Chapter6

Chapter6

เขาก้มหน้าจูบปากคนที่กำลังร้องไห้คล้ายกับจะปลอบใจ จูบของเขาอ่อนโยนและนุ่มนวล ลิ้นใหญ่แลกรัดลิ้นนุ่มดุนดันพันเกี่ยวจนอาหารเจ็บเริ่มทุเลา มือใหญ่ฟอนเฟ้นอกอิ่มไปด้วย กระตุ้นให้ความเสียวซ่านเดินทางมาแทนที่ความเจ็บปวด ในระหว่างที่กำลังปฏิบัติการเปลี่ยนความเจ็บให้เป็นความเสียวอยู่นั้น ร่างกายหนาเริ่มขยับแม้ว่ามันจะยากยิ่ง เนื่องจากกลีบสาวรัดตัวตนของเขาแน่น อาการสยิวเสียวเกิดขึ้นกับชายหนุ่มเช่นกัน

“อา คุณคมน์ คุณคมน์”

เสียงหวานๆ ครางเสียว เมื่อเขาเริ่มโยกไหวร่างกายแต่เป็นเพราะความฟิตแน่นที่มีอยู่มาก ทำให้ไม่เขาถอนกายแกร่งออกมาได้เพียงนิด เขาจึงตัดสินใจดันเข้าไปใหม่ ขยับออกนิดแล้วดันเข้าไปอีกครั้ง ให้เธอได้ปรับตัวส่วนเขาได้ปรับแรงหายใจของตัวเอง คมน์ไม่อยากจะขยับออกทีละนิดเหมือนกับที่ทำอยู่ เขาอยากจะทะยานร่างเข้าใส่อย่างหนักหน่วงเหมือนกับทุกครั้งที่หลับนอนกับหญิงสาวคนอื่น ความคับแน่นของเธอนี่สิคือปัญหาของเขาตอนนี้

คมน์เลื่อนใบหน้ามายังทรวงอกอวบใหญ่ใช้ปากทำหน้าที่แทนมือ ดูดกลืนระรัวลิ้นไปบนเม็ดถัน รุมเร้าให้ความปรารถนาในกายสาวมีมากขึ้น ผลิตน้ำหวานให้มากขึ้น เพื่อที่เขาจะได้ขยับร่างกายเคลื่อนไหวตัวเองได้ง่ายขึ้นเช่นกัน ผ่านไปไม่ถึงสองนาทีคมน์สามารถถอนกายแกร่งเข้าออกได้ในระดับหนึ่ง เขาจึงกระตุ้นเธอใหม่พร้อมกับขยับกระทิงน้อยของเขาตามไปด้วย

“อา อือ คุณคมน์ คุณคมน์”

ตอนนี้ความเสียวกระสันแผ่กระจายไปทุกรูขุมขนในร่างกายของรุจิเรศ ความเสียวที่มากจาปากหนาดูดเม้มเม็ดถัน ความเสียวจากกายแกร่งที่ขยับเข้าออกได้มากขึ้น มือนุ่มจิกบนที่นอนแน่น แผ่นหลังแอ่นโค้งรับปากหนาที่ยังคงสำราญกับเม็ดถันไม่หยุด จังหวะในเกมสวาทของคมน์เพิ่มมากขึ้น เขาสามารถขยับความเป็นชายถาโถมเข้าไปในกลีบสาวได้อย่างสะดวก แต่ทุกครั้งที่ขยับความซ่านสยิวก็ตามมาด้วยทุกครั้ง จนเขาแทบจะปลดปล่อยความสุขออกไปหลายครา ดีที่ว่าเขาผ่านเกมสวาทมาแล้วอย่างโชกโชน จึงสามารถสะกดกลั้นเอาไว้ได้ สำหรับรุจิเรศไม่ใช่ เธอยังใหม่สดเกินกว่าที่จะบังคับตัวเอง เมื่อเจอเขากระตุ้นอารมณ์แบบนี้ ทำให้ความสุขประดังเข้ามาในร่างกาย

“พระเจ้า โอว... หนูนา”

เสียงเข้มครางสั่นร้องหาพระเจ้าทันที เป็นเพราะลำแขนเล็กโอบกอดเขาแน่น ภายในกลีบสาวห่อตัวรัดกระทิงน้อยตัวใหญ่จนไม่สามารถขยับเขยื้อนร่างกายได้ อยากจะปลดปล่อยความสุขตามเธอไปด้วย ความสุขสมของกระต่ายน้อยส่งผลดีให้กับเขาและเธอ เนื่องจากน้ำหวานจำนวนมากไหลซึมออกมาตามอารมณ์ของหญิงสาว มากพอที่จะเป็นเครื่องหล่อลื่นช่วยให้เขาสะดวกในกายเคลื่อนไหวร่างกาย

“คุณคมน์ คุณคมน์”

รุจิเรศเปล่งเสียงครวญออกมาด้วยความรู้สึกที่ได้รับจากเขา เสียวสะท้านแทบขาดใจ เขาโยกไหวแต่ละครั้งทำเอาสาวน้อยแรกแย้มถึงกับดิ้นพล่าน ความเจ็บที่ปะปนมากับความซ่านเสียวก่อเกิดในกายของเธอ แรงจังหวะของคมน์เริ่มเพิ่มมากขึ้นเรื่อยๆ จากช้าไปหาเร็วจากเร็วเริ่มเป็นซอยถี่ ดันร่างของตัวเองให้ยืดตรง ส่วนมือเลื่อนมาจับเอวเล็ก

ดวงตาของคมน์มองทรวงอกที่กระเพื่อมไหวตามแรงรักของเขาเหมือนคนตาลายไม่มีผิด เต้าอวบทั้งสองข้างสวยงาม ตูมเต่งดั่งดอกบัวโดยมีเม็ดถันสีสวยตั้งเด่นอยู่บนยอด มองเลยไปที่ใบหน้าแดงเรื่อของกระต่ายน้อย ดวงหน้าแสนสวยของเธอนั้นเหมือนอังคณาไม่มีผิด เมื่อคิดถึงผู้หญิงใจโลเล ผู้หญิงที่ฝากความเจ็บปวดให้กับเขา คมน์ออกแรงส่งมากขึ้น หนักหน่วงและเร็วรัว จนสาวน้อยตั้งรับไม่ทัน

“โอ๊ย เจ็บ เจ็บค่ะคุณคมน์”

เธอร้องบอกเขาเสียงเครือ หวังจะให้เขาหยุดความรุนแรงที่เพิ่มระดับมากขึ้นเรื่อย แรงถาโถมของเขาจะพูดได้ว่าสุดแรงเกิดเลยก็ว่าได้ ความเร็วและหนักหน่วงของกายแกร่งที่รุกล้ำเข้ามา ทำให้กลีบสาวเกิดความร้อนที่คละเคล้ามากับความเจ็บปะปนกับความเสียง

คมน์กระชั้นร่างเข้าใส่กระต่ายน้อยเร็วขึ้น เขาอัดกระแทกกายแกร่งลงไป ทำเป็นจังหวะจากสั้นๆ เป็นยาวๆ ถอนตัวตนออกมาเกือบสุด กระโจนจ้วงลงไปใหม่ทิ้งน้ำหนักตัวมากขึ้นพร้อมกับความแรงที่มากตามไปด้วย คมน์ไม่สนใจเลยว่า สาวร่างเล็กใต้ร่างจะทานทนได้หรือไม่ มีเพียงเรื่องเดียวที่เขาสนใจก็คือ การทำลายล้างทายาทคนเดียวของอังคณา

มือใหญ่ทั้งสองข้างเปลี่ยนมาจับขาของเธอให้ยกขึ้นสูง แล้วดันโย้ลงไปแนบที่สีข้างของเธอจนหัวเข่าติดบนที่นอน ท่วงท่านี้ทำให้คมต้องขยับตามไปด้วย โดยเขาลุกขึ้นยืนไม่เต็มขามากนักจะเรียกว่าย่อตัวก็ได้ เมื่อจัดท่วงท่าเรียบร้อยแล้วคมน์รีบเดินเครื่องต่อไปทันที เขากระแทกกายแกร่งอย่างไม่ออมแรงมีแรงเท่าไรสาดใส่ลงไปหมด อัดกระแทกทีเดียวสุดลำตัว เขาทุ่มแรงอัดกระแทกลงไปทั้งตัว ไม่หยุดพัก ไม่ผ่อนแรง ยิ่งทะลวงลึกเขายิ่งเสียวและสะใจ ยิ่งได้ยินเสียงครางเจ็บของเธอเขายิ่งชอบใจ

“อา อา คุณคมน์ เจ็บ คุณคมน์”

การที่เขาร่วมรักกับเธอท่วงท่านี้ทำให้หญิงสาวไม่สามารถขยับกายหนีไปไหนได้เลย นอกจากต้องทนแบกรับทั้งความเจ็บ ความเสียวและความมันไว้เท่านั้น ปลดปล่อยความรู้สึกทั้งหลายด้วยเสียงครางที่ดังออกมาไม่ขาดปาก คมน์เองไม่สนใจอยู่แล้วว่าเธอจะเจ็บปวดมากแค่ไหน ตอนนี้เขาบอกได้คำเดียวว่า มันสุดๆ

เขายังคงซอยถี่ต่อไปอย่างติดลม รุจิเรศเองก็ยังคงร้องครางและนอนดิ้นส่ายไปมาเหมือนปลาช่อนถูกทุบหัว ร้องครางด้วยความเสียวใจจะขาด มือไม้เย็นเฉียบ เขาถาโถมร่างกายอย่างต่อเนื่องไปโดยไม่มีทีท่าว่าจะหยุด คมน์เปลี่ยนท่วงท่าใหม่ด้วยการ พลิกร่างบางให้นอนตะแคง ร่างหนาล้มตัวลงนอนตะแคงซ้อนแผ่นหลังบาง ยกเรียวขาด้านบนของเธอขึ้นสูงตั้งฉาก หลังจากนั้นเขาเริ่มดำผลุบดำว่ายกระทิงน้อยอวบใหญ่เข้าออกกลีบสาวเร็วรัว แผนอกกว้างเสียดสีกับแผ่นหลังบาง ร่างสองร่างชุ่มโชกไปด้วยเหงื่อ กลิ่นกายชื้นเหงื่อของรุจิเรศตอนนี้กระตุ้นความกำหนัดให้กับเขามากขึ้น เป็นยาชูกำลังให้เพลิงพิศวาสเพิ่มพูน

“โอว...” เสียงห้าวทุ่มต่ำดังขึ้น

“อือ คุณคมน์” เสียงหวานดังประสาน

เขาปล่อยมือที่จับขาของเธอก่อนจะมาวางทาบบนทรวงอกนุ่มหยุ่น บีบเคล้นแล้วเริ่มกลายเป็นขยำ ปากหนาซบลงตรงท้ายทอยใช้ปลายลิ้นตวัดไปมาตามผิวเนื้อ ไล้ไปเรื่อยๆ ตามบ่าเนียน วกต่ำลงไปตามแผ่นหลัง มือใหญ่ละจากทรวงอกตูมเต่ง คลึงปุยไหมนุ่มมือเบาๆ จากนั้นปลายนิ้วสัมผัสกับพลอยสีชมพูสวย หยอกเย้าจนเอกายสั่น เปล่งเสียงครางกระเส่าดังขึ้นเป็นเท่าตัว เธอกำลังว่ายวนอยู่ในห้วงเสน่หาที่ไม่รู้ว่าเวลาใดถึงจะจบสิ้น ร่างของกระต่ายน้อยเหนื่อยล้าเต็มทน อยากจะให้เขาหยุดการกระทำนี้เร็วๆ เพื่อที่เธอจะได้หลุดพ้นจากเกมรักที่ยาวนานนี้เสียที ดูเหมือนว่ามันจะไม่จบง่ายๆ เมื่อเขาเปลี่ยนท่วงท่าใหม่อีกครั้ง