บทที่ 4 ทดลองงาน

ด้วยเสียงเพลงที่ดังกระหึ่มประกอบกับบรรดานักท่องราตรีหลายคนที่กำลังวาดลวดลายอยู่รอบๆ ตัว จึงทำให้นับเก้าไม่ทันสังเกตุว่ามีสายตาคมคู่หนึ่งจับจ้องมาทางเธอ

และอีกไม่นานภัยร้ายที่ว่าก็ใกล้จะคืบคลานเข้ามาหาเธอมากขึ้นเรื่อยๆ

“เทียร์ มึงว่าครั้งนี้กูตัดสินใจถูกไหม” 

นับเก้าวางแก้วไวน์ในมือลงแล้วถามเพื่อนสนิทซึ่งมีเพียงคนเดียวในชีวิตด้วยสีหน้าเรียบนิ่ง ทว่าภายใต้ความนิ่งเฉยนั้นในอกกลับมีแต่ความว้าวุ่นกับสิ่งที่ตัวเองตัดสินใจทำลงไป

แล้วก็พึ่งมาถามความเห็นจากเพื่อน ทั้งที่รู้ว่ามันไม่สามารถย้อนกลับไปแก้ไขอะไรได้แล้ว…

“ทำไม? ไม่รักเขาแล้วเหรอ” 

มีไม่มากนักที่คนอย่างนับเก้าจะเกิดความลังเล แต่ครั้งนี้ทอรุ้งก็พอเข้าใจได้เพราะมันหมายถึงทั้งชีวิตของเพื่อนและผู้ชายอีกคนที่เพื่อนผูกใจรักมาเนิ่นนาน

“ไม่ใช่แบบนั้น” เฝ้ารอมาตลอดหลายปี เธอคงไม่เลิกรักเขาง่ายขนาดนั้นหรอก

“ผู้ชายคนนั้นเป็นของมึงมาตั้งแต่ต้น จะแต่งตอนนี้หรืออีกสองปีข้างหน้าเขาก็ต้องแต่งกับมึงอยู่ดี แล้วอีกอย่างครั้งนี้มึงก็ช่วยกู้หน้าให้บ้านนั้นเต็มๆ”

“แต่พี่รพีไม่เต็มใจ”

ทอรุ้งทำหน้าหน่ายใจใส่เพื่อนที่ยังอุส่าห์เห็นอกเห็นใจผู้ชายคนนั้น ซึ่งไม่เคยมาดูดำดูดีว่าที่คู่หมั้นของตัวเองเลยตลอดหลายปีที่ผ่านมา

นี่ถ้าหากนับเก้าไม่ได้รักผู้ชายคนนั้นจนฝังใจ เธอคงจะเชียร์ให้เพื่อนสนิทหาผัวใหม่ที่ดีกว่านี้

“รู้ตัวไหมไอ้นับว่าบทนางเอกไม่เหมาะสมกับมึงเท่าไหร่ จะประกาศแต่งพรุ่งนี้อยู่แล้วอย่ากังวลไปเลย”

ทั้งคู่ต่างสบสายตากันอีกครั้งเพื่อส่งกำลังใจให้กันและกันโดยไม่จำเป็นต้องพูด ภายใต้สีหน้าเรียบนิ่งของเพื่อนนั้นทอรุ้งทราบดีว่านับเก้าซุกซ้อนอะไรไว้บ้าง เธอทั้งสองคนแค่มองตาก็รู้ลึกถึงก้นบึ้งของหัวใจ

“ขอโทษนะครับ จะเป็นการรบกวนไหมถ้าผมจะขอชนแก้วกับคุณผู้หญิงทั้งสอง”

ในขณะที่สองสาวกำลังปรับทุกข์ หนุ่มหล่อหน้าใสที่ใครหลายคนต่างคุ้นหน้าคุ้นตาเป็นอย่างดีผ่านหน้าจอทีวี ก็เดินเข้ามาทักทายพร้อมกับโปรยยิ้มหวานหว่านเสน่ห์ให้ทั้งสองสาวอย่างทั่วถึง

“รบกวนค่ะ” นี่แหละวิธีปฏิเสธของคุณหนูนับเก้า

ไร้เยื่อใยสิ้นดี! 

คำตอบที่ได้รับทำเอาพระเอกหนุ่มหน้าหวานอื้ออึงไปพักใหญ่ ก่อนจะรีบดึงสติตัวเองกลับมา น้อยนักที่ ‘จิรายุ หรือเจเจ’ จะถูกผู้หญิงปฏิเสธจนหน้าหงาย

“เออ แหมมม…ต้องขอโทษคุณเจเจด้วยนะคะที่เสียมารยาท พอดีเพื่อนเทียร์ทะเลาะกับแฟนมาเลยหงุดหงิดนิดหน่อย”

ทอรุ้งที่ไหวตัวทันเลยช่วยพูดแก้หน้าให้เพื่อนสนิท เพราะไม่อยากมีปัญหากับดาราดัง ด้วยกลัวว่าจะส่งผลกระต่อธุระกิจที่กำลังจะเกิดขึ้นในภายภาคหน้า 

“ไม่เป็นไรครับ ผมไม่ถือโทษโกรธคนสวยๆ หรอก”

นัยน์ตาคู่หวานของพระเอกดังฉายแววผิดหวังออกมาเล็กน้อย เพราะหญิงสาวที่จิรายุเล็งไว้แต่แรกดันมีเจ้าของหัวใจไปเสียแล้ว

พระเอกหน้าหวานยืนคุยกับทอรุ้งอยู่พักใหญ่โดยมีนับเก้านั่งเป็นผู้ฟังที่ดี ก่อนชายหนุ่มจะขอตัวกลับไปยังโซนของตัวเอง

“ใครวะ? ทำไมมึงดูใส่ใจขนาดนั้น” เมื่อพ้นหลังแขกที่ไม่ได้รับเชิญนับเก้าจึงเอ่ยถามเพื่อน

“นั่นน่ะ คุณจิรายุหรือเจเจ พระเอกที่กำลังดังเป็นพลุแตกอยู่ตอนนี้ รบกวนคุณหนูนับเก้าติดตามข่าวบันเทิงสักนิดนึงนะคะ อย่านั่งส่องแต่กราฟตลาดหุ้น”

“ถ้ากูอ่านข่าวบันเทิงช่วงนี้ มึงอาจจะต้องหอบเงินไปประกันตัวกูที่คุก เพราะถูกจับโทษฐานดักตบดาราสาวที่กำลังตกเป็นข่าว”

คำว่าข่าวบันเทิงสะกิดหัวใจของนับเก้าอย่างจัง ใครบ้างจะอยากเข้าไปเห็นภาพบาดตาบาดใจของผู้ชายซึ่งเป็นว่าที่คู่หมั้นกับผู้หญิงอื่น นักข่าวก็ช่างสรรหาขุดภาพเสียเหลือเกิน

ประวัติความรักครั้งเก่าตั้งแต่สมัยทั้งคู่คบหาดูใจกันเมื่อสิบปีที่แล้วยังอุตส่าห์หามาเผยแพร่จนได้

“มาเลี้ยงฉลองที่จับผู้ชายแต่งงานได้เหรอ”

“พี่รพี…” แก้วไวน์ในมือนับเก้าเกือบล่วงหล่นเมื่อหันไปทางต้นเสียงแล้วเจอคนที่ไม่คิดว่าจะได้เจอที่นี่

หญิงสาวเหลือบมองผู้หญิงข้างกายเขาเล็กน้อย แล้วรีบเบนหน้าหนี เพราะทนมองท่าทีออเซาะนั่นไม่ไหว 

ผู้หญิงที่ยืนอยู่ข้างๆ รพีตรงนั้นควรเป็นเธอ…

และการกระทำรวมถึงการแสดงออกทั้งหมดของนับเก้าก็ตกอยู่ในสายตาของรพีตลอดเวลา ชายหนุ่มนึกกระยิ้มกระย่องในใจ รู้ดีว่าเธอหลงรักเขา ถึงได้ควงผู้หญิงคนอื่นมาทิ่มแทงใจเธอถึงที่ 

“ไม่ต้องทำหน้าดีใจขนาดนั้นก็ได้ที่เจอว่าที่สามี สรุปว่าไง… มาเลี้ยงสละโสดหรือมาอ่อยเหยื่อตามปกติ”

เมื่อครู่เขาเห็นไอ้หน้าหล่อคนนึงมาวนเวียนอยู่แถวๆ นี้ ก็แน่ละหล่อนทั้งสองสวยน้อยเสียเมื่อไหร่ หากรพีไม่รู้จักนับเก้ามาก่อนก็คงคิดอยากสานสัมพันธ์ 

“พี่รพี!” นับเก้าตะโกนแข่งกับเสียงเพลงเธอมองคนตรงหน้าด้วยแววตาเหลือเชื่อ เขาดูถูกเธอเกินไปมาก รพีเมื่อสิบปีก่อนไม่เคยหยาบคายกับเธอแบบนี้

“พี่พูดแรงเกินไปเหรอ คุณหนูนับเก้าถึงรับไม่ได้”

“ถ้าพี่ไม่มีธุระอะไรงั้นนับขอตัวก่อนนะคะ”

ทั้งทนดูและทนฟังต่อไปไม่ไหวจริงๆ รพีทำราวกับรื่นรมย์นักหนาที่ทำให้เธอฟิวส์ขาดได้  เขาเอาผู้หญิงมาเย้ยถึงที่ไม่พอ แต่ยังร้ายกาจพูดจากระแทกแดกดันเธอไม่หยุดต่อหน้าประชาชีมากมาย 

หากนับเก้าไม่หลบหลีกเธอต้องหลุดกิริยาไม่เหมาะสม แล้วเผลอทำสกุลพรสรวงเสื่อมเกียรติจนโดนผู้เป็นพ่อเล่นงานอีกแน่ๆ บ้าจริง! ทำไมเธอต้องคอยระวังนามสกุลที่ตัวเองไม่เต็มใจใช้ด้วยก็ไม่รู้

“เดี๋ยวสิ ไหนๆ เราก็จะแต่งงานกันแล้ว พี่มีเรื่องสงสัยอยากคุยด้วยหน่อย” 

แขนเรียวเล็กถูกรพีรั้งไว้ก่อนที่นับเก้าจะเดินหนีไป ทอรุ้งเห็นท่าไม่ดีเลยเตรียมจะเข้าไปห้าม ทว่าเพื่อนสนิทส่งสายตาบอกกลายๆ ว่าไม่เป็นอะไรเธอจึงยอมล่าถอย

“ไม่เป็นไรเทียร์  ไว้เดี๋ยวกูโทรหานะ”  ยังไม่ทันจบคำดีร่างเล็กบอบบางก็พลิวไปตามแรงกระชากของคนตัวโต

หากรพีหันกลับมามองเธอสักนิดเขาจะรู้ว่าการกระทำของเขามันสร้างความเจ็บปวดให้นับเก้าแค่ไหน 

“พี่รพีปล่อยก่อนนับเจ็บ! จะพานับไปไหนคะ”

“ขึ้นรถพี่จะพาเธอไปทดลองงาน”

เขาพยักเพยิดหน้าไปทางรถคันหรูที่จอดอยู่ แล้วปล่อยหญิงสาวให้เป็นอิสระตามที่เธอร้องขออย่างไม่ทันตั้งตัว จนร่างเล็กบนรองเท้าส้นสูงเกือบล้มลงไม่เป็นถ้า ยังดีที่นับเก้าถลาไปถึงรถเขาก่อนจึงพยุงร่างตัวเองไว้ทัน

‘ทดลองงาน’ อะไรของเขา?

คิ้วเรียวสวยขมวดกันยุ้งเหยิง ดวงตากลมโตมองหน้าชายหนุ่มสลับกับผู้หญิงคนนั้นที่รพีหนีบติดมาด้วย และวินาทีนั้นเองที่นับเก้าเริ่มเห็นเค้าลางไม่ได้

“นับไม่ไปไหนกับพี่รพีทั้งนั้น” 

จังหวะที่นับเก้ากำลังจะไหวตัวหลีกหนี คนใจร้ายก็กระชากเธอกลับมายืนตามเดิมด้วยแรงที่ไม่เบานัก ก่อนเขาจะจับร่างเธอยัดใส่เบาะหลังรถอย่างไม่ปราณี แล้วรพีกับหล่อนหุ่นอวบอั๋นคนนั้นก็รีบตามขึ้นมา 

รถคันหรูกำลังพุ่งทยานไปยังจุดหมาย… ซึ่งนับเก้าก็ไม่รู้เหมือนกันว่ามันคือที่ไหน