LOGIN3
ซ้ำรอย
ลีโอเดินลงจากรถหรูแล้วผิวปากเดินอย่างอารมณ์ดี เข้าไปในคลับที่เขากับเพื่อนนัดเจอกัน ซึ่งเป็นสิ่งที่เขากับเพื่อนในกลุ่มมักจะทำด้วยกันอยู่แล้ว ชายหนุ่มเดินผ่านทางเข้าฝ่าฝูงชนที่กำลังวาดลวดลายกันอยู่ ท่ามกลางเสียงเพลงที่ดังกระหึ่มจนแทบจะไม่ได้ยินเสียงพูดคุย
ชายหนุ่มเดินตรงไปยังโต๊ะประจำของเขาซึ่งตอนนี้มี อาชา สิงโต และเขมทัต ที่นั่งอยู่ก่อนแล้วโดยที่ข้างกายของเขมทัตกับสิงโตมี พลอยนภัส กับพิมพ์มาดา นั่งอยู่ข้างกัน สายตาคมไล่มองไปจนครบทุกคนแต่ก็ไม่พบกับคนที่ตัวเองกำลังมองหา
"ทำไมเพิ่งมาวะ" สิงโตเอ่ยทัก ลีโอหันไปค่อมศีรษะให้พิมพ์มาดา กับพลอยนภัสเล็กน้อยเพื่อเป็นการทักทายแล้วนั่งลงข้าง ๆ อาชาที่นั่งดื่มอย่างเงียบ ๆ
"ไปหาแม่มา"
"แม่? แม่ทูนหัวที่ไหนอีกวะ" เขมทัตแซวโดยไม่ได้ดูสายตาของอาชาเลยว่าไม่พอใจมากแค่ไหนกับสิ่งที่ได้ยินเพราะอาชาเคยเตือนลีโอแล้ว หากลีโอจะมั่วผู้หญิงคนอื่นแน่นอนว่าเขาไม่ยอมแน่ เพราะเขาไม่ชอบใช้อะไรร่วมกับใคร เว้นแต่...
เธอคนนั้นก็พอจะใช้ร่วมด้วยได้ แต่ลีโอก็ต้องเคารพกติกาของเขา อาชาเป็นคนไม่ชอบเรื่องพรรค์นี้ ไม่ชอบเรื่องชู้สาว คบซ้อน มั่วผู้หญิง เขาไม่ชอบจริง ๆ แม้เขาจะเป็นที่นิยมอยู่บ้างแต่เวลาที่เขาจะคบกับใครเขาเลือกแล้วเลือกอีก เช็กแล้วเช็กอีก แต่สุดท้ายคนพวกนั้นก็เข้ามาคบกับเขาเพื่อหวังอย่างอื่น เช่น การได้หน้าได้ตา ข้าวของเงินทอง จนเขาต้องเลิกราไป และไม่คบใครอีกจนมาจนถึงปัจจุบันนี้
ส่วนลีโอเขาเป็นคนเฟรนลี่ เจ้าชู้ เอาไม่เลือก แต่ว่าตั้งแต่ตอนไหนไม่รู้ที่เขาเริ่มรู้สึกเบื่อเรื่องพวกนี้ซึ่งเป็นช่วงเวลาก่อนที่เขาจะทรีซั่มกับเพื่อน และเธอคนนั้นหลายเดือนเลยทีเดียว เขาจึงมั่นใจว่าตัวเขาเองสะอาดมากพอ
"ไปหาแม่จริง ๆ พอดีแม่มาทำธุระแถวคอนโดกูเลยแวะไปหา" อาชายังคงเงียบก่อนจะยกแก้ววิสกี้ขึ้นดื่มพลางคิดไปว่าเขาเองก็สังเกตมาพักใหญ่แล้ว ถึงแม้ว่าลีโอจะชอบมีอะไรกับผู้หญิงไปทั่วแต่พักหลัง ๆ มานี้เขาก็มั่นใจในตัวเพื่อนอยู่ส่วนหนึ่งเหมือนกันว่าเพื่อนไม่ได้มั่วกับใครมานานพอสมควรแล้ว
"แล้วมากันแค่นี้เหรอน้องพลอย น้องพิมพ์"
"เดี๋ยวเอวาตามมาค่ะ" พลอยนภัสเป็นคนตอบ เพราะเธอเป็นคนชวนเอวามาเองแรก ๆ เพื่อนเธอไม่ยอมมา แต่พอเธอบอกว่าเลี้ยงเท่านั้นแหละเพื่อนเธอก็บอกทันทีว่าขอแต่งตัวแป๊บหนึ่งก่อน
ปกติแล้วเอวาชอบปาร์ตี้อยู่แล้ว น้อยครั้งที่เวลาเธอชวนมาแล้วเอวาจะปฎิเสธ ครั้งนี้ก็เช่นกัน พิมพ์มาดาลอบมองเพื่อนของคนที่ตามจิกเธอเป็นไก่อยู่บ่อยครั้งเหมือนกับว่าเขาสองคนกำลังรอคอยใครบางคนอยู่
"เดี๋ยวกูไปห้องน้ำก่อนนะ" ลีโอพูดแล้ววางแก้วเครื่องดื่มเอาไว้บนโต๊ะ ก่อนจะหยัดกายลุกขึ้นแล้วเดินตรงไปเข้าห้องน้ำ เขาผ่านหญิงสาวหลายคน ซึ่งบางคนเขาก็เคยฟาดมาแล้ว แต่ตอนนี้เขาไม่สนใจแล้ว
ชายหนุ่มจัดการกับตัวเองจนเรียบร้อยก่อนจะเดินกลับไปที่โต๊ะ ระหว่างทางกลับสายตาคมของเขาก็เห็นใครบางคนที่แต่งตัวโคตรจะเซ็กซี่ขับผิวของเธอที่ขาวอยู่แล้วเมื่อกระทบกับแสงไฟก็เป็นประกายสะกดให้ละสายตาไม่ได้ นมเป็นนม ตูดเป็นตูด ขาเรียวรับกับรองเท้าส้นสูง หญิงสาวยืนเต้นอย่างสนุกมือถือแก้วเครื่องดื่มเอาไว้ เต้นอย่างสนุกสุดเหวี่ยงโดยที่ตรงหน้ามีผู้ชายหน้าตาดีกำลังจ้องมองเธอแววตาเป็นประกาย
"เอวา" ลีโอรีบเดินเข้าไปหาทันทีเขาแทรกตัวขวางระหว่างเธอกับผู้ชายคนนั้น เขาไม่รู้ด้วยว่าคนนั้นจะรู้สึกยังไงแต่เขาไม่สนใจ
"เฮ้ย... คุณ ผู้หญิงคนนี้ของผม" ลีโอมองเหยียดทางหางตา ก่อนจะตอบชายหนุ่มคนนั้นกลับไป
"คนนี้ แฟนผม"
"คุณมั่วรึเปล่า มาแฟนอะไรเห็น ๆ อยู่ว่าเธอคนนี้มาคนเดียว"
"ถ้าคนนี้ของคุณ งั้นบอกชื่อเธอมาสิ" ลีโอไม่พอใจมากที่ชายหนุ่มคนนี้โมเมเอาว่าเธอเป็นของมัน
"ชื่อ ยาหยี"
"หึ แค่ชื่อยังตอแหลเลย" ขณะที่กำลังหันไปต่อปากต่อคำกับชายหนุ่มคนนั้น มือบางก็ลูบไล้แผงอกของเขาจากทางด้านหลัง เขาสะดุ้งเล็กน้อยแล้วค่อย ๆ เอี้ยวตัวไปมองใบหน้าสวยที่ตอนนี้แสนจะยั่วยวน ก่อนจะหันหน้ากลับมาลีโอยังย้ำกับผู้ชายคนนั้นอีก
"นี่แฟนกู อย่ามาเสือก!"
"ทำไมเมาแล้ว" เขาโน้มตัวไปกระซิบใกล้ใบหูของคนตัวเล็กที่กำลังเต้นอย่างเซ็กซี่อยู่ตรงหน้าของเขา ขณะที่มือหนาทั้งสองข้างก็จับประคองเอวบางของเธอเอาไว้แล้วลูบไล้มันเบา ๆ สะกดความรู้สึกบางอย่างของตัวเองเอาไว้
"เอวาไม่เมาสักหน่อยค่ะ เอวาแค่มาเต้น"
"แค่มาเต้น? งั้นจำพี่ได้มั้ย"
นิ้วชี้เรียวเล็กแตะที่ปลายคางของชายหนุ่ม เธอเม้มปากแน่นก่อนจะส่งยิ้มยั่วยวนออกไป พร้อมกับเลื่อนมือไปโอบลำคอหนาของลีโอเอาไว้ เอวาขยับใบหน้าสวยเข้าใกล้ใบหูของเขา
"พี่ลีโอ" ใบหูได้ยินเสียงเธอเรียกชื่อเขา ราวกับสติหลุดลอยออกไปเมื่อรับรู้ได้ถึงริมฝีปากที่ประทับตรงลำคอของเขา พร้อมกับความรู้สึกเจ็บเล็กน้อยที่เกิดขึ้นเพราะเธอกัดที่ลำคอของเขาเบา ๆ
"อะ!"
แขนเรียวกดท้ายทอยของคนตัวสูงตรงหน้า เธอเงยหน้าขึ้นเล็กน้อยรับริมฝีปากของเขาให้ประทับลงที่ปากของเธอ คนตัวเล็กเป็นคนเริ่มสอดแทรกลิ้นเล็กของเธอเข้าไปก่อน หยอกเย้ากับชายหนุ่มตรงหน้าจนเขาครางออกมาอย่างพอใจ
"มีสติใช่มั้ยเนี่ย" ผละปากออกแล้วถามเธออีกครั้ง เพราะเขาไม่อยากซ้ำรอยเดิมในครั้งนั้นเขาก็ถามเธอแบบนี้ แต่เธอไม่ได้ตอบเธอเลือกที่จะจูงมือเขากับอาชาออกไปแทน
"ลองจูบเอวาอีกทีได้มั้ย จะได้รู้ว่าเอวามีสติรึเปล่า" สายตายั่วเพศส่งตรงไปถึงคนตัวสูง ลีโอรั้งท้ายทอยของคนตัวเล็กเข้ามาใกล้แล้วประทับจูบลงไปอีกครั้ง เขาจูบเธอซ้ำ ๆ จูบจนเธอต้องตีเบา ๆ ที่อกแกร่งของเขาเพื่อให้เขาไว้ชีวิตเธอหน่อย
"พอใจมั้ย"
"พอใจค่ะ แต่ว่า..." แต่ว่า อะไร?
"เอวาต้องกลับไปหาเพื่อนแล้ว เสียดายจังนะคะคิดว่าจะมีเวลาสนุกด้วยกัน" พูดจบเธอก็บีบสิ่งที่กำลังพองตัวอยู่ใต้กางเกงของเขาเล่น แล้วเดินจากเขาไปทันที
นี่สินะ ที่เขาเคยได้ยินเพื่อนของเธอพูดถึงเธอว่า เธอชอบอ่อย ชอบยั่วยวนเรี่ยราด แต่ถ้าใครคิดจะแอ้มเธอมันเป็นเรื่องยากเพราะเธอมักจะเป็นคนแอ้มคนที่เธอพอใจมากกว่า
"เดี๋ยวนี้ ผู้หญิงไม่ใช่ตัวเลือกของผู้ชายแล้วจริง ๆ" เสียดายชะมัด 'มัน' ยังแข็งอยู่เลย
เมื่อกลับมาถึงบ้านครั้งนี้พวกเขาก็ยังคงอยู่คอนโดที่พ่อของเอวาซื้อเอาไว้ให้เหตุผลเพราะว่ามันเป็นความเคยชินของพวกเขาเองพวกเขาจึงยังไม่มีแผนที่จะซื้อบ้านเป็นหลัง อีกอย่างลูก ๆ ของเขาทั้งสองคนก็พอใจกับคอนโดที่นี่เป็นอย่างมาก เนื่องจากมีสิ่งอำนวยความสะดวกไว้อย่างครบครันแถมยังเรื่องของความปลอดภัยเรียกได้ว่าขั้นสูงเลยทีเดียว อีกอย่างเด็ก ๆ พวกนี้คุ้นเคยกับพนักงานที่นี่จึงยังไม่พร้อมที่จะไปสร้างสภาพแวดล้อมใหม่ ๆ ทุกอย่างในตอนนี้ไม่ว่าเขาทั้งสามคนจะทำอะไรมักจะไม่ได้นึกถึงตัวเองเป็นหลัก แต่จะนึกถึงลูกของตัวเองก่อนเสมอ"พี่มาวิน น้องนาทีมานอนได้แล้วลูก"ในตอนนี้ทั้งมาวิน และนาทีถูกจัดให้นอนอยู่ห้องเดียวกันพวกเขาตัดสินใจว่าหลังจากที่เด็ก ๆ ทั้งสองคนอายุครบ 10 ขวบถึงจะจับให้แยกห้องนอน และตอนนี้ทั้งสองคนก็ไม่ได้มีปัญหาอะไรแถมยังรู้สึกชอบด้วยที่ได้นอนห้องเดียวกันทั้งมาวิน และนาทีค่อย ๆ เดินเข้ามาในห้องอย่างช้า ๆ แล้วก็นอนในห้องนอนของตัวเอง จากนั้นไม่นานทั้งคุณป๊าแล้วก็คุณป๋าของตนก็มาประจำที่โดยสลับกันว่าลูกชายของลีโออาชาจะเป็นคนกล่อม ลูกชายของอาชาลีโอจะเป็นคนกล่อมนอน หรือเล่านิทานให้ฟังซึ่งจะสลับกั
71ตอนจบตึก ๆ ตึก ๆ ตึก ๆปึก!"จิ๊""นาทีถ้ายังวิ่งอีกพี่จะฟ้องคุณป๋านะ""พี่วิน พี่จะแกล้งน้องได้ลงคอเหรอ ห้ามแกล้งน้องนะ ถ้าแกล้งน้อง น้องจะฟ้องคุณป๋าเหมือนกัน"สองพี่น้องวัยไล่เลี่ยกันต่างก็ยืนอยู่ตรงกลางห้องทำงานของอาชาที่วันนี้รับหน้าที่ดูแลลูกชายทั้งสองส่วนลีโอกับเอวาทำหน้าที่ไปส่งคุณปู่ คุณย่าของเอวาที่สนามบินแทนคุณพ่อหนุ่มน้อยทั้งสองมาที่บริษัทของอาชาค่อนข้างบ่อย และถือได้ว่าเป็นขวัญใจของพนักงานเลยก็ว่าได้ด้วยหน้าตาน่ารักมีแววความหล่อตั้งแต่เด็กทั้งคนพี่ และคนน้อง แต่จะน่ารักต่างสไตล์กันออกไป แต่นั่นก็ไม่ได้ทำให้มีอุปสรรคแต่อย่างใดเพราะเด็กน้อยทั้งสองไม่ว่าจะดื้อรั้นมากแค่ไหนก็ไม่มีใครกล้าต่อว่าเหตุเพราะว่าเป็นลูกชายของประธานบริษัท"ทะเลาะอะไรกันอีกลูก"หลังจากที่อาชาประชุมเสร็จเขาก็เดินเข้ามาในห้องทำงานของตัวเองด้วยอาการเหนื่อยล้าเล็กน้อย และทันทีที่เห็นสภาพห้องก็รู้ได้เลยว่าห้องทำงานของเขาถูกเด็กน้อยสองคนยำเสียเละเทะแต่อาชาก็ไม่ได้ว่าอะไรเรื่องสปอยล์ลูกเขาไม่เป็นสองรองใครแน่นอนน้องมาวินเป็นลูกชายของลีโอเกิดมาก่อนน้องนาทีซึ่งเป็นลูกชายของเขาแต่เขาก็รักน้องมาวินเหมือนลูกใน
อาชาจะทนไม่ไหวอยู่แล้วแต่เขาต้องขอเธอก่อนทุกครั้งไม่ใช่ความมีมารยาทแต่เรียกว่าความใส่ใจเขาต้องการอยากให้เธอมีความสุขร่วมด้วยไปกับเขา เขาจึงได้พูดกับเธอออกไปแบบนั้น"พี่อาชามานั่งนี่ค่ะ" เอวาผละปากออกจากแก่นกายใหญ่ของลีโอก่อนจะขึ้นไปนั่งคร่อมอาชาที่ขึ้นมานั่งที่ปลายเตียงแล้วขยับเข้าไปที่กลางเตียงเอวาก็ขยับตามเธอคร่อมตัวเขาโดยที่แผ่นหลังของเขาพิงกับหัวเตียงอยู่เอวาค่อย ๆ กดตัวเองลงไปครอบครองความเป็นชายของเขาอย่างเชื่องช้าริมฝีปากบางกัดกลีบปากล่างเอาไว้ด้วยความเสียวซ่านเธอรู้สึกว่าเธอเสียวมากเกินไปเสียวจนแทบทนไม่ไหวจนต้องลดใบหน้าลงแล้วขบเม้มที่หัวนมอมชมพูของเขาขณะเดียวกันที่อาชาได้รับถึงความรู้สึกความเสียวซ่านนี้เขาก็ครางซี๊ดออกมาแผ่วเบามือสองข้างบีบเคล้นสะโพกผายของเธอจากนั้นไม่นานลีโอก็เดินไปซ้อนด้านหลังเธอ เขานั่งคุกเข่าลงคร่อมขาอาชาเอาไว้ในตอนนั้นเองที่เอวาหันมามองลีโอเล็กน้อยเธอพยักหน้าให้เขาแล้วใช้มือข้างหนึ่งเลื่อนลงไปดึงแก้มก้นของเธอบอกเป็นสัญญาณให้เขารู้ว่าเอาเข้ามาได้เลยภายในช่องทางเดียวกัน"พี่เอาเข้าเลยนะคะ"ลีโอดันแผ่นหลังบางให้ลงไปแนบกับหน้าอกของอาชาขณะเดียวกันลีโอก็ให้กดตั
70คืนเข้าหอร่างบางถูกอุ้มในท่าเจ้าสาวโดยอาชาที่เดินไปพร้อมกับมองใบหน้าสวยหวานของภรรยาหมาด ๆ ของตัวเองได้ตลอดระยะเวลาการเดินทางเขาเอา แต่จ้องมองใบหน้าสวยของเธอที่ไม่รู้ว่ามองกี่ครั้งต่อกี่ครั้งเขาก็ไม่เคยรู้สึกเบื่อมันเลยแม้ ตั้งแต่ครั้งแรกที่ได้มีอะไรกันกับเธอตั้งแต่วินาทีแรกที่ตัดสินใจว่าจะเอาเธอคนนี้เท่านั้นเป็นภรรยาคู่ชีวิตอาชาก็ไม่เคยมองหญิงสาวที่ไหนอีกเลยเฉกเช่นเดียวกันกับลีโอที่ตรงไปที่ห้องหออยู่ก่อนแล้วเขานั่งรออยู่บนเตียงที่มีกลีบกุหลาบโรยเอาไว้ทั่วเตียงเป็นรูปหัวใจ และแน่นอนว่าเตียงในครั้งนี้ไม่ใช่เพียงแค่เตียงคู่ธรรมดา แต่เป็นเตียงไซซ์พิเศษขนาดใหญ่สำหรับนอนได้ทั้งสามคนซึ่งหลังจากพิธีสำคัญในการส่งตัวเจ้าบ่าวเจ้าสาวเข้าหอแล้วทุกคนก็แยกย้ายกันไปเหลือเพียงแค่อาชา ลีโอ และเอวาที่อยู่ในห้อง ลีโอเดินไปรอที่เตียงส่วนอาชาก็อุ้มหญิงสาวขึ้นในท่าเจ้าสาวจากหน้าประตูห้องพักแล้วเดินมาที่เตียงนอนที่มีลีโอนั่งรออยู่"ในที่สุดพี่สองคนก็มีเมียเป็นตัวเป็นตนสักที""เอวาก็มีสามีเป็นตัวเป็นตนเหมือนกันค่ะ"ในตอนที่กำลังพูดจาหยอกล้อกันอยู่นั้นอาชาค่อย ๆ วางคนตัวเล็กลงบนเตียงนอนโดยลีโอยังคงนั่งอยู
69จบแล้วแต่งได้เวลาผ่านไปเนิ่นนานทั้งหน้าร้อน หน้าหนาว และหน้าฝนก็วนเวียนกันจนครบหนึ่งปีเต็มซึ่งวันนี้เป็นวันสุดท้ายที่เอวา และเพื่อนได้เรียนอยู่ที่มหาวิทยาลัยแห่งนี้ทุกคนออกจะเสียดายเล็กน้อยที่จะไม่ได้ใช้ชีวิตนักศึกษากันแล้วแต่ว่าทุกคนต่างก็ยินดีที่ทั้งตนเอง และเพื่อนได้เติบโตขึ้นมาอย่างดี ในสังคมที่ดี มีเพื่อนที่ดี มีคนรักที่ดี การโชคดีแบบนี้ไม่ได้เกิดขึ้นบ่อย ๆ ในหมู่มวลมนุษย์ แน่นอนว่าพวกเธอคือเศษส่วนน้อยที่ได้รับสิ่งดี ๆ เหล่านี้"สอบวันสุดท้ายวิชาสุดท้ายแล้วนะพวกเรา""ใช่ถ้าเรียนจบไปแล้วพวกเราต้องเจอกันบ้างนะ อย่างที่แฟนของพวกเราเจอกันบ่อย ๆ ไง" พลอยนภัสเป็นคนพูดขึ้นเพราะหากเธอเรียนจบแล้วเธอคงต้องกลับไปอยู่ต่างจังหวัดกับคุณพ่อของเธอแน่นอนว่าเพื่อนคนเดียวที่เธอจะได้เจอบ่อยที่สุดก็คงหนีไม่พ้นไข่มุกเพราะไข่มุกเป็นภรรยาของพ่อเธอ และเพื่
68เป่ายิงฉุบวันหมั้นผ่านพ้นมาแล้วในตอนนี้ทุกอย่างกลับสู่การเป็นปกติคุณปู่คุณย่ากลับบ้านที่ประเทศบ้านเกิดไปแล้วส่วนคุณพ่อของเอวาท่านยังคงทำงานที่สถานทูตไปด้วย คุณแม่ของอาชาไม่มายุ่งวุ่นวายอะไรกับลูกอีก และพยายามทำตัวเป็นภรรยาที่ดีแม้จะถูกสามีทำเมินไปมากกว่าเดิมก็ตาม ส่วนทางด้านพ่อแม่ของลีโอก็ขยันตั้งหน้าตั้งตาทำน้องสาวให้ลีโออย่างขะมักเขม้นถึงจะไม่เป็นผลแต่ทั้งสองคนก็ไม่ได้หวังอะไรไปมากกว่านี้เพราะการที่มีเอวาไม่อยู่ในครอบครัวของตัวเองก็ทำให้ทั้งสองคนมีความสุขมากแล้วกับความขี้อ้อนของลูกสะใภ้ที่เปรียบเสมือนลูกสาวในไส้ในตอนนี้ชีวิตประจำวันของทั้งอาชา และลีโอต่างไปจากเดิมเล็กน้อยเพราะเดิมทีพวกเขาทั้งสามคนสามารถโดยสารรถคันเดียวกันมาเรียนหนังสือด้วยกันได้แต่ว่าตอนนี้อาชากับลีโอโตเป็นผู้ใหญ่แล้วทั้งสองคนกลับไปช่วยกิจการของที่บ้าน และสืบทอดต่อบริษัทในส่วนของอาชาไปทางหนึ่ง ในส่วนบร







