ตอนที่ 1

นิยายเรื่องนี้เป็นเพียงเรื่องที่สมมติขึ้น

ไม่เกี่ยวข้องกับเรื่องจริงแต่อย่างใด ชื่อบุคคล

และสถานที่ที่ปรากฏในเนื้อเรื่อง ไม่มีเจตนา

อ้างอิงหรือก่อให้เกิดความเสียหายใดๆ

……….

นิยายเรื่องนี้… ไม่มีแก่นสารสารัตถะอะไรนักหนา

ทั้งเรื่องขับเคลื่อนด้วยอารมณ์อันมืดดำของมนุษย์

ดำเนินเรื่องด้วยตัณหาราคะสุดร้อนแรง

ท่านใดที่ไม่ชอบโปรดหลีกเลี่ยง

เพื่อนพ่อ

หล่อโคตร

นวนิยายสำหรับผู้ใหญ่เท่านั้น

ผู้​เขียน

อาลีจันโด

“อ๊าค... อูย... ”

คนโดนกระซวกดูดของรักร้องคราง ในทันทีที่ริมฝีปากของลีนาครอบลงมาจัดการกับส่วนปลายถอกบาน มืออีกข้างตะล่อมช้อนพวงสวรรค์ใหญ่ยาน ลูบไล้จนขดกลมเป็นก้อนเกร็งคล้ายลูกมะกรูดสีน้ำตาล

“อู้ว... ทำไมเก่งอย่างนี้จ๊ะหนูจ๋า”

คมน์นึกสงสัย

“หนูเคยแอบดูป้าสะอิ้งทำแบบนี้กับคุณพ่อค่ะ”

สาวน้อยสารภาพออกมาตามตรง

“ว้าว... อย่างนี้นี่เอง”

คมน์หรี่ตากระตุกยิ้ม ไม่แปลกใจแล้วว่าทำไมลีนาดูชำนาญการใช้ปากจนเหลือเชื่อ ที่แท้ก็มีคนในบ้านทำให้ดูเป็นตัวอย่างนี่เอง

ในกลางดึกของคืนวันหนึ่ง ลีนารู้สึกประหลาดใจ เมื่อลืมตาตื่นขึ้นมาในกลางดึกแล้วได้ยินเสียงฝีเท้าของใครคนหนึ่งเดินผ่านมาทางบริเวณด้านหน้าห้องนอนของหล่อน

ความสงสัยทำให้สาวน้อยผุดลุกขึ้นจากเตียงนอนค่อยๆ เปิดประตูแง้ม ชะโงกใบหน้าออกมามอง และตอนนั้นจึงได้รู้ว่าร่างสูงใหญ่ที่กำลังเดินดุ่มๆ ไปยังเรือนคนใช้ก็คือนายพลธวัชชัยผู้เป็นบิดาของหล่อนนั่นเอง

‘ดึกป่านนี้แล้ว... คุณพ่อจะไปไหน?’

ลีนาถามตัวเองในใจ ถ้าจะเข้าห้องน้ำทำไมพ่อของหล่อนไม่ใช้ห้องน้ำซึ่งก็มีอยู่ภายในห้องนอน

ครั้นแล้วความสงสัยก็ทำให้สาวน้อยตัดสินใจลุกขึ้นจากเตียงนอน เปิดประตูห้องแล้วก้าวเงียบเชียบออกมาภายนอก

ฝ่าเท้าเปลือยเปล่าสัมผัสกับพื้นกระเบื้องระเบียงอาบพราวไปด้วยน้ำค้างกลางดึก ลีนาก้าวตามบิดาไปช้าๆ โดยที่เจ้าตัวไม่รู้

          ครั้นเมื่อแอบเดินตามบิดาของตนมาจนถึงเรือนคนใช้ ตอนนั้นแสงไฟในห้องพักของคนรับใช้ก็ดับหมดแล้ว จะเหลือก็แต่เพียงแสงไฟรางๆ ที่ลอดออกมาจากบานหน้าต่างห้องนอนของป้าสะอิ้งซึ่งเป็นคนรับใช้อยู่ในบ้านหลังนี้มานานหลายปี ลีนาเคยเห็นป้าสะอิ้งมาตั้งแต่ตอนที่หล่อนเป็นเด็ก

นายพลธวัชชัยหายไปตรงหน้าห้องของป้าสะอิ้ง ทำให้ลีนานึกสงสัย... ว่าบิดาของตนเข้าไปทำอะไรในนั้น?

คิดแล้วก็ไม่รีรอ สาวน้อยรีบเดินตรงมายังห้องนอนของป้าสะอิ้ง แนบดวงตาเข้ากับรอยห่างระหว่างแผ่นไม้ตรงที่เห็นแสงไฟลอดออกมาใกล้ช่องหน้าต่าง ก่อนจะต้องผงะ... เมื่อสายตาปะทะเข้ากับภาพซึ่งทำให้ต้องตะลึงงันไปชั่วขณะ

‘ว้าย... ’

ลีนายกมือขึ้นปิดปาก หล่อนแทบไม่เชื่อสายตาตัวเองกับภาพที่เห็น

ให้ตายสิ! พ่อของหล่อนกำลังนั่งอยู่ตรงขอบเตียง โดยมีร่างเปลือยเปล่าขาวโพลนของป้าสะอิ้ง นั่งงุดหน้าอยู่ระหว่างง่ามขาของเขา

“อ๊า... ”

          แสงไฟภายในห้องสว่างจนเห็นได้ชัดว่าใบหน้าของบิดาหล่อนกำลังบิดเบ้ พริ้มตาเป็นสุขอยู่ในอารมณ์กระสันรัญจวนสุดๆ ริมฝีปากของป้าสะอิ้งกำลังครอบดูดหัวมังกรแดงก่ำ ถอกบานเหมือนดอกเห็ด

          “อ๊า... ซี้ด... ดีเหลือเกิน”