LOGIN"วา...อ่า...เสียวถึงท้องแล้วเนี่ย...อ๊า...เชี่ย จะเสร็จ" ชายหนุ่มสบถคำหยาบอย่างสุดกลั้นตามแรงกระสันที่เปี่ยมล้นเขารวบเอวบางไว้แน่น ซอยสะโพกเขาหาจนถี่ยิบหนักหน่วงรุนแรง ตอกอัดไม่มียั้งแรงปลดปล่อยสัญชาตญาณดิบออกมาจนหมด ปลายกระบอกกระหน่ำเข้าหากายสาวย้ำๆ แพรวาได้แต่แอ่นสะโพกรอรับความเสียวซ่านที่เ
"นิกซ์~" แพรวาหน้ามุ่ย พวงแก้มร้อนฉ่าเมื่อถูกล้อเลียนปลายนิ้วเรียวช้อนใบหน้าเธอขึ้นมาเพื่อแหงนรับจูบร้อนแรง ทั้งสองต่างหลับตากระหวัดลิ้นเกี่ยวพันกันไม่ห่าง มือบางที่ค้ำยันเคาน์เตอร์หินอ่อนเอาไว้เลื่อนขึ้นมาคล้องรอบลำคอหนา ดูดดุนลิ้นหนากลับอย่างยั่วเย้าไม่ยอมแพ้ท่อนขายกเกี่ยวรอบเอวชายหนุ่มเอา
ท่อนเอ็นร้อนผ่าวตั้งเด่พรั่งพร้อม กระตุกงึกๆ อย่างเชื้อเชิญชวนให้ลิ้มลอง แพรวาเสียววาบ อกซ้ายเต้นระรัว มีความเคอะเขินประหม่าขึ้นมาเล็กน้อย เมื่อห่างหายจากกิจกรรมวาบหวามไปหลายเดือนนับตั้งแต่ใกล้คลอดจนตอนนี้ช่องทางรักขับน้ำสีใสออกมาเรื่อยๆ ทำช่วงล่างชุ่มฉ่ำจนเธอรู้สึกได้ชายหนุ่มคุกเข่าลงกับพื้
เพนต์เฮ้าส์โอนิกซ์โอนิกซ์ส่งยิ้มพลางยื่นนิ้วมือไปหาลูกน้อยในอ้อมแขน ซึ่งอัศวินก็หัวเราะร่าพยายามยื่นมือมาคว้ากำนิ้วบิดาเอาไว้ เขาพยายามบีบๆ คลายๆ อยู่หลายครั้ง และมักจะส่งเสียงโต้ตอบบ้างเวลาผู้เป็นพ่อพูดคุยด้วยแม้จะยังไม่รู้ความก็ตามไม่แปลกใจเลยทำไมเพื่อนเขาถึงอยากพาลูกชายตัวเล็กของตนกล
โอนิกซ์ส่ายหัวระอา มองภรรยาสาวตาละห้อย เอี้ยวตัวไปกระซิบข้างหูเธอให้ได้ยินกันเพียงสองคน"ไว้คืนนี้นิกซ์ชดเชยให้นะครับ"แพรวาไม่ได้ตอบกลับ พยักหน้าเบาๆ พลางบิดกายไปมาด้วยความขวยเขิน พวงแก้มที่เห่อร้อนก็ทำชายหนุ่มมันเขี้ยวขึ้นมา หากไม่มีพวกเพื่อนอยู่เขาก็อยากจะลากเธอเข้าไปลงโทษในห้องนอนเล
3 เดือนต่อมาบริษัท JRV LOGISTICSประธานหนุ่มเจ้าของบริษัทโลจิสติกส์ขนาดใหญ่ ก้มอ่านเอกสารร่างสัญญาฉบับใหม่ มือขวาควงปากกา มือซ้ายก็ประคองร่างของลูกชายตัวเล็กโยกกล่อมให้หลับภายในห้องทำงานเต็มไปด้วยอุปกรณ์เลี้ยงเด็ก ทั้งเปลที่นอน และคอกกั้นบุนวมอย่างดี พร้อมตุ๊กตาของเล่นขนาดต่างๆ จนไม่เหลือคราบห้อ
มือน้อยขยับรูดขึ้นลงผสานจังหวะกับริมฝีปาก เธอดูดดุนจนแก้มตอบตวัดเลียหยอกล้อจนชายหนุ่มสั่นสะท้าน แทบข่มความต้องการไว้ไม่ไหว เริ่มขยับเอวเด้าเสยสวนเบาๆใบหน้าหล่อเหลาบิดเบี้ยวดูทรมานเกินทน แรงตัณหาที่ไม่ได้รับการปลดปล่อยตลอดสองเดือนจ่อรอที่ปลายลำ แต่เขาก็พยายามกลั้นเอาไว้ ไม่อยากจะให้มันระเบิดออกมาต
แพรวานั่งตัวลีบอยู่บนเตียงใหญ่ในโรงแรมหรูระดับ 5 ดาว หลังจากกลับจากโรงพยาบาล โดยมีสายตากดดันของคนตัวสูงจ้องเขม็งมองมาผลตรวจครรภ์เธออยู่ในเกณฑ์ปกติ ทารกแข็งแรงดี ส่วนเธอโดนคุณหมอติเรื่องน้ำหนักตัวน้อยกว่าที่ควร โอนิกซ์ได้ซักถามทุกข้อสงสัยกับหมอทุกอย่างแล้ว แต่อารมณ์เขาก็ยังไม่ดีขึ้น"พรุ่งนี
"ไม่คิดจะโกรธวาเหรอ""ฉันโกรธแค่เรื่องเธอหายไปเท่านั้นแหละ เธอไม่ได้เต็มใจทำแต่แรกนี่""อืม""งั้นเรามาเริ่มกันใหม่ มีอะไรเราจะบอกกันทุกอย่าง แล้วเราช่วยกันผ่านมันไปให้ได้นะ""ขอบคุณนะ...อึก...วานึกว่านิกซ์จะเกลียดวาไปแล้ว""ฉันเกลียดเธอไม่ลงหรอก ก็เคยบอกไปแล้วไง ว่ารักฉันเธอ"เสียงกระซิบบอกรัก ทำกร
โอนิกซ์ตามเธอกลับมายังห้องเช่าขนาดเล็ก สายตาคมสำรวจที่พักชั่วคราวของเธอด้วยแววตาไม่พอใจชัดเจน มันเป็นเพียงแค่ห้องแถว 4 ชั้นธรรมดา แพรวาอาศัยอยู่ชั้น 3 ไม่มีลิฟต์อำนวยความสะดวก ต้องเดินขึ้นลงบันไดเอาเท่านั้นด้านหน้าตึกไม่มีแม้กระทั่งเจ้าหน้าที่รักษาความปลอดภัย คนที่เช่าก็มีตั้งแต่กรรมกรวัยฉก







