Chapter: บทที่ 196 เดินทางไปเมืองซีโจวความโปรดปรานที่มากเกินไปของฮ่องเต้หยางตี๋ย่อมจะไม่ส่งผลดีต่อคนที่ได้รับสักเท่าไหร่นัก พระชายาเอกฉินซูเซียวในอี้อ๋องช่วยพิสูจน์ในเรื่องนี้ได้ เพราะก่อนหน้านี้ฮ่องเต้หยางตี๋ทรงแสดงความตื่นเต้นและดีพระทัยที่กำลังจะมีหลานชายหรือหลานสาวคนแรกอย่างเปิดเผย เมื่อทรงรู้ข่าวว่าพระชายาฉินซูเซียวตั้งครรภ์แล้ว ฝ่าบาทก็ทรงรีบส่งของขวัญมากมายไปพระราชทานให้แก่หลานชายหรือหลานสาวที่ยังไม่ถือกำเนิดยังจวนอี้อ๋องเป็นจำนวนมาก แต่สุดท้ายแล้วครรภ์นี้พระชายาฉินซูเซียวก็รักษาเอาไว้ไม่ได้ มิหนำซ้ำท่านหมอหลวงหลายคนยังเอ่ยคำวินิจฉัยว่าในอนาคตพระชายาเอกฉินซูเซียวมีโอกาสน้อยมากที่จะตั้งครรภ์ใหม่ได้อีกครั้งเมิ่งเถียนซีรับฟังข่าวนี้ด้วยความรู้สึกสงสารฉินซูเซียวอยู่บ้าง แต่เมื่อหยางเฟิ่งเจี๋ยเอ่ยเตือนนางว่า “พระชายาเอกของอี้อ๋องคนนี้เดิมทีก็ไม่ใช่สตรีที่แสนดีอยู่แล้ว เสด็จพี่ใหญ่ของเรามีพระชายารองและอนุตั้งหลายคน แต่ผ่านมานานหลายปียังไม่มีสตรีคนใดในจวนอี้อ๋องที่ตั้งครรภ์เลยสักคนเดียว เราคิดว่าพระชายาเอกฉินซูเซียวผู้นั้นคงจะลงแรงไปกับเรื่องนี้อยู่ไม่น้อย”“แต่ในเมื่อนางตั้งครรภ์ใหม่ได้ยากแบบนี้ ในอนาคตข้างหน้า นางคงจะต
Terakhir Diperbarui: 2026-07-20
Chapter: บทที่ 195 จัดงานเลี้ยงปีใหม่ในฐานะพระชายางานมงคลของเมิ่งเซวียนอี้จบลงไปได้เพียงสองสัปดาห์ต่อมาก็จะเป็นวันส่งท้ายปีเก่าเตรียมงานฉลองต้อนรับปีใหม่ ในปีใหม่นี้เมิ่งเถียนซีมีฐานะเป็นนายหญิงของจวนซานอ๋องแล้ว นางจึงต้องจัดเตรียมงานฉลองคืนข้ามปีให้แก่จวนซานอ๋อง เพื่อให้พวกบ่าวและสาวใช้ที่อยู่ในจวนได้เฉลิมฉลองในเทศกาลมงคลร่วมกัน“…ท่านพ่อบ้านใหญ่บอกกับข้าว่าปีก่อนๆ ท่านอ๋องแค่แจกถุงเงินถุงทองมอบรางวัลพิเศษให้แก่พวกบ่าวและสาวใช้เท่านั้น ไม่ได้มีการจัดโต๊ะเลี้ยงอาหารและจ้างมหรสพมาทำการแสดงภายในจวนเพคะ” ไฉ่เสียนก้มหน้ารายงานความคืบหน้าของการจัดเตรียมงานและเล่าเรื่องที่จวนซานอ๋องเคยจัดงานเลี้ยงฉลองปีใหม่ให้เมิ่งเถียนซีฟังอย่างละเอียด“เทศกาลเฉลิมฉลองแบบนี้จะปล่อยให้ทุกคนภายในจวนต้องผ่านคืนข้ามปีไปอย่างเงียบเหงาโดยไม่มีการเลี้ยงเฉลิมฉลองได้อย่างไร การแสดงมหรสพจะไม่มีก็ช่างเถิดแต่อย่างน้อยภายในจวนก็ควรจะมีเสียงเพลงมาบรรเลงเพื่อสร้างบรรยากาศรื่นเริง อาหารมงคลควรจะมีการจัดโต๊ะเลี้ยงอาหารสักเก้าชนิด ควรจะมีอาหารประเภทเนื้อเห็ดเป็ดไก่ อาหารที่ทำมาจากเนื้อหมูและเนื้อปลา รวมไปถึงอาหารที่มีผักใบเขียวเพื่อแก้เลี่ยนอีกด้วย ของหวานย่อมจะต้องมีขนมแป
Terakhir Diperbarui: 2026-07-20
Chapter: บทที่ 194 งานมงคลของเมิ่งเซวียนอี้งานมงคลของคุณชายใหญ่ตระกูลเมิ่งถูกจัดขึ้นอย่างยิ่งใหญ่ แต่ทว่ามีหลายคนแอบนินทาว่าตระกูลเมิ่งมีความลำเอียง จัดงานมงคลของบุตรสาวทั้งสองคนส่งออกเรือนได้อย่างยิ่งใหญ่กว่างานมงคลเพื่อรับลูกสะใภ้เข้าเรือนเสียอีก เมิ่งเถียนซีมาได้ยินคนกำลังพูดนินทาเรื่องนี้อยู่พอดีจึงเอ่ยขึ้นว่า“ฮูหยินท่านนี้เข้าใจผิดเสียแล้ว การที่ท่านเอ่ยวาจาผิดๆ แบบนี้ออกมาแสดงว่าท่านไม่ใช่สตรีที่มีความรู้กว้างขวาง ท่านจึงดูไม่ออกว่างานมงคลของพี่ใหญ่ของข้าพิเศษที่ใด และท่านพ่อกับท่านแม่ของข้าทุ่มเทเพื่องานมงคลของพี่ใหญ่มากมายเพียงใด”“พระชายาเอกเมิ่งเถียนซี! หม่อมฉันคำนับพระชายาเพคะ”ฮูหยินกลุ่มนั้นรีบร้อนคำนับเมิ่งเถียนซีตามธรรมเนียมในขณะที่เมิ่งเถียนซีเอียงหูไปฟังไฉ่เสียนเพื่อจะได้รู้ว่าฮูหยินที่พูดนินทาว่าตระกูลเมิ่งจัดงานมงคลของเมิ่งเซวียนอี้อย่างลำเอียงเป็นใคร“ฮูหยินทุกท่านทำตัวตามสบายเถิด พวกท่านเป็นแขกของจวนตระกูลเมิ่งจึงนับได้ว่าเป็นแขกของข้าด้วย” เมิ่งเถียนซีพูดกับฮูหยินทุกคนด้วยน้ำเสียงมีไมตรีจิตที่ดี ก่อนจะหันไปพูดกับสตรีที่เอ่ยนินทาการจัดงานมงคลของตระกูลเมิ่งว่า “ท่านคือฮูหยินสามตระกูลซ่งใช่หรือไม่”“เอ่อ…ใช
Terakhir Diperbarui: 2026-07-18
Chapter: บทที่ 193 ความสัมพันธ์พี่น้องที่ดีเดือนสิบสองของแคว้นจื่อหยวนเป็นช่วงเวลาที่หนาวเย็นมากที่สุด หลังจากที่มีพายุหิมะพัดผ่านการสัญจรบนท้องถนนเริ่มกลับมาคึกคักอีกครั้ง ตระกูลสวีจึงฉวยโอกาสนี้รีบเดินทางออกจากเมืองติ้งมุ่งหน้าสู่เมืองหลวงเพื่อมารอร่วมงานมงคลของคุณชายใหญ่ตระกูลเมิ่งและคุณหนูหกตระกูลกู้หลังจากเดือนแปดที่จวนตระกูลเมิ่งจัดงานมงคลอย่างยิ่งใหญ่เพื่อส่งคุณหนูสามเมิ่งซูเหวินแต่งงานออกเรือนไปยังตระกูลเซี่ย จวนตระกูลเมิ่งก็ปิดประตูใหญ่งดรับแขก ทั่วทั้งจวนอยู่กันอย่างสงบจวบจนใกล้จะถึงกำหนดวันมงคลของคุณชายใหญ่เมิ่งเซวียนอี้ ประตูใหญ่ของจวนตระกูลเมิ่งจึงเปิดต้อนรับแขกอีกครั้งเมิ่งเถียนซีไม่ได้ออกไปรอต้อนรับท่านตาและท่านยายที่หน้าประตูเมืองหลวง เนื่องจากฐานะที่สูงส่งของนางถ้าหากออกไปปรากฏตัวที่ประตูเมือง ญาติพี่น้องจำเป็นต้องคุกเข่าให้นางตามธรรมเนียมท่ามกลางสายตาของผู้คนมากมาย ดังนั้นเมิ่งเถียนซีจึงมารอต้อนรับแขกอยู่ที่จวนตระกูลเมิ่งแทนเมื่อท่านผู้เฒ่าทั้งสองของตระกูลสวีมาถึงห้องโถงของเรือนหลักตระกูลเมิ่งและพบว่าซานอ๋องหยางเฟิ่งเจี๋ยกับพระชายาเอกเมิ่งเถียนซีพำนักรออยู่ที่นี่ ท่านผู้เฒ่าทั้งสองเตรียมจะคุกเข่าทั้งหยางเฟ
Terakhir Diperbarui: 2026-07-18
Chapter: บทที่ 192 เริ่มแยกย้ายไปใช้ชีวิตของตนเองชีวิตคู่มีหลากหลายรสชาติ บางวันมีรสหวาน บางวันมีรสขม บางวันมีรสชาติเผ็ดร้อนจนแทบจะแผดเผาคนรอบกายไปด้วย แต่บางวันก็มีรสเค็ม…โดยเฉพาะวันไหนที่เมิ่งเถียนซีขยันจะทำอาหารให้หยางเฟิ่งเจี๋ยกิน เขาจะเป็นคนที่ใกล้ชิดกับรสชาติเค็มมากเป็นพิเศษ… ส่วนรสชาติเปรี้ยวนั้นส่วนใหญ่จะมาจากหยางเฟิ่งเจี๋ยเป็นหลักท่านอ๋องผู้นี้ค่อนข้างมีความหึงหวงพระชายาของตนเองค่อนข้างมาก แม้แต่สาวใช้ที่หน้าตาดี ถ้าหากเมิ่งเถียนซีเผลอตัวมองคนงามมากเกินไป เขาก็มักจะกลายร่างเป็นไหน้ำส้มแทบจะทันที“บทบาทหึงหวงแบบนี้ ควรจะเป็นหม่อมฉันที่แสดงมากกว่าใช่หรือไม่เพคะ” เมิ่งเถียนซีเอ่ยถามหยางเฟิ่งเจี๋ยด้วยน้ำเสียงอ่อนใจ เมื่อนางรับรู้ถึงความไม่พอใจของเข้าได้ในช่วงเช้าของวันหนึ่ง“เราไม่ได้หึงหวง แต่เราไม่พอใจ สาวใช้รอบกายของเจ้ามีแต่คนที่มีอายุน้อยและหน้าตาดีทุกคน ดูเอาเถิดเมื่อไม่กี่วันก่อนเราเอ่ยเตือนเจ้าว่า ในจวนซานอ๋องไม่มีแม้แต่แม่เฒ่าสูงวัยมาคอยทำหน้าที่กำกับดูแลเรื่องราวภายในจวน เราจึงอยากให้เจ้ารับคนใหม่เข้ามาภายในจวนเพิ่มขึ้น แต่เจ้าช่างดียิ่งนัก! กลับคัดเลือกแต่สาวใช้ที่มีหน้าตาดีและมีอายุยิ่งน้อยลงไปกว่าเดิมเสียอีก”“สาว
Terakhir Diperbarui: 2026-07-17
Chapter: บทที่ 191 อยากหนีไปใช้ชีวิตคู่ที่สงบสุขหยางเฟิ่งเจี๋ยเดินกลับมากินอาหารมื้อเย็นที่เรือนจันทร์ส่องช้ากว่าตามปกติ เขาแอบตั้งความหวังว่าเมิ่งเถียนซีจะยังคงนั่งรอเขาอยู่ที่ห้องโถงเพื่อรอกินอาหารมื้อเย็นร่วมกันกับเขาเหมือนที่นางเคยทำ แต่เมื่อเขาเดินเข้ามาด้านในห้องโถงแล้วมองไม่เห็นนางกำลังนั่งรออยู่ ภายในใจมีทั้งความรู้สึกผิดหวังและมีความรู้สึกโล่งใจคละเคล้าปะปนกันไป“พระชายากินอาหารมื้อเย็นแล้วอย่างนั้นหรือ”“พระชายาทรงกินอาหารมื้อเย็นมาจากข้างนอกจวนแล้วเพคะ ในวันนี้พระชายาทรงปิดหอฮ่าวชือเพื่อเลี้ยงอาหารคนที่พาออกไปทำภารกิจด้านนอกเพคะ ดังนั้นพระชายาจึงกินอาหารมื้อเย็นร่วมกับพวกเขาด้วยเพคะ” ไฉ่หงก้มหน้าเอ่ยตอบแล้วจึงรีบขยับตัวเดินถอยห่างเพื่อให้ความเป็นส่วนตัวแก่หยางเฟิ่งเจี๋ย“อืม…”หยางเฟิ่งเจี๋ยส่งเสียงรับรู้ในลำคอแล้วก้มหน้าลงกินอาหารมื้อเย็นตามลำพัง อาหารเย็นมื้อนี้จบลงอย่างฝืดคอ หยางเฟิ่งเจี๋ยกินไปเพียงไม่กี่คำแล้วจึงวางตะเกียบลงก่อนจะหันไปถามสาวใช้คนเดิมอีกครั้งว่า “ในยามนี้พระชายาอยู่ที่ใด”“พระชายาทรงอยู่ในห้องนอนด้านในแล้วเพคะ ในวันนี้พระชายาต้องออกไปข้างนอกคงจะรู้สึกเหน็ดเหนื่อยมากพอสมควรจึงพักผ่อนเร็วกว่าปกติเพคะ”
Terakhir Diperbarui: 2026-07-17
Chapter: บทพิเศษ 2เหล่าสาวใช้คนสนิทของเฉินเป่าหนิงล้วนแต่งงานออกเรือนกันไปหมดแล้ว มีเพียงตงฮัวถูกรั้งเอาไว้ให้เป็นหมัวมัวข้างกายของเฉินเป่าหนิงเนื่องจากตงฮัวแต่งงานกับสวีหยุน ฐานะของตงฮัวและสวีหยุนจึงแตกต่างจากบ่าวไพร่คนอื่นๆสาวใช้ข้างกายของเฉินเป่าหนิงถูกผลัดเปลี่ยน คนเก่าไปคนใหม่มา แต่ตงฮัวกลับอยู่ข้างกายของเฉินเป่าหนิงไม่ยอมจากไปเหมือนสาวใช้คนอื่นๆ นางจึงมีอำนาจที่สุดในจวนเหวินหยวน เหนือกว่าพ่อบ้าสวีที่ดูแลเรื่องราวทั่วไปภายในจวนด้วยซ้ำในยามนี้ตงฮัวยืนท้องโตอยู่ที่เรือนกลางธารากับสวีหยุนและพูดขึ้นด้วยสีหน้าจริงจังว่า“เห็นทีเรือนกลางธาราจะเล็กไปเสียแล้ว”“ประเดี๋ยวข้าจะบอกเรื่องนี้ต่อท่านอ๋องเอง เจ้าอย่ากังวลใจในเรื่องนี้อีกเลย เจ้ากำลังตั้งครรภ์รีบไปพักผ่อนเถิด”“ท่านไม่ต้องเป็นห่วงข้า ช่วยกำชับเจ้าเห่าฟ้าว่ามันช่วยดูแลควบคุมลูกๆ ของมันอย่าให้เห่าเล่นไปทั่ว บ่าวไพร่ที่ไร้พลังลมปราณกระอักเลือดจนบาดเจ็บสาหัสมีคนเกือบตายไปหลายคนแล้ว”“ได้ๆ ข้าจะทำตามที่เจ้าบอก” สวีหยุนรีบตอบรับคำของตงฮัวอย่างเชื่อฟังเจ้าเห่าฟ้ายืนฟังอยู่ด้านนอกของเรือนกลางธารามันมองสวีหยุนด้วยแววตาเหยียนดหยาม แค่มันมองดูคนทั้งคู่ก็
Terakhir Diperbarui: 2026-07-19
Chapter: บทพิเศษ ตอนที่ 1“ชีวิตนี้ข้าจะไม่แต่งงาน” คำพูดนี้ของเฉินจื่อเฮ่าที่ตะโกนลั่นบอกกับทุกคนด้วยน้ำเสียงหนักแน่นจริงจังแต่ผ่านไปเพียงสามปีเท่านั้นเขาก็ยอมกลืนน้ำลายตนเองและเริ่มยอมให้ผู้หัวเราะเยาะเย้ยอย่างกล้าหาญ ถ้าหากเขาไม่ยอมทนแล้วจะยินยอมปล่อยให้นางแต่งงานออกเรือนไปกับผู้อื่นอย่างนั้นหรือ แต่เรื่องนี้เขารู้สึกทนรับไม่ได้จริงๆรัชศกชางหลงปีที่ห้า เมืองต้าโจวเมืองหลวงของแคว้นเฉียนมีงานมงคลที่ยิ่งใหญ่งานหนึ่งเกิดขึ้นแม่ทัพเฉินแห่งทิศประจิมกำลังจะแต่งงานของบุตรสาวแม่ทัพเจิ้งซานแห่งทิศทักษิณ คนหนึ่งเป็นหลานชายคนสำคัญของพระหมื่นปีสกุลซย่า ส่วนอีกคนเป็นน้องสาวคนโปรดของเจิ้งฮองเฮาเมื่อห้าปีที่แล้วแคว้นเฉียนเกิดการก่อกบฏของตระกูลเมิ่ง โลหิตสีแดงไหนนองทั่วแคว้น จนทำให้มีบางเมืองเกิดโรคระบาด โชคดีที่มีท่านหมอเทวดาตระกูลเฉินและฮูหยินของเขาร่วมมือกันรักษาและควบคุมโรคระบาด ทำให้ประชาชนส่วนใหญ่ในแคว้นเฉียนมีชีวิตรอดและเริ่มก่อร่างสร้างตัวกันขึ้นมาใหม่ฮ่องเต้เซวียนเทียนหรงทรงปกครองแคว้นเฉียนด้วยการยึดถือเรื่องความสงบสุขของประชาชนเป็นใหญ่ ทรงงดเว้นการเก็บภาษีที่ดินเป็นเวลาห้าปี ทรงเริ่มจัดตั้งโรงกษาปณ์เพื่อผลิตเ
Terakhir Diperbarui: 2026-07-18
Chapter: บทที่ 192 ภาวนาเป็นครั้งสุดท้ายวันที่เก้าเดือนเก้าเฉินเป่าหนิงเริ่มปวดท้องคลอดบุตรในยามเช้ามืดในขณะที่ท้องฟ้ายังไม่สว่างดี ยามย่ำรุ่งดวงตะวันเพิ่งเริ่มพ้นขอบฟ้าทารกหญิงตัวน้อยเพิ่งคลอดออกมาเป็นคนแรก ท่ามกลางความโล่งอกของหมอตำแย เวลาต่อมาในช่วงเช้าท่ามกลางเมฆหมอกที่ปกคลุมทำให้อากาศรอบกายเย็นสบายทารกเพศชายที่สมบูรณ์แข็งแรงได้คลอดตามออกมาและส่งเสียงร้องไห้ดังกังวานไปทั่วเรือนชิงเฟิงบุตรคนสุดท้ายเฉินเป่าหนิงนอนปวดท้องอย่างทุกข์ทรมานจนเกือบจะหมดแรง แสงตะวันสาดส่องเริ่มร้อนแรงทารกเพศชายคนที่สามจึงยอมคลอดออกมาจากท้องของผู้เป็นมารดาเซวียนจ้งเหยียนผู้ไม่เคยหลั่งน้ำตามาก่อนเขาถึงกับมีน้ำตาไหลออกมาอย่างโล่งใจโดยไม่รู้ตัว เมื่อเขาได้ยินว่าภรรยาคลอดบุตรคนที่สามออกมาได้อย่างปลอดภัยทั้งแม่และลูก“ท่านอ๋องนี่ท่านร้องไห้หรือ” เฉินจื่ออี้เอ่ยถามเพราะรู้สึกไม่อยากจะเชื่อสายตาของตนเองเซวียนจ้งเหยียกยกมือปาดน้ำตาบนใบหน้าของตนเองด้วยความแปลกใจ “ไม่ได้ร้อง…น้ำตามันไหลออกมาเอง”เฉินจื่ออี้เม้มปากและไม่พูดถึงเรื่องนี้อีก เพราะความจริงแล้วเมื่อเขาได้ยินเสียงกรีดร้องด้วยความเจ็บปวดของน้องสาว เขาก็เจ็บปวดใจจนรู้สึกอยากร้องไห้ออกมาเช่นกัน แ
Terakhir Diperbarui: 2026-07-17
Chapter: บทที่ 191 ความเปลี่ยนแปลงในแคว้นฉินอากาศในเดือนเจ็ดย่างเข้าเดือนแปดของแคว้นซี ฝนตกหนักและบางวันมีฝนตกตลอดทั้งวัน หัวใจของเฉินเป่าหนิงไม่ค่อยจะสงบสุขนักเพราะในยามนี้นางอุ้มท้องมาครบแปดเดือนใกล้จะถึงกำหนดคลอดแล้ว แต่ผู้เป็นสามี พี่ชายคนโตและพี่ชายคนรองกลับอ้างว่าเดินทางไปทำธุระสำคัญด้วยกันที่แคว้นเฉียน แล้วพร้อมใจกันหายหน้าไปเป็นเดือนโดยไม่มีข่าวส่งกลับมาหานางตามปกติคฤหาสน์ตระกูลเฉินในยามนี้มีเวรยามคอยคุ้มกันอย่างหนาแน่น สีหน้าทุกคนดูเคร่งเครียดกว่าปกติจนเฉินเป่าหนิงรับรู้ได้ แม้ว่าทุกคนจะพยายามแสดงให้นางเห็นว่าทุกอย่างเป็นปกติดีก็ตาม“เป่าหนิง ย้ายมาอยู่เรือนชิงเฟิงคุ้นเคยดีหรือยัง”“คุ้นเคยบ้างแล้วเจ้าค่ะ เรือนนี้พี่สะใภ้จัดได้สวยงามและเดินเข้าออกได้สะดวกดีมากเจ้าค่ะ”“เจ้าชอบก็ดีแล้ว ที่ต้องให้เจ้าโย้กย้ายมาเรือนหลังนี้เพราะอยู่ใกล้กับเรือนหลัก ยามที่ท่านปู่และท่านอาทั้งหลายมาตรวจอาการให้เจ้าและหลานๆ ในยามคลอดจะได้สะดวกมากขึ้นอีกหน่อย อีกอย่างในยามนี้เจ้าเริ่มเคลื่อนไหวลำบากแล้ว เดินขึ้นเนินเขาจะเปลืองแรงเจ้าเสียเปล่าๆ”“เรือนชิงเฟิงแห่งนี้ ถือว่าท่านพ่อลงทุนไปไม่ใช่น้อย” เฉินเป่าหนิงเอ่ยชมก่อนจะนอนเอนตัวลงบนเก้าอี้โ
Terakhir Diperbarui: 2026-07-17
Chapter: บทที่ 190 ทะเลาะกันเพราะคนอื่นงานมงคลของเฉินจื่ออี้ผ่านพ้นไปได้ด้วยดี วันต่อมาพิธีการยกน้ำชา และการมอบของขวัญเพื่อต้อนรับเจ้าสาวคนใหม่อย่างไป๋เย่ว์เลี่ยง เจ้าบ่าวและเจ้าสาวมีอาการเขินอายต่อกันอยู่ตลอดเวลา ทำให้เจิ้งลิ่วซีอดเอ่ยวาจาหยอกล้อเจ้าสาวคนใหม่อย่างสนุกสนานไม่ได้ จึงเรียกเสียงหัวเราะขบขันจากทุกคนทำให้บรรยากาศในคฤหาสน์ตระกูลเฉินมีแต่ความรื่นเริงบันเทิงใจหลังจากจบงานมงคลหรงอ๋องและเจิ้งลิ่วซีพักผ่อนอยู่ที่คฤหาสน์ของตระกูลเฉินต่ออีกเจ็ดวันแล้วจึงได้เดินทางกลับไปยังแคว้นเฉียนพร้อมกับคนของตระกูลซย่าทางเรือ“เป่าหนิง ข้าจะรอเจ้าอยู่ที่แคว้นเฉียน วันที่เจ้าคลอดบุตรคงจะไม่ได้มารับขวัญหลานที่นี่ แต่จะเตรียมของล้ำค่าเอาไว้รับขวัญหลานทั้งสองคนรออยู่ที่แคว้นเฉียน” นี่คือคำบอกลาของเจิ้งลิ่วซีที่พูดกับเฉินเป่าหนิงก่อนเดินไปขึ้นรถม้าเพื่อเดินทางไปยังท่าเรือเมืองหนานจิน…หลังจากที่เฉินจื่ออี้และไป๋เย่ว์เลี่ยงแต่งงานกันแล้วเฉินเป่าหนิงจึงมีพี่สะใภ้คนโตมาคอยอยู่เป็นเพื่อนนาง ทำให้ความกังวลใจเกี่ยวกับการคลอดบุตรฝาแฝดของนางจึงลดน้อยลง“เป็นเพราะการตั้งครรภ์ของข้า ทำให้พี่ใหญ่ไม่พาพี่สะใภ้ไปกราบไหว้บรรพบุรุษที่แคว้นเฉียน เรื่อง
Terakhir Diperbarui: 2026-07-16
Chapter: บทที่ 189 งานมงคลของฉินจื่ออี้ช่วงวันเวลาแห่งความสุขผ่านไปอย่างรวดเร็ว อายุครรภ์ของเฉินเป่าหนิงนับได้ห้าเดือนแล้ว ท้องของนางเริ่มขยายใหญ่มากขึ้นจนทำให้คนรอบกายรู้สึกกังวลใจ แต่เมื่ออยู่ต่อหน้าเฉินเป่าหนิง ทุกคนต่างพร้อมใจกันทำทุกอย่างให้เป็นปกติ เพื่อไม่ให้นางรู้สึกหวาดกลัวในการคลอดบุตรในวันนี้เป็นงานมงคลของเฉินจื่ออี้และไป๋เย่ว์เลี่ยง มีคนจากแคว้นเฉียนเดินทางไกลมาร่วมงานมงคลในครั้งนี้ด้วย คนเหล่านั้นฮูหยินใหญ่ตระกูลซย่าเดินทางมาพร้อมบุตรชายฝาแฝดทั้งสองคน มีหรงอ๋องเดินทางมาพร้อมกับพระชายาและน้องสาวน้องชายของภรรยา ยังมีผู้ติดตามของคนเหล่านี้เป็นขบวนใหญ่ ทำให้งานมงคลในแดนไกลของตระกูลเฉินดูคึกคักไม่น้อย“พี่ซีซี ท่านช่วยส่งคนไปดูทีว่าขบวนไปรับเจ้าสาวถึงไหนแล้ว” เฉินเป่าหนิงเอ่ยบอกกับเจิ้งลิ่วซีด้วยน้ำเสียงตื่นเต้น ผู้ที่นั่งด้านข้างนางเป็นเจิ้งจิ่วหรูในยามนี้กำลังปอกเปลือกส้มแล้วยื่นกลีบส้มให้เฉินเป่าหนิงกินอย่างใจเย็น“ธรรมเนียมของที่นี่แตกต่างจากธรรมเนียมของแคว้นเรา ได้ยินว่าจะต้องแห่ขบวนเจ้าสาวให้วนรอบเมืองหนึ่งรอบก่อนจะมาทำพิธีต่อที่บ้านเจ้าบ่าว” เจิ้งลิ่วซีพูดอธิบายก่อนจะเรียกสาวใช้มาคนหนึ่งแล้วสั่งให้นางออกไปส
Terakhir Diperbarui: 2026-07-16
Chapter: บทที่ 200 ตอนจบแคว้นต้าหมิงผลัดเปลี่ยนผู้ครองบัลลังก์ใหม่อีกครั้ง ฮ่องเต้จูหย่งตี้ขึ้นครองบัลลังก์ท่ามกลางปัญหามากมายในแคว้นต้าหมิง ทรงปราบปรามอ๋องทั้งหลายที่ก่อกบฏ ทรงแจกเสบียงเพื่อบรรเทาความเดือดร้อนให้แก่ประชาชน ทรงก่อตั้งทหารเรือเพื่อกำจัดเหล่าโจรสลัดที่มักปล้นทรัพย์ชาวบ้านตามบริเวณชายฝั่งทะเลที่ปรึกษาเซี่ยคงเสวียนได้รับการแต่งตั้งเป็นท่านอัครเสนาบดีผู้คุมการทำงานของขุนนางในราชสำนัก บุตรเขยคนโตของเขาเจิ้งหรงเจี้ยนเป็นเสนาบดีฝ่ายขวาเลื่อนขึ้นมาเป็นขุนนางขั้นสองทั้งที่อายุยังน้อย เจิ้งหรงมู่ได้รับการแต่งตั้งให้เป็นขุนนางขั้นสามเป็นเสนาบดีควบคุมกองคลัง เจิ้งหรงจิ้งเป็นแม่ทัพใหญ่ถูกย้ายมาประจำชายแดนทางเหนือ โจวจื่อหวายบุตรเขยคนรองของท่านอัครเสนาบดีได้เลื่อนขั้นเป็นแม่ทัพควบคุมทหารองครักษ์และรับผิดชอบทหารที่ใช้ปกป้องเมืองหลวงฮ่องเต้จูหย่งตี้ทรงย้ายเมืองหลวงมาตั้งใหม่ที่เมืองเป่ยจิง และสร้างปรับปรุงพระราชวังแห่งใหม่ขึ้นแทนที่จวนเอียนอ๋อง ช่วงปรับเปลี่ยนเมืองหลวงมีผู้คนต่อต้านและสร้างข่าวลือมากมาย มีบางคนได้ยินข่าวลือมาว่าฮ่องเต้จูจางเหวินยังไม่ตายและได้หลบลี้หนีภัยไปทางทะเล หม่าชางเหวินผู้ที่สังหารจ
Terakhir Diperbarui: 2026-05-06
Chapter: บทที่ 199หม่าชางเหวินบุกเข้าไปในพระตำหนักคุณหนิง ซึ่งเป็นที่ประทับของฮ่องเต้จูจางเหวิน เขารู้ดีว่าโจวจวินเปิดทางให้เขาเป็นผู้ลงมือ เพราะเอียนอ๋องจะได้ไม่มีความแค้นเคืองกับโจวจวินในภายหลังไท่ซ่างหวงเอ่ยต่อรองกับหม่าชางเหวินท่ามกลางผู้คนที่คอยคุ้มกันเขาว่า "อาชางเอ๋ย อาจางผู้นี้เขามีศักดิ์เป็นพี่ชายของเจ้า ไว้ชีวิตของเขาได้หรือไม่""เสด็จปู่ คนผู้นี้สังหารเสด็จอาไปตั้งหลายคน แล้วเขายังก่อเรื่องทำให้เสด็จย่าของข้าต้องปลิดชีพตนเองเช่นนั้น ท่านยังจะขอให้ข้าไว้ชีวิตเขาอีกหรือ"จูจางเหวินมองกำลังทหารที่คุ้มครองตนแล้วมองไปยังคนที่อยู่ด้านหลังหม่าชางเหวินด้วยความท้อใจ "ข้าคงไม่มีหนทางถอยแล้วใช่หรือไม่ เช่นนั้นข้าขอร้องให้เจ้าปล่อยคนที่ตำหนักเฟิ่งหนิงไปได้หรือไม่ นางกำลังตั้งครรภ์บุตรของข้า ลู่ฮองเฮาดีต่อโจวจื่อหยามากมาโดยตลอดเจ้าปล่อยนางไปได้หรือไม่"หม่าชางเหวินเหยียดยิ้มก่อนจะพูดด้วยใบหน้าโกรธแค้นว่า "ในที่นี้ข้าละเว้นได้เพียงชีวิตของเสด็จปู่เท่านั้น ส่วนสตรีของเจ้าเหตุใดข้าต้องละเว้นพวกนางด้วย ในเมื่อเจ้ายังไม่ละเว้นฮูหยินของข้าเลย" หม่าชางเหวินรับรู้แล้วว่ายามนี้โจวจื่อหยานอนหลับยังไม่ฟื้นเนื่องจา
Terakhir Diperbarui: 2026-05-06
Chapter: บทที่ 198โจวจวินขี่ม้ามารับขบวนรถม้าของบุตรชายและบุตรสาว เนื่องจากเขาเองก็โดนคนลอบโจมตีเช่นกันจึงทำให้เสียเวลา เมื่อเขาไม่ได้พบกับขบวนรถม้าของบุตรทั้งสองที่จุดนัดพบ จึงเร่งม้าเดินทางต่อเพราะคาดเดาได้ว่าขบวนรถม้าผิดเวลาเช่นนี้ต้องมีปัญหาเกิดขึ้นโจวจื่อหยาสั่งให้จงลู่ช่วยแบกโจวจื่อหวายมาขึ้นรถม้าของนางโดยให้สาวใช้คนสนิทย้ายไปขึ้นรถม้าคันอื่น และสั่งให้จงลู่พาคนเจ็บเคลื่อนย้ายเดินทางออกจากบริเวณนี้ ส่วนคนเสียชีวิตก็ให้นำศพกลับไปด้วย แม้จะทำให้การเดินทางล่าช้าลง แต่โจวจื่อหยาเลือกจะไม่ทิ้งใครเอาไว้ด้านหลัง แม้คนเหล่านั้นจะไม่มีลมหายใจแล้วก็ตามเมื่อขึ้นรถม้ามาอยู่คันเดียวกับโจวจื่อหวายเพียงสองคน นางก็ตรวจพบว่าลมหายใจของเขาแผ่วเบาแม้จะฝังเข็มที่บาดแผลเพื่อหยุดเลือดแต่อวัยวะภายในเสียหายมาก โจวจื่อหยารู้ดีว่าหากเป็นคนทั่วไปโจวจื่อหวายต้องเสียชีวิตแล้วไม่มีหนทางรักษาเพราะเขาโดนลูกธนูยิงทะลุปอดไปหนึ่งข้างโจวจื่อหยาเลือกที่จะเสี่ยงใช้พลังแก้วดวงจิตของตน ทั้งที่มีเสียงเตือนภายในใจว่าหากนางใช้พลังพิเศษรักษาโจวจื่อหวายจนหาย ถือว่าเกินขีดจำกัดตามธรรมชาติมากไปพลังชีวิตของนางอาจจะหมดลงได้แต่เมื่อคิดว่าไม่ใ
Terakhir Diperbarui: 2026-05-06
Chapter: บทที่ 197โจวจื่อหยากลับมาพักผ่อนอยู่ที่จวนหม่ากั๋วกง แต่ภายในใจยังคงวนเวียนอยู่กับความคิดที่แอบอ่านมาได้จากผู้คนในงานเลี้ยงที่จัดขึ้นภายในวังหลวงค่ำคืนนี้หลังจากผ่านบทรักที่ชุ่มฉ่ำใจ หม่าชางเหวินกอดจูบร่างบางอย่างรักใคร่ ก่อนจะยื่นนิ้วเรียวยาวไปคลึงหัวคิ้วของโจวจื่อหยาอย่างเอาใจ"มีเรื่องอันใดหรือ ทำไมเจ้าจึงดูกลุ้มใจเช่นนี้""ท่านพี่ในงานเลี้ยงวันนี้ข้าเพิ่งค้นพบว่า ฮ่องเต้จูจางเหวินไม่มีทางปล่อยท่านไป ฮ่องเต้ทรงคิดว่าตระกูลหม่าไม่สมควรมีอยู่และทรงระแวงหม่าไทเฮารวมถึงเอียนอ๋อง" เมื่อพูดจบเงยหบน้ามองหม่าชางเหวินด้วยท่าทางไม่แน่ใจก่อนจะพูดเพิ่มเติมว่า " อีกเหตุผลก็เป็นเพราะฮ่องเต้จูจางเหวินสนใจในตัวจื่อหยา พระองค์คิดอยากได้จื่อหยาไปเป็นส่วนหนึ่งในสตรีที่ทรงโปรดปราน จึงคิดอยากกำจัดท่านพี่ที่ขวางทางอยู่ วันนี้พวกเราหลบเลี่ยงได้แต่วันต่อๆไปไม่รู้ว่าพวกเราจะพลาดเมื่อไหร่จื่อหยาจึงรู้สึกไม่สบายใจเลยเจ้าค่ะ"เมื่อโจวจื่อหยาพูดจบหม่าชางเหวินมีสีหน้าดำมืด แต่ยังคงพยายามพูดปลอบใจโจวจื่อหยา "เรื่องนี้เจ้าไม่ต้องกังวลใจ ท่านพ่อตาเริ่มแผนการที่วางไว้แล้ว ยามนี้พวกเรามีหน้าที่กวนน้ำในวังหลวงให้ขุ่นเท่านั้น
Terakhir Diperbarui: 2026-05-06
Chapter: บทที่ 196ก่อนที่โจวจื่อหยาจะออกจากวังได้มอบของขวัญให้แก่ลู่ฮองเฮา เป็นกำยานหอม และน้ำอาบแช่กายสูตรพิเศษ โจวจื่อหยาได้กระซิบบอกวิธีการใช้ของเหล่านี้เป็นพิเศษมอบให้แก่ลู่ฮองเฮาอีกด้วย โจวจื่อหยามั่นใจว่าของขวัญเหล่านี้ ฮ่องเต้จูจางเหวินจะได้รับการปรนนิบัติเป็นพิเศษจากลู่ฮองเฮา ถือได้ว่านี่เป็นการมอบผลประโยชน์ให้กับฮ่องเต้จูจางเหวินทางอ้อมสามวันต่อมาหม่าชางเหวินพาโจวจื่อหยาเข้าวังหลวงอีกครั้ง เพื่อมาตามเทียบเชิญของพระสนมหลี่เฟย ที่เชิญโจวจื่อหยาไปร่วมงานเลี้ยงที่พระตำหนักเฟิ่งจี๋พระสนมหลี่เฟย สั่งให้คนจัดโต๊ะอาหารตัวยาวพร้อมทั้งเชิญแขกเป็นฮูหยินคนสำคัญของขุนนางใหญ่ในเมืองหลวงมามากมายหลายคนวันนี้พระสนมหลี่เฟยทรงแต่งตัวงดงามหรูหราดูสูงส่ง ต่างจะคุณหนูหลี่หวงซินคนเดิมเป็นอย่างมาก จากเดิมเคยแต่งตัวเรียบง่ายด้วยชุดสีขาวบริสุทธิ์ แต่วันนี้พระนางเลือกสวมชุดสีแดงเพลิงปักลวดลายเป็นดอกไห่ถังและประดับตกแต่งด้วยผ้าลูกไม้เมื่อถึงเวลางานหม่าชางเหวินเดินเคียงคู่มากับโจวจื่อหยา ใบหน้าหล่อเหลาเย็นชาของคนผู้นี้ยังคงทำให้จิตใจของพระสนมหลี่เฟยเกิดความหวั่นไหวได้เหมือนเดิม พระสนมหลี่เฟยมองหม่าชางเหวินอยู่นานแล้วจ
Terakhir Diperbarui: 2026-05-06
Chapter: บทที่ 195โจวจื่อหยาและหม่าชางเหวินเข้าพักที่จวนหม่ากั๋วกงในเมืองหลวง ในขณะที่เหล่าพี่ชายแยกย้ายกลับไปพักที่บ้านตระกูลเจิ้งและจวนเหมันต์เพ่ยเพ่ยพาไป๋จือและไป่เหอมารอต้อนรับโจวจื่อหยาที่จวนหม่ากั๋วกง โจวจื่อหยาไม่ได้มองพวกนางเป็นสาวใช้ทั่วไป แต่มองพวกนางเป็นสหายต่างวัยเสียมากกว่า เมื่อได้มาพบหน้ากันจึงพูดคุยถามไถ่เหตุการณ์ในชีวิตของแต่ล่ะคน"อะไรกันคนของสำนักอินทรีย์เหตุใดจึงคิดจะมาแย่งคนของข้าไปอีกแล้ว แต่งพี่เพ่ยเพ่ยออกไปแล้วหนึ่งคนยังไม่พอนี่ยังจะมาขอแต่งไป๋จือเพิ่มอีกหรือนี่" โจวจือหยาแกล้งเอ่ยหยอกเย้าไป๋จือที่ยามนี้กำลังปลูกต้นรักอยู่กับข่งเจียซ่าน"หากคุณหนูไม่เห็นด้วยไป๋จือก็จะไม่แต่งเจ้าค่ะ"ไป๋จือพูดด้วยน้ำเสียงจริงจัง"ฮ่าๆ ข้าเพียงพูดแกล้งหยอกเจ้า ใยถือเป็นจริงเป็นจัง หากเจ้าคิดว่าแต่งงานออกเรือนแล้วมีความสุขข้าย่อมสนับสนุน ไม่ใช่เพียงไป๋จือนะรวมถึงไป่เหอด้วย""ข้าจะไม่แต่งงานเจ้าค่ะ ชาตินี้ข้าจะอยู่รับใช้คุณหนูไปตลอดชีวิต"ไป่เหอพูดด้วยน้ำเสียงจริงจัง 'หากไม่มีคุณหนูชีวิตของนางในยามนี้คงจบลงที่หอโคมแดงไปแล้วดังนั้นชาตินี้นางจะอยู่เพื่อทดแทนคุณให้กับคุณหนู'โจวจื่อหยาอ่านความคิดของไป่เ
Terakhir Diperbarui: 2026-05-06
Masuk
