LOGINShare
บทที่ 60 อยากเป็นเด็กเสี่ย
publish date:
2026-08-29 12:04:43
Latest chapter
เจ้าหนี้เถื่อน บทที่ 79 เรามีเรื่องต้องคุยกัน
ให้หลังอัยลดาพนักงานก็เริ่มซุบซิบนินทากันแล้ว โดยเฉพาะฉายระวี ที่รู้สึกสมน้ำหน้าอัยลดาอยู่ไม่น้อย “หึ ตัวจริงเขากลับมาแล้ว คงทำตัวเป็นเจ้าข้าวเจ้าของเสี่ยไม่ได้แล้วสินะ”“ไม่แน่หรอกพี่ ดูเสี่ยหลงคุณอัยขนาดนั้น จะยอมเลิกกับคุณอัยง่าย ๆ เหรอคะ” กุลนันท์เอ่ยขึ้น“มันก็ไม่แน่หรอก เสี่ยก็รักคุณอุ้มมากเหมือนกัน” ฉายระวีเป็นคนเก่าแก่ของที่นี่ จึงรู้ดีว่าก่อนหน้าศิลาเคยรักทัศนีมากแค่ไหนอัยลดาจะเดินเข้าไปในห้องทำงาน ศิลาก็เดินออกมาพอดี“อัย!” ศิลาเรียกชื่อเธอ“จะไปพบคุณอุ้มเหรอคะ” อัยลดายังเอ่ยถามเสียงเรียบคล้ายกับไม่มีอะไรเกิดขึ้น“อืม”“เธอรอเสี่ยอยู่ชั้นล่างแล้วค่ะ”“คืนนี้เรามีเรื่องต้องคุยกัน”“แต่อัยไม่มี”“แต่ฉันมี และเธอก็ห้ามปฏิเสธฉันด้วย” กล่าวจบศิลาก็เดินจากไป อัยลดาจึงคิดว่าเธอคงหนีเขาไม่พ้นจริง ๆ ก็ดีเหมือนกันจะได้คุยกันให้รู้เรื่องไปเลย ในห้องวีไอพีชั้นสองทัศนีนั่งรอศิลาอยู่ก่อนแล้ว พอเปิดประตูเข้าไปเขาก็เอ่ยถามทันที “มีธุระอะไรจะคุยกับผมเหรอครับ” “ถ้าฉันไม่มีธุระก็คุยกับคุณไม่ได้เหรอคะ” ศิลาไม่ตอบ แต่ถามเธอกลับไป “คุยอะไรกับอัย”
เจ้าหนี้เถื่อน บทที่ 78 มีคนอยากคุยด้วย
ทางด้านของอัยลดาพอกลับมาถึงบ้านเช่าก็ร้องไห้จนตาบวม ศิลาโทร.มาเธอก็ไม่รับสาย จู่ ๆ พลอยไพลินก็โทร. เข้ามา คล้ายกับรู้ว่าเธอกำลังต้องการใครสักคน อัยลดากดรับสาย “จ้ะพลอย” ‘ทำอะไรอยู่’ “นอนเล่น” ‘ทำไมเสียงเป็นงั้นอะ’ “เป็นหวัดน่ะ” พูดเพียงเท่านั้นอัยลดาก็ปล่อยน้ำตาให้ไหลออกมาอีก ‘อัยเป็นอะไรรึเปล่า ทะเลาะกับพี่ณเรศเหรอ’ เพราะตั้งแต่วันที่เธอเจอณเรศควงผู้หญิงไปกินข้าววั้นนั้น พลอยไพลินก็ยังไม่ได้คุยกับเพื่อนเลย “เปล่า” ‘แล้วเป็นอะไรทำไมถึงร้องไห้’ อัยลดาจึงตัดสินใจบอกเพื่อน “พลอยเราอกหัก” ‘ฮะ อกหักจากใคร พี่ณเรศใช่ไหม ผู้ชายเลว ๆ อย่างนั้นอัยเลิกคบไปเลยนะ’ “ไม่ใช่ กับพี่ณเรศพอรู้ว่าเขามีคนใหม่เราก็เลิกกับเขาเลย” ‘แล้วเธออกหักจากใคร’ “เราหลงรักเจ้านายอะพลอย” ว่าแล้วก็ร้องไห้โฮออกมา “แต่ว่าเราเพิ่งรู้ว่าเขามีแฟนอยู่แล้ว พลอยเราจะทำยังไงดี คราแรกเราไม่คิดว่าเราจะรักผู้ชายอย่างเขาเลยนะ แต่พอรู้ตัวอีกทีเราก็รักเขาไปแล้ว” อัยลดาทั้งพูดทั้งร้
เจ้าหนี้เถื่อน บทที่ 77 มีศัตรูคนเดียวกัน
อัยลดาอาบน้ำเตรียมของเสร็จแล้วจึงเดินออกมาจากห้องนอน “อัย!” ศิลาก้าวเท้ายาวเข้าไปหาทันที อัยลดากวาดสายตามองไปทั่วห้อง ศิลาจึงเอ่ยขึ้นอีก “เธอกลับไปแล้ว” “อัยขอโทษนะคะที่ทำให้แฟนเสี่ยเข้าใจผิด” “มันไม่ใช่อย่างที่อัยเข้าใจ…” “อัยได้ยินที่เธอพูดกับเสี่ยทั้งหมดแล้วค่ะ” “มันไม่ใช่อย่างนั้นเลยนะอัย คือว่าฉันกับอุ้ม…” “เสี่ยเลิกหลอกอัยสักทีเถอะค่ะ แค่นี้อัยยังเจ็บไม่มากพออีกเหรอคะ” ศิลายืนนิ่งเพราะพูดอะไรไม่ออก เขาไม่รู้จะพูดอย่างไรเธอถึงจะยอมฟัง แต่ในที่สุดเขาก็หาเสียงตัวเองเจอ “โอเค วันนี้เธอยังไม่พร้อมฟังฉันก็ไม่เป็นไร” ศิลาจ้องดวงตาแดงก่ำของเธอ “เป็นอะไรทำไมถึงตาแดง ร้องไห้ใช่ไหม” “ไม่ใช่ค่ะ พอดีสบู่เข้าตาน่ะค่ะ” ตอนนี้เสียงของเธอยังขึ้นจมูกคล้ายกับคนเป็นหวัดอยู่เลย ศิลาเชื่อครึ่งไม่เชื่อครึ่ง “เดี๋ยวฉันเป่าให้” พร้อมกับสาวเท้าเข้าไปใกล้เธอเหมือนที่ทำให้เธอก่อนนี้แต่อัยลดากลับก้าวเท้าถอยหนี “ไม่เป็นไรค่ะ”สายตาเขาเหลือบมองเห็นกระเป๋าเดินทางที่เธอลากออกมา “แล้
เจ้าหนี้เถื่อน บทที่ 76 แฟนเก่า
หลายวันต่อมาณิชาก็ถือเอกสารการเบิกเงินมาที่ห้องทำงานของศิลา “เสี่ยค่ะขอลายเซ็นหน่อยค่ะ” ศิลาเพียงปรายตามองณิชาแวบหนึ่งแล้วกล่าว “ให้อัยเซ็นแทนก็แล้วกัน” ณิชาจึงถือเอกสารไปที่โต๊ะทำงานของอัยลดา “รบกวนคุณอัยด้วยค่ะ” แม้ใบหน้าจะประดับไปด้วยรอยยิ้มแต่ในใจกลับกำลังเบ้ปากเพราะความอิจฉาแกมหมั่นไส้ อัยลดาส่งยิ้มธุรกิจให้เช่นกัน “เบิกค่าอะไรเหรอคะ” “หลายอย่างค่ะ มีค่าซ่อมเครื่องทำน้ำแข็ง ซ่อมลำโพงสามตัว และ ซีซีทีวีสี่ตัวค่ะ” ณิชาเอ่ยด้วยวาจาฉะฉานคล้ายไม่มีสิ่งใดผิดปกติ “สี่หมื่นบาทเลยเหรอคะ” อัยลดาหยิบรายการซ่อมขึ้นมาแล้วขมวดคิ้ว “ค่ะ มันต้องเปลี่ยนอะไหล่หลายตัวน่ะค่ะ” “ขอดูใบเสนอราคาได้ไหมคะ” “เอ่อ…แต่ว่าผู้จัดการก็เซ็นมาแล้วนะคะ” ณิชาหันไปมองศิลาเพื่อขอความช่วยเหลือเพราะปกติศิลาไม่ใช่คนเรื่องมากขนาดนี้ “เสี่ยคะ”แต่ศิลากลับพูดขึ้นว่า “ทำตามที่คุณอัยบอกเถอะครับ” ณิชาจึงเลี่ยงไม่ได้ “ได้ค่ะ คุณอัยรอสักครู่นะคะ เดี๋ยวพี่จะไปเอามาให้ค่ะ” “ค่ะ” ณิชาเดินออกม
เจ้าหนี้เถื่อน บทที่ 75 ตัวเท่าพญานาค NC
พออัยลดากดวางสายก็เห็นศิลายืนพิงกรอบประตูห้องน้ำมองมาที่เธอแล้ว เขาเอ่ยถามเสียงทุ้ม “คุยอะไรกัน” “คุยเรื่อยเปื่อยค่ะ เสี่ยอย่าสนใจเลย” ในใจแอบหวั่นว่าเขาคงได้ยินเรื่องที่เธอกับน้องสาวคุยกันเรื่องขนาดน้องชายของเขาแล้ว “แต่ฉันได้ยินว่าอะไรทั้งใหญ่ทั้งยาวนะ” “เสี่ย เลิกถามได้แล้วค่ะ” ศิลาคลานเข่าเข้าไปหาเธอ “แล้วใหญ่จริงไหม” “อัยจะไปรู้ได้ยังไงคะ ก็อัยเพิ่งเคยเห็นของเสี่ยแค่คนเดียว” “พูดอย่างนี้แสดงว่าอยากเห็นของคนอื่นอีกเหรอ” “เปล่าค่ะ ก็เสี่ยมาถามทำไมล่ะคะ” “ไม่เชื่อ” ว่าแล้วก็นอนหันหลังให้เธอ จนอัยลดาต้องตามมาง้อ “เสี่ยขา” อัยลดาทำเสียงหวาน พร้อมกับใช้ปากขบติ่งหูเขาเบา ๆ ปากก็เริ่มซุกไซ้ไปตามลำคอเกลี้ยงเกลา ขนบนกายเขาตั้งชันไปทั่วร่าง กระนั้นคนตัวใหญ่ก็ยังไม่ยอมคุยกับเธอ อัยลดาถอดชุดนอนเขาออก แต่เขากลับยึดมันไว้คล้ายไม่อยากให้เธอทำ “เสี่ยขา อัยแค่พูดเล่นเท่านั้นเองค่ะ ถ้าของเสี่ยไม่ใหญ่ แล้วของใครจะใหญ่คะ” มือเล็กจึงเปลี่ยนเป้าหมายโดยการล้วงเข้าไปในกางเกงขายาวผ้ายืด
เจ้าหนี้เถื่อน บทที่ 74 อย่ารักใครมากกว่าตัวเอง
วันต่อมาปวิมลยังคงไปเรียนตามปกติ ตั้งแต่เมื่อคืนที่เธอออกจากห้องจนถึงตอนนี้ก็เที่ยงวันแล้ว แต่เตชัสยังไม่เคยโทร. หาเธอแม้แต่ครั้งเดียว ปวิมลมองโทรศัพท์แล้วถอนหายใจ คงถึงเวลาที่เธอต้องตัดสินใจสักทีสินะ วันนี้ปวิมลมีเรียนแค่ภาคเช้าเธอคิดว่ารับประทานอาหารกลางวันเสร็จแล้วจะกลับไปพักผ่อนที่ห้อง เธอจึงเดินตรงไปที่ศูนย์อาหารจังหวะนั้นเธอก็เห็นเตชัสกำลังนั่งกินข้าวอยู่กับผู้หญิงคนหนึ่ง เขาตักอาหารให้เธอ และดูแลเอาใจใส่เป็นอย่างดี มองตาเดียวก็รู้ว่าไม่ใช่เพื่อน ผู้หญิงคนนั้นเงยหน้าขึ้นมาจึงสบตาเข้ากับปวิมลพอดี “พี่เต!” “ฮึ” เตชัสมองตามสายตาผู้หญิงคนนั้น ก็พบว่าปวิมลกำลังยืนจ้องทั้งสองอยู่ “มล กินข้าวหรือยัง มานั่งด้วยกันสิ” เตชัสพยายามทำตัวให้ปกติมากที่สุด แต่ผู้หญิงที่นั่งฝั่งตรงข้ามกับเขากลับมองปวิมลด้วยสายตาเย้ยหยัน พร้อมกับเอียงคอฝั่งซ้ายให้เธอเห็นรอยดูดอย่างจงใจ “ไม่ค่ะมลอิ่มแล้ว ขอตัวก่อนนะคะ” กล่าวจบปวิมลก็สาวเท้าออกจากศูนย์อาหารทันที พร้อมกับน้ำตาที่ไหลเอ่อออกมาอาบแก้ม ปวิมลนั่งแท็
You May Also Like
เกิดใหม่ทั้งที งั้นขอหย่าเลยแล้วกัน
แมลงผลไม้267.5K viewsคุณทนายตัวร้าย ฉันขอบายนะคะ
หรงหรงจื่ออี108.7K viewsคลั่งรักสุดใจของนายCEO
นครแสงจันทร์79.8K views(ของหวง) มาเฟีย BAD
ลำเจียก131.9K viewsBADDEST Relationship ก่อนจะเป็นแฟนเก่า
Ladywar102 viewsกฎรักพันธะทายาทมาเฟีย
พิมธารา257 viewsผมว่าจะไม่เป็นลูกเขยนายอำเภอ
ลาเต้หวานมัน77 viewsหลุมพรางรักนายวายร้าย
กชภาภัค197 views
