นายมาเฟียตัวร้ายกับยัยเด็กดื้อNC20++

นายมาเฟียตัวร้ายกับยัยเด็กดื้อNC20++

last updateآخر تحديث : 2025-11-13
بواسطة:  เรนเดียร์ B-52مستمر
لغة: Thai
goodnovel18goodnovel
10
3 تقييمات. 3 المراجعات
78فصول
16.3Kوجهات النظر
قراءة
أضف إلى المكتبة

مشاركة:  

تقرير
ملخص
كتالوج
امسح الكود للقراءة على التطبيق

(ออโต้ & นามิ) ออโต้ ผู้ชายแบดบอย ที่สาวๆ หมายปอง อายุ 29 ปี สูง189 นิสัยเงียบขรึม มีความเป็นผู้นำสูง คำไหนคำนั้น รักน้องชายมาก นามิ อายุ22 สูง169 สาวสวยคณะบริหาร ผู้ได้รับฉายาว่า คนสวยจีบยากแห่งคณะบริหาร นิสัย ดื้อเอาแต่ใจ ตรงไปตรงมา ไม่ยอมใคร ชอบเอาชนะ ออโต้ เป็นพี่ชายของออสติน พระเอก ในเรื่อง MyDear วิศวะตัวร้าย นะคะ

عرض المزيد

الفصل الأول

บทที่1 บทนำ

Lampu di bar elit itu redup, namun memantulkan berbagai macam warna di dinding kaca, membuat tempat itu terlihat seperti dunia yang berbeda penuh cahaya, aroma alkohol mahal, dan orang-orang yang berusaha melupakan kehidupan mereka di dalam bar penuh maksiat dan kepalsuan itu.

Ara Davinci tidak datang untuk mabuk, bersenang-senang, atau mencari masalah. Ia hanya ingin duduk sebentar setelah hari yang melelahkan di mansion terkutuk milik orangtuanya itu.

Ia meneguk milkshake vanilanya, milkshake di bar seharga tiga juta per gelas karena Ara bukan penggemar alkohol.

Rambut hitamnya tergerai, kulit pucatnya memantulkan cahaya neon, dan pakaiannya malam itu membuat banyak mata sulit berkedip crop top cokelat ketat dengan manik ungu, rok pendek kulit, dan boots hitam selutut. Ara tidak mencoba terlihat seksi ia hanya ingin terlihat kuat.

Dan sayangnya, kekuatan itulah yang menarik perhatian seseorang yang seharusnya tidak ia temui malam itu.

Arcel Arshaka.

Pria itu duduk di VIP, jaraknya hanya beberapa meja dari tempat Ara duduk. Jas biru tua terpasang rapi, rambut hitamnya disisir ke belakang, dan tatapan dinginnya seperti predator yang sedang mengamati mangsa yang baru masuk ke dalam radar.

Asisten pribadinya sempat berbisik,

“Pak, itu Ara Davinci, putri dari…,”

Namun Arcel mengangkat tangan, menghentikan.

“Aku tidak peduli siapa dia,” balasnya datar, namun matanya tidak lepas dari sosok wanita yang kini sedang menggoyang-goyangkan sedotan di gelasnya. “Yang jelas, dia menarik.”

Arcel bukan pria yang terbiasa menunggu atau menebak. Kalau ia menginginkan sesuatu, ia akan mengambilnya. Dan malam itu ia menginginkan Ara Davinci.

“Permisi.” suara berat itu terdengar tepat di samping Ara.

Ara tidak menoleh. “Kalau mau duduk, semua kursi di sini kosong. Jangan nebeng kursi aku.”

Arcel tersenyum kecil. “Menarik.”

Ara menggulir ponselnya tanpa peduli. “Aku bukan hiburan, Mas. Silakan jalan.”

Arcel duduk saja tanpa diminta. Aroma parfum maskulin yang mahal menguar dari tubuhnya. Ara langsung mendongak, siap marah, namun matanya bertemu dengan mata hitam pekat yang dalam dan mematikan.

Tatapan itu membuat jantungnya berhenti sepersekian detik.

“Kenapa kamu duduk tanpa izin?” tanya Ara dengan nada dingin.

“Karena aku tidak butuh izin untuk mendapatkan sesuatu yang aku mau.”

Ara mendengus, memutar bola mata. “Tipe cowok yang sok berkuasa. Aku alergi.”

Arcel tidak tersinggung. Justru bibirnya melengkung samar. “Nama kamu siapa?”

“Ara,” potongnya cepat, “dan itu saja yang perlu kamu tahu.”

“Ara…” Arcel mengulangi pelan, seolah merasakan nama itu di lidahnya. “Aku Arcel.”

“Aku tidak tanya.”

Dan di situlah Arcel semakin tertarik.

Pria-pria seperti Arcel terbiasa dipuja, diburu, atau minimal disambut senyum menggoda. Tapi Ara? Ia bahkan tidak peduli. Lebih parah ia terlihat jengkel.

Arcel mengambil selembar kertas dari saku jasnya cek kosong.

Ara yang melihat itu langsung menaikkan alis.

“Aku tidak jual diri.”

Nada Ara tegas, jelas, dan menusuk.

“Tentu.” Arcel memainkan pulpen. “Tapi aku tetap ingin tawar sesuatu.”

Ara menyilangkan tangan, menatapnya tajam. “Aku tidak tertarik.”

“Belum tentu.” Arcel menulis sesuatu di cek itu, lalu mendorongnya ke arah Ara. “Satu milyar.”

Ara membeku.

Semua suara musik dj, semua lampu neon, semua bau alkohol hilang. Yang terdengar hanya suara detak jantungnya sendiri. Ia menatap angka di cek itu. Lalu menatap Arcel seperti ingin melempar gelas ke kepalanya.

“Maaf,” ucap Ara pelan namun sangat tajam. “Apa kamu pikir aku semurah itu?”

Arcel menyandarkan tubuh, menatap Ara dari ujung rambut hingga ujung sepatu boots nya.

“Tidak murah,” katanya tenang. “Hanya berharga. Dan aku ingin menghabiskan malam denganmu.”

Ara langsung berdiri, kursinya bergeser keras.

“Kayak gini ya cara kamu ngelihat perempuan? Dari harga? Dari tubuh?”

Arcel berdiri juga, masih lebih tinggi dari Ara.

Tatapannya tidak berubah masih datar, masih gelap, namun ada sesuatu yang baru: obsesi.

“Aku hanya ingin yang aku mau,” jawabnya.

Ara mencengkeram cek itu lalu menempelkannya ke dada Arcel. Dengan tekanan. Dan dorongan.

“Tahan cek murahanmu,” katanya dingin. “Aku tidak akan tidur dengan laki-laki seaneh dan sekotor kamu.”

Arcel tersenyum miring, bukan karena senang ditolak tapi karena ia baru menemukan wanita yang tidak bisa ia jinakkan secepat biasanya.

“Aku suka kamu,” katanya.

“Masalah kamu.” Ara berbalik.

Namun baru dua langkah Ara pergi, Arcel menggenggam pergelangan tangannya.

Tidak keras, hanya menahan.

“Ara.”

“Lepas,” desis Ara.

Arcel mendekat sedikit. “You are mine, baby girl.”

Ara menoleh, menatapnya dengan tajam, jari tengah, Ara mengangkatnya tanpa ragu tepat di depan wajah Arcel.

“Dalam mimpi lo, brengsek!”

Ia melepaskan tangan Arcel dan pergi begitu saja.

Arcel terdiam… lalu tertawa pelan.

Tawa yang sangat berbahaya.

“Baik,” gumamnya. “Kalau itu yang kamu mau.”

Ia merogoh ponselnya dan menghubungi seseorang.

“Cari semua tentang wanita bernama Ara Davinci,” perintahnya datar. “Malam ini juga.”

Ara keluar dari bar dengan langkah cepat, masih mendidih, masih ingin menendang sesuatu. Udara malam yang dingin tidak cukup untuk menurunkan panas emosinya.

“Dasar cowok sinting,” umpatnya.

Ia hendak menyeberang ke parkiran ketika tiba-tiba seseorang memanggil namanya.

“Ara?”

Ara berhenti. Suaranya familiar. Terlalu familiar.

Seseorang berdiri di bawah lampu jalan, wajahnya setengah gelap, tapi Ara mengenalnya dari cara pria itu memanggil namanya.

“Lo ngapain di sini?” tanya Ara terkejut.

Pria itu melangkah maju. Dan sebelum Ara sempat bertanya lagi. Seseorang dari belakang menutup mulut Ara.

Ara terkejut, tubuhnya ditarik brutal ke arah gang samping. Ia berontak keras, namun tangan yang menekap mulutnya semakin kuat.

“Ara Davinci?” suara kasar itu bertanya. “Akhirnya ketemu juga.”

Ara menendang, memukul, menggigit apa pun. Namun genggaman itu semakin kuat.

Seseorang lain muncul di depan, memegang sesuatu yang membuat Ara membatu.

Pisau.

Lampu kelap kelip dari bar memantul di bilahnya.

“Akhiri cepat,” ujar salah satu dari mereka.

Dan Ara baru sadar Arcel bukan satu-satunya masalahnya malam itu.

Sementara itu, di dalam bar, ponsel Arcel bergetar.

Asistennya berkata dengan suara gemetar “Pak saya menemukan sesuatu tentang Nona Ara Davinci. Anda harus lihat ini. Ara sedang.”

Arcel berhenti berjalan. Matanya menyipit. Detak jantungnya berubah. “Sedang apa?”

Asistennya menelan ludah, terdengar panik. “Sedang dalam bahaya besar, Pak. Anda harus cepat.”

Namun kalimatnya terpotong oleh suara Arcel, seperti sesuatu jatuh keras ke tanah di sisi Ara.

Dan suara itu semakin dekat….Semakin dekat….

Sebelum akhirnya. Seseorang memanggil nama Arcel dari belakang. Dengan satu kalimat yang mengubah segalanya.

“Arcel, lo telat…..!”

توسيع
الفصل التالي
تحميل

أحدث فصل

فصول أخرى

المراجعات

Sirima
Sirima
เรื่องใหม่ใกล้มายังคะ
2025-11-25 20:28:06
1
1
Chalala_tip D
Chalala_tip D
รออ่านพี่ออโต้นะคะ...
2025-11-21 14:24:09
2
1
Sirima
Sirima
อ่านจบแล้ว ลงเรื่องต่อไปได้เลยค่ะ555
2025-11-15 11:13:59
2
1
78 فصول
บทที่1 บทนำ
“นามิครับ ดอกไม้ครับ” หนุ่มหล่อคณะวิศวะมายืนรอเธออยู่หน้าคณะบริหาร “อย่าเสียเวลากับฉันเลยค่ะ” นามิพูดกับเขาตรงๆ “ผมจะพยายามจนกว่าคุณนามิจะใจอ่อนครับ”“น้ำเน่าเลิกพยายามเถอะ คุณเสียเวลาเปล่า อย่ามายุ่งกับฉันเลย” คนตัวเล็กว่าจบ แล้วรีบเดินหนี เพราะมีคนเริ่มหันมาสนใจมองกันเยอะ“บ้าชะมัด” รีบจ้ำเดินหนีออกไปจากตรงนั้นให้เร็วที่สุด“นามิ รอด้วย” เดลล่ารีบจ้ำเดินตามเพื่อน “โอ๊ยเหนื่อย แกรีบเดินหนีใครอีกละยัยนามิ”“ช่างเถอะ อย่าไปสนใจเลยพวกตื๊อไม่เลิก” “แล้วทำไม ไม่ลองเลือกสักคนล่ะ มีแต่หล่อๆ ทั้งนั้น”“ไม่ดีกว่า ยังไม่อยากมีแฟน”ใจคอจะไม่ลองคุยกับใครเลยเหรอ ลองให้โอกาสพูดคุยศึกษากันดูไม่เสียหายอะไรหรอกนะ”“ไม่ล่ะมันไม่ใช่ไง ไม่อยากเสียเวลา แล้วถ้าฉันอยากเลิกคุยขึ้นมาล่ะเดล ฉันว่าจะมีปัญหาเปล่าๆ ฉันยิ่งขี้รำคาญอยู่แกก็รู้”“นามิ อย่าบอกนะว่ายังกลัวเรื่องนั้นอยู่ ที่ปิดตัวเองขนาดนี้”“ที่จริงเรื่องนั้นก็มีส่วนนะ เป็นเพราะฉัน ที่ไปชอบพี่เจ้าสมุทรบ้านั่น เกือบทำตัวเองกับแกซวยเลยนะ เดลล่า คนเราดูกันแค่ภายนอกไม่ได้จริงๆ ฉันไม่อยากไว้ใจใครอีก และอย่างน้อยคนที่ฉันเลือกต้องเป็นลูกผู้ชายพอ ไม่ทำตัว
last updateآخر تحديث : 2025-11-08
اقرأ المزيد
บทที่2 นามิ
ฉันนามิ ใช่ฉันเป็นลูกครึ่งญี่ปุ่น คุณแม่ของฉันเป็นคนไทยท่านเป็นนักโภชนาการ และเป็นเจ้าของร้านอาหารเพื่อสุขภาพ ชื่อว่าร้านผักหวาน คุณพ่อของฉันเป็นคนญี่ปุ่น และท่านก็เป็นเชฟชื่อดัง เปิดร้านอาหารญี่ปุ่น มีสาขาอยู่หลายประเทศ ฉันเป็นลูกสาวคนเดียว และแน่นอนฉันเป็นที่รักของทุกคน คุณพ่อคุณแม่ตามใจฉันทุกอย่าง เลี้ยงฉันมาแบบสปอยล์สุดๆ ชีวิตฉันเลยค่อนข้างจะคุณหนู แต่ก็ไม่ได้เรื่องเยอะขนาดนั้น ไม่สิ ก็แค่นิดหน่อย เขาเรียกว่ารู้จักเลือกมากว่า ใช่ ต้องพูดว่าฉันช่างเลือก คำนี้แหละถูกต้องที่สุด ที่ฉันยังไม่มีแฟน ทั้งที่หนุ่มๆ มาตามจีบมากมาย และไม่เลือกที่จะคุยกับใครสักคน ก็เพราะฉันช่างเลือกนี่แหละ และเหตุการณ์ที่เกือบโดนวางยาปลุกเซ็กซ์ในร้านพี่ออโต้ ครั้งนั้นก็ยังฝังใจอยู่เหมือนกัน ฉันเลยกลัว และไม่ไว้ใจใครง่ายๆ อีก @ร้านผักหวาน“คุณแม่คะ”“ว่าไงคะ ลูกสาวคนสวยของแม่” คุณนานาสวมกอดลูกสาวคนเดียวหอมแก้มนุ่มอย่างชื่นใจ“หนูหิวจังเลยค่ะ”“นั่งก่อนสิลูก อยากทานอะไรคะ”“หนูทานสลัดก็ได้ค่ะ ช่วงนี้แก้มเยอะจังเลยค่ะคุณแม่ หน้ากลมไปหมดแล้ว” นามิพูดเสียงออดอ้อน“แม่ก็ว่าสวยดีนะ ผอมไปก็ไม่น่ารักหรอก ว่าแต่หน
last updateآخر تحديث : 2025-11-08
اقرأ المزيد
บทที่3
“ห๊ะ!”“ทำไมคะ ตกใจอะไรแค่นี้พี่จ่ายไม่ไหวเหรอ”“เอาไป ขอทิปเยอะขนาดนี้วันหลังไปส่งที่บ้านนะ เสร็จแล้วเรียงเข้าตู้เย็นให้ด้วย” ออโต้หยิบแบงก์พันส่งให้นามิ คนตัวเล็กรับมาถือไว้คลี่ยิ้มหวานให้เขา “ถ้าส่งที่บ้านแพงนะคะมีค่าเดินทาง ค่าเสียเวลาด้วย”“งั้นมาส่งครั้งนี้ครั้งเดียวพอ ตามนั้น”“ค่ะ ตามนั้น”“อืมเกือบลืม นามิบอกคุณแม่ให้หน่อย ว่าพี่ขอสั่งอาหารธรรมดาที่ไม่ใช่อาหารเพื่อสุขภาพ อาทิตย์ละสองวัน เมนูให้คุณแม่เราจัดการให้พี่ตามสะดวกได้เลย พอดีคนทำอาหารของพี่เขาไม่อยู่ และยังหาคนใหม่มาแทนไม่ได้”“งั้นให้หนู เอ๊ย! นามิไปทำให้ที่บ้านไหมคะ จะได้ทานแบบเพิ่งทำเสร็จใหม่ๆ สองวันเอาเป็นวันไหนบ้างคะ”“เดี๋ยวๆ เราจะเป็นคนทำเองงั้นเหรอ”“ค่ะ นามิทำอาหารเก่งนะคะ เรียนรู้มาจากคุณแม่กับคุณพ่อเยอะเลยค่ะ เราทำอาหารด้วยกันบ่อย ทั้งคุณพ่อแล้วก็คุณแม่ชมตลอดว่านามิทำอาหารอร่อยมาก”“ไม่เอา”“ทำไมละคะ พี่ควรจะลองก่อนที่จะปฏิเสธนะคะ”“ไม่ลอง”“ลองเถอะนะคะ นามิไปทำให้พี่ชิมก่อนก็ได้ ถ้าพี่ยังไม่มั่นใจ”“ไม่ละ พี่เลือกกิน”“นามิก็เลือกนะคะ ไม่ได้ทำอาหารให้ใครทานง่ายๆ หรอกนะคะ ถ้าพี่ไม่ตกลงก็แล้วแต่ ชิ! ไปนะคะ”
last updateآخر تحديث : 2025-11-08
اقرأ المزيد
บทที่4 ออโต้
ออโต้ หนุ่มหล่อ ลูกครึ่งไทยสเปน หลังจากที่คุณพ่อกับคุณแม่แยกทางกัน เขากับน้องชายออสตินก็ต้องอยู่กับคุณพ่อและกลับมาอยู่ที่เมืองไทยช่วยดูธุรกิจของครอบครัว คุณแม่แต่งงานใหม่ละใช้ชีวิตกับครอบครัวใหม่ของท่านที่สเปน ส่วนคุณพ่อท่านได้แต่งงานใหม่แล้วก็ย้ายไปอยู่กับภรรยาใหม่ที่เชียงราย คือคุณเจ้านาง คุณแม่ของเจ้าน้อย เขากับน้องชายก็ใช้ชีวิตกันในกรุงเทพ ชีวิตเขาดูภายนอกเหมือนจะไม่มีอะไรขาด เพราะเกิดมาในครอบครัวที่มีฐานะ แต่เพราะเขาเป็นลูกคนโตภาระหน้าที่ ที่เขาต้องแบกรับ บางครั้งมันก็เหนื่อยมากเกินไป เหมือนจะมีแต่ก็ขาดอะไรไปเสมอ คำนี้ใช้กับผมได้เสมอ ยิ่งตอนที่ผมเสียคุณพ่อไปด้วยอุบัติเหตุ มันเหมือนชีวิตเหลือแค่ความว่างเปล่า ไร้ที่พึ่ง ผมเหลือแค่น้องชาย ที่เป็นครอบครัวของผมจริงๆ ชีวิตสีเทาๆ ที่หน้าค้นหา เหล้าก็กิน บุหรี่ก็สูบแต่รักสุขภาพ สะอาดเนี้ยบไปทั้งตัว มีคลับและฟิตเนสเป็นของตัวเอง ส่วนธุรกิจสีเทา ที่คุณลุงมอบหมายให้เขาดูแล คือกาสิโนแถบชายแดน งานพวกนั้นเขาเลี่ยงไม่ได้ เพราะป๋าเขาเลี่ยงมาแล้ว เลยตกเป็นหน้าที่ของเขา ที่จะต้องสานต่อธุรกิจของครอบครัว @ บ้านออโต้ “พี่ออโต้ ทำไมในตู้เย็นบ้านพ
last updateآخر تحديث : 2025-11-08
اقرأ المزيد
บทที่5
ออสตินพยักหน้าเข้าใจ“เออ ออสติน ตกลงแม็กซ์เวลกับนามินี่ยังไงกัน”“ไม่ยังไงนะครับ นามิจีบยาก ไม่สนใจใครไม่ใช่แค่แม็กซ์เวลนะครับ ปฏิเสธหมดไม่สนลูกใคร ตามตื๊อมากเจอด่า เอาเรื่องอยู่นะครับนามิ ว่าแต่พี่ถามทำไม”“เปล่าแค่สงสัย เห็นแม็กซ์เวลพูดทีเล่นทีจริงอยู่ตลอด คิดว่าคบกัน”“คบอะไรละครับ น้องเกรงใจเคเดน ถ้าแม็กซ์ไม่ใช่เพื่อนเคเดนนามิไล่กระเจิงไปแล้ว แต่ขนาดเกรงใจก็ยังพูดแรงใส่ตลอด แต่แม็กซ์มันก็ตามเรื่องตามราวแซวไปเรื่อย แต่ช่วงนี้มันก็มีคนของมันแล้วนะครับ คงไม่อะไรกับนามิแล้วล่ะ”ออโต้พยักหน้าเข้าใจ “งั้นผมกลับนะพี่ ไว้มาหาใหม่”“อืม”ช่วงเย็น ที่บ้านออโต้นามิมาถึงแล้ว ทำไมบ้านเงียบจัง เธอหอบข้าวของเดินเข้าไปในบ้านของออโต้ มีแม่บ้านเปิดประตูให้เธอ ไม่พูดไม่จากแล้วก็เดินหายไปไหนแล้วไม่รู้ของก็ไม่ช่วยถือ เธอหันไปหันมามองหาครัว บ้านจะใหญ่ไปไหนเนี่ย“ทางนี้ละกัน” ฉันเดาว่าจะเป็นครัว เดินเข้าไป ใช้จริงด้วยบ้านใหญ่ขนาดนี้ อยู่กี่คนเนี่ย เอาละเริ่มเลยละกัน ฉันคิดมาแล้วว่าจะทำเมนูอะไรให้เขาทานบ้าง เลยหันผัก และหั่นเนื้อมาแล้ว เหลือแค่มาปรุงให้สุกที่นี่ นามิปรุงอาหารไปร้องเพลงไปอย่างอารมณ์
last updateآخر تحديث : 2025-11-08
اقرأ المزيد
บทที่6 เจ้าจิ๋วจิ๋ว
@ H TO O CLUB“ยัยเด็กแสบนั่นทำอะไร”ออโต้นั่งอยู่ที่ห้องทำงานของเขา มองลงไปด้านล่าง วันนี้ออสตินกับเพื่อนๆ ของเขามานั่งดื่ม แล้วยัยเด็กนามิเอาแก้วอะไรออกมาจากกระเป๋า ออโต้มองจ้องอยู่แบบนั้น ด้วยความสงสัย“หึ!” พอเขาเห็นชัดว่าเจ้าหล่อนทำอะไร ถึงกับหัวเราะในลำคอออกมา คงจะเข็ดสินะ ถึงขั้นพกแก้วเยติมาเองนามิเคยเกือบโดนวางยาปลุกเซ็กซ์ พร้อมกับเดลล่า เขาเองเป็นคนที่ลากไอ้เวรนั้นไปกระทืบจนเกือบตาย ข้อหาที่เอายาเข้ามาในคลับของเขาออโต้เดินลงไปชั้นล่างโซนVIP เพื่อไปทักทายออสตินกับเพื่อนๆ“พี่ออโต้ สวัสดีครับ” ทุกคนทักทายเขา“สวัสดีทุกคน ตามสบายนะ”“วันนี้คนเยอะมากเลยนะพี่” ออสตินคุยกับพี่ชาย“อืม พวกนายมาก็ดีแล้ว วันนี้พี่อยากได้คนชิมไวน์อยู่พอดี มีไวน์ตัวใหม่อยากให้ลอง ถ้าพวกนายว่าดี พี่จะสั่งมา”“ยินดีเลยครับพี่ออโต้ เรื่องนี้ผมถนัด” มาร์วินรีบพูดออโต้ยิ้ม กวักมือเรียกพนักงานให้ไปหยิบไวน์มาให้เขา“เดลล่าดื่มได้ไหม เคเดนอนุญาตไหม” ออโต้หันไปถามเคเดน“ได้ครับพี่” เคเดนตอบหันไปยิ้มกับเดลล่า“เราละ จะดื่มด้วยไหม จะให้เทไวน์ในแก้วเยติก็ได้นะ” ออโต้พูดกับนามิทุกคนพากันหัวเราะ“พี่ๆ จะขำอะไรกัน
last updateآخر تحديث : 2025-11-08
اقرأ المزيد
บทที่7
ออโต้พยักหน้า แล้วขอตัวจากน้องๆ ลุกขึ้นเดินไปหาสาวสวยเซ็กซี่คนนั้น นามิมองตามแผ่นหลังกว้าง อย่างรู้สึกไม่พอใจ ทำไมต้องไม่พอใจ ไม่รู้สิตอบตัวเองไม่ได้ แต่เห็นแล้วรู้สึกหงุดหงิดขึ้นมา พี่ๆ ทุกคนชวนกันย้ายไปนั่งเล่นต่อที่ห้องสนุกเกอร์ เพราะตรงนี้เริ่มเสียงดัง สักพักพี่ออโต้กลับเข้ามาพร้อมกับพี่เพ็บ แนะนำเธอให้เดลล่ากับนามิรู้จัก พี่เพ็บแสดงออกว่าสนใจพี่ออโต้และเหมือนจะพยายามใกล้ชิดเขาตลอดเวลา นามิ คอยสังเกตทั้งคู่อยู่ตลอด จนเริ่มหงุดหงิดตัวเอง “เดลล่า ฉันขอกลับก่อนนะ” นามิกระซิบบอกเพื่อน “อ้าว! ทำไมรีบกลับ แกเป็นอะไรรึเปล่า” “เปล่า ง่วงนอน ไม่อยากกลับดึกด้วย เพิ่งจะได้ย้ายมาอยู่คนเดียว ไม่อยากให้คุณแม่เป็นห่วง” “นามิ กลับจริงดิ” เดลล่าจับมือเพื่อน “อืม” “เมารึเปล่า ขับรถกลับได้ไหมเนี่ย” “เมาอะไรละ เพิ่งดื่มไวน์ไปนิดเดียว ไปนะ พี่ๆ ค่ะ นามิขอตัวกลับก่อนนะคะ” เธอเอ่ยบอกทุกคน “ทำไมรีบกลับละ” ออสตินรีบถามน้อง “ง่วงแล้วค่ะ พี่ออสติน” ไว้เจอกันที่มหาลัยนะคะ ว่าจบก็บ๊ายบายทุกคน แล้วลุกขึ้นเดินออกไป ก่อนกลับนามิแวะเข้าห้องน้ำก่อน แล้วเดินมาที่รถลัมโบร์กีนีของเธอ ออโต้ยืนสูบบุหรี่อ
last updateآخر تحديث : 2025-11-08
اقرأ المزيد
บทที่8 แพ้คำว่าหนู
ออโต้นั่งมองเจ้าตัวจิ๋วที่วิ่งเล่นกระโดดไปมาตั้งแต่ลูกน้องเขาเอามาส่งให้ที่บ้าน ยังไม่ยอมหยุดเลย“นี่เจ้าจิ๋วนายนั่งเรียบร้อยเป็นไหม ไม่เหนื่อยบ้างรึไง กระโดดเป็นจิงโจ้เลย” เขารู้แล้วว่าเจ้าจิ๋วเป็นตัวผู้เพราะคุณหมอที่ฉีดวัคซีนบอกมา ยังอีกยังไม่เห็นหน้าคนช่วยเลี้ยงเลย ออโต้นั่งรอนามิ วันนี้วันอาทิตย์เธอควรจะมาได้แล้ว สักพักคนตัวเล็กขับรถเข้ามาในบ้านเขา นามิโผล่หน้ามาพร้อมกับหอบข้าวของที่ซื้อมาให้ลูกแมว แล้วก็มีแม่บ้านของออโต้ที่ออกไปช่วยถือของตามเข้ามาอีกหลายอย่าง นามิวางของลงมองเจ้าแมวตัวเล็กที่หยุดวิ่งเล่นมองมาที่เธอเหมือนกัน เหมี่ยว!“แหม! อย่ามาอ้อนจำฉันได้ด้วยเหรอ ไม่มอมแมมก็น่ารักดีนะ มานี่มาจะใส่ชุดให้ จะได้ไม่โป๊ะ” เธอหยิบชุดแมวสีชมพูออกมา แล้วก็ปลอกคออันเล็กสีชมพูเข้ากับชุด จัดการใส่ให้เจ้าแมวจิ๋วเรียบร้อย “ว้าว! ดูดีมีสกุลขึ้นมาเลยนะเรา”“นามิ”“ค่ะ”“เจ้านี้เป็นตัวผู้ หมอบอกตอนพาไปฉีดวัคซีน” ออโต้บอกเธอสีหน้านิ่งๆ “อ้าว! แล้วพี่ก็ไม่บอกก่อน”ออโต้ถึงกับแอบยิ้ม มองคนหน้างอ แล้วก็มองไอ้แมวตุ๊ด ที่วิ่งไปวิ่งมาไม่เกรงใจชุดกระโปรงเล้ย “ตั้งชื่อให้มันสิ เราเห็นมันก่อนพี่ใ
last updateآخر تحديث : 2025-11-08
اقرأ المزيد
บทที่9
“งั้นเอาเป็นว่า ถ้าพี่ออโต้จะออกจากบ้านก็ให้เจ้าจิ๋วกินอาหารก่อนแล้วค่อยออกไปแบบนั้นนะคะ แล้วที่นอนให้น้องนอนที่ห้องนั่งเล่นก็ได้ค่ะ”“แล้วถ้าพี่ไม่อยู่บ้านล่ะ บางทีพี่ก็ไม่อยู่หลายวันก็มีนะ”“อืม ถ้าแบบนั้นนามิค่อยมาเลี้ยงเจ้าจิ๋วจิ๋วให้ก็ได้ค่ะ”“ตามนั้น” ออโต้ตอบหน้านิ่งๆเธอเดินไปเก็บจานอาหาร ที่โต๊ะทานข้าว หึ! ไหนใครบอกว่าไม่กินของหวานกันนะ กินซะแกล้งเลย อร่อยละสิ นามิมองถ้วยของหวานที่หมดเกลี้ยงแล้วยิ้มอย่างพอใจ “….”เหตุการณ์ก่อนหน้านี้ ออโต้ชิมพาสตา คำแรก หืม! อร่อย ตามด้วยแซลมอน อร่อยสุดๆ ยัยนี้ต้องแอบใส่ผงชูรสแน่ๆ มะยมชิดลอยแก้ว ไม่เอาดีกว่า แต่ทว่า“นามิทำเองเลยนะคะ”คิดถึงคำพูดของเธอ เออลองสักคำก็ได้ เขาตักของหวานเข้าปาก หืม! ชื่นใจจังเลยแฮะ คำเดียวไม่มีอยู่จริง รู้ตัวอีกทีเขากินหมดถ้วยแล้ว ยัยเด็กแสบนี่ทำอะไรก็อร่อยงั้นเหรอ บ้าไปแล้ว นามิเก็บจานเสร็จเดินออกมาให้แม่บ้านเป็นคนทำความสะอาด ส่วนเธอรอทำเมื่อเย็นให้เขา เดินกลับมาเล่นกับเจ้าจิ๋วจิ๋วต่อ “พี่ออโต้คะ ทำไมบ้านพี่ดูมืดๆ ทึมๆ ไม่ค่อยมีสีสันเลย พี่แพ้ดอกไม้รึเปล่าคะ”“แพ้แค่กุ้ง”“โอเค งั้นขอจัดบ้านให้ได้ไหมคะ มาทีไร
last updateآخر تحديث : 2025-11-08
اقرأ المزيد
บทที่10 เพราะเขาเลือก
@มหาลัย“นามิ ทำไมช่วงนี้แกหายตลอดเลย ไปไหนกับใครบอกมา” เดลล่าถามคาดคั้นเมื่ออยู่ด้วยกันสองคน “หายตอนไหน ไม่ได้ทำอะไรสักหน่อย”“นามิฉันเพื่อนแก ฉันรู้แกไม่ปกติ” เดลล่าจ้องหน้าเพื่อนอย่างรอฟังคำตอบ “ก็ไม่มีอะไร ก็แค่อยู่กับพี่ออโต้”“ห๊ะ! นามิถามจริง” เดลล่าถึงกับตกใจอุทานเสียงดัง“แล้วแกจะเสียงดังทำไม ตกใจอะไรขนาดนั้น” “ก็นั้นพี่ออโต้นะ แกเอาจริงดิ นามิ”“ก็คิดว่าจะเล่นๆ หยอกๆ ขำๆ ไม่จริงจังอะไรหรอก” “แกเล่นได้เหรอนามิ พี่ออโต้ ไม่ใช้พี่ออสตินนะ”เดลล่าพูดแย้งเพื่อนขึ้นมา “ก็เขาหาเรื่องฉันก่อน ก็แค่อยากแกล้งคืน” “เขาทำอะไรแก”“ก็ไปบอกคนอื่นที่ฟิตเนสว่าฉันเป็นแฟน พอฉันไปถามก็บอกว่า พูดเพราะแค่สงสารได้ยินผู้ชายมาพูดถึงฉัน เหมือนพูดให้แบบนั้นก็บุญแล้วไงแกประมาณนั้น ถ้าให้ฉันเป็นแฟนจริงๆ เขาไม่เอาหรอกเพราะเขาเลือก ชิ! ฉันไม่ทนหรอกกล้าดียังไง” “นามิใจเย็น กล้าดียังไง ก็ยุ่งไม่ได้พี่ออโต้เลยนะ แกไม่กลัวเขาบ้างรึไง ฮะนามิ”“ไม่กลัว กะอีแค่พี่ออโต้ทำไมฉันต้องกลัว แกคอยดูนะเดลล่า ฉันจะทำให้เขามาสยบแทบเท้าฉันให้ได้”“แรงเกินยัยบ้านามิ แกไม่สนใจผู้ชายคนไหนเลยที่เข้ามา แต่ไปเล่นกับพี่ออโต้
last updateآخر تحديث : 2025-11-08
اقرأ المزيد
استكشاف وقراءة روايات جيدة مجانية
الوصول المجاني إلى عدد كبير من الروايات الجيدة على تطبيق GoodNovel. تنزيل الكتب التي تحبها وقراءتها كلما وأينما أردت
اقرأ الكتب مجانا في التطبيق
امسح الكود للقراءة على التطبيق
DMCA.com Protection Status