Masuk"วา...อ่า...เสียวถึงท้องแล้วเนี่ย...อ๊า...เชี่ย จะเสร็จ" ชายหนุ่มสบถคำหยาบอย่างสุดกลั้นตามแรงกระสันที่เปี่ยมล้นเขารวบเอวบางไว้แน่น ซอยสะโพกเขาหาจนถี่ยิบหนักหน่วงรุนแรง ตอกอัดไม่มียั้งแรงปลดปล่อยสัญชาตญาณดิบออกมาจนหมด ปลายกระบอกกระหน่ำเข้าหากายสาวย้ำๆ แพรวาได้แต่แอ่นสะโพกรอรับความเสียวซ่านที่เ
"นิกซ์~" แพรวาหน้ามุ่ย พวงแก้มร้อนฉ่าเมื่อถูกล้อเลียนปลายนิ้วเรียวช้อนใบหน้าเธอขึ้นมาเพื่อแหงนรับจูบร้อนแรง ทั้งสองต่างหลับตากระหวัดลิ้นเกี่ยวพันกันไม่ห่าง มือบางที่ค้ำยันเคาน์เตอร์หินอ่อนเอาไว้เลื่อนขึ้นมาคล้องรอบลำคอหนา ดูดดุนลิ้นหนากลับอย่างยั่วเย้าไม่ยอมแพ้ท่อนขายกเกี่ยวรอบเอวชายหนุ่มเอา
ท่อนเอ็นร้อนผ่าวตั้งเด่พรั่งพร้อม กระตุกงึกๆ อย่างเชื้อเชิญชวนให้ลิ้มลอง แพรวาเสียววาบ อกซ้ายเต้นระรัว มีความเคอะเขินประหม่าขึ้นมาเล็กน้อย เมื่อห่างหายจากกิจกรรมวาบหวามไปหลายเดือนนับตั้งแต่ใกล้คลอดจนตอนนี้ช่องทางรักขับน้ำสีใสออกมาเรื่อยๆ ทำช่วงล่างชุ่มฉ่ำจนเธอรู้สึกได้ชายหนุ่มคุกเข่าลงกับพื้
เพนต์เฮ้าส์โอนิกซ์โอนิกซ์ส่งยิ้มพลางยื่นนิ้วมือไปหาลูกน้อยในอ้อมแขน ซึ่งอัศวินก็หัวเราะร่าพยายามยื่นมือมาคว้ากำนิ้วบิดาเอาไว้ เขาพยายามบีบๆ คลายๆ อยู่หลายครั้ง และมักจะส่งเสียงโต้ตอบบ้างเวลาผู้เป็นพ่อพูดคุยด้วยแม้จะยังไม่รู้ความก็ตามไม่แปลกใจเลยทำไมเพื่อนเขาถึงอยากพาลูกชายตัวเล็กของตนกล
โอนิกซ์ส่ายหัวระอา มองภรรยาสาวตาละห้อย เอี้ยวตัวไปกระซิบข้างหูเธอให้ได้ยินกันเพียงสองคน"ไว้คืนนี้นิกซ์ชดเชยให้นะครับ"แพรวาไม่ได้ตอบกลับ พยักหน้าเบาๆ พลางบิดกายไปมาด้วยความขวยเขิน พวงแก้มที่เห่อร้อนก็ทำชายหนุ่มมันเขี้ยวขึ้นมา หากไม่มีพวกเพื่อนอยู่เขาก็อยากจะลากเธอเข้าไปลงโทษในห้องนอนเล
3 เดือนต่อมาบริษัท JRV LOGISTICSประธานหนุ่มเจ้าของบริษัทโลจิสติกส์ขนาดใหญ่ ก้มอ่านเอกสารร่างสัญญาฉบับใหม่ มือขวาควงปากกา มือซ้ายก็ประคองร่างของลูกชายตัวเล็กโยกกล่อมให้หลับภายในห้องทำงานเต็มไปด้วยอุปกรณ์เลี้ยงเด็ก ทั้งเปลที่นอน และคอกกั้นบุนวมอย่างดี พร้อมตุ๊กตาของเล่นขนาดต่างๆ จนไม่เหลือคราบห้อ
"คุณไปรยา! จะว่าดาไม่มีการศึกษาเหรอคะ!""อุ๊ย! ญาไม่ได้พูดนะคะ" เธอยกมือขึ้นปิดปากทำหน้าตกใจเสียเกินจริง"ถ้าคุณไปรยาพูดขนาดนี้ เราก็ไม่มีอะไรต้องคุยกันแล้วค่ะ"ว่าจบคุณหญิงแพรวดาก็ตบโต๊ะสะบัดหน้าลุกเดินหนีความอับอายจากไปทันที โดยมีคุณเพชรรัตน์ที่มีสีหน้ากระอักกระอ่วนไม่รู้ว่าควรลุกตามอีกฝ่ายออกไปดี
ครืด ครืด ครืดโอนิกซ์ล้วงโทรศัพท์ในกระเป๋าขึ้นมา ก็ต้องขมวดคิ้ว เมื่อเห็นชื่อมารดาปรากฏที่หน้าจอ ก่อนจะต้องกดรับสายอย่างไม่มีทางเลือก(ลูก วันนี้อย่าลืมมางานเลี้ยงการกุศลที่โรงแรม คาเรน ฮิลล์ นะ)"ผมบอกตอนไหนว่าจะไปครับ"(ไม่ต้องบอก เพราะแม่ไม่ให้ทางเลือกจ๊ะ)"วาเขาเหนื่อย แม่ยังจะให้ลูกสะใภ้ไป
"น้องแพรวาจ้า~""เฮ้ย!""บ้า ไม่จริง!""ตลกแล้วพี่""ข่าวชัวร์ไม่มั่วนิ่มแน่นอนค่ะ ออนั่งคุยกับน้องวาเอง ซักไซ้มาครบหมดตั้งแต่ต้นเลย""แกอำแล้วยัยออ ใครๆ ก็เห็นว่าสาวคนนั้นไม่มีทางใช่หนูแพรวาแน่นอน สวยออร่าจับมาแต่ไกลขนาดนั้น""จริงพี่ ออเห็นตอนแรกก็ยังจำไม่ได้เลย ขนาดยืนหน้าแทบจะชนกัน แต่ออ
"ก็ยากเอาเรื่องกันค่ะ แว่นหนาด้วยเลยช่วยบังได้เยอะ""จริงค่ะ พี่ยังตะลึงไม่หาย รับรองคนอื่นในบริษัทรู้ มีช็อกไปตามๆ กันแน่นอน...พี่บอกคนอื่นได้ไหมคะเนี่ย ว่าสาวที่ประธานควงมาคือน้องวา""จะดีเหรอคะ วาก็แอบวางตัวไม่ถูกเหมือนกันพอต้องแต่งตัวแบบนี้" เธอมีสีหน้าลำบากใจเล็กน้อย แม้ไม่ได้อยากจะปิดบังอะไรแล







