MasukShare
บทที่ 22
Tanggal publikasi:
2025-08-06 16:34:32
Bab terbaru
เคียงพยัคฆ์บุพเพรักข้ามภพ บทที่ 262
หลี่เหมยมองหน้าเซียวติ้งเซิงแล้วยิ้ม นางพยักหน้ารับอย่างไม่ลังเลอีกต่อไป ในที่สุด ความสุขที่เธอโหยหาก็กลับคืนมาอีกครั้ง...***********ค่ำคืนแห่งเทศกาลโคมไฟถูกประดับไปด้วยแสงสีทองและแดงสด เสียงพลุไฟดังก้องสะท้อนอยู่รอบลานกว้างหน้าเรือน เสียงหัวเราะของเด็ก ๆ ผสมผสานกับกลิ่นอาหารที่อบอวลจากหม้อไฟขนาดใ
เคียงพยัคฆ์บุพเพรักข้ามภพ บทที่ 261
การสูญเสียที่ไม่อาจยอมรับได้ทำให้หลี่เหมยเลือกที่จะจบชีวิตตัวเองลงด้วยอาการตรอมใจ แต่ในห้วงเวลาสุดท้ายของการจากไป จิตใจของเธอกลับสงบและเต็มไปด้วยความรักที่บริสุทธิ์ การยอมสละทุกสิ่งในชีวิตเพื่อช่วยเหลือเด็กกำพร้า ทำให้เธอได้สร้างบุญกุศลอันยิ่งใหญ่ ที่ได้กลายเป็นสะพานเชื่อมให้เธอกลับไปสู่จุดจุดเดิมท
เคียงพยัคฆ์บุพเพรักข้ามภพ บทที่ 260
"อาหยวน! อาจื้อ อาหนิง มานั่งกินข้าวกันเร็ว!"แต่สิ่งที่ตอบกลับมานั้นมีเพียงเสียงสะท้อนแว่ว ๆ ของตนเองในความว่างเปล่า...รอบกายของนางไม่มีใครอีกแล้ว ไม่มีรอยยิ้มสดใสของลูก ๆ ไม่มีเสียงหัวเราะคิกคักของหลาน ๆ ที่วิ่งเล่นซุกซนอยู่ในบ้าน หัวใจของหลี่เหมยบีบรัดแน่นด้วยความเจ็บปวดที่ถาโถมเข้ามาอย่างรุนแรง
เคียงพยัคฆ์บุพเพรักข้ามภพ บทที่ 259
เสียงเครื่องวัดชีพจรในห้องคนป่วยดัง "ติ๊ด…ติ๊ด…ติ๊ด…" เนิ่นนานกว่าหนึ่งปีเต็ม ที่ร่างของหลี่เหมยนอนแน่นิ่งอยู่บนเตียงในโรงพยาบาลแห่งนี้ สีหน้าของเธอนั้นสงบราวกับคนที่หลับใหลไปในห้วงนิทราอันยาวนานข้างกายของหลี่เหมย มีเพียงป้าหลัว หญิงวัยกลางคนที่จงรักภักดี คอยดูแลเธออย่างใกล้ชิดไม่เคยห่างกาย ถึงจะมี
เคียงพยัคฆ์บุพเพรักข้ามภพ บทที่ 258
เขานั่งนิ่ง ร่างสูงใหญ่สั่นเทา ดวงตาที่เคยเด็ดเดี่ยวกลับพร่ามัวไปด้วยน้ำตา ทุกคนจึงได้ตระหนักในชั่วขณะนั้นว่า... หลี่เหมยมีความสำคัญต่อเขามากเพียงใด บรรยากาศในห้องเต็มไปด้วยเสียงสะอื้นขาดห้วง อากาศหนักอึ้งจนแทบหายใจไม่ออกทว่าในท่ามกลางความเศร้าโศกนั้น เสี่ยวม่ายที่พยายามควบคุมน้ำตา เดินไปยังโต๊ะกลา
เคียงพยัคฆ์บุพเพรักข้ามภพ บทที่ 257
เสียงสะอื้นแผ่วเบาของเด็ก ๆ ทั้งสามดังลอดออกมาจากเรือนนอนที่เงียบสงัด ราวกับสายลมเศร้าที่กำลังร่ำร้องปลุกปลอบวิญญาณของผู้เป็นย่าให้ตื่นขึ้นมา ทว่า...ความเงียบวังเวงกลับเป็นสิ่งเดียวที่โอบล้อมอยู่เซียวติ้งเซิงก้าวเข้ามาด้วยฝีเท้าหนักอึ้ง ใจที่เคยแข็งแกร่งยิ่งกว่าหินผากำลังแหลกสลายอย่างไม่อาจต้าน ดวง
เคียงพยัคฆ์บุพเพรักข้ามภพ บทที่ 83
เมิ่งซีหัวเราะในใจ ก่อนจะก้มหน้าหอมหน้าผากของเพ่ยเอ๋อร์เบา ๆ แล้วกระซิบข้างหูเด็กหญิงว่า"วันหน้าหากเจ้าเติบโต ข้าจะให้เจ้ามาเรียนศิลปะการต่อสู้กับน้อง ๆ ดีหรือไม่เพ่ยเอ๋อร์"แปะ แปะ แปะ"ดูท่าแล้วนางคงจะชอบที่นายหญิงพูดนะเจ้าคะ จริงหรือไม่เพ่ยเอ๋อร์ตัวน้อย ไว้เจ้าโตสักหน่อยพี่เสี่ยวซือจะถ่ายทอด
เคียงพยัคฆ์บุพเพรักข้ามภพ บทที่ 77
ยามอิ๋นย่ำรุ่ง ความมืดบนฟ้าค่อย ๆ จางหาย กลืนไปกับแสงจันทร์ที่กำลังจะลับขอบเมฆ กว่าขบวนจะเดินทางกลับมาถึงหมู่บ้านเถียนสุ่ยก็เกือบปลายยามอิ๋นแล้ว (03.00-05.00 น.) เกวียนไม้เคลื่อนผ่านประตูรั้วหมู่บ้านที่ปิดเพียงครึ่ง บานไม้ไผ่บานใหญ่โยกไหวเบา ๆ รับสายลมยามดึก เสียงกงล้อดังเอี๊ยดอ๊าดประสานกับเสียงก้า
เคียงพยัคฆ์บุพเพรักข้ามภพ บทที่ 74
"ถ้าเช่นนั้น หากเจ้าทั้งสองสนใจเรื่องยาและสมุนไพร ก็ขอฝากตัวกับอาจารย์ชุยเถิด ชีวิตจากนี้เป็นของพวกเจ้าแล้ว จงเลือกทางเดินด้วยตนเอง"ในขณะนั้นเอง เสียงใสของเด็กคนหนึ่งดังแทรกขึ้นมาอย่างสดใส"นายหญิงขอรับ! แล้วถ้าอาเจินอยากเรียนกับทุกท่านเล่าขอรับ อาเจินอยากช่วยงานนายหญิงให้ได้ทุกอย่าง!"เสียงหัวเราะ
เคียงพยัคฆ์บุพเพรักข้ามภพ บทที่ 72
"เหมืองแร่หรือ? เด็กเหล่านี้ไปทำอะไรที่เหมืองแร่?"เสียงของนางเย็นลงเล็กน้อย ดวงตาเบิกโพลงด้วยความสงสัยที่แปรเปลี่ยนเป็นโทสะซ่อนเร้น[พวกเขาถูกลักพาตัวมาใช้แรงงานขอรับ ยังมีเหมืองลักษณะเดียวกันอีกสามจุด เฉพาะจุดที่เด็กทั้งสองหนีมานั้น ยังมีเด็กที่ถูกทารุณอยู่เกือบเจ็ดสิบชีวิตขอรับ ที่สำคัญ แร่เหล็กท
Anda juga akan menyukai
เสร็จพ่อสุดจะฟลุคเพราะแอบฟังความคิดลูกสาวจอมป่วน
อันอี่หราน113.5K Dibacaทะลุมิติมาเป็นสาวชาวนา
หวานใจ72.2K Dibacaทวงแค้นข้ามกาลเวลา
ชาไทยเย็น33.7K Dibacaโทษทีข้าเกิดมาต้องเป็นเมียเอกเท่านั้น
สั่งไม่หยุด122.3K Dibacaสองขุนศึกขย่มนางพญาไม่อิ่มรัก (3p) – [PWP]
ณ ธารา1.2K Dibacaอ๋องขี้โรคกับสตรียอดนักฆ่า
จิ่วเยว่เฉินซา334 Dibacaเฝ้ารอวันรักคืนใจ
LiHong199 Dibacaไม่รั้งรักสามีเจ้าสัว
ม่านซู/เหมือนนับหมื่น475 Dibaca
