ตอนที่ 5 บันดาลโทสะ

"น้องเซียเป็นอะไร ใครทำอะไรหนูทำไมถึงได้ร้องไห้แบบนี้"

ด้านซีเซียเมื่อวิ่งออกมาจากห้องรับแขกก็สวนเข้ากับขวัญตาที่เดินมาทางเธอพอดี ซีเซียจึงหยุดชะงักเมื่อขวัญตาเอ่ยถาม แต่เธอก็เลือกที่จะไม่พูดไม่ตอบอะไรออกไป แล้วเตรียมจะเดินหนีเพราะกลัวอีกคนจะวิ่งตามมาทัน ทว่าก็ไม่ทันที่เธอจะได้เดินไปขวัญตาก็คว้าแขนของเธอเอาไว้เสียก่อนพร้อมกับเอ่ยถามเธออีกครั้งด้วยความเป็นห่วงจากใจจริง

"น้องเซียเป็นอะไร บอกอาขวัญได้นะ"

"ปล่อย! อย่ามายุ่งกับหนู! เพราะอาขวัญนั่นแหละอาศิถึงไม่รักหนู!" ซีเซียสะบัดแขนออกอย่างแรงแล้วตวาดใส่ขวัญตาเสียงดังอย่างคนพาล ซึ่งการกระทำที่ก้าวร้าวของเธอตกอยู่ในสายตาคมกริบของศิลาที่วิ่งมาทันได้เห็นความก้าวร้าวของเธอเข้าพอดี

"ใจเย็นๆก่อนนะ มีอะไรก็ค่อยๆคุยกัน" ขวัญตาพยายามพูดกล่อมด้วยน้ำเสียงอ่อนโยนและพยายามคว้าแขนเด็กสาวเอาไว้เพราะอยากให้เธอใจเย็นๆ แม้จะไม่รู้ว่าเด็กสาวเป็นอะไรก็ตามถึงได้ดูโมโหและโกรธเธอมากขนาดนี้

ด้านซีเซียตอนนี้หูดับไม่ฟังอะไรทั้งนั้น และด้วยความโมโหบวกกับรำคาญอีกฝ่ายที่เอาแต่จับแขนดึงรั้งเธอไม่ยอมปล่อย เธอจึงสะบัดแขนออกจากมือของขวัญตาอย่างแรง

เพี้ยะ!

ทว่าซีเซียก็ไม่คิดว่าตัวเองจะสะบัดแขนแรงจนทำให้หลังมือไปโดนใบหน้าสวยของขวัญตาเข้าเต็มแรง เธอจึงตกใจชะงักนิ่งไปกับการกระทำที่ไม่ได้ตั้งใจของตัวเอง 

ด้านศิลาที่มองอยู่ก็ตกใจไม่ต่างกันกับการกระทำของเด็กสาว ทว่าเขาก็ไม่มัวรอช้ารีบเข้าไปประคองขวัญตาก่อนจะเอ่ยถามด้วยความเป็นห่วง

"เป็นอะไรรึเปล่าขวัญ"

ขวัญตาส่ายหน้าให้แทนคำตอบว่าเธอนั้นไม่ได้เป็นอะไร

"นะ หนูไม่ได้ตั้งใจนะ" ซีเซียพูดด้วยน้ำเสียงสั่นเครือสีหน้ารู้สึกผิด เธอไม่ได้ตั้งใจจริงๆและกลัวว่าคนตัวโตจะเข้าใจเธอผิดคิดว่าเธอตั้งใจตบหน้าแฟนสาวของเขา

"น้องเซียทำเกินไปแล้วนะ ขอโทษอาขวัญตาเดี๋ยวนี้" ศิลาออกคำสั่งน้ำเสียงแข็ง คิ้วหนาขมวดเข้าหากันยุ่ง จ้องมองเขม่นเด็กสาวอย่างไม่ละสายตา เขารู้สึกผิดหวังเป็นอย่างมากที่เด็กสาวมีนิสัยก้าวร้าวทำร้ายคนอื่นไปทั่วแบบนี้ ต่อให้เธอไม่ได้ตั้งใจอย่างที่เธอพูด แต่ทั้งคำพูดทั้งท่าทางก้าวร้าวของเธอที่แสดงออกมาเมื่อครู่มันทำให้เขารู้สึกไม่ชอบและดูไม่น่ารักเอาเสียเลย

"อาศิพูดแบบนี้แสดงว่าอาศิไม่เชื่อน้องเซียเหรอ น้องเซียบอกไปแล้วว่าน้องเซียไม่ได้ตั้งใจ ก็อาขวัญอยากมายุ่งกับน้องเซียก่อนทำไมล่ะ ถ้าอาขวัญไม่มาวุ่นวายกับน้องเซียก่อนอาขวัญก็คงไม่ต้องเจ็บตัวแบบนี้" ซีเซียพูดออกไปด้วยความรู้สึกน้อยใจเป็นอย่างมากที่คนตัวโตดูเหมือนจะไม่เชื่อเธอ และพาลว่าขวัญตาด้วยความรู้สึกอิจฉาอยู่ลึกๆที่มีอาศิของเธอคอยปกป้องขนาดนี้

"น้องเซีย! ชักจะก้าวร้าวเกินไปแล้วนะ! อาบอกให้ขอโทษอาขวัญตาเดี๋ยวนี้!" ศิลาตวาดใส่เด็กสาวเสียงดังด้วยน้ำเสียงแข็งกร้าว จนเด็กสาวสะดุ้งตกใจ เพราะเขาไม่เคยเสียงดังใส่เธอแบบนี้มาก่อนเลย ซึ่งมันก็ยิ่งทำให้เธอรู้สึกน้อยใจและยิ่งโมโหเข้าไปใหญ่ที่เขาเอาแต่ปกป้องแฟนสาวของเขาโดยไม่เชื่อคำพูดของเธอเลย เธอจึงตวาดกลับไปด้วยน้ำเสียงแข็งกร้าวเช่นเดียวกัน

"น้องเซียไม่ผิด! น้องเซียไม่ขอโทษ! อาขวัญอยากเสือกมะ..."

เพี้ยะ!

ซีเซียไม่ทันจะได้พูดจบประโยค ฝ่ามือหนาก็ฟาดลงมาบนแก้มนุ่มของเธอเต็มแรง จนใบหน้าหันไปตามแรงตบของมือหนา

ด้านศิลาที่บันดาลโทสะทำร้ายเด็กสาวโดยที่เขาเองก็ไม่รู้ตัว ใจแกร่งก็หล่นวูบทันที มือหนาที่เผลอตบหน้าเด็กสาวคนที่เขารักดั่งดวงใจก็สั่นไปหมดและยังคงค้างอยู่กลางอากาศอย่างนั้น จนเด็กสาวค่อยๆหันหน้ากลับมา เขาจึงลดมือที่สั่นเทาลง มองเด็กสาวด้วยสายตาสั่นไหว ทว่าพอเห็นแววตาผิดหวังของเธอที่มองมา ไหนจะแก้มนุ่มๆของเธอที่ตอนนี้แดงก่ำเป็นรอยฝ่ามือของเขา ใจแกร่งก็กระตุกวูบแล้ววูบอีกจนเขารู้สึกใจเสียไปหมด 

ด้านขวัญตาที่กำลังตกใจกับการกระทำของแฟนหนุ่มก็ได้แต่เงียบเพราะพูดอะไรไม่ออกกับเหตุการณ์ที่เกิดขึ้น เธอไม่คิดว่าเขาจะกล้าทำร้ายเด็กสาวขนาดนี้

.....ซึ่งตอนนี้ทุกอย่างก็ตกอยู่ในความเงียบ

ด้านซีเซียได้แต่ยืนมองคนตัวโตตรงหน้าที่เธอรักนักรักหนาด้วยความรู้สึกผิดหวังเป็นอย่างมากที่วันนี้เขาทำร้ายเธอได้ลงคอ ตอนนี้เธอรู้สึกจุกอกไปหมด พูดอะไรไม่ออกเลย แม้ตอนนี้น้ำตาจะไหลอาบแก้มทั้งสองข้างไม่ขาดสาย ทว่ากลับไม่มีเสียงสะอื้นไห้ดังเล็ดรอดออกมาสักแอะเดียว ความรู้สึกเสียใจและผิดหวังในตัวคนที่เธอรักมันจุกมันแน่นอกมันหนักอึ้งไปหมดจนเธอแทบจะรับกับความรู้สึกแย่ๆนี้ไม่ไหวอยู่แล้ว

เมื่อเหตุการณ์ตอนนี้ตกอยู่ในความเงียบ มีแค่สายตาสองคู่ที่จ้องมองกันและกันไม่ละไปไหน ทว่าอยู่ๆเสียงทุ้มก็เอ่ยออกมา

"น้องเซีย อาขะ..."

พรึ่บ!

ไม่ทันที่ศิลาจะได้เอ่ยคำว่าขอโทษ เด็กสาวก็วิ่งออกไปทางหน้าบ้านเสียก่อน ศิลาจึงไม่รอช้ารีบวิ่งตามเด็กสาวไปติดๆ พลางตะโกนเรียกเด็กสาวไม่หยุด

"น้องเซียหยุดก่อน! อาไม่ได้ตั้งใจ! หนูฟังอาก่อนนะครับ!"