Semua Bab เตียงพิศวาส (nc35+): Bab 1 - Bab 10

“อ๊ะ!...ซี้ด!....” เสียงครวญครางเล็ดลอดออกมาจากริมฝีปากเล็กของแม่นางแบบสวยแสนร้อนแรง “เมร่า...อ๊ะ!...ดีมาก.......คุณร้อนแรงเหลือเกิน” หนุ่มหล่อเจ้าของเหมืองแร่ทองของปักใต้คำรามออกมาด้วยความหื่นกระหาย เป็นเหมือนทุกวันที่เตียงนอนเตียงนี้ไม่เคยขาดอิสตรีนางใด ใช่เขาเป็นคนเซ็กส์จัด ไม่ใช่จัดธรรมดา ทุกคืนวันต้องมีผู้หญิงมานอนรอเขาบนเตียงนอนแบบนี้ทุกคืน และวันนี้ก็เช่นกัน คิวผลัดเปลี่ยนหมุนเวียนมายังแม่นางแบบสาวหิวเงินอย่างเมร่า เมย์ดีน เขารู้ว่าหล่อนนั้นไม่ได้หวังแค่เพียงเป็นคู่ขา แต่หวังจะจับเขา ฝันไปเถอะ ชาติหน้าตอนบ่ายๆ ก็อย่าหวังว่าจะได้มาเป็นแม่ของลูกเขา ภานุวัฒน์ พิราวดี หรือนายหัวหนุ่ม วัย 37 ปี ผู้เก่งกล้าน่าเกรงขาม ไม่ว่าจะไปที่ไหนต่อไหนก็มีแต่ผู้คนกลัวและไม่อยากยุ่งด้วย วันๆ ไปตรวจคนงานในเหมือง เสร็จก็จะกลับมาเริงสวาทกับบรรดาสาวๆ ที่เตียงนอนเตียงนี้ เตียงเดิมไม่ไปไหน “นายหัวคะ...มันเหลือเกินค่ะ ขอแรงๆ ได้ไหมเมร่า...ชอบ...อ๊ะ!...ซี้ด!...” เจ้าหล่อนร้องขอบทรักร้อนแรง เอ่ยจบก็ถูกร่างหนากระแทกแก่นกายเข้าหาเนินสวาทอย่างรุนแรง ชายหนุ่มไม่ร

เช้าวันใหม่นายหัวหนุ่มก็ออกไปดูคนงานในเหมืองเหมือนเช่นทุกวัน ก่อนจะกลับเข้ามาพักผ่อนที่บ้าน โดยให้มะเดี่ยวลูกน้องคนสนิทมานวดให้ เวลากลางวันเขาต้องนอนพักผ่อนให้เต็มที่ เพื่อที่กลางคืนจะได้ดื่มด่ำกับบทรักที่เขาโปรดปานเป็นที่สุด ค่ำคืนไหนไม่ได้ปลดปล่อยเป็นอันนอนไม่หลับ และวันนี้ก็เป็นคิวของนางแบบสาวหน้าหมวยที่มะเดี่ยวไปรับตัวมาจากกรุงเทพฯ เมื่อเช้านี้ ซึ่งช่วงเย็นๆ หล่อนถึงจะมาทำงานให้เขา “นายหัวครับ รู้รึยังว่าน้องคลีนลางานพักร้อนมาอยู่บ้านแล้วครับ” มะเดี่ยวเอ่ยขณะนวดขาให้เจ้านายหนุ่มของตน เพียงแค่ได้ยินชื่อเล่นใบหน้าเล็กจิ้มลิ้ม ร่างบางเพรียวระหงของคีชฎาก็ลอยเด่นขึ้นมาทันที หญิงสาวเป็นลูกของแม่บ้านเขาเอง ทำไมเธอมาเขาถึงไม่เห็น แล้วทำไมไม่มาไหว้เขาเหมือนทุกครั้ง คิดแล้วมันน่าโมโหนัก เรียนก็ส่งเรียนจนจบ พอจบมานึกว่าจะมาช่วยงานที่เหมือง ที่ไหนได้กลับไปทำงานในเมือง แต่ก็ไม่ได้ว่าอะไรในเมื่อมันเป็นอนาคตของอีกฝ่าย เพราะหน้าที่เขามีแค่ให้การศึกษาเธอเท่านั้น “เหรอ แล้วลามากี่วันครั้งนี้” ถามเสียงเข้มเหมือนไม่ใส่ใจ แต่ใครจะรู้ว่าภายในใจนั้นกำลังโก

“โอว์!...ซี้ด!....ใจร้อนจริงๆ เหม่ยอี้ เมื่อเธอร้อนฉันก็พร้อมเสมอ จัดการมันเลยสิ มันรอเธอกลืนกินมันอยู่นะ” ชายหนุ่มเชยคางมนขึ้นสบตาตน ก่อนจะฉกริมฝีปากลงไปทาบทับปากอิ่มของสาวหมวย ลิ้นหนาสอดแทรกเข้าหาความหวานในโพรงปากหล่อน ลิ้นเล็กก็สู้เช่นเดียวกัน ลิ้นของทั้งสองเกี่ยวพันฟัดเหวี่ยงกันไปมา ในขณะที่มือหนานั้นกอบกุมทรวงอิ่มทั้งสองบีบเคล้นอย่างเมามัน ส่วนมือน้อยๆ ของเจ้าหล่อนนั้นหาได้ยอมมือหนาไม่ เหม่ยอี้จัดการมอบความสุขให้แก่นกายร้อนที่โตเต็มไม้เต็มมือตนด้วยมือเล็กของตนลูบไล้บีบเล่นไปมา เพื่อเป็นการทรมานอีกฝ่ายให้ทุกข์ทนด้วยไฟสวาทเฉกเช่นตัวเองที่กำลังเป็นอยู่ตนนี้ “อ๊า!....นายหัวเสียวเหลือเกิน บีบแรงๆ เลยค่า...ไม่ต้องกลัวเหม่ยอี้จะเจ็บ...อ๊า!...อื้อ!...” หล่อนผละออกมาเอ่ยกับชายหนุ่ม “ดีมากเหม่ยอี้ เธอเด็ดจริงๆ ร้อนแรงมาก...โอว์!...ลูกชายฉันมันต้องการเธอ ไปกลืนกินมันสิ” ว่าแล้วก็สั่งให้คนที่นั่งบนตักลงไปนั่งคุกเข่าต่อหน้าขาของตน หล่อนนั่งคุกเข่ากลางหว่างขาของชายหนุ่ม พร้อมกับถอดกางเกงยีนที่น่ารำคาญของชายหนุ่มออกไปให้พ้นทาง จะเหลือก็แต่มังกรร้า

“ไม่เอานะคะ มันไม่ดี” เธอพยายามขืนกายไว้ แต่ก็ไม่เป็นผล เมื่อตอนนี้ถูกเหวี่ยงร่างไปกับเตียงกว้างเสียแล้ว และที่สำคัญมังกรร้ายของชายหนุ่มช่างน่ากลัวเหลือเกิน มันทั้งใหญ่ ทั้งยาว จนไม่อยากจะคิดว่ามันคือตัวตนที่แท้จริงของชายคนที่แอบรัก “มันดีออกนะคลีน เชื่อฉันเธอจะต้องชอบมัน” ว่าพลางคืบคลานร่างหนาของตนขึ้นทาบทับคนที่นอนสั่นกายไปมาบนเตียงด้วยความตื่นกลัว ภานุวัฒน์ถูแก่นกายของตนที่หน้าท้องของสาวเจ้าด้วยความหยอกเย้า พร้อมกับดึงเสื้อยืดสีชมพูของคีชฎาขึ้น ก่อนจะดึงถอดทิ้งออกไปให้พ้นทาง เหลือทิ้งไว้แต่บราตัวสวยที่ยังห่อหุ้มทรวงอิ่มไว้ “ว้าย!....คลีนอายค่ะนายหัว คลีนกลัว” เอ่ยแผ่วเบา พร้อมกับเอามือปิดทรวงอกอิ่มของตนที่ชายหนุ่มกำลังจ้องมองด้วยสายตาหื่นกระหาย “กลัวทำไม ผู้หญิงทุกคนก็ต้องเจอทั้งนั้น จะต่างกันตรงที่ของฉันมันใหญ่ ใหญ่เอามันด้วยนะคลีน” เอ่ยเสียงพร่า พร้อมกับลูบไล้ใบหน้าเนียนอย่างหลงใหล คีชฎาพยายามบิดกายหนีด้วยความกลัว แต่ร่างกายของเธอมันกลับอ่อนแรงลงเฉียบพัน จนทำให้เธอนึกโกรธตัวเองเป็นยิ่งนัก “ไม่เอานะนายหัว คลีน

“ไม่เจ็บสาวน้อย แค่มือฉันเอง แค่นี้ยังเบสิคไปคลีน” เอ่ยเสียงแหบพร่า ก่อนจะก้มลงไปใช้ปลายลิ้นสอดแทรกเข้าไปในโพรงดอกไม้ที่ตนนำนิ้วเข้าไปเปิดทางก่อนหน้านี้ นิ้วร้อนชักเข้าชักออก พร้อมกับปลายลิ้นร้อนที่ตวัดรัวเร็วเพื่อให้น้ำหวานของสาวเจ้าหลั่งไหลออกมา แล้วน้ำหวานของเกสรก็ไหลอาบรินออกมาตามช่องทางของดอกไม้ ลิ้นร้อนกวาดน้ำหวานทุกหยาดหยดกลืนกินด้วยความเอร็ดอร่อย “อ๊า!....วิเศษมากคลีน....ทั้งหอมทั้งหวาน....ซี้ด!....” คำรามออกมาด้วยความชอบใจ และเขาก็ต้องการดื่มกินน้ำหวานของดอกไม้ดอกนี้อีก และไม่รอช้าที่จะก้มลงไปรีดน้ำหวานของสาวน้อย “โอว์!.....นายหัวขา....คลีน......ทะ....ทรมานเหลือเกินค่า....” สาวน้อยร้องครวญออกมาด้วยความเสียวซ่าน เมื่อถูกลิ้นร้อนปลุกเร้าอีกแล้ว “นั่นแหละทูนหัว ดิ้นแอ่นสะโพกขึ้นมา อ๊า!...นั่นแหละดีมาก....ซู้ด!...” เสียงเข้มคำรามออกมาด้วยความชอบใจ เมื่อคนร่างเล็กบิดเร้าแอ่นสะโพกขึ้นหาลิ้นร้อนของตน “โอว์!...มะ...ไหว...แล้วค่า...คลีนทรมานเหลือเกินนายหัวขา....อู้!...” สาวน้อยร้องออกมาด้วยความทรมานภายใน เหมือนกับว่ากำลังไขว่คว้าสิ่งที่อ