All Chapters of เปลี่ยนชะตาคืนวาสนา: Chapter 1 - Chapter 10

นายท่านใหญ่ฟู่ต้าหลาง ยืนมองเข้าไปในห้องที่บัดนี้น้องรอง ผุ้เป็นน้องชายของเขาและน้องสะใภ้รอง กำลังพูดอ้อนวอนขอร้องให้ฮูหยินผู้เฒ่ากลับไปพักผ่อนที่เรือนนอนก่อน บุตรสาวคนรองของเขากำลังนั่งร้องไห้เงียบๆ อยู่ข้างเตียง นัยน์ตาสวยแดงก่ำเพราะผ่านการร้องไห้มาหลายรอบแล้วบุตรสาวคนรองของรักและเอ็นดูฟู่เสียนเย่ว์มากกว่าผู้ใด ทั้งๆ ที่ในจวนนี้มีเด็กมากมายหลายคน ส่วนหนึ่งเป็นเพราะฟู่เสียนโหย่วและฟู่เสียนเย่ว์เป็นหลานสาวที่ฮูหยินผู้เฒ่านำมาเลี้ยงูที่เรือนฝูอันด้วยตัวเองเหมือนกันอีกส่วนหนึ่งน่าจะเป็นเพราะร่างกายของฟู่เสียนเย่ว์อ่อนแอ ป่วยไข้อยู่บ่อยครั้ง เนื่องจากตู้ซิวซยาผู้เป็นมารดาของฟู่เสียนเย่ว์คลอดเลี้ยงดูนางได้ไม่ถึง 6 เดือน จำเป็นจะต้องไปรับตำแหน่งรองแม่ทัพ ติดตามฟู่ซานหลางผู้เป็นสามีไปเฝ้าชายแดน ทิ้งทารกน้อยอายุ 6 เดือนไว้ให้ฮูหยินผู้เฒ่าฟู่เลี้ยงในปีนั้นจวนจงอู่โหว พยามดื้อดึงแย่งหลานสาวคนนี้ไปอยู่ที่จวนโน้น แต่ฮูหยินผู้เฒ่าตระกูลฟู่ไม่ยินยอม ฮูหยินผู้เฒ่ายืนยันว่านางจะเลี้ยงดูทารกน้อยไว้ที่เรือนของนางเอง สุดท้ายจวนจงอู่โหวที่มีฮูหยินผู้เฒ่าเป็นถึงองค์หญิงยังต้องยอมแพ้ แต่ท่างนั้นยังขอส่

ข้าฟื้นขึ้นมาในร่างเด็กน้อยผู้อ่อนแอ ร่างกายไร้เรี่ยวแรง แม้เพียงจะเอ่ยปากพูดก็ยากลำบาก จากการนอนฟังคนรอบกายเอ่ยถึงเด็กน้อยผู้นี้ ว่ายังไม่สามารถพูดคุยได้ ข้าตกใจมากข้าไม่อยากเป็นคนใบ้ พอได้ยินว่านางสมองช้ากว่าเด็กทั่วไปน้ำตาข้ายิ่งไหลในใจ ข้าไม่อยากเป็นคนปัญญาอ่อนนะจนกระทั่งมีคนพูดถึงบิดามารดาของเด็กคนนี้ ข้าจึงเพิ่งตระหนักว่าช่างน่ามหัศจรรย์ยิ่งนัก ข้าตายแล้วฟื้นมาเข้าร่างของบุตรสาวของแม่ทัพฟู่ซานหลางและรองแม่ทัพตู้ซิวซยา มีนามว่าฟู่เสียนเย่ว์นั่นเองย้อนกลับไปยามที่ข้าเดินทางมาแคว้นฉี ถึงแม้ขบวนเจ้าสาวจะมีผู้คนมากมาย แต่จิตใจของข้ามีแต่ความซึมเศร้า ปวดใจที่ต้องจากพระบิดาพระมารดา และเสด็จพี่ของข้า เสียใจที่สุดท้ายชะตาชีวิตก็เหมือนพี่หญิงองค์อื่นๆ ทั้งๆ ที่ข้าพยามทำตัวไม่โดดเด่นในยามที่ข้ารู้สึกเศร้าเสียใจอยู่ ตู้ซิวซยา เข้ามาพูดคุยปลอบโยนข้า เล่าเรื่องราวต่างๆ ของแคว้นฉีให้ข้าฟัง เล่าเรื่องราวของจวนจงอู่โหว บ้านเกิดของนาง การฝึกวรยุธของนาง การฝืนกฎข้อห้ามเข้าร่วมเป็นทหารในกองทัพ การพบรักและฝ่าฟันอุปสรรค จนสุดท้ายได้แต่งงานกับฟู่ซานหลาง เรื่องของบุตรชายที่อายุยังน้อยก็เป็นวรยุทธขั้

หลังจากนอนหลับฝันได้หนึ่งตื่น ข้ารู้สึกตัวเมื่อลืมตาขึ้นมา เผชิญหน้ากับหญิงชราผมขาวโพลนไปทั้งศีรษะ มวยผมของหยิงชราปักปิ่นแบบเรียบง่าย เข้ากับชุดสีขาวแบบเรียบ มีผ้าคาดหน้าผากประดับทับทิมสีแดงเม็ดใหญ่ บ่งบอกว่าหญิงชราผู้นี้มีฐานะสูงศักดิ์ นัยน์ตาของหญิงชราผู้นี้เอ่อคลอไปด้วยหยาดน้ำตา เมื่อมองสบตากับข้าก็กะพริบตา หยาดน้ำตาเหล่านั้นพลันแห้งหายไป“เย่ว์เอ๋อร์ เจ้าตื่นแล้ว...ยายรบกวนทำให้เจ้าตื่นหรือไม่”“ไม่..เจ้าค่ะ”“หลานยาย เจ้า...ในที่สุดก็พูดได้เสียที” เสียงแหบพร่าสั่นเครือน้อยๆ“ยายมาเยี่ยมเจ้าช้าไปแล้ว อยากจะมาตั้งแต่เมื่อคืนวาน แต่ท่านตาของเจ้าเอ่ยห้ามข้าเอาไว้ วันนี้ช่วงเช้าก็ยุ่งวุ่นวายหลายๆ เรื่อง นี่ป้าสะใภ้ใหญ่ของเจ้าก็มาด้วยนะ เจ้าดีขึ้นมากก็ดีแล้ว”“เย่ว์เอ๋อร์ ป้าสะใภ้ใหญ่มาเยี่ยมเจ้าแล้ว”ฟู่เสียนเย่ว์กระพริบตาแล้วคิดในใจว่าท่านป้าสะใภ้ผู้นี้ คงจะเป็นฮูหยินใหญ่จากจวนจงอู่โหว นางเดินขยับกายมาหยุดอยู่ข้างเตียงเพื่อทักทายข้า ข้าทำได้เพียงขยับตัวเพื่อจะลุกขึ้นนั่ง เหลียนฮวาที่คอยเฝ้าข้างเตียงอีกด้านก็รีบขยับตัวมาช่วยประคองข้าลุกขึ้นในทันที“ช้าๆ เด็กดีไม่ต้องรีบลุก” เสียงท่านย

ตู้ซิวเหยียน เร่งเดินทางไปชายแดนด้วยม้าเร็วโดยไม่หยุดพัก เขาเดินทางไปพร้อมกับทหารคู่ใจ ทหารกลุ่มนี้เป็นกองกำลังเล็กๆ แต่มีวรยุทธขั้นสูง ซึ่งทหารเหล่านี้ล้วนแต่เป็นคนของจวนโหวสารจากน้องชายของเขา ตู้ซิวเซิง ส่งมาเมื่อสองวันก่อน ในสารแจ้งว่าพบศพสาวใช้ข้างกายของน้องสาวแล้ว สาวใช้พวกนี้ล้วนมีวรยุทธสูงส่ง ปกติสาวใช้เหล่านี้รับใช้และเป็นผู้คุ้มครองน้องสาวของเขาแบบไม่ยอมห่างกายมาโดยตลอดตู้ซิวเซิงตรวจพบร่องรอยการต่อสู้เป็นวงกว้าง สุดท้ายเขาพบศพองครักษ์เงาของน้องสาว ทำให้ความหวังที่น้องสาวจะมีชีวิตรอดหมดลง เนื่องจากองครักษ์พวกนี้มีวรยุทธสูงมีฝีมือการต่อสู้ที่เก่งกาจ หากพวกเขาตายนั่นหมายถึงเจ้านายของพวกเขาคงจะไม่รอดแล้วตู้ซิวเซิง จึงส่งสารแจ้งข่าวร้ายกลับจวนตระกูลฟู่เพื่อให้เตรียมจัดพิธีศพ กฏทหารของจวนจงอู่โหว หากผู้ใดโดนจับเป็นเชลยให้สังเวยชีวิตตัวเองทันที เพื่อป้องกันการทรมานในการรีดความลับกองทัพ ถ้าหากน้องสาวของเขาถูกจับ นางย่อมจะทำตามกฏนี้อย่างแน่นอน เหมือนน้องชายของเขา อีกสองคนที่ตายไปก่อนนี้แต่ตอนนี้ตู้ซิวเหยียนไม่อยากคิดว่าน้องสาวตายไปแล้ว ถ้าหากโดนจับเป็นเชลย เขาไม่อยากให้น้องสาวทำตา

จิ้นอ๋องคือองค์ชายหกของแคว้นฉี เป็นพระโอรสของฮ่องเต้เซียวเกาตี้ที่กำเนิดจากสวีฮองเฮา จิ้นอ๋องมีพระนามว่าเซียวอวี้หยวน มีพี่น้องกำเนิดจากพระมารดาเดียวกันคือ องค์ชายสี่เยวี่ยอ๋องและองค์ชายเก้าโซ่วอ๋องปีนี้จิ้นอ๋องเซียวอวี้หยวนทรงมีอายุ 16 ปี ได้รับพระราชทานสมรสกับองค์หญิงสิบสี่เว่ยหมิงเย่ว์ ของแค้วนเว่ย จิ้นอ๋องทรงยอมรับการสมรสครั้งนี้ เพราะถึงอย่างไรเขาก็โดนจับแต่งงานอยู่ดี แต่งกับใครย่อมจะเหมือนกันการแต่งงานของจิ้นอ๋องในครั้งนี้เสด็จแม่ของพระองค์ทรงตื่นเต้นเป็นพิเศษ ทรงส่งภาพวาดขององค์หญิงเว่ยหมิงเย่ว์มาให้ดู และเอ่ยชมให้ฟังว่าองค์หญิงสิบสี่งดงามมากเพียงใด แต่งดงามอย่างไร จิ้นอ๋องก็ไม่ได้นำมาดู เพราะสำหรับจิ้นอ๋องหญิงสาวทุกคนก็มีหน้าตาเหมือนกันไปหมดการสมรสครั้งนี้ ฮ่องเต้เซียวเกาตี้ ทรงสั่งการให้แม่ทัพฟู่ซานหลางและรองแม่ทัพตู้ซิวซยา ซึ่งคอยเฝ้าชายแดนตะวันออกรับหน้าที่ส่งของหมั้นหมาย แคว้นเว่ยก็ตอบรับการหมั้นหมายและจัดขบวนเจ้าสาวเพื่อเดินทางมาแต่งงานที่แคว้นฉีด้วยความยินดี แต่การเชื่อมสัมพันธ์ครั้งนี้ น่าจะไปสร้างความไม่ยินดีให้กับใครบางคน หรืออาจจะมีคนไม่พอใจหลายคน สุดท้ายงานสมรสคร