Se connecterPartager
เพื่อน??
Date de publication:
2025-07-17 21:48:08วันหนึ่ง....
"ขอหย่าเลยเหรอคะ"
"ใช่ครับ คุณพงค์บอกทนไม่ไหวแล้วเพราะคุณสิตาเอาแต่ใช้เงินไม่สนใจปัญหาที่เกิดขึ้นภายในบริษัท"
"แล้วตอนนี้ภรรยาเก่าคุณพ่ออยู่ที่ไหนเหรอคะ"
"ภรรยาเก่าคุณพงค์ตอนนี้เธออยู่ต่างประเทศครับกับลูกสาวเธออายุก็น่าจะพอๆกับคุณหนึ่งนั่นแล่ะครับ"
"แล้วเมกับมาร์ชรู้เรื่องหรือยังคะ"
"คุณหนูทั้งสองยังไม่รู้ค่ะเพราะไปโรงเรียน" ฉันห่วงความรู้สึกของน้องๆทั้งสองคนโดยเฉพาะมาร์ชเขาจะรับได้ไหมที่คุณพ่อจะหย่ากับคุณแม่
"เรื่องคุณพ่อหมดสติยังไม่ต้องโทรไปบอกคุณย่านะคะหนึ่งกลัวว่าท่านตกใจจนล้มป่วยอีกคน" ตอนนี้คุณย่าไปอยู่กับคุณอาภัทรลูกชายของท่านอีกคนที่ต่างจังหวัดฉันไม่อยากให้คุณย่าล้มไปอีกคนเพราะท่านก็แก่มากแล้ว ฉันคิดว่าคุณพ่อคงไม่ได้เป็นอะไรมากเดี๋ยวท่านก็คงฟื้นและกลับบ้านได้
ฉันนั่งรออยู่หน้าห้องไอซียูอยู่นานหลายชั่วโมงแล้วแต่คุณพ่อก็ยังไม่ออกมาสักทีส่วนคุณลุงคนขับรถกับคุณป้าแม่ครัวฉันขอให้พวกท่านกลับบ้านไปก่อนเพราะนี่ก็ใกล้เวลาเลิกเรียนแล้วต้องไปรับน้องๆที่โรงเรียนอีกส่วนฉันจะอยู่เฝ้าคุณพ่อเองโดยไม่รู้เลยว่าโซ่ยังไม่กลับจนฉันหันไปเจอเขา
"โซ่ นายยังไม่กลับอีกเหรอ" ฉันเดินไปหาเขาเพราะถึงยังไงเขาก็มีน้ำใจมาส่งฉัน
"ก็..ไม่รู้จะไปไหนก็เลยนั่งเล่นอยู่ที่นี่เดี๋ยวรอเวลาเลิกเรียนค่อยกลับ ฉันขี้เกียจได้ยินพี่ตัวเองบ่นน่ะ"
"นั่งเล่น??ในโรงพยาบาล??"
"ก็..อืมใช่ทำไมแปลกตรงไหน" ฉันไม่รู้จะพูดอะไรก็เลยเดินกลับมานั่งอยู่หน้าห้องไอซียูเหมือนเดิมแล้วโซ่ก็เดินมานั่งข้างๆฉันหันไปมองหน้าเขาอย่างไม่เข้าใจว่าเขาจะเดินตามมานั่งด้วยทำไม
"ฉันเห็นเธอนั่งคนเดียวก็เลยจะมานั่งเป็นเพื่อน"
"ขอบใจนะ"
"อืมไม่เป็นไรถึงยังไงเธอก็เป็นแฟนของไอ้เพลิง" พอโซ่พูดถึงเพลิงฉันก็หยิบมือถือออกมาจากกระเป๋าแล้วโทรหาเพลิงแต่เขาไม่รับสายฉันลองโทรอยู่หลายครั้งเขาก็ไม่รับจนกระทั่งครั้งสุดท้ายเขาปิดเครื่องไปแล้วสงสัยแบตจะหมดเหมือนที่เคย
"มันไม่รับเหรอเธอเหรอไอ้เพลิง"
"รู้ได้ยังไงว่าฉันโทรหาเขา"
"รู้ก็แล้วกันน่า ตกลงมันไม่รับสาย??"
"อื้มมม ปิดเครื่องแล้วอ่ะสงสัยแบตจะหมดอีกตามเคย"
"แบตหมด??"
"อื้มเพลิงชอบบอกว่าเขาไม่ค่อยชาร์จแบตมือถือก็เลยทำให้แบตหมดบ่อยๆ"
"เหอะเธอนี่โลกสวยดีเนอะมองโลกในแง่ดีจริงๆเลยนะมันพูดอะไรก็เชื่อไปซะทุกอย่าง"
"แล้วทำไมฉันจะต้องไม่เชื่อด้วยล่ะหรือนายคิดว่าเพลิงโกหกฉันแล้วเขาจะโกหกฉันทำไม"
"แฟนเธอถ้าเธอมั่นใจว่ามันไม่เคยโกหกเธอก็เอาที่เธอสบายใจ"
"ทำไมนายถึงพูดเหมือนเพลิงโกหกฉันล่ะ"
"เปล่าฉันแค่เตือนเธอด้วยความหวังดีก็เท่านั้น" ฉันไม่รู้หรอกนะว่าทำไมโซ่ถึงพูดแบบนี้หรือเขาอยากให้ฉันเลิกกับเพลิง ใช่สินะเพราะเขาไม่ชอบหน้าฉันมาแต่ไหนแต่ไรแล้วนี่นาเขาบอกว่าฉันกับเพลิงไม่เหมาะสมกันเพลิงควรจะมีแฟนที่สวยกว่าผู้หญิงหน้าตาจืดชืดแบบฉัน ฉันเลิกสนใจคำพูดของโซ่เพราะฉันไม่อยากคิดมาก สักพักคุณหมอเดินออกมาจากห้องไอซียูฉันรีบลุกขึ้นแล้วเดินไปถามอาการคุณพ่อทันที
"คุณพ่อของหนูเป็นยังไงบ้างคะ"
"คุณเป็นญาติคุณพงค์ใช่ไหมครับ"
"ใช่ค่ะฉันเป็นลูกบุญธรรมของท่านค่ะ"
"แล้วภรรยากับลูกๆของคุณพงค์ไม่มาเหรอครับ"
"ยังไม่มาค่ะคุณแม่น่าจะไปรับน้องๆที่โรงเรียนอีกสักประเดี๋ยวคงตามมา"
"โอเคครับ ตอนนี้คนไข้พ้นขีดอันตรายแล้วแต่ยังต้องใช้เครื่องช่วยหายใจเพราะคนไข้มีอาการเหนื่อยไม่สามารถหายใจเองได้ เดี๋ยวหมอจะให้คุณเข้าไปเยี่ยมคนไข้นะครับแต่ขอแจ้งให้ทราบอีกเรื่องว่าอย่าเอาเรื่องไม่สบายใจไปพูดให้คนไข้ฟังเพราะมันจะทำให้อาการคนไข้แย่ลงกว่าเดิม"
"ค่ะ"
หลังจากคุณหมออนุญาตให้เข้าไปเยี่ยมฉันก็ยืนทำใจหน้าห้องอยู่นานเพราะฉันกลัวว่าตัวเองจะร้องไห้ต่อหน้าคุณพ่อแล้วจะทำให้คุณพ่อไม่สบายใจถึงคุณหมอจะบอกว่าท่านพ้นขีดอันตรายแล้วแต่อาการของท่านก็ยังน่าเป็นห่วง
"ทำไมยังไม่เข้าไปอีก" โซ่ถามฉันเมื่อเห็นว่าฉันยังไม่เข้าไปข้างในสักที
"ฉันกลัวว่าตัวเองจะร้องไห้ ฉันสงสารคุณพ่อ" ฉันบอกไปตามตรงเพราะเขาเป็นคนเดียวที่ยืนอยู่ตรงนี้และได้ยินที่คุณหมอบอก
"เอางี้ไหมเดี๋ยวฉันจะเข้าไปเยี่ยมพ่อเธอด้วยอีกคน"
"นายไม่รู้จักคุณพ่อนายจะเข้าไปทำไม"
"ก็เข้าไปในฐานะเพื่อนของเธอไง"
"เพื่อน....งั้นเหรอ" ไม่เคยมีใครพูดแบบนี้กับฉันเลยเพราะฉันไม่เคยมีเพื่อนพอโซ่พูดแบบนี้มันเลยทำให้ฉันรู้สึกตื้อๆในลำคอ
"อืมเพื่อนทำไมหรือเธอไม่อยากเป็นเพื่อนกับฉัน"
"ฉันไม่เคยมีเพื่อน"
"เรื่องนั้นฉันรู้แล้วเอาเป็นว่าฉันจะยอมลดตัวเป็นเพื่อนกับคนไม่สวยอย่างเธอก็แล้วกัน"
"ขอบใจนะ" ถึงจะมีเรื่องให้ไม่สบายใจแต่ฉันก็รู้สึกอุ่นใจที่มีเพื่อนเหมือนคนอื่นเขา
ฉันเดินเข้ามาในห้องไอซียูโดยมีโซ่เดินตามหลังเข้ามา เสียงอุปกรณ์ทางการแพทย์หลายอย่างที่ฉันไม่รู้จักกำลังทำงานฉันมองไปที่เตียงเห็นคุณพ่อนอนอยู่โดยมีเครื่องช่วยหายใจช่วย ฉันแทบจะกลั้นน้ำตาไว้ไม่อยู่เพราะนี่เป็นครั้งแรกที่เห็นท่านเข้าโรงพยาบาลเพราะปกติท่านจะเป็นคนแข็งแรงไม่เจ็บป่วยง่ายๆ
"คุณพ่อขาหนึ่งมาเยี่ยมค่ะ" ฉันพยายามปรับเสียงไม่ให้สั่น พอฉันเรียกท่านก็หันมามองอย่างช้าๆแล้วยิ้มให้ก่อนที่ท่านจะดึงเครื่องช่วยหายใจออก
"คุณพ่ออย่าดึงออกค่ะคุณหมอบอกว่าคุณพ่อหายใจเองไม่ค่อยได้" ฉันรีบเข้าไปหาท่านใกล้ๆแล้วใส่เครื่องช่วยหายใจให้ท่าน
"พ่อไม่เป็นไรแล้วลูก"
"คุณพ่อดื้อตลอดเลย"
"เลิกเรียนแล้วเหรอลูก" คุณพ่อถามฉันด้วยน้ำเสียงที่เบามาก
"ยังค่ะแต่หนึ่งลาอาจารย์มาแล้วค่ะ"
"แล้วนั่นใคร แฟนหนึ่งเหรอลูก" พ่อละสายตาจากฉันแล้วหันไปมองโซ่
"สวัสดีครับคุณลุงผมเป็นเพื่อนหนึ่งครับชื่อโซ่" โซ่ยกมือไหว้คุณพ่อพร้อมกับแนะนำตัว
"เพื่อนหนึ่งเหรอลูก ลุงขอบใจนะที่เป็นเพื่อนยัยหนึ่งตั้งแต่เด็กจนโตยัยหนึ่งไม่ค่อยมีเพื่อนเลย"
"ครับ^^" โซ่ชวนคุณพ่อคุยเพราะเห็นว่าฉันจะร้องไห้ ฉันขอบคุณเขาทางสายตาถ้าเขาไม่เข้ามาด้วยฉันไม่รู้ว่าตัวเองจะร้องไห้ต่อหน้าท่านหรือเปล่า
"คุณพ่อขา คุณพ่อเริ่มเหนื่อยแล้วหนึ่งอยากให้คุณพ่อพักผ่อนให้มากๆ ไว้พรุ่งนี้หนึ่งมาเยี่ยมคุณพ่อใหม่นะคะ" คุณพ่อพยักหน้าแทนคำตอบ ฉันเดินออกมาจากห้องไอซียูพร้อมกับโซ่ พอเดินออกมาก็เจอคุณแม่ที่เดินเข้ามาหาฉันด้วยสีหน้าไม่พอใจซึ่งฉันไม่เข้าใจว่าฉันทำอะไรให้ท่านไม่พอใจ
"คุณแม่มาเยี่ยมคุณพ่อแล้วเหรอคะคุณพ่อเพิ่ง..." ฉันดีใจที่เห็นคุณแม่มาเยี่ยมคุณพ่อฉันกำลังจะบอกกับคุณแม่ว่าคุณพ่อเพิ่งฟื้นแต่พูดไม่ทันจบประโยคฉันก็ถูกท่านต่อว่าทันทีด้วยประโยคที่ฉันไม่คิดว่าจะได้ยิน
"รีบมาเยี่ยมคนแรกเลยนะทำไมกลัวพี่พงค์ตายไปแล้วไม่แบ่งสมบัติให้แกหรือไงห๊ะ"
"คุณแม่คะ คุณพ่อยังไม่ได้เป็นอะไรนะคะทำไมคุณแม่ถึงพูดแบบนี้คะ"
"แกหาว่าฉันแช่งพี่พงค์งั้นเหรอห๊ะนังเด็กเหลือขอ"
"หนึ่งไม่กล้าว่าคุณแม่หรอกค่ะ แต่คุณแม่ไม่ควรพูดแบบนี้เพราะคุณพ่อไม่ได้เป็นอะไรแล้วหนึ่งก็ไม่เคยหวังสมบัติอะไรทั้งนั้นค่ะคุณแม่จะให้หนึ่งสาบานก็ได้นะคะ"
"ไม่ต้องมาสาบานเพราะฉันไม่เชื่อแกมันนังเด็กตอแหลต่อหน้าอย่างลับหลังอย่างแกคิดว่าฉันไม่รู้เหรอห๊ะว่าที่แกทำตัวเป็นเด็กดีเรียบร้อยน่าสงสารแกหวังอะไร"
"หนึ่งเปล่านะคะหนึ่งไม่ได้หวังอะไรทั้งนั้นค่ะ"
"แกกล้าเถียงฉันเหรอห๊ะนังตัวดี"
"หนึ่งเปล่าเถียงนะคะ หนึ่งแค่จะอธิบายให้คุณแม่เข้าใจเท่านั้นเองค่ะ"
"แกไม่ต้องมาอธิบายฉันไม่จำเป็นต้องฟังคนอย่างแกนังหนึ่ง อ่อหรือแกคิดว่าพี่พงค์รักแกเอ็นดูแกแกก็เลยกล้าว่าฉันแบบนี้ห๊ะนังหนึ่งนังเนรคุณ แกมันเนรคุณวันนี้ฉันจะตบสั่งสอนแกให้หลาบจำฉันทนกับแกมามากพอแล้ว" คุณแม่เงื้อมือตรงเข้ามาจะตบหน้าฉันแต่โซ่เอาตัวเข้ามาบังตัวฉันไว้
Dernier chapitre
เพลิงร้ายพ่ายรัก ตอนจบ END
เพลิงกัลป์.....อุ้บ อ้วกกกก อ้วกกกก ผมนั่งอ้วกอยู่ในห้องน้ำนานหลานนาทีเพราะมันไม่หายสักทีส่วนวันหนึ่งก็รีบวิ่งลงไปเอายาดมยาลมยาหอมมาให้ จนประทั่งอาการผมเริ่มดีขึ้นแต่ก็ยังไม่หาย"ไปหาหมอดีกว่ามั้ยเพลิง""ไม่อยากไปไหนอยากนอนกอดเมียอย่างเดียว" ผมดึงเธอเข้ามากอดซึ่งแปลกมากแค่ผมได้กอดได้หอมเธออาการผมกลับดีขึ้นอย่างน่าประหลาด"นอนแบบนี้แล้วมันจะหายเหรอ""หายสิ ตอนนี้เพลิงรู้สึกดีขึ้นมากเลย" จุ๊บ จุ๊บ ฟอด ฟอด ผมทั้งจูบทั้งหอมไปทั่วร่างกายของเมีย แต่เธอกลับทำหน้าไม่ค่อยเชื่อ"มันดีขึ้นจริงๆนะเพลิงไม่ได้โกหก""โรคอะไรแปลกๆ"วันหนึ่ง....เพลิงมีอาการแบบนี้ทุกวันจนไปทำงานไม่ไหวต้องให้พี่เลขาอีกคนของเขาหอบงานมาให้ทำถึงบ้านซึ่งฉันก็ต้องนั่งอยู่ข้างๆเขาตลอดเวลาเพราะเขาไม่ยอมให้ฉันห่างไปไหน เอะอะกอดเอะอะหอมอยู่อย่างนั้นจนฉันอายพี่ที่เอางานมาให้เขาเซ็นต์แต่ทุกคนก็ทำหน้านิ่งๆแต่ฉันรู้ว่าพวกเขากำลังแอบขำกันอยู่ ฉันเล่าเรื่องนี้ให้พี่จุ๋มฟังตอนที่พี่จุ๋มมาเที่ยวหาฉันกับน้องวันใหม่ที่บ้าน ซึ่งนับวันอาการของเขาก็ยิ่งแปลกไปทุกวันเช่นอยากกินอะไรที่เขาไม่เคยกินอย่างส้มตำ ไก่ย่าง หรือพวกอาหารสจัด ผลไม้เปรี้
เพลิงร้ายพ่ายรัก ชุดคอสเพลย์ NC+
เพลิงกัลป์.....และแล้ววันแต่งงานของผมกับวันหนึ่งก็มาถึง หลังจากที่ผมขอเธอแต่งงานมานานแล้วก่อนเรียนจบซึ่งเธอก็บอกว่ารอเธอเรียนจบก่อนเธอถึงจะยอมแต่งงานด้วย ซึ่งอยากจะบอกว่าคนที่ร่วมงานของเราเราจะเชิญแค่คนพิเศษและสนิทจริงๆซึ่งคนที่ผมไม่คิดว่าจะมาร่วมงานนี้ก็คือมิย่า เธอมาตามคำเชิญของวันหนึ่งซึ่งตอนแรกผมก็ไม่เข้าใจจนกระทั่งเธอมาพูดขอโทษผมกับวันหนึ่งกับเหตุการณ์ที่ผ่านมาและวันนี้เธอก็มากับคนรักใหม่ของเธอและตอนนี้มิย่าก็กำลังท้องด้วยผมแสดงความดีใจกับเธอที่ในที่สุดเธอก็เจอคนที่รักเธอด้วยใจจริงหลังจากที่เราแต่งงานกันแล้วผมกับวันหนึ่งก็พากันมาฮันนีมูนที่ประเทศญี่ปุ่นเพราะมันคือประเทศที่วันหนึ่งเคยบอกว่าเธออยากจะมาเที่ยวสักครั้งซึ่งผมก็ตามใจเธอทุกอย่าง ตั้งแต่ผมได้เธอกลับคืนมาผมไม่เคยขัดใจเธอเลย เธออยากได้อะไรผมก็ให้แต่ส่วนใหญ่เธอไม่ค่อยอยากได้อะไรเป็นผมที่ต้องหามาให้เองผมอยากชดเเชยอยากทนแทนทุกอย่างให้กับเธอ ผมอยากทำให้เธอมีความสุขในทุกๆวันเพราะเมื่อเธอมีความสุขผมก็จะมีความสุขตามไปด้วย"หนึ่งคืนนี้ใส่ชุดนี้นอนนะเพลิงอยากเห็น" ผมยื่นชุดที่เพิ่งซื้อมาจากร้านขายชุดคอสเพลย์มันเป็นชุดแม่บ้านญี่ปุ่
เพลิงร้ายพ่ายรัก สวยจนตะลึง
เวลาต่อมา...เพลิงอยากให้ฉันเรียนต่อเขาบอกพอฉันเรียนจบเขาก็จะให้ฉันมาทำงานตำแหน่งเลขาส่วนตัวของฉันเขาก็เลยพาฉันมาสมัครเรียนที่มหาลัยแห่งหนึ่งในตัวจังหวัด ฉันดีใจมากที่จะได้เรียนต่อ"ขอบคุณนะคะ" ฉันขอบคุณเขาหลังจากขึ้นมาบนรถ"เปลี่ยนคำของคุณเป็นอย่างอื่นได้มั้ยครับ" ฉันรู้ว่าเขาอยากได้อะไรพอมาถึงบ้านฉันก็จัดให้เขาจนเขาพอใจ อยากจะบอกว่าช่วงนี้น้องวันใหม่ไม่ได้อยู่บ้านเพราะคุณแม่ของเพลิงพาแกไปหาคุณตาซึ่งก็คือคุณพ่อของเพลิงที่อเมริกานอกจากนั้นแล้วท่านก็ยังจะพาแกไปหาคุณหมอที่โรงพยาบาลเพื่อปรึกษาวิธีการรักษาโรคหัวใจของแกที่เป็นอยู่ด้วยคุณแม่บอกว่าคุณหมอที่โน่นเก่งทางด้านนี้ท่านอยากให้หลานไปรักษาตัวที่โน่นมากกว่าซึ่งฉันกับเพลิงก็เห็นด้วยที่ลูกจะได้รักษากับคุณหมอที่เก่งเฉพาะทาง ทำให้ฉันไม่ต้องเครียดหรือกังวลใจอะไรมากเหมือนที่ผ่านมาเพราะตอนนี้ฉันไม่ได้ตัวคนเดียวอีกต่อไปฉันมีครอบครัวที่ใหญ่ขึ้นมีคนรักที่ดีและรักฉันมากอย่างเพลิงแม้ว่าฉันจะไม่มีอะไรเหมาะสมคู่ควรกับเขาเลยก็ตามวันนี้เป็นวันแรกที่ฉันจะได้ไปเรียนที่มหาลัยฉันตื่นเต้นมากเพราะจะได้ใส่ชุดนักศึกษาที่เคยใฝ่ฝันไว้ซึ่งชุดนักศึกษาของฉันเพลิง
เพลิงร้ายพ่ายรัก คุณลุงไม่ใช่พ่อของน้อง
เพลิงกัลป์..."วันใหม่ขาวันนี้แม่มีข่าวดีจะบอกกับน้องด้วยนะคะ""เรื่องอารายเหรอค้าแม่""เรื่อง...คุณพ่อของน้องไงคะ^^""คุณพ่อของน้องเหรอค้า??""ใช่ค่ะ น้องอยากเจอคุณพ่อมั้ยคะ""อยากเจอค่า น้องจะบอกว่าน้องรักคุณพ่อที่สุดในโลกเลย" ผมที่นั่งฟังอยู่ข้างๆได้ยินแล้วใจสั่นไปหมด มันบอกไม่ถูกทั้งกลัวทั้งตื่นเต้นจนนอนไม่หลับทั้งคืนเพราะวันหนึ่งบอกว่าจะบอกความจริงกับลูกในวันนี้"คุณพ่อของน้องก็คือ...คุณลุงค่ะ^^""คุณลุง....คุณลุงคือคุณพ่อของน้องเหรอค้าแม่""ใช่ค่ะคุณลุงคือพ่อของน้อง""จริงเหรอค้าคุณลุง""จริง..ครับลุงคือพ่อของน้องครับ""ฮึก ฮึก ฮึก" พอผมกับวันหนึ่งยืนยันกับแกผมก็ได้ยินเสียงแกร้องไห้ผมพยายามคว้าตัวแกมากอดทั้งที่มองไม่เห็น แต่..."ฮือออ ไม่จริงคุณลุงไม่ใช่พ่อของน้อง ฮือออ""วันใหม่ทำไมน้องพูดแบบนี้คะคุณพ่อเสียใจนะคะไหนน้องบอกว่าอยากเจอพ่อไงคะ""น้องไม่มีคุณพ่อ ฮือออ น้องไม่รักคุณลุง คุณลุงไม่ใช่คุณพ่อ ฮืออออ" มือน้อยๆของลูกผลักผมออกผมทำอะไรไม่ถูกจนอยากจะร้องไห้กับท่าทีของลูกที่มีต่อผม"วันใหม่พ่อขอโทษ""น้องเกลียดคุณลุงที่สุด ฮือออออ"ตุบ ตุบ ตุบ ผมได้ยินเสียงวิ่งของลูกจากนั้นวันห
เพลิงร้ายพ่ายรัก คุณพ่อเครียดNC+
วันหนึ่ง...."ถ้ากลับกันถ้าเป็นหนึ่งที่มองไม่เห็นบ้างเพลิงจะทิ้งหนึ่งไปไหม""ไม่ ไม่มีวันเพลิงจะอยู่ดูแลหนึ่งเพราะเพลิงรักหนึ่งจะไม่มีวันทิ้งหนึ่งไปไหนอีก""ก็เหมือนกันไงเพลิงรักหนึ่งหนึ่งก็รักเพลิงเพราะฉะนั้นเลิกคิดมากได้แล้วแล้วก็หยุดร้องไห้ด้วยไม่อายลูกเหรอถ้าลูกมาเห็นน่ะ" พอฉันพูดว่าลูกมาเขาก็รีบเช็ดน้ำตาตัวเองทันทีจนฉันขำปนสงสารก่อนจะดึงเขาเข้ามาจูบที่ริมฝีปากเบาก่อนจะบอกรักเขา"หนึ่งรักเพลิงนะคะ""เพลิงก็รักหนึ่งเหมือนกันนะครับ" เราสองคนจูบกันอย่างดูดดื่มและก่อนที่อะไรๆจะเลยเถิดไปมากกว่านี้ลูกสาวของฉันก็ตะโกนเรียกฉันกับเพลิงเสียงดังลั่นบ้านฉันกับเพลิงรีบผละออกจากกันทันที"ไว้คืนนี้เราค่อยมาต่อกันนะ" จุ๊บ จุ๊บ จุ๊บ ฉันกระซิบบอกเขาก่อนจะลุกออกไปหาลูกเพลิงกัลป์....ผมนั่งยิ้มทั้งน้ำตากับคำพูดและคำสัญญาของวันหนึ่งที่พูดกับผมเธอจะไม่ยอมเลิกกับผมเธอยอมลำบากเพราะเธอรักผมมาก เธอดีกับผมรักผมขนาดนี้ผมจะไม่มีวันทำให้เธอเสียใจอีกอย่างแน่นอน ส่วนเรื่องตาของผมถ้าอีกสักระยะมันยังไม่ดีขึ้นผมอาจจะต้องเข้ารับการผ่าตัดเพราะผมอยากเห็นหน้าลูกเมียไวๆผมจะไม่ยอมตาบอดไปตลอดชีวิตอย่างแน่นอน"คุณลุงเป็นย
เพลิงร้ายพ่ายรัก เราเลิกกันเถอะ
วันหนึ่ง...ฉันรับลูกกลับมาถึงบ้านก็เจอว่านกับพัฒน์นั่งคุยกันอยู่ที่ศาลาหน้าบ้าน"อ้าวทำไมมานั่งกันตรงนี้แล้วเพลิงล่ะ""ไอ้เพลิงอยู่ในบ้านกับไอ้โซ่มันบอกมีเรื่องสำคัญจะเคลียร์กับไอ้โซ่พวกฉันก็เลยต้องเดินออกมารอข้างนอก""เรื่องสำคัญอะไรเหรอ""ไม่รู้เหมือนกันแต่ถ้าให้เดาน่าจะเป็นเรื่องของเธอนั่นแล่ะ" ทั้งว่านทั้งพัฒน์มีสีหน้าเคร่งเครียดอย่างเห็นได้ชัดฉันเริ่มสงสัยแล้วว่าพวกเขาคุยอะไรกันแล้วเพลิงมีเรื่องอะไรต้องเคลียร์กับโซ่งั้นเหรอ ฉันไม่อยากให้ตัวเองมีความสงสัยอะไรอีกก็เลยฝากลูกไว้กับว่านแล้วก็พัฒน์ส่วนฉันมาแอบยืนโซ่กับเพลิงคุยกันอยู่ตรงมุมประตูโดยที่พวกเขาสองคนไม่รู้"กูพูดตามที่กูเห็น ตอนที่มึงคบกันหนึ่งมึงไม่เคยสนใจไม่เคยรักหนึ่งเลยมึงขอเขาเป็นแฟนแต่มึงกลับทิ้งๆ ขว้างๆ เขามึงหลอกให้หนึ่งรักแล้วมึงก็ยังไปเอากับผู้หญิงอื่นอีก แล้วพอมาตอนนี้พอมึงมองไม่เห็นมึงช่วยเหลือตัวเองไม่ได้มึงก็กลับบอกกูว่ามึงรักหนึ่งต้องการอยู่กับหนึ่ง ต่อไปหนึ่งก็ต้องอยู่กับมึงตลอดเวลาคอยดูแลมึงไปไหนไม่ได้ต้องเป็นมือเป็นตีนเป็นตาให้มึง มึงอยากให้คนที่มึงบอกว่ารักลำบากกับมึงเหรอ" "มึงคิดดูเอาเองก็แล้วกันว่าสิ่ง
เพลิงร้ายพ่ายรัก ถ้าย้อนเวลากลับไปได้
เพลิงกัลป์....ผมรู้ว่าอธิบายอะไรไปตอนนี้มันก็ไม่มีประโยชน์เพราะวันหนึ่งไม่พร้อมที่จะฟังและไม่ยอมให้อภัยผม มันผิดที่ผมเองที่รู้สึกตัวช้าไปจริงๆซ้ำยังปล่อยเวลาให้มันล่วงเลยมาจนถึงตอนนี้ทั้งที่จริงแล้วผมควรที่จะกลับมาตามหาหนึ่งตั้งแต่วันที่รู้ว่าตัวเองรู้สึกยังไงกับเธอไหนเรื่องที่เธอท้องอีกแล้วเธอก็ห
เพลิงร้ายพ่ายรัก โกหกเก่ง
เพลิงกัลป์...."เพลิงอย่าเอาเรื่องที่มิย่าไปมีอะไรกับคนอื่นมาอ้างหน่อยเลย เพราะนังลูกนอกใส้ของพ่อมิย่าเพลิงถึงกล้าทิ้งมิย่าไม่สนใจมิย่าถ้าจะหาคนที่ผิดก็คือมันคนเดียวมิย่าไม่ผิด""เธอไม่มีสิทธิ์เรียกวันหนึ่งว่ามัน""ก็ทำไมจะไม่มีสิทธิ์ไม่ใช่เพราะมันหรอกเหรอที่ทำให้เพลิงเลิกสนใจมิย่าจนทำให้มิย่าประชด
เพลิงร้ายพ่ายรัก ไม่โง่
เพลิงกัลป์...."คุณลุงเคยเห็นพ่อน้องเหรอค้า" เขาไม่ได้ตอบคำถามนี้กับลูกแต่เขาหยิบสมุดวาดรูปของลูกไปแล้วลงมือวาดรูปซึ่งฉันก็แอบยืนดูเขาว่าเขาจะวาดรูปออกมาเป็นยังไงแบบไหนแต่เขาก็คอยหลบเหมือนไม่อยากให้ฉันเห็น เขาใช่เวลาวาดรูปอยู่สักพักใหญ่ จากนั้นเขาก็ยื่นรูปที่วาดเสร็จให้กับลูกซึ่งรูปที่เขาวาดมันไม่ไ
เพลิงร้ายพ่ายรัก น้อง...คิดถึงพ่อ
เพลิงกัลป์...."ปล่อยจะไปทำงาน""จะไปทำงานยังไงชุดเปียกขนาดนี้ เอางี้เดี๋ยวเพลิงให้ลาหนึ่งวันโอเคมั้ย""ไม่โอเค งานก็คืองานเดี๋ยวกลับไปเปลี่ยนชุดที่ห้องแม่บ้านได้มีชุดสำรองอยู่" หนึ่งพยายามที่จะลุกออกจากอ่างอาบน้ำผมก็เลยอุ้มเธอออกมาจากห้องน้ำ เธอพยายามดิ้นเพื่อจะลงเดินแต่ผมไม่ยอมปล่อยผมอุ้มวันหนึ่ง
Vous vous intéresseriez aussi à
บ่วงวิวาห์ ภรรยาตราบาป พันธะร้าย เจ้าสาวสีดำ
เด็กลำดับที่สิบหก450.8K Vuesท่านประธานของสามโอรสแห่งสวรรค์พาตัวกลับบ้าน
เจียงจื่อหยา145.1K Vuesพลิกชะตาชีวิตหลังเป็นทาสมาสามปี
โม่เสียวชี่599.4K Vuesเสือร้ายพ่ายเมีย
ลำเจียก249.6K Vuesทาสรักแม่ทัพมู่
เอสเต้/ซีฟางกั๋วเจีย 378 Vuesทาสของหัวใจ |TOXIC |NC20+
ลิลลี่สีกุหลาบ203 Vuesทาสรัก บำเรอชีกห์
ท้องฟ้าและทุ่งหญ้า51 Vuesมาเฟียร้ายพ่ายรัก
ขนมหวาน33 Vues
