ไม่เคยแคร์ความรู้สึกของใคร 

เพลิงกัลป์....

"กูจะกินเมื่อไหร่ก็ได้อยู่ที่ว่ากูจะอยากกินตอนไหนเท่านั้นแล่ะ"  ผมกับวันหนึ่งเราคบกันมาปีนึงแล้วถามว่าทำไมผมถึงยังไม่จับเธอกินสักทีทั้งที่ปกติถ้าผมถูกใจใครผมก็ลากขึ้นเตียงทันทีไม่มีรีรอให้เสียเวลาเป็นปีๆแบบนี้หรอกแต่กับวันหนึ่งมันไม่ใช่ไงเธอเป็นผู้หญิงคนแรกและคนเดียวที่ผมตามจีบและจีบเธอยากมากด้วย ผมตามจีบวันหนึ่งตั้งแต่มอสามจนถึงมอห้า คิดดูว่าผมมีความอดทนมากแค่ไหนทั้งที่เธอไม่มีอะไรน่าสนใจเลยสักนิดสวยก็ไม่สวยหน้าตาก็สุดแสนจะธรรมดาแต่งตัวก็เหมือนยัยป้าแก่ๆดูเฉิ่มๆเชยๆเหมือนที่เพื่อนผมพูดนั่นแล่ะ ถ้าผมจะบอกว่าผมอยากลองมีแฟนเป็นผู้หญิงที่ไม่ใช่สเป๊กตัวเองดูบ้างผมอยากรู้ว่าตัวเองจะรู้สึกยังไงจะมีความรู้สึกความต้องการเหมือนที่มีกับผู้หญิงสวยๆไหมก็แค่นั้น ถ้าเอากับผู้หญิงที่ดูไม่มีอะไรน่าค้นหาเลยอย่างวันหนึ่งมันจะตื่นเต้นไหม วันหนึ่งเป็นผู้หญิงเงียบๆเธอมีอะไรบางอย่างที่ไม่เหมือนผู้หญิงคนอื่นผมเห็นเธอตั้งแต่มอหนึ่งผมมองดูเธอทุกวันไม่รู้เพราะอะไรเหมือนกันที่สายตาผมถูกดึงดูดหรืออาจจะเป็นเพราะเธอดูแปลกไปจากคนอื่นดูเธอเศร้าอยู่ตลอดเวลาจนกระทั่งผมตัดสินใจลองเข้าไปจีบเธอดูแต่รู้ไหมว่าเธอทำผมอึ้งเพราะเธอปฏิเสธผมทันทีและพยายามหลบหน้าผมทุกครั้งที่เจอ ผมแม่งโคตรเสียเซลฟ์เลยเพราะไม่เคยมีผู้หญิงคนไหนกล้าปฏิเสธผมเลยสักคนเดียววันหนึ่งเป็นคนแรกเพราะแบบนี้ผมถึงอยากจะเอาชนะใจเธอให้ได้อะไรที่ได้มาง่ายๆมันไม่ค่อยน่าตื่นเต้นมันต้องได้มายากๆแบบนี้แล่ะถึงจะน่าสนใจจนในที่สุดเธอก็ตอบตกลงเป็นแฟนกับผมด้วยการถูกมัดมือชกแบบเนียนๆ เราเป็นแฟนกันมาได้หนึงปีพอดี แฟนที่ไม่เหมือนแฟนเพราะเราไม่เคยไปไหนมาไหนด้วยกันเลยไม่เคยไปเที่ยวไม่เคยไปดูหนังไม่เคยไปกินข้าวเหมือนคู่อื่นๆ อยากจะบอกว่าผมกับหนึ่งเป็นแฟนกันทำได้แค่จับมือเท่านั้นคิดดูเหอะทั้งที่ผมอยากทำอะไรมากกว่านั้นแต่ไม่เป็นไรผมรอมาได้เป็นปีทำไมผมจะรออีกสักหน่อยคงไม่ได้ เพราะถึงผมจะยังไม่ได้กินแฟนตัวเองในตอนนี้แต่ผมก็มีผู้หญิงเข้าหาเยอะแยะให้ได้กินจนแทบจะสำลัก ถึงผมจะอายุแค่สิบแปดแต่เรื่องบนเตียงบอกเลยว่าผมผ่านมาเยอะแต่ผมก็รู้จักวิธีป้องกันเป็นอย่างดีไม่มีพลาดอย่างแน่นอนเพราะพ่อผมสอนไว้ก่อนที่ท่านจะย้ายไปต่างประเทศกับแม่ ก่อนไปแม่ว่าห้ามผมทำผู้หญิงท้องก่อนเรียนจบเด็ดขาดเพราะท่านหวังกับผมเอาไว้มากให้ผมไปช่วยท่านบริหารงานแทนท่านในอนาคต

"แม่รู้ว่าเพลิงมีผู้หญิงเข้าหาเยอะและแม่ก็รู้ว่าเพลิงรู้จักป้องกันตัวเองเป็นอย่างดีแต่ของแบบนี้มันก็อาจจะมีพลาดกันได้ เพลิงจะคบกับใครจะนอนกับใครแม่ไม่เคยว่าเพลิงโตแล้วรู้ว่าอะไรควรอะไรไม่ควรแต่แม่ขอแค่อย่างเดียวอย่าทำผู้หญิงท้องเข้าใจไหมเพราะมันจะมีปัญหาตามมาทีหลังเยอะแยะมากมายแม่ไม่อยากเป็นคุณย่าตั้งแต่อายุไม่ถึงสี่สิบเข้าใจมั้ยลูก"

"ครับแม่"

"ดีมากลูกพอเรียนจบรีบตามแม่กับพ่อไปทันทีสัญญากับแม่นะเพลิง"

"คร๊าบบบคุณแม่"  ผมสัญญากับพ่อแม่ว่าเรียนจบเมื่อไหร่ผมก็จะย้ายไปอยู่กับท่านทันที เพราะฉะนั้นผมจะต้องจัดการกับวันหนึ่งก่อนที่ผมจะย้ายไปอเมริกา จะว่าผมเหี้ยก็ได้นะที่ผมคิดแบบนี้เพราะผมก็เป็นแบบนี้มาตลอดไม่เคยแคร์ความรู้สึกของใคร 

...................................

วันหนึ่ง....

"คุณลุงว่ายังไงนะคะคุณพ่อเข้าโรงพยาบาลเหรอคะ" ฉันตกใจมากเมื่อคุณลุงคนขับรถโทรมาบอกฉันด้วยน้ำเสียงไม่ค่อยดีบอกว่าคุณพ่อหมดสติจนต้องพามาส่งโรงพยาบาล ฉันรีบขอลาอาจารย์เพื่อมาหาคุณพ่อที่โรงพยาบาลเพราะถ้ารอให้เลิกเรียนฉันรอไม่ไหวฉันเป็นห่วงท่านมาก 

หลังจากเขียนใบลาเรียบร้อยแล้วฉันก็รีบเดินออกมาหน้าโรงเรียนเพื่อเรียกแท็กซี่ ใจของฉันตอนนี้อยู่ที่โรงพยาบาลเป็นที่เรียบร้อยแล้ว

ปี๊นนนน ปี๊นนนนน เสียงแตรรถมอเตอร์ไซค์ดังขึ้นทางด้านหลังแต่ฉันไม่มีเวลาหันไปมองว่าใครเพราะฉันรีบ

"จะรีบไปไหนของเธอยัยขี้เหร่"

"โซ่??" ฉันหันไปมองเขาแว๊บหนึ่งแต่ก็ไม่ได้หยุดเดินส่วนโซ่ก็ขี่รถมอเตอร์ไซค์ตามมาติดๆ

" ทำไมนึกว่าเป็นไอ้เพลิงแฟนเธองั้นดิ"

"เปล่า"

"ว่าแต่เธอจะรีบไปไหนยังไม่เลิกเรียนเลยอย่าบอกนะโดดเรียนอ่ะ"

"ฉันไม่ได้โดดเรียนฉันจะไปโรงพยาบาล" ฉันตอบโซ่แต่ก็ไม่ได้หยุดเดินเพราะตอนนี้ฉันรีบมาก

"ไปโรงพยาบาล ไปทำไมหรือเธอไม่สบาย"

"เปล่า คุณพ่อฉันไม่สบายน่ะ"

"งั้นเดี๋ยวฉันไปส่ง"

"แล้วนายไม่เรียนเหรอ"

"ฉันยังไม่ได้เข้าเรียนเลยเพิ่งมา แต่ไม่เป็นไรหยุดไปเลยก็ไม่มีใครว่าเพราะขนาดแฟนเธอวันนี้มันยังไม่มาเลย"

"วันนี้เพลิงไม่มาเรียนเหรอ" 

"มันคงลุกไหวหรอกเมื่อคืนไปงานวันเกิดเชอ..เอ่อ วันเกิดเพื่อนมันน่ะเมาหนักลุกไม่ไหว" ฉันเพิ่งรู้ว่าวันนี้เพลิงไม่มาเรียนเพราะเขาไม่ได้โทรบอกฉันส่วนฉันก็ไม่ได้โทรถามเขา

"แล้วนี่ตกลงจะให้ไปส่งไหมถ้าอยากถึงโรงพยาบาลเร็วๆก็มาซ้อนท้ายฉันนี่" ฉันตัดสินใจซ้อนท้ายมอเตอร์ไซค์ของโซ่เพราะอยากถึงโรงพยาบาลให้เร็วที่สุด

"ขอบคุณนะที่มาส่ง" ฉันขอบคุณโซ่ที่มาส่งฉันถึงโรงพยาบาลในเวลาอันรวดเร็ว พอลงจากรถฉันก็รีบเข้าไปถามประชาสัมพันธ์ทันที ปรากฏว่าตอนนี้คุณพ่อยังอยู่ห้องไอซียู ฉันรีบวิ่งมาที่หน้าห้องก็เจอกับคุณลุงคนขับรถและคุณป้าแม่ครัวที่นั่งร้องไห้กันอยู่หน้าห้องไอซียู

"คุณลุงคุณป้าขาคุณพ่อเป็นยังไงบ้างคะ" ฉันถามอย่างร้อนใจ

"คุณหนึ่งมาแล้ว คุณหนึ่งขาฮืออ คุณพงค์ยังไม่ฟื้นเลยค่ะ" คุณป้าแม่ครัวพอเจอหน้าฉันก็รีบลุกขึ้นมากอดแล้วร้องไห้หนักกว่าเดิม

"นี่มันเกิดอะไรขึ้นคะทำไมคุณพ่อถึงหมดสติเมื่อวานคุณพ่อยังดีๆอยู่เลย"

"คุณพงค์ทะเลาะกันคุณสิตาครับจนทำให้อาการโรคหัวใจของท่านกำเริบจนหมดสติไป"

"ทะเลาะกันเหรอคะ"

"ใช่ค่ะคุณหนึ่งทะเลาะกันใหญ่โตเสียงดังลั่นบ้านเลยค่ะ"

"พอจะบอกหนึ่งได้ไหมคะว่าคุรพ่อกับคุณแม่ทะเลาะกันเรื่องอะไร" 

"คุณสิตารู้ความจริงว่าคุณพงค์เคยมีลูกมีภรรยามาก่อนที่จะมาแต่งงานกับคุณสิตาครับและรู้ว่าฝั่งโน้นยื่นมือเข้ามาช่วยเหลือคุณพงค์เพราะเห็นว่าบริษัทคุณพงค์มีปัญหาพอคุณสิตารู้ก็ไม่พอใจทะเลาะกันใหญ่ขู่จะฟ้องภรรยาเก่าคุณพงค์ว่าเป็นชู้คุณพงค์โมโหมาก็เลยพูดว่าจะะขอหย่ากับคุณสิตา"