LOGINShare
บทที่ 118 ปรับความเข้าใจ
publish date:
2026-09-20 16:01:36
Latest chapter
เปลี่ยนชะตาคืนวาสนา บทที่ 147 ลงโทษคนผิด
ยามเช้าฟู่เสียนเย่ว์ตื่นมาอย่างไม่กระฉับกระเฉงเหมือนวันอื่น อากาศหนาวไม่มีคนร่างอุ่นร้อนมากอดนางเข้านอนเหมือนเช่นทุกคืน นางเริ่มรู้สึกไม่คุ้นชินเช่นกัน ฟู่เสียนเย่ว์แอบคิดว่าวิธีการเอาคืนเขาแบบนี้คงจะใช้ต่อไปไม่ได้แล้ว คงจะต้องหาวิธีอื่นนางครุ่นคิดหาวิธีลงโทษคนกระทำผิดแบบใหม่อย่างจริงจัง ในขณะที่สาวใช้ปรนนิบัตินางจนเปลี่ยนชุดเสร็จ ฟู่เสียนเย่ว์จึงเอ่ยถามผิงมามาว่า “เมื่อคืนท่านอ๋องย้ายไปนอนที่ไหน มีใครคอยปรนนิบัติหรือเปล่า”ผิงมามาอมยิ้มก่อนเอ่ยตอบว่า “พระชายาวางใจได้เพคะ ท่านเหิงจือคอยปรนนิบัติท่านอ๋องด้วยตนเอง ท่านอ๋องจึงไม่ลำบากมากนัก คราวแรกท่านอ๋องย้ายไปเตรียมนอนที่ห้องหนังสือของเรือนหน้า แต่ครึ่งคืนหลังท่านอ๋องเปลี่ยนใจย้ายมานอนที่ห้องหนังสือที่เรือนฟู่ฮวานี่เองเพคะ เมื่อรุ่งเช้าท่านเหิงจือบอกกับบ่าวว่าถ้าหากพระชายาตื่นแล้วให้คนไปบอกท่านอ๋องที่ห้องหนังสือ เมื่อครู่บ่าวจึงให้เสี่ยวหลันเป็นผู้ไปบอกท่านอ๋องแล้วเพคะว่าพระชายาตื่นนอนแล้ว”ผิงมามาเพิ่งพูดจบ เซียวอวี้หยวนก็เดินเข้าห้องมาอย่างเงียบสงบ เขามีท่าทางอิดโรยคล้ายคนนอนไม่พอ ไม่พูดอะไรกับผู้ใด เดินขึ้นเตียงและดึงม่านมุ้งคลุมเต
เปลี่ยนชะตาคืนวาสนา บทที่ 146 แต่งตั้งองค์รัชทายาท
วันนี้ในวังหลวงจัดงานฉลองพระชนมายุครบ 50 ชันษาของฮ่องเต้เซียวเกาตี้ ฟู่เสียนเย่ว์ไม่ได้ไปร่วมงานเลี้ยงในวังหลวงด้วย แม้ว่าอาการคงที่ไม่มีอะไรน่าเป็นห่วงแล้วกับการตั้งครรภ์ในครั้งนี้ แต่ภายในวังหลวงอะไรก็เกิดขึ้นได้ เซียวอวี้หยวนจึงไม่ยินยอมให้ฟู่เสียนเย่ว์ไปร่วมงานเนื่องจากความเป็นห่วงอากาศหนาวเย็นทำให้ดอกไม้ในสวนโดนหิมะแรกตกใส่เมื่อคืนนี้ ฟู่เสียนเย่ว์ทำได้เพียงเดินเล่นอยู่ในเรือนฟู่ฮวา ท่านหมอหลวงฉีแนะนำว่าช่วงนี้นางควรเริ่มเดินออกกำลังกายบ้างได้แล้ว เซียวอวี้หยวนจึงปล่อยให้นางเดินเองไม่ได้อุ้มนางไปไหนมาไหนอีกต่อไปผิงมามาเดินตามหลังฟู่เสียนเย่ว์ไม่ห่างอย่างห่วงใย และเอ่ยขึ้นเสียงเบาว่า “หม่อมฉันไปสืบได้เรื่องมาแล้วนะเจ้าค่ะว่าข่าวลือมาจากที่ไหน” ผิงมามามีสีหน้าลำบากใจ และสับสนเล็กน้อยฟู่เสียนเย่ว์หยุดเดินแล้วหันมามองผิงมามาอย่างสงสัย “ใครกัน แล้วเขาทำลายชื่อเสียงข้าเพราะอะไร”ผิงมามาก้มหน้าลงไม่กล้าสบตาพระชายา ความจริงนางไม่อยากนำความเรื่องนี้มาบอกกับพระชายาเลย แต่ท่านอ๋องรักพระชายามากถึงขนาดนี้ นางจึงมีความเชื่อว่าเรื่องที่ท่านอ๋องทรงทำไป คงไม่มีความประสงค์ร้ายแอบแฝงเป็นแน่ ผิงม
เปลี่ยนชะตาคืนวาสนา บทที่ 145 ช่วยเหลือสหายรุ่นพี่
ฟู่เสียนเย่ว์นั่งรอสองพี่น้องตระกูลสวี อยู่ในห้องอุ่นของเรือนฟู่ฮวา โดยมีผิงมามานั่งอยู่เป็นเพื่อน ส่วนเถียนมามายามนี้โดนฟู่อวี้ชิงรั้งตัวไว้ที่เรือนลี่หมิง เรือนที่เซียวอวี้หยวนเพิ่งตกแต่งใหม่และยกให้เป็นเรือนพักส่วนตัวของฟู่อวี้ชิงสวีหรูอี้และสวีหรูซานเข้ามาในห้องอุ่น เห็นฟู่เสียนเย่ว์นั่งกินผลไม้ดองอย่างเอร็ดอร่อย ทั้งสองมองหน้ากันอย่างสับสนเล็กน้อยก่อนจะทักทายกันตามธรรมเนียม“มีคนพูดกันว่าเจ้ามีภาวะครรภ์อ่อนแอ เหตุใดข้าจึงเห็นเจ้าหน้าตาผ่องใสไม่คล้ายคนเจ็บป่วยเลยเล่า” สวีหรูอี้เอ่ยถาม“นั่นนะสิ ในยามนี้มีข่าวลือว่าดวงพิฆาตนารีของจิ้นอ๋องกำลังทำงานอีกครั้งแแล้ว พระชายาที่เพิ่งแต่งงานได้สี่เดือนยามนี้ร่างกายอ่อนแอจนไม่สามารถลุกขึ้นมาเดินได้ ยามนี้ต้องนอนพักผ่อนอยู่แต่บนเตียงเท่านั้น” สวีหรูซานเอ่ยเล่าเรื่องข่าวลือ ก่อนจะสะดุ้งสุดตัวเพราะโดนสวีหรูอี้หยิกเตือนที่แขน“เจ้านี่นะ ปากไม่ดีใครใช้ให้เจ้าปากมาก ตีปากตัวเองแก้เคล็ดเดี๋ยวนี้” สวีหรูอี้เอ่ยเตือนน้องสาว สวีหรูซานหน้าเสียรีบตีปากตัวเองจนฟู่เสียนเย่ว์ต้องรีบเอ่ยห้าม“พอแล้วอย่าตีตนเองอีกเลย แค่เรื่องที่พูดเล่นกันเท่านั้น ความจริ
เปลี่ยนชะตาคืนวาสนา บทที่ 144 พักผ่อนบำรุงครรภ์
ฟู่เสียนเย่ว์พักผ่อนอยู่ในจวนจิ้นอ๋องที่เมืองหลินจืออย่างสบายใจ หมอหลวงฉีไม่วางใจในอาการของฟู่เสียนเย่ว์ วันต่อมาจึงเดินทางมาตรวจและปรับปรุงเทียบยาอีกครั้ง โดยมีเถียนมามาและผิงมามาคอยเฝ้าติดตามดูแลฟู่เสียนเย่ว์อยู่ข้างกายไม่ห่าง“ขอบคุณท่านหมออีกครั้งเจ้าค่ะ ที่มาตรวจข้าอีกรอบ” ฟู่เสียนเย่ว์เอ่ยอย่างเกรงใจ“พระชายาอย่าเกรงใจ ที่นี่ไม่ห่างจากบ้านของข้ามากนักหากมีอะไร พระชายาสามารถไปเชิญข้าได้ทุกเมื่อ วันนี้ไม่มีเลือดซึมเหมือนเมื่อวานจึงวางใจได้ แต่ชีพจรมงคลยังอ่อนเบา พระชายาจะต้องพักผ่อนให้มากงดเดินไปมา อาหารควรเลือกกินแต่อาหารรสอ่อนไปก่อน”เถียนมามาฟังอยู่ด้านข้างยังไม่วางใจ จึงเอ่ยถามอย่างเป็นห่วงว่า “ท่านหมอหลวงฉี ท่านช่วยจดข้อห้ามข้อควรระวังให้ข้าอีกครั้งเถิด ข้าได้ยินว่าครรภ์อ่อนแอ จึงรู้สึกไม่สบายใจ ข้าต้องต้มน้ำแกงบำรุงครรภ์ดีหรือไม่ หรือควรหายาอะไรมาเพิ่มดีไหมเจ้าคะ”หมอหลวงฉีเอ่ยด้วยรอยยิ้ม “ไม่ต้องกังวลใจ นี่คือครรภ์แรกของพระชายา อีกทั้งอายุครรภ์ยังน้อยหากไม่มีอะไรกระทบกระเทือนย่อมจะไม่มีปัญหา ยาบำรุงข้าเขียนเทียบยาไว้แล้ว อาหารช่วงนี้เน้นเป็นพวกไข่และปลาจะดีกว่า”“แต่ช่วงนี้
เปลี่ยนชะตาคืนวาสนา บทที่ 143 ข่าวดีของจวนจิ้งอ๋อง
เวลาผ่านไปช้าๆ คนในตำหนักชิงเสวียนต่างรอคอยอย่างกระวนกระวายใจ ท่านหมอหลวงฉีเดินเข้ามาภายในห้องอุ่นของตำหนักชิงเสวียนและทำการคารวะฮ่องเต้และฮองเฮาอย่างรีบร้อน ก่อนจะรีบเดินไปยังเตียงที่มีผ้าม่านกั้นอยู่เพื่อตรวจชีพจรฟู่เสียนเย่ว์ด้วยความเป็นห่วง เซียวอวี้หยวนรีบลุกขึ้นเดินไปยืนเฝ้าข้างเตียงอย่างร้อนใจ หมอหลวงฉีเมื่อได้จับชีพจรเสร็จ หันไปมองหัวหน้าหมอหลวงที่ยืนอยู่ด้านข้างเซียวอวี้หยวนด้วยแววตาสับสนเล็กน้อย“ข้าตรวจแล้วบางครั้งก็เจอบางครั้งก็ไม่เจอ จึงไม่กล้าวินิจฉัย จึงต้องลำบากท่านหมอหลวงฉีแล้ว”“ไม่เป็นไรไม่ลำบาก ท่านหัวหน้าหมอหลวงอย่าเพิ่งตำหนิตนเองเลย ชีพจรนี้ไม่อาจวินิจฉัยได้ง่ายจริงๆ แต่เป็นเพราะข้ารักษาพระชายาจิ้นอ๋องมาตั้งแต่พระนางยังเยาว์วัยจึงคุ้นเคยกับร่างกายของพระนางเป็นอย่างดี ทำให้ข้ากล้าวินิจฉัย” ท่านหมอหลวงฉีเอ่ยตอบหัวหน้าหมอหลวงแล้วเอ่ยปลอบใจอีกฝ่ายด้วยน้ำเสียงสุภาพและถ่อมตน ก่อนจะหันมาถามฟู่เสียนเย่ว์ด้วยน้ำเสียงมีเมตตาที่ทำให้ฟู่เสียนเย่ว์รู้สึกคุ้นเคย "พระชายาทรงมีระดูมาตามปกติไหม รอบเดือนของพระองค์มาครั้งสุดท้ายเมื่อไหร่”ฟู่เสียนเย่ว์มองใบหน้าแก่ชราของท่านหมอหลวง
เปลี่ยนชะตาคืนวาสนา บทที่ 142 ตะกละหรือเจ็บป่วย
ณ.พระตำหนักชิงเสวียนเมื่อเดินมาถึงพระตำหนักชิงเสวียน มามาเชิญนางไปพบกับสวีฮองเฮาในห้องอุ่น โดยให้ผิงมามาและเสี่ยวสืออีนั่งพักรออยู่ในห้องพักส่วนหน้าแทนฟู่เสียนเย่ว์เห็นสวีฮองเฮาทรงประทับนั่งอ่านตำราอยู่ เมื่อมองเห็นนางเดินเข้าห้องอุ่นมา ทรงรีบวางตำราลงแล้วหันมาส่งยิ้มอบอุ่นให้กับฟู่เสียนเย่ว์“ฟู่เสียนเย่ว์ถวายพระพรองค์ฮองเฮาเพคะ” ฟู่เสียนเย่ว์ย่อคารวะตามธรรมเนียมเต็มพิธีการ“เจ้ารีบมานั่งข้างข้าได้แล้ว ทำตัวตามสบายเถิด ในนี้มีแต่คนสนิทของข้าไม่มีผู้อื่น เจ้าคงหิวแล้วสินะเลยเวลาอาหารกลางวันมาสักพักแล้ว มามาเจ้าให้คนไปยกสำรับอาหารมาให้พระชายาเถิด” สวีฮองเฮาหันไปสั่งความกับมามาคนสนิท ก่อนจะหันมาพูดกับฟู่เสียนเย่ว์ต่อ“เจ้ามาคราวก่อนเห็นบอกว่าชอบแพะตุ๋น วันนี้ข้าสั่งให้ห้องเครื่องทำไว้เพื่อรอเจ้า ตั้งแต่ที่รู้ว่าเจ้าถูกเรียกเข้าวังเมื่อเช้า ฮ่องเต้ทรงเรียกเจ้ามาทำไมหรือ เจ้าโดนตำหนิหรือโดนลงโทษอะไรหรือไม่” สวีฮองเฮาเอ่ยถามอย่างเป็นห่วง“เสด็จแม่ทรงวางพระทัยได้เพคะ หม่อมฉันเพียงโดนตำหนิเรื่องข่าวลือในเมืองหลวงเล็กน้อย ไม่ได้โดนลงโทษอะไรเลยเพคะ” ฟู่เสียนเย่ว์เอ่ยตอบด้วยรอยยิ้ม แต่เห็นมา
You May Also Like
ซูเม่ย พระชายาเซียนแพทย์
Little_Hua เสี่ยวฮวา31.3K viewsชายาหมอเทวดาตัวแสบ: ดื้อรักท่านอ๋องเทพสงคราม
เย่ชิงขวง132.6K viewsยอดหญิงแกร่งของเฟิงอ๋อง
หูเทียนเสี่ยว343.8K viewsชะตารักนางรอ
เทียนเหอ75.0K viewsเกิดใหม่อีกครา อนุไร้ค่าขอทวงแค้น
เสี่ยวเยว่297 viewsชายาตาบอดของทรราช
ต้นไม้แห้ง125 viewsหวนกลับมาครานี้ข้าไม่รักท่านอีกแล้ว
ดอกไม้หนาม2.7K viewsจ้าวซิ่วเหริน บทนางร้ายนี้ข้าไม่ขอรับ
น้ำพริกหวาน2.0K views
