เตียงพิศวาส ตอน เสพรักมิรู้ตื่น 6

“อ๊า!...นายหัว....อุ๊ย!....” หล่อนร้องออกมาด้วยความชอบใจ มือเล็กจิกแผ่นหลังเปลือยของชายหนุ่มด้วยความหวาดเสียว

            “โอว์!...ซี้ด!...” ยิ่งชายหนุ่มดูดขบเม้มยอดอกก็ยิ่งเพิ่มความต้องการมากขึ้นเท่านั้น แต่แล้วสวรรค์ของหล่อนก็ล่มลงกลางคันเมื่อประตูห้องเปิดออก

            “ว้าย!....กรี๊ด!....” หล่อนร้องออกมาด้วยความตกใจ พร้อมกับผลักชายหนุ่มออกจากตน ก่อนจะรีบดึงเกาะอกของตนขึ้นปกปิดทรวงอวบอิ่ม

            “โอ๊ย!....อะไรเหม่ยอี้ คนกำลังมัน” คนที่ไม่รู้เรื่องยังคงนั่งคุกเข่าอยู่ที่หว่างขาของหล่อนอยู่

            “นายหัวข้าวค่ะ” น้ำตาของผู้มาใหม่แทบไหล เมื่อเปิดเข้ามาเจอกับภาพที่บาดตาบาดใจ หญิงสาวไม่คิดว่าจะเปิดเข้ามาเจอกับเรื่องอุบาทว์แบบนี้ ไม่คิดเลยจริงๆ ไม่น่ารับปากผู้เป็นแม่เอาข้าวมาให้เขาและผู้หญิงคนนี้เลย

            เสียงที่ตอบกลับเป็นเสียงของผู้หญิงอีกคนที่เขาไม่อยากได้ยินมันเลยเวลานี้ และที่สำคัญเขาก็ไม่มีเสื้อผ้าปิดตัวสักชิ้น

            “ใครให้เธอเข้ามาฮ้า!...” ภานุวัฒน์หันไปตวาดใส่สาวน้อยผู้มาใหม่ด้วยความโกรธ เพราะเธอบังอาจเข้ามาขัดจังหวะเขา จนสวรรค์ล่มในทันตา โดยไม่สนใจเลยว่าตัวเองจะโป๊เปลือยอยู่ ก่อนจะหันไปต่อว่าคู่ขาของตนอีกคน “ทำไมไม่ล็อกห้องก่อนเหม่ยอี้ ไป วันนี้เธอกลับไปก่อน ฉันหมดอารมณ์กับเธอแล้ว นั่นเช็ควางที่เตียงค่าเสียเวลาวันนี้ และอย่าลืมเก็บชิ้นส่วนของตัวเองไปให้ครบด้วยละ”

            “ขอโทษค่ะ คลีนเห็นว่าเคาะนานแล้วนายหัวไม่เปิดสักทีเลยลองเปิดดู แล้วประตูไม่ล็อกเลยเปิดเข้ามาค่ะ” หัวใจแตกสลายเลือดไหลอาบเป็นทางยาวเมื่อถูกชายที่ตนแอบรักต่อว่า

            “หัดมีมารยาทมั่ง เขาไม่เปิดให้ก็คือไม่อยากเจอ” เอ่ยอย่างหัวเสีย “รีบๆ กลับเหม่ยอี้ ก่อนที่ผมจะหงุดหงิดไปมากกว่านี้

            “ค่ะนายหัว ขอบคุณนะคะ” หล่อนหยิบซิลิโคนแล้วเดินไปหยิบเช็ค และก่อนจะเดินออกจากห้อง ก็ไม่ลืมมาจุ๊บแก้มสากลา ก่อนจะเดินยิ้มออกจากห้องไป เมื่อเห็นจำนวนตัวเลขในเช็ค และไม่ลืมปิดประตูห้องให้ทั้งสอง

            เมื่อเหลือกันเพียงลำพังคีชฎาเพิ่งจะนึกได้ว่าอีกฝ่ายนั้นไม่มีอะไรปิดกายเลย

            “กรี๊ด!....” ถาดข้าวในมือหลุดทันที พร้อมกับรีบเอามือปิดตาตัวเอง

            “หึหึ ความรู้สึกช้าจริงๆ นะคลีน” จากที่โกรธเธอในตอนแรก ตอนนี้ไม่โกรธแล้วเมื่อเห็นท่าทางไร้เดียงสาของหญิงสาว

            “ขอโทษค่ะนายหัว เดี๋ยวคลีนไปเอาข้าวมาให้ใหม่นะคะ” ว่าแล้วก็เปิดตาก้มลงเก็บถาดข้าว แต่ยังไม่ทันได้เก็บก็ถูกมือหนาจับมือของเธอไว้ก่อน

            “ไม่ต้องเก็บหรอก เอาทิ้งไว้นี่แหละ ฉันมีอย่างอื่นให้เธอทำ” จับมือเล็กมาทักทายลูกชายของตนที่ยังตื่นตัวไม่ยอมนอนอยู่ในตอนนี้

            สาวน้อยพยายามชักมือกลับ แต่ก็ไม่เป็นผล เมื่อแรงของตนมีขนาดน้อยกว่าอีกฝ่าย

            “ปล่อยมือคลีนเถอะค่ะนายหัว” สาวน้อยเอ่ยเสียงแผ่ว

            “ปล่อยได้ไง ลูกชายฉันมันไม่ยอมหลับ เพราะเธอคนเดียวเข้ามาขัดขวาง ฉะนั้นเธอต้องรับผิดชอบ” ว่าแล้วก็ฉุดดึงสาวเจ้าไปยังเตียงกว้างของตนทัน โดยไม่สนใจว่าจะยอมหรือไม่ยอม ก็แม่กระต่ายน้อยดันเข้ามาถูกจังหวะเสียจริง จึงไม่ต้องมีแผนหลอกขึ้นเตียงให้ยาก ตลอด 5 วันนี้เขาจะกินแม่กระต่ายตัวนี้ให้อิ่มหนำจุใจไปเลยเชียว