุพลางแสยะยิ้มมุมปาก
ทำเป็นตกใจไปได้ นี่ไม่ใช่ครั้งแรกที่เธอใช้ไอ้นี่ปรนเปรอความสุขสมให้น้ำหวานเสียเมื่อไหร่ เห็นปกติออกจะชอบ
"ให้หวานทำให้พี่หยีบ้างดีไหมคะ ลองไหม" เธอไม่ได้ตกใจกับความใหญ่โตของดิลโด้สักเท่าไหร่นัก เพียงแต่อยากทำตัวเป็นสาวใสๆเพื่อเอาใจยาหยีให้ไม่เบื่อเธอง่ายๆ และอีกอย่างตั้งแต่คบกันมาเธอยังไม่เคยเห็นยาหยีใช้ไอ้นี่กับตัวเองสักที มีแต่ที่คอยทำให้เธออยู่ฝ่ายเดียวมาตลอด
"พี่ทำให้แล้วเธอไม่ชอบรึไง?"
"ชอบสิคะ ชอบมากด้วย" น้ำหวานกัดปากส่งสายตาหวานหยดยาหยีเร่าร้อนจะตายไป
เห็นใสๆแบบน้ำหวานแต่ใครจะรู้ว่าเธอผ่านมาหมดแล้วไม่ว่าจะเป็นกับผู้หญิงหรือผู้ชาย และสามารถพูดได้อย่างเต็มปากเลยว่าไม่มีใครที่ทำให้เธอถึงออกัสซ่ำได้เท่ากับยาหยีสักคน
"ถ้างั้นก็หุบปาก แล้วแค่อ้าขาให้กว้างๆก็พอนะที่รัก" ยาหยีกระซิปเสียงหวานแนบใบหูขาวของหญิงสาวพลางขบเม้มเบาๆ น้ำหวานยิ้มรับน้อมทำตามคำสั่งทุกอย่าง สองขาเรียวแยกอ้าออกกว้างเพื่อเปิดทางให้ยาหยีกระทำทุกอย่างตามใจ
แต่ยังไม่ทันที่ดิลโด้ขนาดเก้านิ้วที่ถูกเคลือบด้วยเจลหล่อลื่นจะได้สอดใส่เข้าไปยังร่องถ้ำฉ่ำน้ำที่กำลังอ้ากว้าง กิจกรรมทุกอย่างพลันต้องชะงักเมื่อได้ยินเสียงเปิดอ้าของประตูห้องบานใหญ่พร้อมกับเสียงฝีเท้าหนักหลายคู่ที่กำลังพากันกรูเข้ามาโดยที่ยังไม่ได้รับอนุญาตจากเจ้าของห้องแต่อย่างใด
"ยาหยี! ทำอะไรน่ะ!" เสียงทุ้มหนักตะคอกลูกสาว
"เปิดเข้ามาทำบ้าอะไร!" ยาหยีตวาดลั่นกลับไป
มือบางพลางตวัดผ้าห่มผืนหนาปิดร่างเปลือยเปล่าของน้ำหวานที่กำลังหวีดลั่นตกใจให้พ้นจากสายตาคมหลายคู่ของผู้ที่ถือวิสาสะเข้ามา
ในขณะที่ตัวเธอหยัดกายเต็มความสูงร้อยเจ็บสิบแล้วหันไปยืนเท้าสะเอวประจันหน้ากับผู้เป็นพ่อที่ยืนอยู่ตรงประตูห้องนอนของเธอ พร้อมกับชายฉกรรจ์ในชุดดำอีกมากมาย ชายพวกนั้นยืนตาลุกวาวทันทีที่เห็นร่างสวยเซ็กซี่แทบจะเปลือยเปล่าของลูกสาวเจ้านาย
พรึ่บ!
และเพียงเสี้ยววินาทีเท่านั้น เจ้าของสายตาหื่นกระหายหลายคู่ก็พลันพร้อมหน้ากันหันหลังไปอย่างมิได้นัดหมาย เพราะด้วยรู้ดีว่าหากทำอะไรให้เจ้านายอย่างนายหัวชาลีผู้หวงลูกสาวอย่างกับไข่ในหินโมโหขึ้นมาเกรงว่าจะโดนโบกปูนยกโคตรเอาได้
"ไปใส่เสื้อผ้าซะยาหยี" นายหัวชาลีสั่งลูกสาวเสียงต่ำลอดไรฟัน ใบหน้าคมสันกัดกรามแน่นอย่างไม่พอใจที่ลูกสาวหัวแก้วหัวแหวนที่เขาเฝ้าทะนุถนอม ทั้งหวงทั้งอย่างกับไข่ในหินเอาแต่ยืนเปลือยกายให้ลูกน้องของตนจ้องมองอยู่ได้โดยไม่นึกอาย
"ไม่!" นอกจากยาหยีจะไม่ทำตามคำสั่งแล้วเธอยังออกคำสั่งผู้เป็นพ่อกลับอีกต่างหาก
"ยาหยี!"
"เออ! อยากใช้เงินยังไงแกก็ใช้ไป แต่เรื่องหมั้นกับไอ้ซันแกต้องทำใจ เพราะป๊าผิดคำพูดไม่ได้แล้ว" ชาลีตัดสินใจไปแล้วจะกลับคำไม่ได้ เขากลัวลูกสาวจะวิปริตผิดเพศไป และถึงอย่างไรชาลีก็เปลี่ยนเรื่องที่เคยลั่นวาจาไว้กับเป๊าะซูหมัดซอรีไม่ได้อีกแล้วเช่นกัน ทางนั้นกระจอกงอกง่อยเสียเมื่อไหร่"ไม่! หยีไม่หมั้นไม่แต่ง ไม่อะไรกับใครทั้งนั้นแหละ!""อย่ารั้นให้มากนักนะยาหยี!""ป๊านั่นแหละอย่าเยอะให้มาก นี่มันชีวิตหยี และขอบอกเลยว่าชีวิตนี้หยีไม่มีวันเดินตามรอยแม่เด็ดขาด"เธอไม่มีวันแต่งงานกับคนที่ไม่ได้รักจนต้องทนทุกข์ทรมาณจนตัวตายเหมือนแม่ และไม่ว่าจะผู้ชายหรือผู้หญิงยาหยีไม่มีวันใช้ร่วมกับใคร ไอ้พวกที่ผ่านมาและผ่านไป ได้กันเป็นครั้งคราวพอหายเหงาเธอไม่ใส่ใจแต่หากต้องมาเป็นคู่ชีวิตกันหรือคนรักกันเธอจะไม่ยอมให้คนๆนั้นมีใครนอกจากเธออีก เมียเล็กเมียน้อย กิ๊กกั๊กหรืออะไรยาหยีไม่โอเค!ยิ่งเป็นกับยี่หวายิ่งแล้วใหญ่ เธอไม่มีทางใช้ผู้ชายคนเดียวกันกับน้องสาวต่างแม่ที่เธอก็เกลียดแม่ของยายนั่นเข้าไส้แน่นอน"แกพูดอะไร?" ได้ยินสิ่งที่ยาหยี่พูดนายหัวชาลีไม่เข้าใจ"กว้างขวางไม่ใช่เหรอ? ลูกน้องเยอะหูตาเยอะ เส้นใหญ่มาก
ซารีฟจุกจนหน้าเขียวหน้าคล้ำ อารมณ์กระสันเมื่อวินาทีก่อนหน้าสลายหายไปทันทีที่โดนหยาหยีบีบพวงไข่จนเกือบแตก!เธอไม่ได้เล้าโลมลูบคลำให้เขามีอารมณ์แล้วแต่เธอบีบมัน บีบที่เหมือนกำลังจะฆ่าตัวประกัน พวงสวรรค์ทั้งสองข้างโดนเธอกอบกุมเอาไว้ แล้วค่อยๆออกแรงบีบหนักขึ้นเรื่อยๆตอนแรกก็เสียวดีอยู่หรอก แต่ตอนนี้เหมือนจะตาย"ทะ ทำบ้าอะไรของเธอวะ! อ๊ะ อึก!""ก็จะช่วยอยู่นี่ไง" ยาหยีพูดเสียงเย็นมือข้างหนึ่งของเธอยังกอบกุมแล้วออกแรงบีบรัดไอ้นั่นของเขาเอาไว้ ใบหน้าสวยยกยิ้มเล็กน้อยตรงมุมปาก สายตาสวยๆของเธอมันย่างเยือกเย็นมาก หากเธอออกแรงบีบอีกหน่อยคือเขาตาย"โอ้ย! ลูกหยีพี่จุก แม่ง!" เสียงทุ้มเข้มสบถด่า กรามแกร่งกัดแน่นเม็ดเหงื่อผุดซึมเต็มใบหน้า"ช่วยให้ไข่ตายอยู่นี่ไง เสือกเงี่ยนไม่ดูเวล่ำเวลา!"เมื่อก่อนเคยชอบพอกันก็จริงอยู่หรอก แต่นั่นมันนานมาแล้ว และตอนนี้เธอก็ไม่มีอารมณ์มาคิดอะไรเรื่องแบบนี้ด้วย ให้ตาย!หงุดหงิดมากที่ช่วงนี้ใครก็ใครก็เข้ามาก้าวก่ายชีวิตเธอให้วุ่น อายุจะยี่สิบเก้าปีในอีกไม่กี่เดือนข้างหน้า แต่ทำไมถึงรู้สึกว่ายังเป็นเด็กน้อยที่ไม่เคยได้รับอิสระเอาเสียเลยตลอดเวลาที่ผ่านมาไม่ใช่สิ เธอไ
"เรื่องที่จะคุยมีแค่นี้?" ยาหยีเอ่ยถามอย่างไม่ใยดีคำตอบเขา ที่เธอพูดเป็นการแสดงออกแล้วว่ากำลังไล่เขากลายๆ แต่เมื่อซารีฟทำราวกับไม่รู้สึกรู้สาร่างเพรียวสวยจึงเดินทิ้งตัวลงนอนบนเตียงไปก่อนจะเอ่ยปากไล่ตรงๆอีกครั้ง"จะออกไปได้ยัง หยีง่วง!"ง่วงเสียที่ไหน เพราะตั้งแต่ได้รับรู้ข่าวเรื่องที่กำลังจะมีคู่หมั้นจากปากผู้ชายที่ซึ่งเป็นว่าที่คู่หมั้นแล้วยาหยีไม่อาจข่มตาให้หลับลง ตอนนี้ตาสว่างจ้าสมองครุกรุ่นไปด้วยไฟพร้อมที่จะล้างผลาญทุกอย่างของผู้เป็นพ่อให้มอดไหม้พลังความเกรี้ยวกราดของยาหยีสามารถทำให้คนตัวโตที่จ้องมองมาขนอ่อนในกายลุกชัน ซารีฟไม่ได้ตกใจแต่กลับชอบสายตาคู่นั้น ยาหยีเป็นคนเดียวที่ทำให้เขารู้สึกว่าเธอน่าค้นหา หัวรั้น ดุดัน และพยศได้ใจเธอเป็นคนไม่ค่อยยอมกับอะไรง่ายๆยิ่งทำให้ ไม่เหมือนผู้หญิงที่คอยรายล้อมเขาพวกนั้นที่แค่เอากันมันๆก็พอจะเป็นเมียของพี่มันต้องได้อย่างนี้สิวะ!"ถ้าไม่ออก ได้ป้ะล่ะ"ไม่ได้คิดจะท้าทายอำนาจมืดแต่เรียกว่าหน้าด้านมากกว่า เผื่อฟลุ๊คยาหยีนึกครึ้มโอนอ่อนผ่อนตามขึ้นมา"อยาก..ป้ะล่ะ?" ยาหยีถามกลับอยากอะไรวะ อย่าพูดกำกวมให้จินตนาการไปเองอย่างนี้สิ คนขี้เงี่ยนมันใจคอ
สายตาคมหวานแพรวพราวมีแววอ้อนวอนก่อนร่างสูงจะลุกชันตัวเต็มความสูงแล้วเดินไปหยุดอยู่ตรงหน้าของยาหยี นิ้วแกร่งยกขึ้นเกี่ยวปอยผมที่ร่วงลงมาปรกข้างแก้มนวลให้ไปเกี่ยวทัดใบหูขาวเอาไว้ สายตาคมลึกล้ำจดจ้องมองตั้งแต่ดวงหน้าสวยไล่ต่ำมายังลาดไหล่เรือนร่างนี้ เธอคนนี้ที่เขาได้แต่เฝ้ามองและอยากครอบครองมาตลอด ที่ผ่านมาทำได้เพียงแค่ยืนมองอยู่ไกลๆ ไม่คิดเลยว่าผ่านไปกว่าสิบปีสุดท้ายจะมีวันนี้ได้ วันที่เขาได้เข้าใกล้ยาหยีมากขนาดนี้ วันที่นายหัวชาลีเป็นคนอนุญาตเอง"มีอะไรจะคุย รีบว่ามา" ยาหยีไม่คิดจะปัดป้องแล้วเอาแต่ยืนจ้องมองชายหนุ่มร่างสูงตรงหน้า นานนับนาทีที่ทั้งคู่ประสานสายตากันก่อนซารีฟจะพูดบางอย่างออกมา บางอย่างที่เขาว่าทำเอายาหยีเลือดขึ้นหน้าได้ภายในเสี้ยววินาที"รู้ตัวรึยัง ว่าหยีต้องหมั้นกับพี่ อ่อ.. ไม่ใช่สิ ต้องเรียกว่าแต่งงานกันถึงจะถูก" ซารีฟเอ่ยด้วยท่าทีสบายๆ ปากหนายกยิ้มแสดงออกถึงความพออกพอใจหากแต่ยาหยีกลับไม่ได้รู้สึกเช่นเดียวกันกับเขาเลยสักนิดเห็นแววตาวาวโรจน์เบิกกว้างของยาหยีซารีฟก็รับรู้ได้ทันทีว่าเธอคงยังไม่รู้ตัว ความจริงแล้วเขาเองก็เพิ่งรู้มาจากพ่อเหมือนกันว่านายหัวชาลีพ่อของยาหยี
เสียงเคาะประตูบานใหญ่ดังขึ้นสามครั้งอย่างปกติที่หากว่าใครก็ตามต้องการจะพบกับยาหยีหากได้มาเยือนคฤหาสน์หลังนี้ทุกคนต้องถือมารยาทก่อนจะเข้าก้องได้ปกติแล้วยาหยีไม่ค่อยได้ออกไปไหน ถ้าหากจะไปก็มีแค่ชอปปิ้ง ทำงานบ้างเป็นบางวัน ประชุมผู้ถือหุ้นที่บริษัท ประชุมความคืบหน้าแต่ละไตรมาศซึ่งนั่นมันก็นานๆครั้ง ส่วนเรื่องออกไปเที่ยวแตร่อย่าได้หวังไม่ใช่ว่าเธอจะออกไปไม่ได้หากแต่ทุกครั้งที่ไปก็จะเต็มไปด้วยชายฉกรรจ์ในชุดดำมากมายล้อมหน้าล้อมหลัง ประกบติดบ้าง คอยดูแลอยู่ห่างๆบ้าง แต่ทั้งนี้ทั้งนั้นมันก็ดูอึดอัดมาก ไม่มีที่ไหนเป็นส่วนตัวเลยสักนิดสำหรับยาหยียิ่งในพื้นที่คฤหาสน์หลังนี้ที่ซึ่งเป็นสิทธิโดยชอบธรรมของยาหยีกลับมีแค่ห้องนอนนี้เพียงห้องเดียวที่เธอรู้สึกถึงความเป็นส่วนตัว อบอุ่น และปลอดภัย ถึงแม้ว่าเมื่อวานเซฟโซนที่เธอกล่าวมาจะเพิ่งถูกผู้เป็นพ่อและน้าทำลายมันลงไปแต่กระนั้นยาหยีก็ไม่รู้ว่าจะต้องพาตัวเองไปวางไว้ที่ไหนถึงจะรู้สึกได้ว่ามันคือเซฟโซนที่อบอุ่นและปลอดภัยที่ใหม่ของเธอก๊อก! ก๊อก! ก๊อก!"ใคร" ยาหยีเอ่ยถามเสียงราบเรียบหลังจากที่เสียงเคราะดังขึ้นมาอีกครั้งจากที่เงียบหายไปพักใหญ่ ราวกับว
"ยาหยี! นี่แกพูดอะไร" เมษาที่รู้ตัวว่าโดนหลายสาวอ่านความคิดได้แหวใส่กำหมัดแน่นมาก"ทำไมเหรอคะ โดนรู้ทันแล้วตกใจ?""ยาหยี หยุดพูดกับแม่เขาแบบนี้" ชาลีที่ทนฟังไม่ไหวอยากจะห้ามศึกของทั้งสองคนเพื่อที่เขาจะได้คุยกับลูกสาวเพื่อปรับความเข้าใจ และทำข้อตกลงบางอย่างกันใหม่"แม่ใคร? ชีวิตนี้หยีมีแม่แค่คนเดียว!""จะตั้งแง่กันไปถึงไหนก็ไม่รู้ ผ่านมาเป็นสิบๆปีแล้วทำไมเราไม่เคยเข้าใจอะไรง่ายๆเลยนะยาหยี" เมษาเริ่มสารทยายพลางถอนหายใจเบื่อหน่าย ทว่าแววตาที่ส่งมายังยาหยีกลับร้ายกาจจนน่าหมั้นไส้ส่วนยาหยียิ่งโมโหไปกันใหญ่ เป็นแค่น้าก็รู้สึกเสนียดชีวิตจะตายอยู่แล้วริอยากจะมาเป็นแม่เธอเหรอ ฝันสูงเกินไปหน่อยไหม แล้วที่เข้ามาในพื้นที่ส่วนตัวโดยที่เธอไม่ได้อนุญาตซ้ำยังมีพูดจาปากดีแบบนี้อีก สงสัยคงไม่อยากอยู่กันแบบสงบสุขแล้วสิท่า"น้าเมก็หยุดแส่ก่อนดีไหม แล้วช่วยออกไปจากห้องหยีสักที!""ลูกหยี พูดกับผู้ใหญ่ให้มันดีๆหน่อย" ชาลีกดเสียงต่ำสั่งลูกสาวเพราะไม่อยากเห็นยาหยีก้าวร้าวไปกว่านี้แล้ว เมื่อก่อนตอนที่มีนาแม่ของยาหยียังอยู่ เธอเคยเป็นลูกสาวหัวแก้วหัวแหวน ว่านอนสอนง่าย แสนดี และไม่เคยมีกิริยาแบบนี้"นั่นสิ ชอบ







