Chapter 5

Chapter 5

“ลูกสาวของดิฉันเองค่ะคุณท่าน”

“อ๋อ...เด็กคนนี้คือลูกสาวของดวงใจที่มาขออนุญาตฉัน จะพามานอนค้างคืนที่นี่ใช่ไหมจ๊ะ” วีญ่าเอ่ยถามดวงใจด้วยน้ำเสียงอ่อนโยน

“ใช่ค่ะคุณหญิง”

“มีลูกสาวหน้าตาสวยน่ารักจิ้มลิ้มเชียว” วีญ่าเอ่ยชมแก้วตาจากใจพร้อมกันนั้นก็มองแก้วตาด้วยแววตาเอ็นดู

แก้วตาที่มัวแต่ช็อกเมื่อรู้ว่าผู้ชายที่มีเซ็กซ์ด้วยเมื่อคืนเป็นเจ้านายของแม่อีกคน พอได้ยินคุณหญิงเอ่ยชมเธอด้วยน้ำเสียงใจดี แก้วตาจึงรีบตั้งสติ จากนั้นก็ยกมือไหว้ธันวา วีญ่า และธาวินด้วยความอ่อนน้อมถ่อมตน ก่อนที่จะก้มหน้างุดมองพื้นเพื่อหลบสายตาธาวินที่มองเธอไม่ละสายตา

“ม้าช่วยหาเมดคนใหม่มาทำความสะอาดเพนต์เฮาส์ให้ผมหน่อยนะครับ เอาคนที่ไว้ใจได้” ธาวินเอ่ยบอกคุณแม่ของเขา 

วีญ่าที่ได้ยินลูกชายบอกแบบนั้น เธอก็เลยเอ่ยถามลูกสาวของดวงใจทันที

“หนูสนใจทำงานเป็นเมดที่เพนต์เฮาส์ลูกชายของฉันวันเสาร์อาทิตย์ไหมจ๊ะ” วีญ่าจำได้ว่าดวงใจเคยบอกว่าลูกสาวของดวงใจ สอบชิงทุนได้มาเรียนต่อมหาวิทยาลัยที่กรุงเทพฯ เด็กเรียนดีแบบนี้ คงนิสัยดีเหมือนกับดวงใจอย่างแน่นอน

“แก้วตาสนใจค่ะคุณหญิง” ดวงใจรีบเอ่ยตอบแทนลูกสาวทันที

“โอเคไหมวิน”

“แล้วแต่ม้าครับ ขอแค่ไม่เป็นคนขี้ขโมยก็พอ”

“...” แก้วตาที่ได้ยินธาวินตอบกลับคุณแม่ของเขา เธอก็รู้สึกหน้าชาพร้อมกับเสียวสันหลังวาบ เพราะดูเหมือนว่าเขาจะจำเธอได้หรือเปล่า? 

“ลูกสาวของน้า ไม่มีนิสัยขี้ขโมยแน่นอนค่ะคุณธาวิน” ดวงใจตอบกลับด้วยน้ำเสียงหนักแน่นเพื่อยืนยันว่าแก้วตาไม่ได้มีนิสัยขี้ขโมย

“ถ้าน้าดวงใจรับประกันแบบนั้น ผมก็โอเคครับ” ธาวินพยักหน้าหงึก ๆ ราวกับเชื่อคำพูดของแม่บ้าน จากนั้นเขาก็เดินออกจากบริเวณห้องพักคนงานทันที โดยที่ธันวาและวีญ่าเดินตามลูกชายออกไปด้วย

เมื่ออยู่กันเพียงลำพัง แก้วตาก็ดึงคุณแม่ของเธอเข้าห้องพักพร้อมกับเขย่าแขนแม่ทันที “แม่ ๆ” 

“ฮืม”

“แม่ช่วยไปบอกเจ้านายของแม่ใหม่ได้ไหมคะ ว่าหนูไม่ทำ คือหนูกำลังจะไปสมัครทำงานพาร์ตไทม์ที่ร้านสะดวกซื้อค่ะแม่”

“แม่รับปากคุณท่านคุณหญิงคุณธาวินไปแล้ว อีกอย่างเป็นเมดที่เพนต์เฮาส์คุณธาวินก็ทำงานแค่วันเสาร์วันอาทิตย์ แต่ถ้าหนูไปทำงานพาร์ตไทม์ที่ร้านสะดวกซื้อ อาจจะได้เข้ากะเวลานั้นเวลานี้ เดี๋ยวจะไม่มีเวลาอ่านหนังสือเรียนเอานะ”

เมื่อแม่ของเธอยังยืนกรานที่จะให้ทำงานเป็นเมดที่เพนต์เฮาส์ของธาวิน แก้วตาก็ได้แต่ถอนหายใจเฮือกใหญ่อย่างอ่อนใจ พลางคิดว่า ‘เวรกรรมอะไรของเธอเนี่ยที่ต้องไปทำงานเป็นเมดให้กับคนที่เพิ่งมีเซ็กซ์กันเมื่อคืน ทั้งที่เธอชิ่งหนีเขาแล้วแท้ ๆ’

“หนูกลัวคุณธาวินใช่ไหม? ถึงไม่อยากไปทำความสะอาดที่เพนต์เฮาส์คุณธาวิน” ดวงใจคิดว่าที่ลูกสาวไม่อยากไปทำงานเป็นเมด เพราะอาจจะกลัวธาวินที่โมโหร้ายใส่นางแจ่มจันทร์ก็เป็นได้

“ใช่ค่ะ หนูกลัวเขาค่ะแม่” ถึงจะไม่แน่ใจว่าธาวินจะจำเธอได้หรือเปล่า? แต่แก้วตาก็ไม่อยากเข้าไปในพื้นที่ส่วนตัวของเขา เพราะรู้สึกว่าธาวินเป็นผู้ชายที่น่ากลัวมาก 

“ปกติคุณธาวินเป็นคนใจดีมากนะ แต่นางแจ่มจันทร์มันไปขโมยของเขา ก็สมควรแล้วที่คุณธาวินจะโกรธขนาดนั้น หนูไปทำความสะอาดที่เพนต์เฮาส์ก็อย่าไปขโมยของเขาล่ะ”